บทที่1 แรกพบ (2)

บทที่1 แรกพบ (2)

ลีโอนาร์ทรีบจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อย ก่อนจะใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำมาเช็ดหน้าให้หญิงสาวร่างบางที่ทำให้หัวใจเขาเต้นแรง เมื่อน้ำเย็นโดนหน้าทำให้เอมิกาเริ่มรู้สึกตัวแล้วลืมตาขึ้น ก่อนจะกระพริบตาช้า ๆ เพื่อปรับภาพตรงหน้าให้ชัดเจน เมื่อคิดได้ว่าสาเหตุอะไรที่ทำให้เธอมานอนตรงนี้ได้ ก็ต้องรีบลุกพรวดขึ้นอย่างตกใจ แต่เมื่อเห็นชายหนุ่มเจ้าของห้องก็พานจะทำให้เธอเป็นลมอีกรอบ

“คุณห้ามเป็นลมอีกนะ”

ลีโอนาร์ทบอกเร็วด้วยภาษาอังกฤษ และรีบเข้าไปประคองหญิงสาวแต่คำพูดที่ชายหนุ่มพูดกับเอมิกากับทำให้เธอใบ้กิน เพราะฟังไม่ทันถึงแม้เธอจะเรียนมาแต่ก็ไม่เคยได้ใช้กับเจ้าของภาษาจริง ๆ เสียที

“คุณช่วยถอยไปได้ไหมคะ ยิ่งคุณใกล้ฉันอย่างนี้ฉันยิ่งจะเป็นลมใหญ่”

เอมิกาบอกเสียงสั่นด้วยภาษาไทย ทำให้ลีโอนาร์ทยืนนิ่ง แล้วถอยออกไปเหมือนจะเข้าใจที่หญิงสาวพูด เอมิกาเห็นอย่างนั้นจึงรีบจับหัวใจตัวเองซึ่งตอนนี้มันเต้นแรงจนเธอกลัวจะเป็นลมอีกรอบ

“เฮ้! คุณไหวไหม ?”

ภาษาไทยที่ไม่ค่อยชัดของลีโอนาร์ท ทำให้เอมิกามองอย่างนึกขำ เธอจึงยิ้มออกมาบาง ๆ พลางคิดว่าผู้ชายตรงหน้าพูดไทยไม่ชัด แต่กลับฟังดูมีเสน่ห์ ตรงข้ามกับลีโอนาร์ทที่มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยหัวใจที่บอกตัวเองไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร ยิ่งเห็นรอยยิ้มที่มีลักยิ้มตรงแก้มบุ๋ม ๆ นั้นกลับดูสวยยิ่งนัก ประกอบกับแววตากลมโตใสมองเขาอย่างหลงใหล นั้นทำให้ลีโอนาร์ทไม่อยากจะคิดว่าเขาตกหลุมรักเด็กสาวผู้นี้เข้าเสียแล้ว

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ แต่ถ้าจะกรุณาช่วยออกไปนั่งเล่นที่ระเบียงสักครู่ได้ไหมคะ ? คือว่าฉันจะเก็บกวาดห้องให้” เอมิกาพูดไทยชัด ๆ ช้า ๆ เพื่อให้ชายหนุ่มเข้าใจ เมื่อเธอมองเห็นสภาพห้องที่ยังไม่เรียบร้อย

ลีโอนาร์ทมองตามสายตาของหญิงสาว เขาจึงพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ก่อนจะเดินออกไปนอกระเบียงห้องตามคำขอของเอมิกา แต่กลับยืนกอดอกหันหน้ามามองหญิงสาว ที่รีบทำความสะอาดห้องอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะเห็นเธอเดินเข้าไปในห้องน้ำ เมื่อเธอทำความสะอาดในห้องเรียบร้อยแล้ว ลีโอนาร์ทจึงเดินกลับมาที่ห้องอีกครั้ง พร้อมเดินไปชะโงกหน้าดูเอมิกาที่ขัดห้องน้ำอย่างตั้งใจ เอมิการู้สึกว่าถูกจ้องทางด้านหลังเธอจึงรีบหันมามองทางประตู เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็พานทำให้เธอขาสั่นทำอะไรไม่ถูก แล้วเอ่ยถามออกมาเสียงสั่น

“คุณจะใช้ห้องน้ำเหรอคะ ?”

“เปล่า... เพียงแค่คิดว่าผู้หญิงอย่างคุณทำไมต้องมาทำงานอย่างนี้ ? หรือว่า...”

ลีโอนาร์ทพูดยังไม่ทันจบก็หรี่ตามองเอมิกาอย่างพิจารณา นั้นทำให้เอมิกาหน้าร้อนวูบ เพราะสายตาที่มองเธอนั้นบ่งบอกได้อย่างดี ว่าเขาหมายถึงอะไร ?

“ไม่ใช่อย่างที่คุณคิด กรุณาอย่าเข้าใจผิด” คราวนี้เอมิกาพูดด้วยภาษาอังกฤษถึงแม้เธอไม่ได้พูดเก่งเหมือนเจ้าของภาษา แต่มันก็สามารถทำให้ลีโอนาร์ทเข้าใจที่เธอพูด

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวด้วยค่ะ” เอมิกาพูดพร้อมเชิดหน้าขึ้นท้าทายหัวใจที่เต้นแรงของตัวเอง แต่ต้องข่มความรู้สึกนั้นไว้เพราะเธอกลัวว่า ผู้ชายตรงหน้าจะเข้าใจว่าเธอเป็นผู้หญิงหากินทางร่างกาย

“ผมดีใจที่คุณไม่เป็นเช่นนั้น” ลีโอนาร์ทพูดออกมาเบา ๆ และมองหญิงสาวอย่างไม่ปิดบังความรู้สึกจนเอมิการู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ อย่างบอกไม่ถูก

“เอ่อ...ฉันขอตัวก่อนนะคะ”

เอมิกาพูดขึ้นและเดินผ่านลีโอนาร์ทไปแต่ต้องหยุดชะงัก เมื่อมือขาวเรียวแต่แข็งแรงจับต้นแขนเธอเอาไว้ เอมิกาจึงหันกลับมามองด้วยความสงสัย ก่อนจะเลื่อนสายตามาที่มือของลีโอนาร์ท์ ที่จับแขนเธอไว้ไม่ยอมปล่อย แต่เมื่อลีโอนาร์ทรู้สึกตัวเขาจึงรีบปล่อยมือออกทันที

“ถ้าจะกรุณาช่วยบอกชื่อคุณได้ไหมครับ ?” เอมิกาเลิกคิ้วฉงน ก่อนแววตาจะเป็นประกายเมื่อคิดเรื่องสนุก ๆ ได้ แล้วพยายามไม่สนใจเสียงหัวใจของตัวเอง เพราะถ้าเธอฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงของตัวเอง เอมิการู้สึกว่าไม่เป็นตัวของตัวเองเลย