ไม่รับงาน 4

“อ๋อค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ ที่ไปตามคำเชิญไม่ได้ พอดีหว้ามีเรื่องด่วนต้องรีบกลับก่อน” เธอตอบรับพร้อมส่งยิ้มหวานทักทายชายหนุ่ม

“อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นวันหลัง รบกวนมาทำความรู้จักกันดีไหมครับ” ธนวัชพูดพร้อมกับรีบหยิบนามบัตรให้เธอ

“อ๋อ ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะที่เข้าใจ” ส่งยิ้มหวานอีกครั้ง

“แน่นอนครับ ผมเข้าใจ” ธนวัชแทบไม่ละสายตาจากใบหน้าสวยหวานนั้น โดยเฉพาะริมฝีปากจิ้มลิ้มแต่ก็ดูอิ่มเต็ม จนเขาอยากจะลิ้มรสความหวาน

“ขอตัวนะคะ” แล้วเธอก็รีบสาวเท้าเดินออกจากไนต์คลับ ตรงไปยังลานจอดรถทันที

ในขณะที่ธนวัชมองตามจนลับตา แม้จะไม่ได้พูดคุยกับทำความรู้จักเจ้าตัวเหมือนอย่างที่ตั้งใจไว้ แต่การเข้ามาทักทายและเธอก็ตอบทักทายตอบด้วยดีแบบนี้ ก็ทำให้ธนวัชมีความหวัง

เมื่อกลับขึ้นมายังห้องวีไอพีอีกครั้ง เขาก็ชะงักไปเมื่อเห็น

จักรริน ญาติผู้น้อง ลูกชายคนเล็กของอาจักรภพ ที่เป็นลูกคนละแม่กับบิดาของเขา

อีกฝ่ายพอเห็นเขาก็ส่งยิ้มกวนๆ ซึ่งกวนส้นตีนที่สุดในสายตาของธนวัช

“ผมไม่อยากเชื่อเลย ร้อยวันพันปีเพิ่งเห็นพี่วัชมาเที่ยว”

“ฉันไม่ได้มาเที่ยว มาธุระ ไม่ได้ว่างมากเหมือนแก เที่ยวทุกวัน”

“ก็ทำไงได้ล่ะครับ คนไม่เอาถ่านอย่างผม งานการก็ไม่มีให้ทำ ก็เที่ยวมันทุกวันก็ถูกแล้วนี่”

“รู้ตัวว่าไม่เอาถ่าน ก็หัดเอาถ่านเหมือนพี่ชายแกบ้างสิ”

“ใครเลยจะไปสู้พี่จักรล่ะ เก่งไปเสียทุกอย่าง” จักรรินเอ่ยถึงจักรวาลด้วยน้ำเสียงประชด ใบหน้าบูดบึ้ง

“ฉันไม่ได้ว่างจะมานั่งฟังแกบ่นน้อยใจพ่อกับพี่ตัวเองหรอกนะ” พูดจบธนวัชก็ลุกจากเก้าอี้เดินออกจากห้องวีไอพีทันที

“งั้นวิสกี้ของพี่ ผมจัดการแล้วกันนะ” เจ้าตัวพูดอย่างร่าเริง

ธนวัชได้แต่ลอบถอนหายใจกับญาติผู้น้องไม่เอาอ่าวคนนี้ วันๆ เอาแต่เที่ยว แต่แน่นอนแม้สถานที่เที่ยวจะเป็นธุรกิจของเดชาบารมี แต่ทุกคนในตระกูลที่มีสายหลักเพียงคนเดียวคือเขา กับสายรองจากครอบครัวอาจักรภพ แต่ทุกคนที่เข้ามาใช้บริการในทุกสถานที่ของธุรกิจ ก็ต้องจ่ายเงิน เขาก็เช่นกัน ไม่มีใครมีอภิสิทธิ์ มีเพียงเงินเดือน และรายได้ปันผลจากธุรกิจเท่านั้น

แต่จักรรินไม่ได้ทำงาน และเขาไม่ได้มีหุ้นส่วนในธุรกิจ เพราะคนที่มีหุ้น ก็เพียงพ่อของอีกฝ่ายคนเดียวเท่านั้น ส่วนจักรวาลเองก็เป็นเพียงพนักงานที่ได้รับเงินเดือนไม่ต่างจากพนักงานทั่วไป หากเงินปันผลที่จักรวาลกับจักรรินจะได้รับนั้น ก็คงแล้วแต่จักรภพที่จะแบ่งปันให้ลูกชายตนเอง

แต่ดูเหมือนว่าจักรรินคงได้ไม่มาก แม้เทียบกับจักรวาล ก็แน่นอนคนทำงานย่อมได้มากกว่าคนไม่ทำงานเป็นเรื่องปกติ

แต่จริงๆ แล้วจักรรินเคยได้รับมอบหมายให้ทำงานจากผู้เป็นพ่อ โดยให้เป็นพนักงานต้อนรับในผับ แต่เจ้าตัวไม่รับเอง บอกว่าไม่สมศักดิ์ศรีของคนตระกูลเดชาบารมี

ธนวัชได้ยินถึงกับแค่นยิ้ม เพราะเขากว่าจะเป็นผู้นำธุรกิจของตระกูลได้ เขาก็ผ่านการเป็นพนักงานเสิร์ฟในผับ ในร้านอาหารมาก่อนด้วยซ้ำ

พ่อของเขาโหดกับลูกชายตนเอง มากกว่าที่จักรภพปฏิบัติกับลูกชายหลายเท่า แต่คนอย่างจักรรินก็ไม่เคยเข้าใจอะไรกับธุรกิจครอบครัว หวังจะใช้ความสุขสบายจากการเป็นเดชาบารมีที่บรรพบุรุษสะสมความร่ำรวยมาอย่างเดียว

ถ้าเขาเป็นอาจักรภพ จะไม่ให้เงินใช้แม้แต่บาทเดียว!

แต่ยังดีที่จักรวาลนั้นผ่านการทดสอบ การก้าวเข้ามาทำงานในระดับสูงของธุรกิจครอบครัวได้เป็นอย่างดี

อีกฝ่ายจึงเป็นคนที่ธนวัชไว้ใจให้ดูแลธุรกิจหลายอย่างของครอบครัว รองจากจักรภพ ซึ่งดูเหมือนตอนนี้อาของเขาจะไม่พอใจเรื่องที่เขาเลิกทำบ่อนและค้าอาวุธ เพราะสูญเสียรายได้จากสองธุรกิจไปมากพอสมควร

::::::::::::::::::::