ตอนที่ 5 ทางตันและการสิ้นสุด

เสียงฟ้าร้องครืนครั่นแผ่ซ่านไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน เมฆฝนก้อนหนาทึบเคลื่อนตัวเข้าบดบังแสงจันทร์จนมืดมิด บรรยากาศช่างมืดมนไม่ต่างจากสภาพจิตใจของ หลิน เมิ่งเหยา ในเวลานี้

ภายในห้องนอนที่เคยงดงามราวกับห้องเจ้าหญิง บัดนี้ข้าวของกระจัดกระจายเกลื่อนกลาด แจกันเซรามิกราคาแพงถูกปาอัดผนังจนแตกเป็นเสี่ยงๆ เมิ่งเหยานั่งชันเข่าอยู่บนพื้นท่ามกลางเศษซากเหล่านั้น ดวงตาคู่สวยที่เคยเปล่งประกายบัดนี้แดงก่ำและบวมเป่งจากการร้องไห้อย่างบ้าคลั่งมาหลายชั่วโมง

บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่แตกยับเยินจากการถูกขว้างปา ยังคงมีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย ทุกข้อความคือศรพิษที่ทิ่มแทงเธอจนแทบกระอักเลือด

[ประกาศอย่างเป็นทางการ]: แบรนด์เครื่องสำอางระดับโลก ประกาศยกเลิกสัญญากับ หลิน เมิ่งเหยา และเตรียมยื่นฟ้องเรียกค่าเสียหายละเมิดสัญญาภาพลักษณ์เป็นเงิน 50 ล้านหยวน

[ข่าวด่วน]: สมาคมนักแสดงวิทยุและโทรทัศน์ออกแถลงการณ์ประณามพฤติกรรมใช้ความรุนแรงของ หลิน เมิ่งเหยา พร้อมขึ้นบัญชีดำห้ามร่วมงานในทุกกรณี

[ความคิดเห็นชาวเน็ต]: ผู้หญิงคนนี้มันปีศาจชัดๆ ตบตีคนอื่นแล้วยังไปกล่าวหาว่าเขาเปลี่ยนบทบาทแย่งงาน สมควรแล้วที่อนาคตดับ ดับไปถาวรเลยนะ อย่ากลับมาให้เห็นหน้าอีก!

แกรก...

เสียงประตูเปิดออกเบาๆ พี่ชายของเธอ หลิน เฉิงซี เดินเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด เขาไม่ได้เดินเข้ามาสปอยล์หรือปลอบโยนเธอเหมือนทุกครั้ง ทว่าแววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและสิ้นหวัง

“พี่เฉิงซี...” เมิ่งเหยาพุ่งเข้าไปเกาะขาพี่ชายทันทีเหมือนคนบ้า “พี่ช่วยเมิ่งเหยาด้วย! สั่งลบพวกมันให้หมด! เมิ่งเหยาไม่ได้ผิดนะ อีม่านม่านมันยั่วโมโหเมิ่งเหยาก่อน! พ่อล่ะคะ? พ่อช่วยเมิ่งเหยาได้ใช่ไหม!”

เฉิงซีค่อยๆ แกะมือของน้องสาวออกอย่างช้าๆ น้ำตาของลูกผู้ชายคลอเบ้า “มันจบแล้วเมิ่งเหยา... พ่อเพิ่งช็อกจนต้องเข้าโรงพยาบาลไปเมื่อกี้ หุ้นบริษัทหลินกรุ๊ปดิ่งเหวรุนแรงที่สุดในรอบยี่สิบปี พันธมิตรทางธุรกิจพากันถอนทุนเพราะทนกระแสต่อต้านของตระกูลเราไม่ไหว... เงินทั้งหมดที่มีตอนนี้ พ่อกับพี่ต้องเอาไปจ่ายค่าปรับและค่าเสียหายให้แบรนด์สินค้าที่เธอไปพังงานเขาไว้”

คำพูดของพี่ชายเหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางหัวของเมิ่งเหยา

“หมายความว่ายังไงคะ... พี่จะบอกว่า... เมิ่งเหยาจะไม่เหลืออะไรเลยเหรอ?”

“วงการบันเทิงปิดประตูใส่เธอถาวรแล้วเมิ่งเหยา” เฉิงซีเอ่ยเสียงเบาหวิว “ต่อจากนี้ไป... เธอไม่ใช่ซุปเปอร์สตาร์อีกแล้ว และตระกูลเราก็ไม่มีกำลังจะตามใจเธอได้อีกแล้ว อยู่เงียบๆ ที่บ้านและสำนึกผิดซะเถอะ”

เฉิงซีเดินจากไป ทิ้งให้น้องสาวจมอยู่กับความมืดและความเงียบเชียบ เมิ่งเหยาหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่เสียงหัวเราะจะกลายเป็นเสียงกรีดร้องด้วยความคลั่ง

“ไม่จริง... ไม่จริง! ฉันคือหลินเมิ่งเหยา! ฉันต้องอยู่เหนือทุกคน!”

ความล่มสลายในพริบตา ศักดิ์ศรีที่ถูกเหยียบย่ำ และความจริงที่ว่าเธอถูกแย่งชิงสปอตไลท์ไปจนหมดสิ้นโดย เสิ่น ม่านม่าน มันทำให้หัวใจของคุณหนูผู้เอาแต่ใจแตกสลายจนกู่ไม่กลับ เธอยอมรับความล้มเหลวนี้ไม่ได้... และเธอจะไม่ยอมอยู่ให้พวกชาวเน็ตหน้าโง่พวกนั้นรุมสมเพชเด็ดขาด!

เมิ่งเหยาเช็ดน้ำตา ดวงตาเปลี่ยนเป็นว่างเปล่าอย่างน่ากลัว เธอหยิบกุญแจรถสปอร์ตหรูคู่ใจ สวมเสื้อคลุมสีดำสนิท แล้ววิ่งฝ่าสายฝนที่เริ่มตกลงมาอย่างหนักตรงไปยังลานจอดรถ

บรื้นนนนนน!

เสียงเครื่องยนต์คำรามลั่นท่ามกลางสายฝน รถสปอร์ตสีแดงเพลิงพุ่งทะยานออกจากคฤหาสน์ตระกูลหลินด้วยความเร็วสูง เมิ่งเหยาเหยียบคันเร่งมิดด้าม ลัดเลาะออกไปตามทางหลวงนอกเมืองอันมืดมิด หยาดน้ำตาไหลพรากผสมปนเปไปกับความมืดของค่ำคืน

เป้าหมายของเธอคือสะพานข้ามแม่น้ำสายใหญ่ที่อยู่ชานเมือง

เมื่อถึงจุดหมาย รถสปอร์ตเบรกกะทันหันจนเกิดเสียงบาดหู เมิ่งเหยาก้าวลงมาจากรถ ร่างบางสั่นสะท้านท่ามกลางพายุฝนที่โบยบินเข้าใส่ เธอเดินไปเกาะราวสะพาน มองลงไปที่กระแสน้ำเชี่ยวกรากสีดำสนิทเบื้องล่างที่ราวกับอสูรกายที่กำลังอ้าปากรอรับเธอ

“ในเมื่อพวกแกอยากให้ฉันดับวูบ... ฉันก็จะดับให้พวกแกดู! แต่จำไว้เถอะ... พวกแกทุกคนนั่นแหละที่เป็นคนฆ่าฉัน!”

เมิ่งเหยากรีดร้องแข่งกับเสียงพายุ ก่อนจะปีนขึ้นไปบนราวสะพาน และทิ้งร่างดิ่งลงสู่แม่น้ำเบื้องล่างทันที!

ตู้ม!

ความเย็นเยียบของสายน้ำพุ่งเข้าจู่โจมร่างกายนับทุกทิศทาง อากาศในปอดเริ่มหมดไป ร่างของหลินเมิ่งเหยาค่อยๆ จมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งอันมืดมิด สติสัมปชัญญะของดาราสาวผู้หยิ่งผยองค่อยๆ เลือนหายไป... เป็นการปิดฉากชีวิตอันแสนสั้นและอื้อฉาวของซุปเปอร์สตาร์ขี้วีนนามว่า หลิน เมิ่งเหยา อย่างเป็นทางการ

ทว่า... ในวินาทีที่จิตวิญญาณของดาราสาวหลุดลอยไป กระแสน้ำวนเบื้องล่างกลับเกิดแสงสว่างวาบสะท้อนประกายสีทองเจิดจ้า พร้อมกับดวงจิตดวงใหม่ที่เปี่ยมด้วยบารมีและอำนาจอันลึกล้ำ... กำลังถูกดึงดูดเข้ามาแทนที่ในร่างนี้อย่างลึกลับ!