4

“เฮ้อ...” ชยรพถอนหายใจยาวแล้วทิ้งตัวนอนลงบนเตียงนอนอย่างสบายอารมณ์หลังจากที่อาบน้ำอาบท่าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขานอนหนุนมือตัวเองแล้วเหลือบตามองแฟนสาวที่นั่งแปรงผมอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ท่าทางของเธอเศร้าสร้อยยิ่งนัก แล้วเขาก็นึกอะไรบางอย่างออก ร่างสูงเดินไปยังกระเป๋าสะพายใบเก่งที่วางอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่งภายในห้อง แล้วหยิบเอาอะไรบางอย่างออกมา ใช้จังหวะตอนที่หญิงสาวเหม่อลอยซ่อนมันเอาไว้ในมือ แล้วไพล่หลังเสีย ก่อนจะเดินอาดๆ เข้ามาหาร่างบาง ยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มเนียน แต่เธอเบือนหนีเสีย “งอนอะไรพี่คะ?”

“เปล่าค่ะ” สโรชาตอบปัดๆ แต่น้ำเสียงของเธอบอกเขาให้เข้าใจได้ทันทีว่าเธองอนเขาเข้าให้จริงๆ นั่นแหละ คนตัวโตกว่าแอบยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

“พี่มีอะไรจะให้” เขาบอกเสียงนุ่มๆ หวังจะทำให้หญิงสาวสนใจในสิ่งที่เขาพูด หากแต่ท่าทางของเธอยังคงเฉยเมย

“อะไรหรือคะ?” คนที่กำลังงอนถามด้วยน้ำเสียงคล้ายกับไม่ได้สนใจนักหรอก กับสิ่งที่เขาจะให้ แต่ในใจของเธอนั้นเหลือเกิน อยากจะรู้ว่าเขาจะให้อะไรเธอกันหนอ? เขาไม่ตอบ...หากแต่ยิ้มใส่ตาเธอผ่านเงาสะท้อนในกระจก ก่อนยื่นตลับอะไรบางอย่างให้กับเธอ มือหนาหมุนฝาเปิดออก แล้วหยิบสิ่งที่อยู่ในนั้นชูขึ้นให้เธอดู สร้อยทองขนาดพอดีทิ้งตัวลงมา พร้อมๆ กับจี้รูปหัวใจสองดวงที่คล้องกันเอาไว้ หญิงสาวตื่นเต้นดวงตาเบิกกว้างกับสิ่งที่เห็น “อะ...อะไรกันคะ?”

“สุขสันต์วันครบรอบห้าปีจ้ะ” เขาบอกแล้วเปิดยิ้มกว้าง ใช่ว่าเขาจะจำไม่ได้เสียหน่อยว่าวันนี้เป็นวันครบรอบการคบหากันระหว่างเขาและเธอ เพียงแต่ต้องการแกล้งเธอเล่นก็เท่านั้น เขาแทบจะอยากใจอ่อนเมื่อเห็นนัยน์ตาสวยๆ เอ่อคลอด้วยน้ำใสๆ แต่ก็ต้องอดกลั้นเอาไว้...เพื่อให้เซอร์ไพรส์ครั้งนี้ประสบความสำเร็จ แล้วมันก็ได้ผลจริงๆ

“พี่รพ...” เธอเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานกับสิ่งที่ชายหนุ่มซื้อมาให้ และที่ยิ่งประทับใจไปมากกว่านั้นคือ...เขาจำวันครบรอบได้ เขาไม่ได้ลืมวันสำคัญวันนี้ ร่างบางหันมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้เป็นที่รัก เขายิ้มล้อเลียนเธอแล้วเอ่ย

“คิดว่าพี่จำไม่ได้งั้นสิ...ว่าวันนี้วันครบรอบของเรา น้อยใจพี่ใช่ไหมล่ะ?” เขาถามอย่างรู้ทัน หญิงสาวค้อน กึ่งบึ้งกึ่งยิ้มให้กับเขา

“แล้วมันน่าน้อยใจไหมคะ?” เธอกระเง้ากระงอดใส่ หากแต่ชายหนุ่มกับหัวเราะลั่นอย่างอารมณ์ดีที่สามารถแกล้งสาวคนรักได้ หากแต่ก็ไม่อยากพูดอะไรให้เธองอนเขาไปมากกว่านี้ จึงยิ้มอย่างประจบ

“เดี๋ยวพี่สวมให้นะ” เขาบอกแล้วจับสาวคนรักให้หันหลัง ก่อนบรรจงสวมสร้อยคอทองคำหนักหนึ่งบาทที่เขาทำงานเก็บเงิน ตั้งใจซื้อเป็นของขวัญให้กับเธอ นิ้วเรียวของสโรชาแตะต้องที่จี้ทองคำอย่างทะนุถนอมทันทีที่สร้อยเส้นนั้นอยู่บนคอของเธอ “บัวชอบไหม? รู้ไหมว่าหัวใจสองดวงที่คล้องติดอยู่ด้วยกันน่ะ หมายถึงหัวใจของพี่และบัวที่จะคล้องอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ”

“สวยมากเลยค่ะ แต่พี่รพไม่น่าลำบากเลย” เธอบอกด้วยน้ำเสียงไม่สบายใจนัก อย่างไรเสีย...สร้อยทองเส้นนี้ก็คงเป็นเงินหลายบาทอยู่ นั่นแสดงว่าเขาต้องลำบากลำบนอย่างมากในการทำงานหาเงินมาซื้อมันให้เป็นของขวัญของเธอ

“ไม่หรอกจ้ะ...สำหรับบัว ลำบากกว่านี้พี่ก็ทนได้” เขาบอกแล้วกระชับร่างแน่งน้อยเข้ามาไว้ในอ้อมแขน วางคางบึกบึนของตัวเองเอาไว้ที่บ่าบอบบางของเธอ สูดดมกลิ่นหอมของเรือนผมนุ่มเข้าปอดอย่างเพลินใจ

“แต่บัวไม่มีอะไรให้พี่เลย” เธอบอกด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด ดูสิ...เขามีของขวัญวันครบรอบให้กับเธอ แต่เธอกลับไม่มีอะไรที่จะมอบเพื่อตอบแทนเขาสักอย่าง

“ใครบอก?” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่ชวนให้หญิงสาวอย่างรู้นัก “บัวให้พี่แล้วล่ะของขวัญน่ะ ให้พี่ในทุกๆ วัน การที่พี่มีบัวเป็นคนรัก มีบัวคอยดูแลและรักคนไม่เอาไหนอย่างพี่ นั่นก็เป็นของขวัญที่ล้ำค่ามากพอแล้วล่ะ”

“พี่รพ...” เธอเรียกเขาอย่างซาบซึ้งใจ ก่อนหันมามอบจุมพิตที่แสนอ่อนหวานให้กับเขา จุมพิตที่ปรุงแต่งด้วยความรักล้ำลึกที่เธอมีให้กับเขามาตลอดห้าปี และก็มั่นใจว่าเขาจะมอบความรักที่ลึกซึ้งไม่ต่างกันกลับมาให้เธออีกด้วย เธอรู้...รับรู้ได้จากจูบที่เขาตอบสนองกลับมา มือหนาเขาไม่อยู่เฉยเมื่อจุมพิตอ่อนหวานแสดงความรัก กำลังจะกลับกลายเป็นจุมพิตเรียกร้องให้ตอบสนอง จุมพิตที่เต็มไปด้วยไฟเสน่หาที่ก่อตัวขึ้นเคียงคู่มากับความรักที่มีให้แก่กัน มือหนาบีบเคล้นไปทั่วบั้นท้ายแน่นแห่งวัยสาว ก่อนที่เขาจะต้องถอนจุมพิตนั้นออก เพื่อบอกความต้องการแก่เธอ

“บัวจ๋า...พี่ทนไม่ไหวแล้ว ให้พี่รักบัวนะ” เขากระซิบสั่นพร่าชิดใบหูนุ่มสะอาด ก่อนจบคำพูดนั้นด้วยการขบเม้มที่ติ่งหูบางของเธอเล่นอย่างเย้าหยอก กายสาวสั่นสะท้านกับลมหายใจอุ่นร้อนที่กรอกลงในใบหู กับการหยอกเย้าที่มีอำนาจในการกระตุ้นร่างกายของเธอให้ร้อนรุ่มด้วยไฟราคะแรงกล้าที่ต้องการการปลดปล่อย

“อืม...ค่ะ” เธอบอกอย่างนั้นแล้วร่างของเธอก็มีอันต้องลอยสูงจากพื้น เมื่อเขาโอบอุ้มเธอขึ้นมาด้วยกิริยาทะนุถนอม เธอคือดอกบัวกลีบบาง...ของขวัญจากสวรรค์ที่เขาได้รับ เขาไม่มีทางที่จะรุนแรงหรือทำให้เธอต้องชอกช้ำทั้งกายและใจอย่างแน่นอน...นั่นคือคำมั่นของเขา ในวันที่เขามั่นใจว่ารักเธอจนขาดไม่ได้ และขอให้เธอย้ายมาอยู่กับเขา ร่างบางถูกผ่อนลงบนเตียงที่แม้จะไม่หนานุ่มนัก แต่มันก็คือเตียงนอนที่ทำให้สโรชาหลับสบายที่สุดในโลก โดยเฉพาะยามที่มีหมอนข้างนามว่า ‘ชยรพ’ ให้นอนกอดทั้งคืน

สะโพกของเธอเกยอยู่ที่ขอบเตียงนี้เอง ส่วนขาเรียวนั้นเหยียบอยู่ที่พื้นห้อง โดยมีร่างสูงของคนรักยื่นคั่นระหว่างเรียวขาทั้งสองข้าง เขาตามลงมามอบจุมพิตเร่าร้อนเรียกร้องที่กลีบปากจิ้มลิ้มของหญิงสาวที่หวานเสียยิ่งกว่าน้ำตาลใดๆ บนโลกนี้จะหวานได้ มือหนาป้วนเปี้ยนอยู่ที่เรียวขาภายใต้ชายกระโปรงชุดนอนแขนยาวลายการ์ตูนที่เธอชอบสวม ลูบไล้แผ่วเบาตามแต่จังหวะอารมณ์ที่ปะทุเดือด ขณะที่เรียวลิ้นยังเกี่ยวกระหวัดรัดรึงหยอกเย้า มอบความหวานล้ำให้แก่กันและกันอย่างไม่เบื่อหน่าย

มือหนาอีกข้างวนเวียนฟอนเฟ้นที่หน้าอกอิ่มไร้บราเซียร์ภายใต้ชุดนอนเนื้อนุ่ม เขาเคล้นคลึงทรวงงามที่เขาเคยได้เห็นและสัมผัสด้วยตัวเองอย่างย่ามใจ ก่อนจะกรีดปลายนิ้วแกร่งไปสะกิดกระดุมชุดนอนให้ออกจากรังดุมทีละเม็ด...ทีละเม็ด กระทั่งกระดุมหลุดออกจากรังดุมทั้งหมด สาบเสื้อแยกออกจากกันโดยจมูกร้อนๆ ของเขาที่ตามติดเนื้อนวลไปทุกที่ ทันทีที่กระดุมเม็ดแล้วเม็ดเหล่าเปิดออก ดอกบัวคู่งามขนาดสมตัวของเธอปรากฏต่อหน้าเขา เขายืดตัวขึ้นชื่นชมเรือนร่างของคนรักด้วยแววตาที่พร่าไปด้วยความปรารถนา นั่นกระตุ้นให้เธอหลั่นรินน้ำหวานจนแทบจะเอ่อท้นดอกไม้งามตรงกลางกาย

“สวยเหลือเกิน...บัวของพี่” เขาเอ่ยชื่นชมด้วยน้ำเสียงสั่นแปร่ง เพราะแรงอารมณ์ที่พัดกระพือโหม ก่อนที่จะลงไปคลุกเคล้าริมฝีปากและจมูกร้อนๆ ของเขากับเนื้อนวลนิ่ม ไล้เลียลิ้มชิมรสหวานของดอกบัวแรกแย้มที่เบ่งบานล่อหมู่ภมร เขาตวัดเอาปลายยอดที่แข็งขึงกับการถูกเล้าโลมของเธอเข้าไว้ในปาก ดูดดึงอย่างนิ่มนวลทว่ากับเร้าอารมณ์ได้อย่างน่าประหลาด

เขาเฝ้าวนเวียนจูบไล้ทรวงอกงามทั้งสองข้างด้วยความเร่าร้อนอ่อนหวาน ขณะที่มืออีกข้างไต่ต่ำลงไปกรีดปลายนิ้วที่รอยแยกสาวซึ่งอยู่ภายใต้กางเกงชั้นในสีหวานนั้น หญิงสาวเปล่งเสียงอู้อี้ครางแผ่วด้วยความทรมานกับความสยิวซ่านที่แล่นไปทั่วสรรพางค์ ก่อนที่เขาจะกำจัดกางเกงในตัวน้อยที่แสนจะไร้ประโยชน์ในตอนนี้ออกไปเสีย แล้ววกมือกลับมาถอดชุดนอนที่เธอสวมออกไปเสียด้วย ก่อนที่เขาจะกลับลงมาคลุกเคล้าเนื้อกายสาวให้เร่าร้อนเสียยิ่งกว่าเดิม

ปลายนิ้วโป้งข้างหนึ่งวนคลึงอยู่ที่เม็ดบัวงามที่อยู่ภายในดอกบัวสาวกลางกายที่สลับซับซ้อน กระทั่งมันเต่งตึงสู้มือเขา สะโพกงามส่ายไหวราวกับมันชื่นชอบในการหยอกเย้าของเขา ชายหนุ่มไม่เคยคิดเลยว่าเธอใจง่ายยอมมอบกายให้เขา เพราะรู้ดีว่าดอกบัวดอกนี้บริสุทธิ์และทรงคุณค่ามากแค่ไหน กว่าที่เธอจะยอมมอบทุกอย่างให้เขาก็เมื่อหนึ่งปีมานี้เอง เมื่อเขาขอร้องให้เธอแต่งงานกับเขา แต่เธอคิดว่าทั้งเขาและเธอยังไม่พร้อม ทว่าเธอก็ยอมย้ายมาอยู่กับเขาตามที่เขาร้องขอ เพราะมั่นใจในความรักที่เขามีต่อเธอ และเขานี่แหละ...ที่เป็นคนแรกที่ได้ฝ่าด่านอันบริสุทธิ์ของเธอ เขาภูมิใจในตัวเธอนักหนา

“บัวจ๋า...พี่ทำอย่างนี้ให้ ชอบไหมจ๊ะ?” เขาถามขณะค่อยๆ เคลื่อนนิ้วแกร่งเข้าไปในกายสาวที่ชุ่มฉ่ำและคับแน่น เรียวขาสวยเปิดกว้างออกรับการรุกล้ำของเขา ขณะที่เขาค่อยๆ ขยับนิ้วเรียวแกร่งในกายเธอไปมาเบาๆ เป็นการกระตุ้นเร้าให้หญิงสาวเตลิดเพริศไปกับการเล้าโลมของเขา ปลายนิ้วโป้งยังคงแตะวนอยู่ที่เม็ดบัวสวย ขณะที่เคลื่อนนิ้วอยู่ในกายสาวอันคับแน่น เมื่อเธอไม่ตอบเพราะเอาแต่หลับพริ้มรับรู้ความเสียวซ่านที่เขาสร้างให้ และครางฮือเบาๆ เขาก็ถามย้ำชิดติ่งหูนุ่มด้วยน้ำเสียงที่ชวนให้อารมณ์ของเธอแตกพล่าน “ว่าไงจ๊ะ? บัวจ๋า...ชอบที่พี่ทำให้ไหม?”

“อือ...ค่ะ...ชอบ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงหอบกระชั้นเมื่อเขาเคลื่อนไหวนิ้วแกร่งอยู่ในกายเธอไม่หยุด เขาเร่งจังหวะการเคลื่อนไหวของนิ้วมือขึ้นอีกนิดเมื่อฉุดรั้งเธอเดินไปตามทางพิศวาสที่เขากำลังจะพาเธอก้าวเดินไป