#4 - ขอชิมหน่อย

"ชิ ขอดูแค่นี้ก็ไม่ได้ขี้งกชะมัด" คลีนบ่นออกมาพึมพำพลางแบะปากใส่ชายหนุ่มที่กำลังขับรถอยู่

"ปากเป็นห่าไร โปลิโอแดกปากหรอ" วอมเหล่สายตามามองหน้าหญิงสาวที่นั่งแบะปากงอลเขาอยู่ข้างๆ

"แดกปากอาวอมนั้นแหละ พูดมากขับรถไปเลย" เธอหันหน้าไปมองชายหนุ่มพลางผลักหัวเขาเบาๆ

"กูเพื่อนเล่นมึงหรออีเด็กสันดานเสีย" ชายหนุ่มพูดตะคอกออกมาด้วยสีหน้าแดงก่ำอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อพลางเหล่สายตาไปมองหน้าเธอพร้อมกับกำมัดแน่น เขาไม่พอใจเป็นอย่างมากที่เด็กอย่างเธอมาลามปามใส่เขาแบบนี้

"อึ้ก นะ.. น้องคลีนขอโทษ" คลีนพูดพร้อมกับยกมือขึ้นมาไหว้วอมในขณะที่วอมเลื่อนสายตากลับไปมองถนนอย่างเงียบเชียบไม่ตอบโต้อะไรกลับแม้แต่น้อย

เอี๊ยดดดดดดดดด.. ระหว่างทางในรถเต็มไปด้วยความเงียบราวกับป่าช้าต่างคนต่างไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาเลย ชายหนุ่มจึงหันไปมองหน้าหญิงสาวที่นั่งกอดอกมองวิวอยู่ด้านนอก เขาจึงเหยียบแบรกเข้าเต็มแรงก่อนที่แรงดันจะดันตัวหญิงสาวเลื่อนมากระแทรกเข้ากับคอนโซลเข้าอย่างจัง

โป๊ก!! ปึก!!

"โอ้ยยย ซี๊ด~อาวอมจอดรถทำไมเนี่ย" เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับเอามือขึ้นไปกุมหน้าผากตัวเองก่อนจะเอ่ยถามเขาออกไป

"อุ้ย! โทษๆตาลายนึกว่าข้างหน้ามีสัญญาณไฟจราจร หึ" เขาตอบกลับพลางหัวเราะในลำคอเบาๆก่อนจะเคลื่อนรถออกไปดังเดิม

"ไอ้อาวอมบ้าจงใจแกล้งกันชัดๆยังมีน่ามาหัวเราะอีกนะนิสัยไม่ดี อย่าให้น้องคลีนทนไม่ไหวนะเดี๋ยวอาวอมได้เจอฤทธิ์เดชอันบ้าคลั่งแน่" หญิงสาวพึมพำในใจพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมหน้าผากมนตลอดทางจนถึงคอนโด

00.00น.

@คอนโด

"เจ็บหรอ" วอมหันหน้ามาถามหญิงสาวที่นั่งเอามือกุมหน้าผากอยู่ในขณะนี้

"........" คลีนเงียบไม่ตอบกลับ เธอรีบเปิดประตูแล้วก้าวขาลงจากรถเดินไปทันทีโดยที่ไม่สนใจชายหนุ่ม

"เห้ย! รีบไปไหนว่ะกูถามทำไมไม่ตอบ" เขาตะโกนตามหลังมาพร้อมกับเดินตามเธอมาติดๆ

"เจ็บสิถามได้ อาวอมลองเอาหัวไปโขกกับกำแพงดูสิ" คลีนตอบกลับไปพลางเชิดหน้าใส่เขา

"สมน้ำน่า แค่ปูดเองเดะก็หาย" วอมดึงมือหญิงสาวออกพร้อมกับเลื่อนมือลูบไล้มาตรงรอยนูนปูดที่หน้าผากมนอย่างนิ่มนวล จนทำให้เธอเผลอสบตากับเขาทั้งคู่ต่างคนต่างสบตากัน

ตึ่ง! เสียงประตูลิฟต์ถูกเปิดออกก่อนที่ทั้งคู่จะหลุดห้วงภวังค์

"เอ่อ ลิฟต์เปิดแล้ว" คลีนมองหน้าวอมพร้อมกับพูดออกไปอย่างตะกุกตะกัก

"ก็ออกไปสิ จะบอกเพื่อ? " วอมยกฝามือขึ้นมาผลักไหล่มนให้เดินออกไป

"หลีกทางดิเกะกะ" คลีนเดินนำหน้าจนมาถึงหน้าห้องของชายหนุ่ม ก่อนเขาจะพูดขึ้นพร้อมกับล้วงหยิบคีย์การ์ดขึ้นมาสแกนแล้วเดินเข้าห้องตัวเองไปอย่างไม่รีรอ

ปั้ง!! บานประตูถูกปิดใส่หน้าหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างจัง

"ชิใจดำไม่มีหรอกคำชงคำชวนเข้ามาก่อนไหมไม่เคยมี" คลีนขมิบปากบ่นพึมพำก่อนจะเดินเข้าห้องตัวเองไปอาบน้ำอาบท่า

สามสิบนาทีผ่านไป..

หญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวทำอะไรเสร็จเรียบร้อย เธอก็เดินออกมาจากห้องของตัวเองแล้วมายืนอยู่หน้าห้องของชายหนุ่ม

แกร่ก..

มือบางยกคีย์การ์ดขึ้นมาสแกนก่อนจะเดินเข้าไปในห้องของเขาอย่างถือวิสาสะ ที่เธอมีคีย์การ์ดห้องของเขาได้ก็เพราะเธอให้ผู้เป็นพ่อโทรไปขอมาจากวินพี่ชายของเขาตั้งแต่รู้ข่าวว่าเขานั้นกลับมา

ซ่า ซ่า.. เสียงน้ำไหลผ่านตัวกระทบลงพื้นดังเล็ดออกมาจากห้องน้ำ ชายหนุ่มกำลังอาบน้ำอยู่ในนั้นเธอนึกว่าเขานอนหลับไปแล้ว

"หื้ม! นั้นแผงที่อาวอมถือขึ้นมาในรถนิหน่า" ระหว่างที่คลีนได้ยินเสียงน้ำไหลผ่านอยู่นั้น พลางกวาดสายตามองไปรอบๆก่อนจะหยุดจ้องมองอยู่ที่ของสิ่งหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงนอนอย่างไม่ละสายตา "มันคือแผงยาอะไรเนี่ย"

หญิงสาวเดินเข้าไปที่โต๊ะข้างเตียงนอนของชายหนุ่มก่อนจะหยิบแผงยานั้นขึ้นมาอ่าน

"ยาปลุกอารมณ์สมุนไพรจากธรรมชาติมันคือยาอะไรถ้ากินเข้าไปแล้วมันจะปลุกอารมณ์ยังไงว่ะ แก๊บ!! อู้ยหลุดเลย ฟู้ด!! หอมจังขอลองชิมหน่อยก็แล้วกันอันเดียวอาวอมคงไม่ว่าหรอกมั้ง งั้ม" คลีนนั่งอ่านอยู่บนเตียงแต่อ่านยังไม่ทันจบเธอได้เผลอกดเล็บมือลงไปจิกแผงนั้นจนเม็ดยานั้นหลุดออกมาหนึ่งเม็ด ก่อนเธอจะก้มลงไปสูดดมกลิ่นพร้อมกับพูดออกมาคนเดียวเบาๆ จากนั้นเธอหยิบเม็ดยาขึ้นมายัดเข้าปากตัวเอง

แกร่ก.. เสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดกว้างพร้อมกับชายหนุ่มที่นุ่งน้อยห่มน้อยก้าวขาโพล่ออกมา

"เชี้ย! มึงเข้ามาในห้องกูได้ยังไงแล้วในมือถืออะไร" เขาเดินออกมาจากห้องน้ำพลางเงยหน้าขึ้นมามองคลีนที่นั่งถือแผงยาอยู่บนเตียงอย่างคาดโทษก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างตกใจพร้อมกับเดินมากระชากแผงยาออกจากมือบาง

"นะ.. น้องคลีนเปิดประตูเข้ามา" หญิงสาวตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงกระเส่าอย่างตะกุกตะกักก่อนจะก้มหน้าหลบสายตา

"ไอ้เหี้ยหายไปไหนเม็ดนึง อย่าบอกนะว่ามึงแดกเข้าไป? " วอมสบถคำหยาบคายออกมาใส่หน้าคลีนพร้อมกับยื่นมือหนาขึ้นมาบีบปากบางของเธออย่างแรงจนเธอขยับหน้าหนีไปไหนไม่ได้ เขาโมโหมากที่เธอถือวิสาสะเขามาโดยที่เขาไม่ได้อนุญาตแถมยังมายุ่งกับของส่วนตัวอีก

"อื้ออึก! อาวอมปล่อยน้องคลีนน้องคลีนเจ็บ"

..........................

น้องคลีนทำไมซนจังลูกหาเรื่องใส่ตัวจริงๆเลยแม่คุณ