บทที่1 แรกพบ (1)

บทที่1 แรกพบ (1)

เอมิกาอ่านดวงวันนี้ตรงหน้า พร้อมคิ้วเรียวสวยขมวดขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะเปิดอ่านหน้าต่อไปเรื่อย ๆ จนจบหลังจากที่อ่านจบแล้ว เอมิกาจึงหยิบสิ่งหนึ่งขึ้นมาวางบนโต๊ะสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก นั้นคือโน้ตบุ๊กคู่ใจของเธอ แล้วลงมือพิมพ์บรรยายในสิ่งที่ตัวเองพบเจอมาในวันนี้ พร้อมเพิ่มเติมบางอย่างเข้าไปในเนื้อเรื่องที่เธอสร้างสรรค์ขึ้นมาจินตนาการเพื่อให้ได้รสชาติ นั้นคือ นวนิยาย เอมิกาชอบเขียนและลงมือหาความรู้ด้วยตัวเองมากกว่าการจินตนาการเอาเองเสียทุกอย่าง เพราะจะได้รู้ว่าการทำงานตรงจุดนั้นต้องทำอะไรบ้างและเธอเองก็อยากสัมผัสกับงานนั้นจริง ๆ

ห้องพักที่เอมิกาอยู่เป็นเพียงห้องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ที่ทางโรงแรมจัดไว้ให้พนักงาน เธออยู่เพียงคนเดียวในห้องนี้เพราะพื้นที่มันคับแคบไม่เหมาะสำหรับสองคน ส่วนนิลกาญจน์เพื่อนสาวเธออยู่อีกห้องที่ถัดกันไป และคนอื่น ๆ ก็เช่นกันจะประปรายไปอยู่ที่ต่าง ๆ ตามความเหมาะสมที่ทางโรงแรมจัดให้ ถ้าเป็นแฟนกันก็จะอยู่อีกที่หนึ่งที่เหมาะสำหรับคนสองคน

หลังจากที่เอมิกาเขียนในสิ่งที่รักจนพอใจแล้ว เธอจึงเก็บโน้ตบุ๊กคู่ใจไว้ในกระเป๋าอย่างดี ก่อนจะล้มตัวลงบนที่นอนขนาดสามฟุตอย่างเหนื่อย ๆ ถึงห้องนี้จะคับแคบแต่เอมิกาไม่เคยรู้สึกอึดอัด เพราะเธอยึดถือว่าคับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก แล้วหลับตาพริ้มเมื่อนึกถึงดวงของวันนี้ ก่อนจะปล่อยให้สมองคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย และหยุดทำงานของมันเองเมื่อเจ้าของสมองน้อย ๆ นั้นได้หลับใหลไปแล้ว

เอมิกามองห้อง 1215 ตรงหน้า หลังจากทำความสะอาดมาเก้าห้องแล้ว เธอไม่แน่ใจว่าเจ้าของห้องพักนี้กลับมาหรือยัง เพราะที่ห้องนี้ยังไม่ได้เช็คเอาท์ออกไป ก่อนจะตัดสินใจเข้าไปทำความสะอาดห้องนี้ เพราะเหลือเพียงห้องเดียวที่เธอต้องรับผิดชอบ

เมื่อเอมิกาเปิดประตูเข้าไปในห้องพบแต่ความว่างเปล่า เธอจึงรีบทำความสะอาดห้องทันที โดยที่เอมิกาไม่ได้สังเกตว่าประตูห้องน้ำถูกปิดเอาไว้ เธอจึงรีบเดินไปดึงผ้าปูที่นอนผืนเก่าออกและจัดการเปลี่ยนผืนใหม่ให้อย่างเรียบร้อย

เอมิกาทำงานอย่างคล่องแคล่ว เพื่อจะได้เสร็จเร็ว ๆ และจะได้ไปช่วยงานเพื่อนรักที่ห้องผ้าชั้นใต้ดิน โรงแรมนี้มีทั้งหมดหกชั้นด้วยกัน แต่เธอต้องรับผิดชอบแค่ชั้นห้าที่มีเพียงสิบห้องเท่านั้น ส่วนชั้นหกของโรงแรมนี้จะเป็นห้องเดี่ยว ที่มีความกว้างและดูหรูหรากว่าห้องอื่น ๆ เพื่อไว้ต้อนรับแขกพิเศษจริง ๆ หรือจะเป็นพวกมีเงินเหลือใช้ เพราะค่าห้องเงินเดือนของเธอทั้งเดือนยังไม่พอจ่ายเลย ระหว่างเอมิกาทำงานอยู่นั้น มีสายตาคมกริบสีน้ำเงินเข้มยืนมองเธอทำงานอยู่เงียบ ๆ

หลังจากที่ลีโอนาร์ทอาบน้ำเสร็จ จึงยืนดูตัวเองในกระจกอย่างเงียบ ๆ เพราะสงสัยว่าหน้าตาตัวเองมีอะไรผิดปกติตรงไหน ทำไมคนที่นี่ถึงมองเขาอย่างกับตัวประหลาด แต่เมื่อไม่เห็นอะไรผิดปกติชายหนุ่มจึงเดินเปิดประตูออกจากห้องน้ำมาอย่างเบามือ และได้เห็นหญิงสาวร่างบางทำงานอย่างคล่องแคล่ว โดยไม่ได้สังเกตเลยสักนิดว่ามีเขายืนมองเธออยู่

เอมิกาปูที่นอนเสร็จและเคลื่อนเตียงเข้าที่ เธอจึงยืนขึ้นและถอยหลังเพื่อดูความเรียบร้อยของเตียงอีกครั้ง แต่ต้องใจหายวาบ เมื่อเธอถอยไปชนอะไรสักอย่างซึ่งเธอแน่ใจว่าใช่คนอย่างตกใจ เอมิกาจึงรีบหันไปมองทันที แววตากลมโตใสมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างตกใจและตะลึง

ใบหน้าหล่อเหลา นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มมองมาที่เธอ เหมือนสะกดให้เอมิกายืนนิ่งอยู่อย่างนั้น กล้ามเนื้อแข็งแรงที่บ่งบอกว่าออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ หน้าท้องแบนราบซึ่งมีผ้าขนหนูพันไว้อย่างหลวม ๆ และไม่ทันที่ลีโอนาร์ทจะทันพูดอะไร หญิงสาวตรงหน้าก็เป็นลมล้มพับลงแล้ว จนเขาต้องคว้าตัวเธอเอาไว้ก่อนจะลมลงพื้นจริง ๆ

ลีโอนาร์ทอุ้มหญิงสาวไปวางไว้บนเตียงที่เธอทำเสร็จเมื่อกี่ ก่อนจะก้มมองดูหญิงสาวอย่างพิจารณาใบหน้ารูปเรียวไข่ และปากอวบอิ่มทำให้ลีโอนาร์ทหัวใจเต้นแรงอย่างไม่มีเหตุผล รู้เพียงอย่างเดียวว่า เขาอยากจูบปากผู้หญิงคนนี้จัง เมื่อบวกกับดวงตากลมใสที่มองเขาอย่างตื่น ๆ นั้นทำให้ลีโอนาร์ทมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่วางตา เลยเป็นสาเหตุทำให้เอมิกาเป็นลม เพราะต้านหัวใจที่เต้นแรงของตัวเองไม่ไหว