ตอนที่ 6 ห้ามถอดออก （2）

เควินเอ่ยหยั่งเชิง เอาจริงๆ เขารู้สึกหงุดหงิดแปลกๆ ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาเล่นเกมนี้โดยไม่สนว่าเหยื่อจะมีแฟนหรือไม่มี เพราะถ้าเป็นพวกเขาสี่คนเป็นเรื่องง่ายมากที่จะแย่งแฟนใครสักคนมา ไงล่ะเลวมั้ยครับนักอ่าน

แต่กับยัยนี่ชักรู้สึกหงุดหงิดที่เธอมีแฟนอยู่แล้ว แถมท่าทีของเธอที่ไม่ได้ยินดีที่เขามาให้ความสนใจคนแบบเธอ นั่นยิ่งทำให้อารมณ์เสียเพราะปกติสาวๆ จะปลื้มมากที่คนอย่างท่าเควินมาสุงสิงด้วย แต่ยัยนี่กลับเห็นเค้กไอศกรีมสำคัญกว่าเขาหน้าตาเฉย

ไอรินไม่ตอบในสิ่งที่เควินพูด อาจด้วยเพราะว่าใจอยู่ที่ร้านเฮียหมงนู้นแล้ว เธอเสียเวลาไปตั้งการกับการที่…

ทำอะไรลงไปในรถนะยัยไอ ยิ่งคิดยิ่งหน้าร้อนผ่าว เธอหลบสายตามองต่ำลงทันทีเพราะเผลอคิดเรื่องน่าอายนั่นขึ้นมา

ถึงแล้ว ไอรินกำลังจะเปิดประตูรถลงแต่เควินคว้ามือเธอไว้ก่อน อีกคนเลิกคิ้วใส่เขาเชิงถามว่ามีอะไร

ชายหนุ่มหยิบกล่องสี่เหลี่ยมกำมะยี่อันเล็กขึ้นมา ที่กล่องมองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นของยี่ห้อแพง เขารีบเปิดกล่องและหยิบสิ่งของนั้นออกมา

สร้อยข้อมือทองคำขาวถูกดีไซน์ออกมาอย่างน่ารัก และแสนแพง ที่ไอรินไปเกาะกระจกดูเมื่อเย็นอย่างตื่นเต้น นี่เขาแอบซื้อเพราะเห็นอย่างนั้นหรอ แสดงว่ามองเธออยู่ตลอดงั้นสิ ได้แต่คิดและสงสัย

แต่คือมันแพงมากราคานี่เกือบสองแสนได้มั้งที่ไอรินเห็นในช็อป คนตัวโตไม่รอช้าเห็นเธอตกใจจนอึ้งเขาก็คว้าข้อมือเธอแล้วเอาสร้อยเส้นนั้นมาใส่ให้อย่างรวดเร็ว

"นะ นี่ มะ มะ มัน แพงมากเลยนะ เอามาใส่ให้ฉันทำไมก่อน"

คนตัวเล็กทักท้วง แล้วเงยหน้ามองเขาด้วยท่าทีสงสัย

"ใส่ไว้นะ ห้ามถอดออกเด็ดขาด" 

 เขาพูดเสียงดุ แล้วช้อนสายตาขึ้นมอง แต่แววตาแฝงไปด้วยอารมณ์ที่ยากจะคาดเดา

"นี่นาย"

พูดยังไม่ทันจบเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกรอบ น่าจะเป็นคีย์นั่นแหละ เธอรีบลนลานลงจากรถก่อนจะได้พูดต่อ ให้ตายเถอะ

ไอรินยกข้อมือของตัวเองขึ้นมาดูแล้วก็แปลกใจ แต่ทำไมถึงแอบรู้สึกดีใจนะ นี่เขามองเธอตลอดเลยสิ ตอนอยู่ที่ห้าง ถ้าไม่งั้นคงไม่รู้ว่าเธอแอบดูของแพงแบบนี้ผ่านกระจก

แต่เธอก็ไม่ได้อยากได้สักหน่อย ก็แค่ดูแล้วตื่นเต้นกับราคาเฉยๆ แล้วทำไมหมอนี่ถึงมาทำเรื่องหยุมหยิมแบบนี้นะ หรือว่าลูกคนรวยมันเหลือกินเหลือใช้จนไม่รู้จะเอาเงินไปทำอะไร

"ไอ ไปไหนมาอ่ะมึง"

ความคิดสะดุดห้วงเมื่อเพื่อนรักอย่างคีย์เรียกเธอและแสดงสีหน้าเป็นห่วงออกมาอย่างเห็นได้ชัด

"ถ่ายรูปเสร็จช้าอ่ะมึง"