#3 - เกรี้ยวกราด

"อ่ะ..โอ้ยยยเหี้ยใคร" คลีนอุทานออกมาอย่างตกใจก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่กำแขนเรียวของเธออยู่ในขณะนี้

"ทำเหี้ยไรของมึงว่ะ" เสียงชายหนุ่มคนนั้นพูดตะคอกออกมาอย่างเดือดดาลพร้อมกับถอดเสื้อคลุมมาคลุมไหล่มนของคลีน ก่อนจะกระชากลากถูเธอให้เดินตามเขาออกมาที่ลานจอดรถ​ เธอพยายามเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขาอยู่หลายครั้งแต่มองเท่าไหร่ก็ไม่เห็นหน้าเขาสักทีเพราะตรงที่เธอถูกลากออกมานั้นมันมืดมากมองอะไรไม่เห็นเลย

"โอ้ยซี๊ด~เจ็บนะเว้ย​ มึงใครว่ะมายุ่งอะไรด้วย" คลีนกรีดร้องออกมาด้วยเจ็บปวด เพราะโดนชายหนุ่มคนนั้นบีบแขนเรียวแน่นจนเธอขยับไม่ได้เลย

"กูก็ไม่อยากยุ่งหรอกว่ะ​ ถ้าพี่คิมไม่มาฝากมึงไว้กับกู" เขาพูดแบบไม่สบอารมณ์​มากนัก​

"อะ.. อาวอมหรอ" คลีนเบิกตากว้างเรียกชื่อคนตรงหน้า ก่อนจะเพ่งไปมองที่ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาอย่างงงงวยทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้

"เออ​ แล้วแต่งตัวเหี้ยไรของมึงโชว์ทำควยไรไหล่ดำๆอ่ะ" วอมปล่อยมือหญิงสาวก่อนที่จะเอื้อมมือมาผลักหัวเธอด้วยอารมณ์เดือดดาล​ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องมาอารมณ์เสียใส่ด้วยเธอแค่โชว์ไหล่นิดเดียว

"ดำตรงไหนออกจะขาวแค่โชว์นิดเดียวทำไมอาวอมต้องด่าน้องคลีนด้วย​ หวงหรอจ๊ะที่รัก" หญิงยิ้มกว้างพูดหยอกล้อเขาออกไป​

"ที่รักพ่อง​ อย่ามั่นหน้าให้มากมึงนี่นิสัยแก่แดดไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ" เขาพ่นคำด่าออกมาใส่หน้าเธอ พลางส่ายหัวไปมาก่อนจะเดินไปเปิดประตูรถ

ตึก​ ตึก​ ตึก!!

"คลีน​ เป็นอะไรหรือป่าว"

"แกเป็นอะไรไหมฉันกับไอ้ม่อนตามหาจนทั่วกว่าจะเจอ" เสียงม่อนกับปลายที่วิ่งหน้าตาตื่นตรงมาหาหญิงสาวก่อนจะเอ่ยขึ้น

"ไม่เป็นไร" คลีนตอบกลับไป​ ก่อนที่ม่อนจะเดินเข้ามาจับแขนเรียวขึ้นไปดูร่องรอยต่างๆ

"ไม่เป็นไรได้ไง​ แขนช้ำขนาดนี้ใครแม้งกล้าทำคลีนแบบนี้บอกม่อนมาดิ" ม่อนพูดขึ้นพลางเอามือมาจับใบหน้าหวาน ก่อนจะเลื่อนมือไปปัดเส้นผมที่ติดอยู่ตรงซอกคอออกให้เธอ

ปรี๊ดดดดดดดดดดดดด.. เสียงแตรจากรถสปอร์ตดังกึกก้อง​ไปทั่วลาดจอด ก่อนกระจกรถคันนั้นจะถูกเลื่อนลงมา

"จะยืนอาลัยอาวรณ์​กันอีกนานไหม​ หรือมึงจะกลับเอง​" เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะพอใจนัก

"กะ.. กลับด้วย​ ม่อนปลายเดี๋ยวคลีนไปก่อนนะ" พอพูดจบหญิงสาวก็วิ่งตรงดิ่งไปที่รถ​สปอร์ตคันหรูนั้นทันที

"เดี๋ยวคลีน" เสียงม่อนตะโกนตามหลังหญิงสาวมา​ เธอไม่ได้หันไปสนใจเสียงนั้นรีบเปิดประตูรถก้าวขาขึ้นมานั่งพร้อมกับเอื้อมมือ​ไปดึงสายเข็มขัดนิรภัย​มาคาดขืนเธอชักช้ากว่านี้เขาไม่รอแน่

วื้น.. เสียงคันเร่งที่ชายหนุ่มเหยียบแล่นออกมาอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่ได้หันไปสนใจหญิงสาวที่นั่งมาด้วยเลยสักนิด

"อาวอมขับช้าๆก็ได้ค่ะ​ น้องคลีนกลัว" หญิงสาวที่นั่งตัวเกร็งจับเบาะรถอย่างแน่นหนา​อยู่ข้างๆเขาเอ่ยขึ้นเสียงสั่น

"..........." วอมไม่ได้ตอบกลับหญิงสาวแต่อย่างใดและไม่สนใจคำพูดของเธอเขากดเหยียบคันเร่ง​จนมิดก่อนจะเลี้ยวเข้ามาในสถานที่แห่งนึงที่นั้นคือสนามแข่งรถของเขา​ เขาได้ลืมของสำคัญไว้เลยแวะมาเอา

@สนาม​แข่งรถ​ ww​

"เห้อ อาวอมพาน้องคลีนมาที่ไหนจะลวงน้องคลีนมาทำมิดีมิร้าย​ใช่ไหม​ น้องคลีนยอม" คลีนถอนหายใจออกมาเฮือก​ใหญ่​ด้วยความโล่งก่อนจะหันหน้าไปถามเขาอย่างไม่อายพลางยิ้มหวานออกมาให้คนตรงหน้า เธอชอบพูดอ่อยหยอกล้อ​เขาแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆจนมันเป็นเรื่องปกติของเธอไปแล้ว

"ถุย​ สมองมึงคิดได้แค่นี้รึไง" ชายหนุ่มถุยน้ำลายใส่หน้าหญิงสาวพร้อมตอบกลับไปพลางส่ายหัวไปมาให้กับความไร้เดียงสา​ของเธอก่อนจะปลดเข็มขัดนิรภัย​ออก

"โห้ย​ เต็มหน้าน้องคลีนเลยน้ำลายอาวอมหอมๆ" เธอยกมือขึ้นมาเช็ดหน้าตัวเองก่อนจะเลื่อนมือลงมาสูดดม​กลิ่นนั้น

"เหอะ​ ปัญญา​อ่อนมึงรอกูอยู่นี้แหละเดี๋ยวกูมา" พูดจบวอมก็ลงจากรถเดินตรงดิ่งไปยังห้องทำงานตัวเองทันที

ห้านาทีผ่านไป...

"นึกว่าจะไม่อยู่สะและ" เขาบ่นพึมพำก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบแผงยาที่พวกเพื่อนได้ฝากเขาซื้อไว้ขึ้นมาถือ​ แผงยาที่เขาพูดถึงนั้นคือยาปลุกอารมณ์​ทางเพศหรือที่เรียกว่ายาปลุกเซ็กส์นั่นเองต้ากับคิวจะฝากชายหนุ่มซื้อเป็นประจำ​ ​เขานึกว่าจะไม่เจอแผงยานั้นแล้วเพราะแม่บ้านจะเข้ามาทำความสะอาดในห้องทำงานทุกวัน

กรึบ​ กรึบ​ กรึบ!!

ปึ้ง!! พอเจอของที่ต้องการปุบเขาก็รีบเดินกลับมาขึ้นรถทันทีเพราะกลัวเธอจะรอนาน

"ไหนอาวอมไปเอาอะไรมาหรอ​ นั้นแผงอะไรน้องคลีนขอดูหน่อยสิ" หญิงสาวพูดขึ้นเมื่อเห็นชายหนุ่มถือแผงยานั้นขึ้นรถมา

"ไม่ใช่เรื่องของเด็ก อย่าเสือก" วอมตอบกลับหญิงสาวไปอย่างหงุดหงิดก่อนจะขับเคลื่อนรถแล่นกลับคอนโด เขาไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของเขาแม้แต่ครอบครัวเขาก็ยุ่งไม่ได้

"ชิ​ ขอดูแค่นี้ก็ไม่ได้ขี้งกชะมัด"

..........................

ชอบกันไหมเอ่ยขอโทษ​นะคะที่มาช้าพาดีเรียบเรียงคำบรรยาย​อยู่นาน