บทที่ 4 หวงตัว

ร่างแกร่งจับเอวคอดแล้วกระทุ้งท่อนเอ็นลำยาวขึ้นใส่อย่างกระแทกกระทั้งหนักหน่วงติดกันแล้วเขาก็พ่นสายธารร้อนเข้าใส่เธออย่างทะลักทะลาย

“อ่า โอ้วววส์...”

เสียงห้าวคำรามเสียงดังเมื่อร่างกายของเขาปลดปล่อยความอัดอั้นเข้าใส่ร่างบางเต็มที่อย่างเหนื่อยอ่อน

“หืมม..”

“กายขา..” โสภิตนภายังไม่อิ่มในรสรักจากสามีจึงลูบไล้แผงอกแกร่งของกายด้วยความรักใคร่และหวงแหน

“พรุ่งนี้ผมจะไปชลบุรีแต่เช้าครับนภา” อชิระบอกภรรยาอย่างเป็นนัยๆว่าเขาไม่ไปต่อกับเธอเพราะเขาส่งเธอสุขสมไปสามรอบแล้ว

“กายอ่ะ พักนี้คุณไม่มีเวลาให้นภาเลยนะคะ นภาอยากไปญี่ปุ่นค่ะ”

“ช่วงนี้ผมงานยุ่งนะนภา เอาไว้มีเวลาเราค่อยไปเที่ยวกันนะ” อชิระตอบภรรยาเพราะช่วงนี้งานเยอะและมีแผนร่วมหุ้นหลายบริษัทและขยายฐานการผลิตไปที่ประเทศลาวและเวียดนามอีกทำให้เขามีเวลาเจอภรรยาและลูกชายก่อนไปทำงานและกลับบ้านเท่านั้น

“งั้นกายต้องทำให้นภามีความสุขอีกนะคะ” คนเป็นภรรยาออดอ้อนสามีที่ตอนนี้ห่างเหินเรื่องเซ็กส์บางทีอาทิตย์หนึ่งแค่ครั้งเดียวหรือสองครั้งเท่านั้น

“ผมไม่ไหวแล้วนภาเอาไว้กลับมาผมจะชดเชยให้นะ " ชายหนุ่มยกร่างภรรยาออกจากายแกร่งแล้วลุกขึ้นไปห้องน้ำ

“กาย กรี๊ดดด..” โสภิตนภาเรียกตามหลังสามีกรีดร้องด้วยความโกรธที่เขาไม่ตามใจเธอก่อนจะทิ้งตัวลงนอน

อชิระได้ยินเสียงกรีดร้องของภรรยาแล้วส่ายหน้าไปมาโสภิตนภาที่เขารู้จักไม่ใช่แบบนี้ เธอจะเรียบร้อยเอียงอายไม่ประสาเรื่องเซ็กส์จนแต่งงานกันทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเธอเรียกร้องเรื่องเซ็กส์อย่างไม่อายและเขาก็พอใจจะตอบสนองเธอเต็มที่เพราะเป็นสามีภรรยากันแต่หลังจากคลอดลูกชายเธอก็เปลี่ยนไปมาก เรียกร้องหนักขึ้นซึ่งเขาก็ตอบสนองเธอได้ไม่เต็มที่เพราะงานเยอะทั้งเหนื่อยและเครียดอารมณ์ต้องการก็หดหายไปบ้างบางทีเธอสะกิดเขาก็ไม่ไหวจริงๆแต่เธอไม่เข้าใจหาว่าเขาแอบมีผู้หญิงอื่นทำให้ทะเลาะกันบ่อยขึ้นเขาก็ไม่รู้จะทำยังไงเพราะมันเป็นความรับผิดชอบของเขา เมื่ออาบน้ำเสร็จจึงเดินไปที่ห้องของลูกชายปล่อยให้ภรรยาสงบสติอารมณ์ส่วนตัวเขาไปนอนกับลูกชายเพราะไม่อยากทะเลาะด้วยพรุ่งนี้ต้องไปดูงานที่ชลบุรีสองวัน

บนทางด่วนบูรพาวิถีมีรถเก๋งหรูจากค่ายตราดาวแล่นมาด้วยความเร็วสูงเพื่อไปจังหวัดชลบุรีด้วยฝีมือของหญิงเจ้าของรถหลังจากได้รับโทรศัพท์จากผู้หวังดีแจ้งว่าสามีของเธอควงพอลลีน ลี ไฮโซสาวอดีตเพี่อนร่วมมหาลัยนั่งคุยกันทำตัวยังกับคู่รักและยังพาไปพักที่บ้านพักที่บ้านพักรับรองลูกค้าที่อยู่ใกล้บ้านพักของครอบครัวและดินเนอร์ด้วยกันสุดสวีทมีภาพส่งมาให้ดูด้วย

“ไม่จริง กายต้องไม่ทำแบบนั้น กายไม่ทำแบบนั้น” โสภิตนภาพึมพำไปด้วยขับรถไปด้วยน้ำตาก็ไหลอาบแก้มเธอรู้ว่าสามีของเธอเนื้อหอมเพราะเป็นนักธุรกิจหนุ่มหล่อทายาทของเจ้าสัวอนันท์เจ้าของอนาจักรหมื่นล้านและเป็นหลานชายคนโตอำนาจจึงอยู่ในมือของเขาทั้งหมดจึงมีสาวแก่แม่หม้ายเข้าหาเยอะแยะมากมายแม้จะรู้ว่าสามีเลิกเจ้าชู้ตั้งแต่คบกันมาแต่เธอไม่ไว้ใจผู้หญิงพวกนั้น พอเห็นภาพเธอก็ฝากลูกชายวัยหนึ่งขวบให้พี่เลี้ยงดูเพราะโทรหาสามีติดแล้วไม่รับและยังปิดเครื่องใส่เธออีกจึงขับรถออกมาโสภิตนภารู้จักกับอชิระตอนที่เธอไปเรียนต่อปริญญาตรีที่ประเทศอังกฤษ อชิระ ธนวัชรกุล หรือกาย หนุ่มหล่อหน้าตาคมเข้มเนียนใสรูปร่างสูงใหญ่เตะตาเตะใจสาวไทยสาวเทศที่สนใจเขาและเป็นหนุ่มอัธยาศัยดีทั่วถึงทุกคนแต่เขาก็เลือกคบทีละคนบางคนก็อาทิตย์สองอาทิตย์บางคนก็สองสามเดือนก็แล้วแต่ว่าใครจะเบื่อใครก่อนพอมาเจอโสภิตนภาและเผลอมีความสัมพันธ์กันเขาก็คบกับเธอเรื่อยมาจนเธอจบปริญญาตรีแล้ว กลับเมืองไทยก่อนส่วนเขาเรียนต่อปริญญาโทพอจบก็กลับเมืองไทยก็คบกันมาเรื่อยๆจนอายุยี่สิบเก้าเขาถึงแต่งงานกับเธอเพราะต่างไม่มีใครเขาจึงเลือกเธอเป็นแม่ของลูกเพราะเหมาะสมกันทั้งฐานะและชาติตระกูล

“ติ้งๆ”

เสียงไลน์ดังขึ้นโสภิตนภาก็หยิบโทรศัพท์มาดูก็เห็นภาพสามีของเธอนอนถอดเสื้อหันหลังให้กล้องแต่เธอจำได้แม่นเมื่อเห็นรอยสักมังกรเต็มแผ่นหลังของเขามีมือของผู้หญิงโอบกอดเขาไว้ และที่เธอไม่ไว้ใจเพราะพอลลีน ลี อดีตเพื่อนร่วมมหาลัยที่คอยชิงดีชิงเด่นกับเธอมาตลอดนั่นเอง

“มะ ไม่จริง ไม่ใช่กาย ไม่ใช่ มะ ไม่กรี๊ดดดด..” โสภิตนภามัวแต่มองโทรศัพท์น้ำตาไหลอาบแก้มพอเงยหน้าขึ้นอีกทีรถของเธอก็ชนเข้ากับแผงกันตรงทางแยกลงบางบ่อจากนั้นเธอก็ไม่ได้สติ

“โครมมม...”

รถเก๋งคันหรูพลิกคว่ำหลายตลบก่อนจหยุดกลางถนนทำให้รถติดยาวเหยียดมีพลเมืองดีขับตามมาเห็นเหตุการณ์จึงโทรแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจจากนั้นก็ลงจากรถเข้าไปช่วยเหลือแต่หน้ารถยุบเข้าไปและรถอยู่ในสภาพงายท้องล้อชี้ฟ้าจึงต้องรอเจ้าหน้าที่มาเท่านั้นแต่ก็พยายามเรียกและบางคนก็ลงมาช่วยบางคนก็ลงมาดูไม่ถึงยี่สิบนาทีรถกู้ภัยก็มาถึงก็เข้าช่วยเหลือแล้วพาไปส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดและคนเจ็บอาการหนัก

“ตู้ดดๆ ตู้ดดๆๆ..”

เสียงโทรศัพท์ของอชิระดังขึ้นขณะที่เขากำลังพา พอลลีน ลี นักธุรกิจสาวไฮโซที่กำลังจะร่วมหุ้นกันเปิดบริษัทผลิตเครื่องสำอางค์ที่จริงชายหนุ่มให้น้องชายเป็นคนทำงานนี้แต่อธิคุณติดงานที่สิงค์โปรเขาก็เลยเป็นคนพามาดูโรงงานเองและมีเลขาของเธอกับผู้ช่วยมาด้วยเขาจึงเบาใจเพราะไม่อยากมีปัญหากับภรรยาที่พักหลังมานี้หึงหวงเขาทั้งที่เขาไม่เคยคิดนอกใจเธอทำให้ทะเลาะกัน

“คุณกายคะ คุณกาย” พอลลีนเรียกหนุ่มหล่อที่เธอชอบและหาทางใกล้ชิดโดยไม่สนใจว่าเขาจะมีภรรยาและลูกเพราะประวัติของอชิระนั้นใช่ย่อย หลังจากแต่งงานก็ไม่มีข่าวของเขากับผู้หญิงคนอื่นนอกจากภรรยาแต่ตอนนี้เขามีข่าวกับเธอเพราะเธอให้เลขากับผู้ช่วยกระพือข่าวทำตัวเป็นผู้หวังดีส่งข้อความไปบอกโสภิตนภาอดีตคู่แข่งสมัยเรียนมหาลัยที่แย่งผู้ชายกัน

“เฮ้ย!!”

“ว้ายย!!”

"ตุ๊บบ.."

อชิระสะดุ้งแล้วสะบัดตัวออกห่างจากพอลลีนที่เบียดเขาทำให้แขนไปฟาดกับผนังห้องจนโทรศัพท์หลุดมือตกแตกหน้าจอดับวูบ

“พอลลีนขอโทษนะคะคุณกาย พอลลีนไม่ได้ตั้งใจพอดีเรียกคุณกายหลายครั้งแล้วแต่คุณกายไม่ได้ยินค่ะ” ไฮโซสาวทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยมเมื่อเห็นชายหนุ่มทำท่ารังเกียจผงะหนีเธอ

“ไม่เป็นไรครับ มนัสพาคุณพอลลีกับเลขาเดินชมโรงงานต่อนะ ฉันจะไปเปลี่ยนโทรศัพท์ก่อน” อชิระบอกเลขาส่วนตัวที่ติดตามเขาเป็นเงา

“ครับคุณกาย” มนัสรับคำสั่งเจ้านายแล้วหันมามองพอลลีน “เชิญครับคุณพอลลีน” มนัสผายมือให้ทุกคนเดินเข้าไปชมโรงงานผลิตเครื่องสำอางค์ของบริษัท

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันรอคุณกายก็ได้ นายจะไปไหนก็ไปเถอะ” พอลลีนบอกเลขาส่วนตัวของอชิระที่เดินลิ่วออกไปที่รถ