ตอนที่ 3 ตรวจภายในแต่ได้เสียว NC

“จากที่หมอตรวจดู ช่องคลอดของคุณบัวค่อนข้างแคบและเกิดอาการหดเกร็งเมื่อถูกสอดใส่ อีกอย่างคือภายในมันแห้งและขาดความยืดหยุ่น หมอสังเกตว่าไม่ค่อยมีน้ำหล่อลื่นหลั่งออกมาเลย แม้จะถูกกระตุ้น” บัวบุษยาขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัยที่เจอไปด้วยความขวยเขิน ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถาม

“มันเกิดจากสาเหตุอะไรเหรอคะคุณหมอ”

“เบื้องต้น ควรมีการกระตุ้นก่อนการมีเพศสัมพันธ์ครับ”

“หมายถึงการเล้าโลมใช่มั้ยคะ”

“ก็ทำนองนั้นแหละครับ”

“อื้ม....สามีบัว เค้าก็ทำให้อยู่นะคะ” คุณหมอพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วสัมผัสบริเวณปุ่มกระสันภายนอกเบา ๆ เพื่อทดสอบการตอบสนองของระบบประสาทสัมผัสเพื่อดูการหลั่งของน้ำหล่อลื่นอีกครั้ง ปลายนิ้วอุ่นภายใต้ถุงมือยางสัมผัสลงแผ่วเบาและสะกิดคลอเคลียบริเวณปุ่มคริตอลิสของหญิงสาวอย่างนุ่มนวลเป็นจังหวะ

ครั้งนี้บัวบุษยาเริ่มรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกลวนลามแต่ด้วยความวาบหวามบวกกับความสุภาพของคุณหมอเธอจึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก หญิงสาวบิดเกร็งเรียวขาเข้าหากันแน่นโดยธรรมชาติเมื่อถูกกระตุ้นหนัก ๆ บริเวณจุดอ่อนไหว จนเวลาจะผ่านไปสักครู่ บริเวณนั้นก็ยังคงแห้งผาก ไร้ซึ่งวี่แววของน้ำหล่อลื่น ที่มักจะขับออกมาเพื่อแสดงถึงความพร้อมในการสอดใส่ เมื่อร่างการถูกกระตุ้น

คุณหมอดึงมือกลับอย่างสุภาพ แล้วเอ่ยสรุปผลการตรวจวิเคราะห์เบื้องต้นทันที

“จากที่หมอตรวจภายใน ช่องคลอดของคุณบัวแทบจะไม่มีน้ำหล่อลื่นหลั่งออกมาเลย นั่นแสดงว่าในเวลาที่คุณมีเพศสัมพันธ์กับสามี ร่างกายของคุณอาจจะยังไม่พร้อม ยังไงแล้วคุณกับสามีควรจะคุยเรื่องนี้กันนะครับ” คุณหมอหนุ่มอธิบายอย่างตรงไปตรงมา

“เพราะถ้าหากสามีรีบสอดใส่ในขณะที่ช่องคลอดของคุณยังไม่พร้อม กล้ามเนื้อของคุณก็จะยิ่งหดเกร็งและเกิดอาการเจ็บปวดได้ครับ”

บัวบุษยาพยักหน้ารับคำแนะนำเหล่านั้นด้วยความเข้าใจ เธอนึกไปถึงสามี ที่มักจะเร่งรัดเข้าหาเธอด้วยความกระหายหื่นและหลงลืมความพร้อมทางร่างกายของเธอไปเสียสนิท... ความจริงที่คุณหมอได้อธิบาย จึงกลายเป็นอีกหนึ่งปมความอึดอัดที่เธอจำเป็นจะต้องบอกสามี แล้วเธอจะกล้าพอหรือเปล่าที่จะคุยเรื่องนี้กับเขา!

บัวบุษยาถอนหายใจออกมา พยายามรวบรวมสติแล้วค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงตรวจอย่างระมัดระวัง เธอจัดแจงเปลี่ยนชุดจนแล้วเสร็จ ก่อนจะก้าวเดินออกมาจากพื้นที่ส่วนตัวด้วยความรู้สึกที่เบาใจขึ้นเล็กน้อย และเดินมานั่งฟังคำอธิบายเพิ่มเติมจากคุณหมอที่กำลังรออยู่

“สรุปว่าอาการที่บัวเป็น มันพอจะมีวิธีรักษายังไงบ้างคะหมอ คือบัวอยากมีลูกมาก ครอบครัวของสามีก็ตั้งความหวังเยอะซะด้วย ถ้าบัวมีลูกให้เค้าไม่ได้ ครอบครัวเราคงมีปัญหาแน่ ๆ เลยค่ะ” บัวบุษยาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวลและเต็มไปความกดดันที่เธอแบกรับเอาไว้

“หมอเข้าใจความรู้สึกของคุณนะครับ... เรื่องการมีลูกอย่าเพิ่งกังวลเลยครับ มันมีอีกตั้งหลายวิธีในทางการแพทย์” คุณหมอส่งยิ้มให้อย่างเห็นอกเห็นใจ

“เบื้องต้นเดี๋ยวหมอจะจ่ายยากับเจลหล่อลื่นให้คุณบัวลองไปใช้ดูก่อนนะครับ แล้วก็ระวังเรื่องท่าทางในการร่วมเพศด้วยนะครับ ยาที่หมอให้ไปเป็นยาช่วยลดอาการเกร็งของกล้ามเนื้อบริเวณอุ้งเชิงกราน และคุณบัวควรจะเปิดใจคุยกับสามีถึงอาการที่เป็นด้วยนะครับ” คุณหมออธิบายอย่างละเอียดด้วยความใจเย็น

หลังจากพูดคุยและรับคำแนะนำเพิ่มเติมจากคุณหมอจนเป็นที่เข้าใจแล้ว บัวบุษยาก็กล่าวขอบคุณคุณหมอด้วยความโล่งอกระดับหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากห้องตรวจ แต่ในใจยังคงมีความกดดันอยู่ลึก ๆ กับสิ่งที่จะต้องกลับไปเผชิญ

บัวบุษยาเดินมานั่งรอรับยาบริเวณหน้าเคาน์เตอร์ สักพักพราวพิลาศก็เดินกลับมาจากห้องน้ำพอดี เมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนที่ดูผ่อนคลายขึ้นกว่าตอนแรก พราวพิลาศจึงรีบปรี่เข้าไปหาพร้อมเอ่ยปากถามด้วยความห่วงใย

“โทษที ฉันปล่อยให้แกอยู่คนเดียวเลย เผอิญว่าฉันท้องเสียน่ะ เป็นไง... หมอว่ายังไงบ้าง” พราวพิลาศถามพลางหย่อนตัวลงนั่งลงข้าง ๆ

“หมอให้ยาลดอาการเกร็งกับเจลหล่อลื่น” บัวบุษยาตอบด้วยเสียงเบาหวิว

“หน้าซีด ๆ แบบนี้ โดนคุณหมอจับตรวจภายในมาใช่ป่ะ” พราวพิลาศเอ่ยปากถามเพื่อนรักด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“จะรอดเหรอ... ฉันไม่น่าเชื่อแกเลยอะ! ตอนแรกคิดว่าจะมาปรึกษาเฉย ๆ ” บัวบุษยาค้อนใส่เพื่อนควงวงแขนหยิกเข้าที่ต้นแขนเบา ๆ ด้วยความหมั่นไส้ระคนเขินอาย

“แล้วเป็นไง... เสียวป่ะ” พราวพิลาศยังคงไม่เลิกหยอกล้อด้วยแววตากรุ้มกริ่ม

“เสียวอะไรกันล่ะ เจ็บจะตาย” บัวบุษยาหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที แม้จะอยู่ใต้หน้ากากอนามัยแต่ความร้อนผ่าวก็ลามเลียไปทั่วพวงแก้ม

“แหม่!...ได้ตรวจกับหมอผู้ชายแถมยังหล่อเนี๊ยบขนาดนี้ เป็นฉันน่ะ...ถึงเจ็บก็ยอม” พราวพิลาศบอกเพื่อนอย่างอารมณ์ดี

“ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรแบบนั้นหรอกน่า” บัวบุษยาอธิบายด้วยความกระอักกระอ่วนใจเมื่อนึกถึงเหตุการณ์บนเตียงตรวจ ก่อนจะรีบตัดบทไม่ให้เพื่อนซักไซ้ต่อ

“ถามจริง!! แกเจ็บอย่างเดียวเลยเหรอ ตอนที่คุณหมอตรวจให้น่ะ”

“อืม ฉันนี่เกร็งไปหมดเลย ตอนที่ไอ้คีบปากเป็ดนั้นสอดเข้าไป” บัวบุษยาไม่กล้าเล่าต่อจากนี้ตอนที่คุณหมอทำให้เธอเคลิบเคลิ้ม เธอหยุดชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะกระซิบเล่าต่อด้วยเสียงที่เบาลง

“จะว่าไปมันก็มีอยู่ช่วงหนึ่งแหละ ที่ฉันคิดว่าตัวเองโดนคุณหมอลวนลาม” พราวพิลาศเบิกตากว้างทันที

“ยังไงวะแก ไหนเล่ามาซิ”

“ก็... คุณหมอเล่นใช้นิ้วเขี่ยตรวจตรงจุดนั้นของฉันน่ะสิ” บัวบุษยาหน้าแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู

“เฮ่ย!!...ฮั่นแน่! แกไปอ่อยคุณหมอมาใช่มั้ย” พราวพิลาศยิ้มกริ่มด้วยแววตาเจ้าเล่ห์

“พอเลยแกอย่างมองฉันแบบนั้น ฉันไม่ทำอย่างที่แกคิดหรอกน่า...”

“พอเสร็จแล้วคุณหมอเค้าก็รีบอธิบายเลย คุณหมอบอกว่าที่ทำแบบนั้นเพราะต้องการกระตุ้นน้ำหล่อลื่นเฉยๆ”

“อ๋อ!!!... แล้ว...ไป” พราวพิลาศพยักหน้ารับอย่างทะเล้น

“เอ่อ!!... แล้วพี่บี๋เนี่ย!!... เวลาขึ้นเตียงเค้าจ้องจะใส่แกท่าเดียวเลยวะ”

“ก็... ไม่ขนาดนั้นหรอก แต่ด้วยความที่เราอยู่ด้วยกันมานานตั้งแต่สมัยเรียน มันก็เลยไม่ค่อยมีความรู้สึกตื่นเต้นเหมือนคู่รักใหม่ ๆ ยิ่งช่วงนี้คุณพ่อคุณแม่ของพี่บี๋เร่งรัดอยากให้มีหลานด้วยแล้ว เวลาขึ้นเตียงทีไร พี่บี๋เค้าก็ดูจะมุ่งมั่นแต่เรื่องปั๊มลูกอย่างเดียวเลย” พราวพิลาศพยักหน้าเห็นอกเห็นใจ

“งั้นช่วงที่แกไปฮันนีมูน ก็ถือซะว่าไปปั๊มลูกก็แล้วกันนะ เปลี่ยนบรรยากาศเปลี่ยนสถานที่บ้าง เผื่อบางทีแกอาจจะตื่นเต้นขึ้นมาก็ได้นะ”