เมื่อ (อดีต) สามีชั่วมายืนอยู่ตรงหน้า

ฮัดชิ่ว!!

จมูกภายใต้ผ้ารูปสามเหลี่ยมแดงก่ำเพราะจามติดกันหลายครั้งทำให้จ้าวลี่อิงนิ่วหน้าเล็กน้อย

วันนี้อากาศก็ไม่ได้หนาว เหตุใดนางถึงจามติดต่อกันขนาดนี้?

“ท่านหมอ เป็นอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ”

เสียงจากหญิงตรงหน้าทำให้คนฟังรีบปฏิเสธ

“ไม่เป็นอะไร มา...ให้ข้าตรวจต่อเถอะ”

จ้าวลี่อิงขยับ stethoscope7 อย่างเบามือ ในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามกลั้นหายใจด้วยความหวาดหวั่น ไม่รู้ว่าเครื่องมือที่หมอหญิงเทวดาใช้อยู่คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไรกันแน่

“ไม่ต้องกลัว หายใจเข้าออกลึกๆ”

หญิงสาวกล่าวออกมาอย่างใจเย็น มีคนไข้จำนวนไม่น้อยที่กลัวเครื่องมือชนิดนี้ ไม่รู้นับเป็นความโชคดีได้หรือไม่ที่ทะลุมิติมาทั้งทีก็หยิบกล่องปฐมพยาบาลของตัวเองติดมือมาด้วย

ในนั้นมีทั้ง stethoscope เซตมีดผ่าตัดชุดเล็กที่นางสามารถนำมาใช้ซ้ำได้ ถึงแม้จะต้องหาวิธีในการทำให้เครื่องมือพวกนั้นปลอดเชื้อให้ได้มากที่สุดก็ตาม

ส่วนพวกยาสามัญประจำบ้าน บางอย่างก็หมดอายุไปตามกาลเวลา ส่วนพาราเซตามอลหนึ่งแผงที่มี นางใช้รักษาตัวเองตั้งแต่วันแรกที่มาถึงที่นี่

มู่หรงเฉิน ชื่อที่ประทับอยู่ในหนังสือหย่าฉบับนั้นทำให้นางเกือบตายทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าตัวเองคือใครแล้ว เขากล้าให้คนหิ้วผู้หญิงตัวเล็กๆ ออกมาโยนลงบนกองหิมะนอกบ้านในสภาพเช่นนั้นได้อย่างไร

ชาตินี้หรือชาติไหนๆ จะทะลุมิติอีกกี่รอบ ก็อย่าได้เจอะได้เจอกันอีกเลย!

“ข้าเป็นอย่างไรบ้าง ข้าจะตายแล้วใช่หรือไม่”

“ไม่ร้ายแรงถึงเพียงนั้นหรอก” จ้าวลี่อิงระบายรอยยิ้มออกมาเล็กๆ อย่างปลอบประโลม “ก่อนหน้านี้เคยมีอาการไอมาก่อนหรือไม่”

“เคย...เคยเจ้าค่ะ เมื่อหลายวันก่อนข้ามีอาการไอ หลังจากนั้นก็รู้สึกหายใจลำบากเจ้าค่ะ”

“ปอดของเจ้ายังชื้นอยู่บ้าง ข้าจะสั่งยาฟื้นฟูปอดไปให้”

ถึงแม้ประสิทธิภาพจะไม่เทียบเท่ายาแผนปัจจุบัน แต่จากการทดสอบใช้ยาโบราณที่ผ่านมา ก็นับว่าให้ผลดีเช่นกัน

“ขอบคุณท่านหมอ...ขอบคุณท่านหมอ”

คนตรงหน้ารีบโน้มศีรษะลงอย่างยินดีก่อนที่จะวางเงินให้ก้อนหนึ่ง จากนั้นจึงเดินออกไปด้วยความดีใจ

จ้าวลี่อิงหยิบก้อนเงินขึ้นมานับก่อนจะหย่อนลงไปในกระปุกไม้ที่วางอยู่ข้างตัว

“คิวต่อไป”

หางตาของนางมองเห็นเด็กหญิงราวสิบสี่ขวบกำลังเดินเข้ามา นางจึงก้มลงเก็บเครื่องมือเพื่อเตรียมตัวตรวจคนไข้รายถัดไป

ไม่นานก็มีเงาร่างหนึ่งมายืนอยู่ตรงหน้า

“ข้าต้องการให้เจ้ารักษาคนที่บ้าน”

เสียงที่กล่าวขึ้นมาทำให้จ้าวลี่อิงชะงัก เมื่อครู่นี้นางเห็นเด็กผู้หญิง แต่นี่กลับเป็นเสียงผู้ชาย?

ดวงตาค่อยๆ ช้อนขึ้นมองพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น

“ถ้าจะมาตรวจ ก็ไปเข้าคิวข้างหลังนู้น” หญิงสาวชี้นิ้วไปยังท้ายแถว “แต่ไม่รู้ว่าวันนี้คิวเต็มหรือยังนะ”

หญิงสาวก้มหน้าลงไม่ได้สนใจหน้าตาของเขา เพียงแค่นางเห็นปลายอาภรณ์ที่ถูกตัดเย็บด้วยผ้าชิ้นดีเช่นนี้ก็คาดเดาได้ไม่ยากว่าจะต้องเป็นคนจากสกุลมียศถาบรรดาศักดิ์ใดสักแห่ง

แต่ขอโทษที! ใครคิดจะมารักษากับศัลยแพทย์คิวทองก็ต้องทำตามกฎระเบียบ

“เจ้าอยากได้สิ่งใดข้าจะตอบแทนให้อย่างงาม”

ประโยคนั้นทำให้จ้าวลี่อิงหัวเราะออกมา

“ท่านคิดว่าข้าลำบากเรื่องเงินทองหรือ” ไม่ว่าเปล่ายังเปิดกระปุกไม้ให้เขาดูสิ่งที่อยู่ภายใน “ข้าตรวจยังไม่ถึงหนึ่งวันด้วยซ้ำ”

“เช่นนั้นเจ้าจะให้ข้าทำอย่างไร”

“ไปต่อคิว”

จ้าวลี่อิงชี้นิ้วไปยังท้ายแถวพร้อมกับเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ ถึงแม้ใบหน้าของนางจะถูกปิดบังด้วยผ้าสามเหลี่ยมครึ่งหน้า ทว่าดวงตาที่จ้องมองเขาอยู่ตอนนี้ให้ความรู้สึกท้าทายและกำลังกำชัยชนะ!

แต่แล้วดวงตาของหญิงสาวก็สั่นไหว หัวคิ้วที่ย่นเข้าหากัน แม้กระทั่งดวงตาที่มองอย่างมีโทสะเช่นนั้นทำให้เกิดภาพซ้อนทับเหตุการณ์ในคืนที่หิมะโปรยปรายขึ้นมา

ไม่น่าเชื่อว่าในโลกนี้จะมีคนที่บาปหนา แววตาคล้ายคลึงกับบุรุษใจทรามผู้นั้นอยู่ด้วย

ถึงแม้ในตอนนั้นดวงตาของนางจะพร่าเลือน แต่ถึงกระนั้นสายตาที่มองนางอย่างชิงชังและขับไสไล่ส่งในวันที่นางเกือบตายก็ยังจำขึ้นใจ

“ว่าแต่ท่านชื่อแซ่อะไรล่ะ”

อดถามออกไปไม่ได้ บางทีคนผู้นี้อาจจะเป็นญาติทางใดทางหนึ่งของหมอนั่น

“มู่หรงเฉิน”

มู่หรงเฉินหันกลับไปมองท้ายคิวที่ยาวเหยียดพร้อมกับกุมหน้าท้องของตัวเองไว้แน่น อาการปวดท้องของเขาเป็นๆ หายๆ ช่างน่ารำคาญเสียจริง!

“คุณชายท่านนั้นจะมาแซงคิวพวกเรามิได้นะ”

“ใช่แล้ว! ท่านมาทีหลังก็ต้องไปต่อแถวสิ”

ชาวบ้านเริ่มส่งเสียงออกมาเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มที่เพิ่งกระโดดลงจากหลังอาชาเมื่อครู่กำลังจะแซงคิวพวกตน อีกทั้งดูเหมือนว่าท่านหมอจะไม่ยินยอมด้วยซ้ำ

ในที่สุดมู่หรงเฉินก็ผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ในเมื่อมีคนมารอให้นางตรวจมากมายถึงเพียงนี้ก็แสดงว่านางคงจะเป็นหมอฝีมือดีผู้หนึ่ง เช่นนั้นแล้วการรอคอยเพื่อให้มารดาของเขาหายจากอาการป่วยก็คุ้มค่า

มู่หรงเฉิน!

จ้าวลี่อิงตัวแข็งทื่อไปครู่หนึ่ง ทบทวนชื่อเขาซ้ำไปซ้ำมาพร้อมกับเค้นเสียงหัวเราะในลำคอออกมาพร้อมกับขบกัดริมฝีปากอย่างแค้นเคือง

หมอนี่ไม่ใช่แค่หน้าคล้าย แต่เป็นอดีตสามีที่โยนหนังสือหย่าให้นางคนนั้นจริงๆ เสียด้วย!