ความพยายาม 1

ความพยายาม

อาทิตย์มองเห็นผู้เป็นนาย ออกลีลาบู๊ใส่ลูกน้องที่มาร่วมซ้อมต่อสู้ด้วยสีหน้าไม่สบายใจ เพราะอีกฝ่ายซ้อมนานเกินสองชั่วโมง ลูกน้องก็ล้มกลิ้งอยู่บนพื้น ร้องโอดโอยไปหลายคน แต่เจ้านายยังสนุกกับการออกแรง สีหน้าก็เหมือนโมโหคนทั้งโลก

เขาไม่รู้ว่านายอารมณ์เสียเรื่องอะไร ไม่กล้าถามด้วย แต่เย็นนี้มีงานเลี้ยงฉลองวันเกิดท่านดำรงที่โรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่ง ซึ่งเจ้านายเขามีหุ้นอยู่ด้วย แต่ถ้านายหักโหมกับการซ้อมต่อสู้หนักขนาดนี้ เกรงว่าจะลุกไปงานเลี้ยงไม่ไหวน่ะสิ

“อ๊าก นายครับ ผม...ยอมแพ้ครับ”

บอดีการ์ดคนหนึ่งที่กำลังรับบทคู่ซ้อม ส่งเสียงร้องพร้อมตบลงที่พื้นรัวๆ เพื่อถูกเจ้านายจับเหวี่ยงลงพื้นแล้วรัดคอจากเบื้องหลัง

ธนวัชปล่อยลูกน้อง แล้วผลักออกไปห่างๆ ทำท่าจะกระดิกนิ้วเรียกลูกน้องอีกคนมาซ้อมต่อ แต่อาทิตย์ก็ร้องบอกเสียก่อน

“นายครับ พอก่อนเถอะ เย็นนี้มีงานเลี้ยงท่านดำรง เดี๋ยวนายจะเหนื่อยเสียก่อน และไอ้พวกนี้มันก็จะบาดเจ็บ เดี๋ยวมันจะดูแลนายไม่ดีพอ”

ธนวัชตวัดสายตาคมกริบไปมองลูกน้องคนสนิท แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายมองมาด้วยสายตาห่วงใย เขาก็ขี้เกียจจะระบายอารมณ์ใส่ เลยลุกจากพื้นสนาม แล้วออกไปจากยิมที่เป็นสนามซ้อมต่อสู้ เดินไปยังบ้านหลังใหญ่

“พี่ทิตย์ นายเป็นอะไรน่ะ ดูรมณ์บ่จ๋อยเลย” คนที่เพิ่งถูกนายทุ่มลงพื้นเมื่อครู่ถามขึ้น ตอนนี้เจ้าตัวยังนอนแผ่อยู่บนพื้น ร่างกายบอบช้ำจนลุกไม่ไหว

“ไม่รู้ว่ะ” ถึงรู้ก็คงไม่กล้าบอกใคร เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวมากๆ ของนาย อาทิตย์เดาว่าเพราะแม่สาวชื่อน้ำหว้าไม่โทร. กลับ ทั้งที่นายทอดสพานขนาดนั้นแล้ว

ธนวัช เดชาบารมี นอกจากหล่อ รวยแล้ว อีโก้ในตัวเองมีน้อยเสียเมื่อไหร่ เพราะที่ผ่านไม่เคยโปรยเสน่ห์ขนาดต้องตามไปยื่นนามบัตรให้หญิงสาวคนไหน แค่ปรายตามอง ผู้หญิงก็แทบจะวิ่งเข้าหา

ใช่ นอกจากความหน้าตารูปร่างดีแล้ว เงินของนายคือจุดที่ดึงดูดผู้หญิงได้ดี

แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นผู้หญิงที่บูชาเงิน นอกจากนั้นคือบูชาความหล่อล้วนๆ

หลังจากอาบน้ำเรียบร้อย เขาเดินเข้ามาในห้องแต่งตัว ธนวัชมองรูปร่างเปลือยเปล่าของตนเองในกระจก เห็นผู้ชายรูปร่างสูง มีมัดกล้ามเนื้อตามร่างกายอย่างเป็นสัดส่วนสวยงาม ใบหน้าคมเรียว ดวงตามังกรแบบคนเชื้อสายจีน ทว่าคมกริบ มีพลังชีวิตที่บ่งบอกว่าคนอย่างเขาไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆ และทุ่มเทพยายามเพื่อจะได้มาในสิ่งที่ต้องการ

แต่ที่ผ่านมาชายหนุ่มไม่เคยต้องเสียเวลาพยายามที่จะครอบครองผู้หญิงสักคน เพราะเขาสามารถดึงดูดผู้หญิงด้วยรูปลักษณ์ของตนเองได้อย่างง่ายๆ แน่นอนเงินของเขาก็ด้วย

แต่ผู้หญิงที่ชื่อน้ำหว้ากำลังทำให้ความมั่นใจในเสน่ห์ของตนเอง ลดลง ก็ไม่ได้มากมาย แค่เพียงนิดเดียว แต่แค่นั้นก็ทำให้เขารู้สึกขัดใจเป็นอย่างมาก

แต่เธออาจจะมีคนรักแล้ว นั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอไม่สนใจเขา

แต่แฟนเธอ จะหล่อ หุ่นดีและรวยเท่าเขางั้นหรือ

ไม่มีทาง!

เขาครุ่นคิดอย่างหัวเสีย แล้วเดินไปคว้าเสื้อผ้าลำลองมาสวมใส่ ก่อนจะเดินไปยังห้องนอน ทิ้งตัวลงบนเตียง พยายามหลับ เพราะเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ แถมยังตื่นเช้าไปออกกำลัง เพื่อระงับความฟุ้งซ่านเกี่ยวกับผู้หญิงถือดีคนนั้น

ใช่ เธอถือดีมากเกินไปแล้วเมินเฉยเขา อุตส่าห์ให้นามบัตร แต่ไม่โทร. มาเลย

คอยดูนะ ถ้าบังเอิญเจอกันอีก เขาจะไม่สนใจเธออีกเลย!

ชายคิดอย่างขุ่นเคือง กระทั่งหลับไป เมื่อถึงเวลาเย็น เขาก็จัดการอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปยังงานเลี้ยงฉลองวันเกิดท่านดำรง ซึ่งมีตำแหน่งทางการเมืองเป็นถึงรัฐมนตรีกระทรวงใหญ่

ธนวัชมาถึงโรงแรมพร้อมทีมบอดีการ์ด วันนี้เขาใส่สูทสีเทาอ่อน แต่งผมอันเดอร์คัทให้ดูเรียบร้อย ใบหน้าคมหล่อนั้นมีไรหนวดจางๆ เหนือริมฝีปาก ทำให้ใบหน้าดูหล่อดุดัน บวกกับแววตาที่คมกริบ รวมทั้งมีเรื่องขุ่นเคืองใจอยู่ก่อนหน้านั้น ทำให้เขาดูนิ่งขรึมยิ่งกว่าเดิม แต่ไม่ลืมที่จะส่งยิ้มบางเมื่อได้เจอเจ้าภาพของงาน

“สุขสันต์วันเกิดครับท่าน” เขายกมือไหว้อย่างอ่อนน้อม พร้อมกับที่ผู้ช่วยของเขาได้ยื่นกล่องของขวัญให้อีกฝ่าย มันเป็นนาฬิกายี่ห้อหรู ราคาแพงระยับ

“ขอบใจมากนะวัช แค่มางานก็ดีใจมากแล้ว” ถึงจะพูดไปแบบนั้น แต่สีหน้ามีแววพึงพอใจขณะยื่นมือมารับของขวัญ

::::::::::::::::::::