5# ด้านมืดของอา NC18+++

"น้ำหวานอยากใช้ปากให้อาค่ะ" หลานสาวตัวแสบเอ่ยปากขอด้วยน้ำเสียงออดอ้อน คนเป็นอาซึ่งพยายามอดทนอดกลั้นก็ยิ่งใจสั่น

"เอาไว้วันหลัง" กานต์บอกหลานสาวด้วยน้ำเสียงดุเบาๆ กล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายขมวดเกร็งต้องการปลดปล่อย ลำเอ็นแข็งคัดปวดหน่วงต้องการหาทางไปต่อ

ปกติกานต์จะเข้มงวดกับณิรินเสมอ ถึงแม้ว่าเธอจะยั่วยวนเขามากเพียงไหน เขาก็ไม่ยอมปล่อยให้เกิดเรื่องเสียหายกับหลานสาว แต่คืนนั้นมันเกิดขึ้นเพราะอารมณ์ที่เขาและเธอจะต้องห่างไกลกันเป็นครั้งแรก ทำให้เขาเองก็หักห้ามใจตัวเองเอาไว้ไม่อยู่

“อ้าขากว้างๆ" คืนนี้เขากลายเป็นอาที่เผด็จการมากขึ้น ยิ่งทำให้ความอยากใคร่ของณิรินพุ่งสูงขึ้นไปอีก ท่อนขาเรียวงามตั้งฉากไปกับโซฟาเบดขนาดเท่าเตียง3.5ฟุต ทำให้เธออ้าขาได้กว้างจนเขามองเห็นรอยผลิแย้มให้ถนัด

"เคยช่วยตัวเองไหม...น้ำหวาน" กานต์เอ่ยถามเสียงกระเส่า วาดนิ้วเรียวยาวผ่านรอยแยกเปียกชุ่มช้าๆ นวดติ่งสีชมพูที่แข็งตั้งสั่นระริกเบาๆ แล้วค่อยๆ กดปลายนิ้วเรียวยาวแทรกเข้าไปในรูสวาทที่คับแคบเสียจนเขาต้องกัดปากตัวเอง

"อื้อ น้ำหวานช่วยตัวเองด้วยการดูรูปอา นึกถึงหน้าอาค่ะ"

กานต์มองนิ้วเรียวยาวของตัวเองค่อยๆ แทรกผ่านร่องสีแดงคับแน่นฉาบไว้ด้วยน้ำหวานสีใส มืออีกข้างรูดสาวลำเอ็นแข็งขึงที่แข็งคัดจนปวดหน่วง เลือดในกายทุกหยาดหยดไหลมารวมกันจนเส้นเลือดปูดโปนพันพาดไว้โดยรอบปรากฏชัดกว่าทุกครั้ง

ณิรินยกศีรษะขึ้นมองสิ่งที่อยู่ในมือของอาหนุ่มด้วยความตื่นเต้น มันใหญ่โตและยาวจนเธอเผลอกลืนน้ำลายที่เหนียวข้นลงคอ

ฝ่ามือหนากอบกุม 'มัน' ไว้แล้วรูดสาว เธอมองเห็นชัดเพียงส่วนหัวหยักที่มีเส้นเลือดปูดโปน ส่วนปลายบานใหญ่สีชมพูระเรื่อ มีน้ำสีใสฉ่ำเยิ้มออกมาจากรูตรงกลาง

“อื้อ” กานต์ขยับมือรูดสาวรัวเร็ว นิ้วเรียวยาวแข็งๆ ที่อยู่ข้างในตัวเธอค่อยๆ ขยับด้วยกลัวว่าส่วนที่บอบบางและคับแคบจะระคายผิวและเจ็บ

"นิ้วน้ำหวานเล็กนิดเดียว มันจะเสียวเท่านิ้วอาได้ไง" สายตาคมสีนิลดำมืดจ้องมองกลีบบอบบางสีสวยหุบเข้าอ้าปากตามแรงขยับของนิ้วใหญ่ น้ำหวานสีใสไหลออกมามากขึ้นเขาจึงเริ่มเพิ่มนิ้วเข้าไปอีก

"อ๊ะ อื้อ อากานต์ น้ำหวานจะเสร็จ" เรียวนิ้วที่ขยับเข้าขยับออกแบบที่เธอเคยจินตนาการถึงเขา มันรู้สึกดี รู้สึกเสียวกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้มาก

นิ้วเรียวยาวคว้านวนข้างในโพรงอุ่นนุ่ม นวดคลึงจุดกระสันข้างในณิรินยิ่งขนลุก กายสาวสะท้านเยือก หยัดสะโพกขึ้นหา ปรือตาครวญครางหวีดหวิว เขาเพิ่มเรียวนิ้วเข้ามาร่องสวาทของเธอก็ยิ่งคับแน่นจนอึดอัด

"แตกเลยน้ำหวาน อาก็จะแตกพร้อมน้ำหวาน" กานต์เริ่มขยับนิ้วรัวเร็วเร่งจังหวะ เสียงเขาคำรามต่ำพร้อมเสียงสูดปากยิ่งทำให้กำหนัดของณิรินพุ่งสูง เหมือนถูกพายุราคะสาดซัดจนครางเรียกอาของเธอดังกว่าทุกครั้งที่เคยนึกถึงเขา เลื่อนมือตัวเองลงไปบดคลึงเม็ดเสียว ส่งเสียงหวามหวิวครวญครางแข่งกับเสียงอาหนุ่มครางกระเส่า มืออีกข้างขยำเต้าทรวงยอดสีชมพูชูชัน อีกมือหนึ่งบดบี้เม็ดนุ่มของตัวเองรัวเร็ว

"อ๊า เสียว อากานต์ขา" ณิรินกระตุกเฮือกเมื่อปลายนิ้วเรียวยาวบดคลึงจุดกระสันข้างในของเธอย้ำๆ ร่องสวาทกระตุกรัดจนเขาต้องแช่นิ้วไว้ส่งเธอขึ้นสวรรค์อีกครั้ง

"น้ำหวานตอดนิ้วอาแรงเกินไปแล้ว เชี่ย! เสียวฉิบหาย" กานต์สาวรูดลำเอ็นในมือถี่รัว นิ้วเรียวยาวของเขายังแช่อยู่ในร่องสวาทของหลานสาวที่ตอดรัดเขาแรงไม่หยุด เขาสบถคำหยาบออกมาพร้อมคำรามต่ำในลำคอ เมื่อท่อนเอ็นในมือเขากระตุก

กานต์ถอดถอยนิ้วออกมาจากรูคับแคบสีหวาน กำหนัดพุ่งทะยานจนเขาหูอื้อตาลาย จ่อปลายบานใหญ่กับปากทางเล็กคับแคบ กดส่วนหัวมุดเข้าไปได้เพียงครึ่งทาง สำนึกผิดถูกชั่วดีเหลือเพียงน้อยนิด

“เชี่ย!” กานต์กัดฟันคำรามต่ำ ถอดถอยลำเอ็นที่กำลังจะเข้าโพรงถ้ำหยุ่นออก

“อื้อ! อากานต์คะ” ณิรินรู้สึกขัดใจรู้สึกทรมานจนเหมือนใกล้จะแตกสลาย อยากให้เขาเข้ามาข้างในเพื่อไปถึงฝั่งฝัน

“ไม่ได้!” กานต์บอกเธอด้วยเสียงดุเปลี่ยนเป็นวางนาบลำเอ็นแข็งขึงที่ตื่นตัวขั้นสูงสุดลงไปบนเนื้ออ่อนที่เปียกชุ่ม จับมือเล็กนุ่มวางทาบทับลำแข็งร้อนแล้วกดลงให้ ‘ส่วนนั้น’ แนบแน่นเข้าหากัน หยัดสะโพกเพรียวเสือกไส

ฝ่ามือหนาวางทาบทับลงบนมือเล็กนุ่มแล้วขยับสะโพกเร่งจังหวะ หลับตาดื่มด่ำกับความแนบแน่นเสียดเสียวอย่างที่ไม่เคยได้รับจากผู้หญิงคนไหน แต่พอเป็นณิรินมันกลับดีและเสียวเกินกว่าที่เขาเคยจินตนาการไว้

“อื้อ อาคะ” ลำเอ็นแข็งร้อนเนื้อสากบดคลึงกับติ่งเนื้อน้อยซ้ำแล้วซ้ำอีก ณิรินปรือตาสูดปากครางหวิว ดื่มด่ำกับความซ่านสยิวที่กระหน่ำถาโถม เสียงครางกระเส่าของอาเร่งเร้าให้ณิรินเสร็จสมรุนแรงแตกพร่าจนหูพร่าตาลายอีกครั้ง

กานต์กระทั้นสะโพกเพรียวไปข้างหน้าเร่งจังหวะถาโถมเหมือนคนหิวกระหาย ครางกระหึ่มเหมือนสัตว์ร้ายในกายเขาที่มันถูกมัดตรึงไว้นานนับปีกำลังจะถูกปลดปล่อย

"อื้อ" สะโพกเพรียวหยัดไปข้าง มือหนาออกแรงกดมือนุ่มลงไปอีกจนแท่งแข็งร้อนบนเนื้ออ่อนนุ่มแนบแน่นยิ่งขึ้น ณิรินยกศีรษะขึ้นมอง กัดปากแน่น สัมผัสถึงการกระตุกแรงๆ ‘ตรงนั้น’ ก่อนที่น้ำอุ่นสีขาวขุ่นจะฉีดพ่นเลอะหน้าท้องแบนเรียบของเธอ

กานต์ดึงทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดให้หลานสาวที่นอนหลับตาสิ้นฤทธิ์ด้วยความเอ็นดู

“กลับห้องไปนอนได้แล้ว” กานต์บอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเป็นคนละคนกับตอนที่เขากำลังถูกไฟราคะเผาไหม้

“อากานต์อุ้มไปส่งหน่อยค่ะ”

“เป็นเด็กไม่ยอมโตเสียที อายุยี่สิบสองยังต้องให้อาอุ้มไปนอนอีก” ปากบ่นแต่สองแขนแข็งแรงก็ช้อนอุ้มร่างบางขึ้นแล้วพาไปส่งที่เตียงเหมือนเมื่อครั้งเธอยังเป็นเด็ก

กานต์ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้แล้วกดริมฝีปากลงบนหน้าผากกลมมน หันหลังกลับจะออกไปจากห้อง

“อาคะ” เสียงหวานเอ่ยขึ้น ฝ่ามือเรียวที่กำลังจะเปิดประตูห้องชะงักค้าง

“กล่อมน้ำหวานนอนเหมือนเมื่อก่อนได้ไหมคะ”

“น้ำหวาน” กานต์ครางในลำคอเบาๆ เขาเคยผ่านความอดทนมาได้แม้ต้องนอนกอดเธอจนหลับไปในอ้อมแขนเมื่อครั้งที่เธอใกล้จะออกเดินทางไปเรียนต่อ

“อากานต์ไม่รักน้ำหวานแล้วเหรอคะ”

น้ำใสเอ่อล้นแพขนตาหนาไหลลงไปทางหางตา คนเป็นอาก็ใจอ่อนเหลวจนต้องเดินไปเปิดโคมไฟหัวเตียงแล้วปิดสวิซต์ไฟในห้องนอน ขึ้นเตียงไปสอดตัวเข้าใต้ผ้าห่มแล้วดึงร่างนุ่มนิ่มที่คิดถึงเข้ามากอดแนบอก

“น้ำหวานคิดถึงอ้อมกอดแบบนี้ของอามากค่ะ”

“อาจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบเมื่อสักครู่ขึ้นอีก” กานต์นึกถึงภาพที่ตัวเขาแทบจะควบคุมตัวเองไว้ไม่อยู่ อยากจะสอดสวมตัวตนเข้าหาร่องคับแคบสีแดง อยากให้ลำเอ็นของเขาที่ถูกร่องคับแคบตอดรัดแทนที่จะเป็นนิ้วมือ อยากกระทั้นตัวตนเข้าหาโพรงอุ่นนุ่มแทนที่จะเสร็จสมข้างนอก

“เรายังไม่ได้ ‘เอา’ กันจริงๆ สักหน่อย”

“น้ำหวานพอได้แล้ว ไม่งั้นอาจะกลับไปนอนที่ห้องอา”

ณิรินเงียบเสียงลง ทั้งสองซุกตัวเข้าหาอ้อมกอดของกันและกัน กานต์ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาอีก เขาเพียงแค่จูบหน้าผากกลมมนอีกครั้ง แล้วคิดวนเวียนถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นซ้ำไปซ้ำมาด้วยความรู้สึกผิดต่อหลานสาว ต่อพ่อของเธอที่มีบุญคุณกับเขา เวลาล่วงเลยจนดึกเขาผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน