บทนำ อ้อนรักลิขิตใจ (2)

บทนำ อ้อนรักลิขิตใจ (2)

“พวกเขาก็เป็นคนเหมือนเรานี้แหละ เพียงแต่พวกเขามีบุญวาสนาเยอะกว่าเรา พวกเขาเลยหน้าตาหล่อและสวย ถ้ากาญจน์อยากสวยมากกว่านี้ก็ไปทำบุญเยอะ ๆ ก็แล้วกัน”

เอมิกาบอกเพื่อนสาวอย่างประชดและแซวเพื่อนสาวอย่างพอสนุก แล้วอมยิ้มนิด ๆ กับท่าทางงอน ๆ ของเพื่อนที่ชอบคิดว่าตัวเองไม่สวย เอมิกานั่งนิ่งมองดูเพื่อนสาวอย่างสงสัย ว่านิลกาญจน์ชอบว่าตัวเองไม่สวยตรงไหน ?

ทั้ง ๆ ที่ใบหน้าสวยคมของเธอนั้นสวยสะดุดตา และบ่งบอกว่าเธอเป็นคนใต้หรือจะคล้ายแขกก็ไม่ผิด ดวงตาคมโตนั้นดูสวยดุ ถึงแม้มันจะดูไม่หวานแต่มันดูสวยเด่น จมูกโด่งเชิดนิด ๆ และริมฝีปากอวบอิ่มก็ดูมีเสน่ห์ต่อเพศตรงข้าม ผมสีดำยาวสลวยเวลาปล่อยผมแต่ตอนนี้นิลกาญจน์ได้เก็บผมไว้เรียบร้อยแล้ว

เนื่องจากอยู่ในเวลางาน นอกจากผิวกายของเธอเท่านั้นที่เป็นสีน้ำผึ้งแต่มันก็ไม่ได้น่าเกียจอะไร แต่เจ้าตัวชอบบ่นว่าตัวเองนั้นดำ แต่สายตาของเอมิกาเธอคิดว่ามันไม่ได้ดำเหมือนเจ้าตัวว่า นี่คงเป็นสาเหตุทำให้นิลกาญจน์ชอบว่าตัวเองไม่สวย

“ยะ...แม่คนวาสนาเยอะ” นิลกาญจน์ตอบประชดอย่างไม่จริงจังมากนัก เอมิกาจึงยิ้มรับพร้อมตอบรับหน้าตาเฉยเหมือนแกล้งไม่รู้ว่าเพื่อนสาวประชด

“ว้าว... ถ้าอย่างนั้นกาญจน์ก็ว่าเราสวยใช่ไหม ? ขอบใจนะ” หญิงสาวยิ้มหน้าระรื้น เมื่อเห็นเพื่อนสาวหน้าตึงพร้อมส่ายหัวไปมาเหมือนจะบอกเธอว่า ‘หลงตัวเอง’

“ไม่พูดด้วยแล้ว”

ว่าแล้วนิลกาญจน์ก็เดินไปทำงานอย่างอื่นแทน ทิ้งให้เพื่อนสาวนั่งพับผ้าปลอกหมอนอยู่คนเดียว ปกติเอมิกาเป็นแม่บ้านทำความสะอาดห้อง พนักงานหนึ่งคนต้องรับผิดชอบคนละสิบห้อง แต่ถ้าว่างจากงานที่ตัวเองรับผิดชอบใครจะทำอะไรตรงไหนก็ได้

แต่เอมิกาเลือกที่จะมาช่วยงานห้องผ้า เพราะเธอต้องการมาศึกษางานและรายละเอียดของพนักงานในโรงแรม และอีกอย่างเธอรู้สึกชอบอัธยาศัยของนิลกาญจน์ตั้งแต่แรกพบ เพราะอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอ ทำให้ทั้งคู่คุยกันถูกคอและกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกันในที่สุด

หลังจากเลิกงาน เอมิกาจึงเดินไปเซเว่นที่อยู่ใกล้โรงแรมเพื่อหาหนังสือมาอ่าน เพราะเธอเป็นคนชอบอ่านหนังสือและหาความรู้ใส่ตัวเสมอ ตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบันจนเธอรู้ตัวว่าชอบทำอะไร เอมิกามีความสุขทุกครั้งที่ได้เขียนในสิ่งที่ตัวเองรัก และเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาของแฟนคลับ ยิ่งเห็นข้อความส่งกำลังใจมาให้กลับทำให้เธอมีแรงสู้ที่จะสร้างความสุขให้แฟนคลับเธอมากขึ้น

เมื่อกลับมาถึงที่พัก เอมิการีบอาบน้ำและเตรียมอ่านนิตยาสารที่เธอซื้อมาวันนี้ และหน้าที่เธอชอบที่สุดนั้นก็คือ ‘ดวง’ มันคงไม่แปลกที่ใคร ๆ อยากรู้อยากเห็นในสิ่งที่ตัวเองไม่รู้ ถึงแม้จะเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นแต่เอมิกาเชื่อ เพราะมันชอบตรงกับชีวิตของเธอมาโดยตลอด ใครจะว่าเธองมงายเธอก็ไม่สน เพราะเอมิกายังคงใช้ชีวิตที่เรียบง่ายและไม่นำพาความเดือดร้อนมาสู่ใคร ๆ

เอมิกาเป็นลูกคนเล็กของตระกูลอนันตะรักษ์ เธอมีพี่น้องสามคน มีพี่ชายคนโตชื่อว่า‘เอกดนตรี’และมีพี่สาวอีกหนึ่งคน แต่เนื่องด้วยพี่สาวเป็นโรคภูมิแพ้มาตั้งแต่เด็ก ทำให้เธอเสียพี่สาวไปอย่างไม่มีวันกลับ เธอจึงเป็นลูกสาวที่เหลือเพียงคนเดียว เอมิกาจึงถูกตามใจมาโดยตลอดแต่การที่เธอถูกตามใจ ใช่ว่าเธอจะเป็นเด็กเกเรหรือทำตัวไม่ดี เอมิกาไม่เคยนำความเดือดร้อนมาให้พ่อกับแม่ ถึงแม้จะทำให้พวกเขาห่วงเธอบ้างแต่ด้วยความรักลูกจึงตามใจและปล่อยให้เอมิกาเดินตามทางที่ตัวเองเลือกโดยไม่ขัดใจ

‘ราศีมีนเดือนนี้ คุณจะพบรักอย่างไม่คาดฝัน ชะตาชีวิตของคุณจะพลิกผันโดยความรักเป็นเหตุ แต่การเป็นตัวของคุณเองจะทำให้ใครคนหนึ่งรักคุณเหมือนที่คุณรักเขา แม้จะมีอุปสรรค์มาขวางกั้นแต่ความรักของคุณจะสามารถผ่านไปด้วยดี เพียงแค่คุณยึดมั่นและอดทนไว้เท่านั้น เรื่องการงานคุณมีโอกาสได้เปลี่ยนงานเสมอ แต่อีกไม่นานคุณจะได้หยุดอยู่ที่งานที่คุณรักเพียงอย่างเดียว และหน้าที่ที่คุณเต็มใจรับผิดชอบ การเงินของคุณมีพร้อมเสมอ โชคลาภของคุณจะมาถึงในไม่ช้า’