EP.3 (NC+) เคลลินท์

อังเดรหรืออาเธอร์จัดการแต่งตัวใหม่หลังอาบน้ำเสร็จ ช่องทางที่เคยเสียดแสบกลับมาเป็นปกติแล้วไม่เจ็บเคืองอะไร อังเดรไล่สำรวจคนในกระจก ผมสีเทาหม่นอ่อนๆ ใบหน้าราวกลับลูกรักของพระเจ้า นัยต์ตาสีแดงฉ้าน รูปร่างสูงโปร่ง ร่างกายดูแข็งแกร่ง แต่ผิวพรรณกับขาวเนียนและนุ่มลื่น เขาในชาติก่อนถือว่าหน้าตาดีคนหนึงแต่หุ่นกับผิวไม่ได้น่ามองและน่าสัมผัสเหมือนกับอาเธอร์ ออกจะแห้งกร้านด้วยซ้ำ ผมเดินออกมาจากห้องเจอกับเคลลินท์ที่ยืนรอยู่ก่อนแล้ว อันที่จริงผมจำไม่ได้ว่าตัวเองเคยทำงานอะไรหรือมาจากไหน ผมรู้ว่าผมชื่ออังเดรแค่นั้น นึกยังไงก็ไม่ออก 

"วันนี้ท่านจะไปที่ปราสาทแคมปาสไหมขอรับ"

"อืม เคลเจ้าคิดว่าวันๆนึงปีศาจอย่างข้าทำอะไรบ้าง"

"ท่านป่วยหรือถึงถามข้าแบบนี้"

"ป่วย! คงงั้นมั้ง" ผมว่าออกไปพร้อมทั้งเดินนำเคลลินท์ไปทางปราสาทแคมปาส ที่ๆผมอยู่เป็นหมือนปราสาทหินสีเงิน ด้านหลังเป็นป่า ส่วนข้างๆปราสาท เป็นทุ่งดอกกุหลาบสีน้ำเงินสุดลูกหูลูกตา ผมจ้องมองอย่างสนใจจนเคลลินท์เดินมาแตะที่แขน อีกฝั่งหนึ่งเป็นปนาสาทที่มีขนาดเล็กลงมาอีก สีน้ำตาลประดับไปด้วยไม้เลื้อยเต็มหลังคา เดินจากปราสาทของผมไม่ไกลมา 

"เจ้าจะให้ข้าทำงานอะไรก็เอามา ข้าเข้าไปรอด้านใน"

"ขอรับ ข้าจะให้ แวนด้านำของว่างกับน้ำชาขึ้นไปให้ท่านที่ห้องหนังสือ" เคลลินท์กล่าวเสร็จก็เดินแยกไปอีกทางของของปราสาผมเดินขึ้นมาที่ชั้นสอง ราวบันไดเก่าจนคิดว่ามันจะหักไหม แล้วมืดก็มืดผมจะเปิดไฟได้ตรงไหนเนี้ย 

"อยู่ไหนวะเนี้ย" ผมหาจนรอบก็ไม่เจอเลยปาดเหงื่อทิ้งสบัดมือไล่หยดน้ำตามกรอบหน้า แต่อยู่ๆไฟก็ติดขึ้นมาซะงั้น ผมลองสะบัดมือใหม่ไฟในห้องก็ดับ สบัดอีกไฟก็เปิด แล้วให้กูเดินหาทำไมวะเนี้ย ลืมไปว่าอาเธอร์คนนี้เป็นปีศาจมีพลัง การจะดปิดปิดไฟก็แค่สะบัดมือ โง่ตั้งนาน ผมไล่เดินดูหนังสือตามชั้นต่างๆตอนแรกผมก็อ่านไม่ออกหรอกครับแต่อยู่ๆตัวหนังสือก็เปลี่ยนไปเป็นคำพี่ผมอ่านแล้วเจ้าใจทั้งหมด ผมสะดุดกับหนังสือสีดำเล่มหนาเล่มหนึ่ง ตรงสันปกมันเป็นคำว่า (อัญเชิญวิญาณ)ผมดึงมันออกมาเปิดไปทีละหน้า ยิ่งอ่านยิ่งขนลุกไปหมด พอถึงหน้าที่เป็นคาถาหรือบทสวดแผ่นนั้นกลับขาดหายไป เป็นจังหวะเดียวกับที่เคลลินท์เดินเข้ามาพร้อมกับม้วนหนังหลายอัน ผมจึงปิดมันและเก็บเข้าชั้นไป เดินออกมานั่งตรงเก้าอี้ที่อยู่ด้านซ้ายมือ

"นี่คือแผนที่ของเขตแดนที่ติดกับพวกพ่อมดดำ มันเริ่มเหิมเกริมขึ้นมาอีกแล้ว ข้าจะเป็นคนจัดการเอง ท่านสั่งการมาได้เลย"

"รอก่อน ยังไม่ถึงเวลา" ผมหยิบม้วนอื่นๆขึ้นมาดูก็เป็นแผนที่เหมือนกันแต่แสดงถึงเขตแดนต่างๆที่ผมกำลังเป็นผู้ปกครองอยู่ ผมใช้เวลาสำรวจและวาดอะไรเพิ่มเติมลงไปในแผนที่โดยมีแม่ทัพแห่งเด็มเทียร์นั่งแยู่ข้างกาย ผมเงยหน้าขึ้นมาเพราะความเมื่อยล้าที่ต้นคอ ปากกาขนนกถูกวางลง ร่างกายขาวบิดไปตามแรงเอียวของร่างกายก่อนจะทิ้งตัวเอนพิงไปกับโซฟาสีเลือดนก 

"ท่านเหนื่อยล้าแล้วให้ข้าช่วยดีหรือไม่" เคลลินท์พูดขึ้นผมที่กำลังหลับตาอยู่ก็ต้องสะดุ้ง มือแกร่งลูบวนทีาบริเวรหน้าท้องช่วงล่างจนรู้สึกหวาบหวิว เคลลินท์ขยับจากเก้าอี้อีกตัวมานั่งตัวเดียวกันกับผบนที่วางแขน เคลลินท์ก้มลงมาจูบซับบริเวรขมับและดวงตา 

"อื้อ"

"ข้าขอจุมพิตท่านได้หรือไม" ผมที่เคลิ้มไปกับการสัมผัสตามจุดต่างไป มือของเคลลินท์ไล่วางที่ท้อง หน้าอก หัวไหล่และเกาะเกี่ยวเอาไว้ที่เอว เขาโน้มตัวลงมาจูบซับที่กรอบหน้า ต้นคอและหลังหู จนผมสั่นไหวไปกับแรงสูดดมของเขา ผู้ชายที่ร่างกายใหญ่โตกลิ่นกรุ่นของบุรุษอบอวนอยู่รอบตัวของอาเธอร์ไปหมด อาเธอร์ผ่อนคลายไปกับกลิ่นที่ได้รับ เปิดปากรับลิ้นของคนตัวโตที่สอดเข้ามา เสียงชื้นแฉะดังสลับกับเสียงลมหายใจ เข้าออก อาเธอร์ทำตามสัญชาติญาณของตนเองอีกแล้ว เขาดึงเอาเคลลินท์ที่นั่งอยู่เหนืกว่านิดหน่อยลงเขเาหาตนเอง ดคลลินท์ทิ้งตัวลงทาบทับคนเป็นนาย ปากก็ทำหน้าที่ผ่อนคลายความเหนื่อยล้าให้กับคนในอ้อมแขน เคลลินท์กับแาเธอร์ผลัดกันสลับรุกรับภายในช่องผากอยู่นานกว่าจะ ถอยห่างจากกัน ใบหน้าช้ำวาวของอาเธอร์ทำให้เคลลินท์ต้องสะกดกั้นควาต้องการในตัวเองลง อาเธอร์มองสำรวจคนตรงหน้าอย่างซุกซน ร่างขาวเปลี่ยนท่าจากนั่งอยู่ที่โซฟาเป็นบนหน้าขาแก่งของใครบ้างคนที่ตอนนี้ส่วนกลางนั้นโปร่งพองจนเป็นรูป แค่เห็นจากภายนอกยังรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่แล้วถ้าเขาไปด้านในร่างกายของเขานั้น เขาจะไม่ขาดใจตายใช่หรือไม่ แาเธอร์บดเบียนตัวเแงทับลงไปกับส่วนหลางนั้นทำให้รู้ว่าตอนที่เขานั่งทับลงไปมันกระตุกดรียหร้แงดขาขนาดไหน 

"อืม เคลข้ายังปวดเมื่ออยู่เลย"

"ซี้ด...อาเธอร์ท่านมันปีศาจขี้ยั่ว นั่งลงเฉยๆสิ ข้าจะได้ช่วยผ่อนคลายให้"

"เจ้าจะช่วยให้ข้าผ่อนคลายจริงๆเหรอ"

"ขอรับ อืม ท่านหอมไปหมด"เคลลินท์สูดดมซอกคอห่อนจะค่แยๆบรรจงจูบลงที่หัวไหล

"เคล เจ้าไม่อยากกินข้าหรือ ข้ายั่วขนาดนี้แล้ว" อาเธอร์กกกอดแขนทั้งสองข้างให้แน่นขึ้นเหมือนกำลังล็อคคอคนตรงหน้าจ้องมองเพียงใบหน้าของตนเอง

"วันนี้ท่านเหนื่อยมากพอแล้ว ท่านหมอก็อยากให้ท่านได้พัก"

"แต่ข้าอยาก อยากให้เจ้าเอานั้นนี้ใส่เข้ามาในตัวข้า ฮือ เคล อ่า" ผมจับไปที่ส่วนกลาง ที่ผมนั่งทับมันเอาไว้ ลำกายใหญ่โตจนผมคิดว่ามือผมคงกำไม่รอบเป็นแน่ อะไรจะใหญ่โตขนาดนี้ 

"อือซี้ด อาเธอร์ถ้าท่านทำแบบนี้ข้าก็ อยากโดนมาหรืออย่างไร"

"อื้อ ข้าอยากขย่มเจ้าตอยักษ์ของเจ้าแล้ว ฮือ หัวนมข้า เคล กัดมันสิ ดูดมันสิ แบบนั้น ฮ่า รู้สึกดีมาก"

"เดี๋ยวข้าจะทำให้ท่านรู้สึกดีกว่านี้ จูบข้า!"

"อื้อ  อื้มม"

อาเธอร์ไหนบอกจะไม่เคลิ้มแล้วไง นี้มันอะไรกันคะคุณ พึ่งจะฟาดกับอีกคนมา นี่จะฟาดกับเขาอีกแล้วนะเธอ พักรูบ้างนะ แม่เป็นห่วง