บทที่ 9 กลืนกินเธอไปทั้งตัว [NC18+]

สองมือหนาปลดกระดุมเสื้ออันนาออก เผยให้เห็นถึงเนินอกอวบสล้าง สองมือประคองทรวงอกที่มีขนาดใหญ่เกินตัวแล้วออกแรงคลึงเคล้นไปมา อันนาร้อนรุ่มยิ่งกว่าถูกไฟเผา ร่างเธอกำลังจะละลายเพราะเขา เสียงหวานครางระงม ขนในกายพร้อมใจพากันลุกชัน เขาหลงไปกับความหวานที่ริมฝีปากเนิ่นนานก่อนจะก้มลงมาหาความหวานที่ลำคอระหง ลิ้นร้อนลากไปมาตามลำคอหญิงสาวก่อนจะผละใบหน้าออกมาเชยชมเรือนร่างที่กำลังจะเปิดเผยเพราะมือหนาของเขา

อันนาหายใจหอบระรัว ความร้อนกำลังทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเอง กระดุมเม็ดสุดท้ายถูกปลดออกพร้อมกับสาบเสื้อที่แยกออกจากกัน เวย์มองความงามด้วยอาการตื่นตะลึง ไม่คิดเลยว่าภายใต้เสื้อเชิ้ตนั้นจะซ่อนอะไรที่น่าหลงใหลขนาดนี้ ทรวงอกอวบอยู่ภายใต้การกอบกุมของบราเซียสีขาวลายลูกไม้

เขาอยากจะชิมร่างบางนี้เหลือเกิน ริมฝีปากค่อยๆ ประกบลงมาที่ต้นคอแล้วลากเรื่อยมาถึงทรวงอก ร่างบางสะดุ้งทุกครั้งที่เขาลากไล้ไปตามเนื้อสาว มือบางทั้งสองข้างสอดเข้าไปที่ท้ายทอยแล้วออกแรงกดใบหน้าเข้าหากายด้วยความปรารถนา เสียงหอบดังออกมาให้เขาได้ยินเป็นระยะ ริมฝีปากและลิ้นอันแสนฉกาจลากผ่านยอดอกไปมา แล้วเขาก็ตัดสินใจทำอะไรที่นอกเหนือความคิด เขาปลดเสื้อของเธอออกหลงเหลือไว้แต่บราเซียแสนหวาน อันนายินยอมพร้อมใจให้เขาได้ทำแบบนั้นเพราะความร้อนในร่างกายอาจจะทำให้เธอขาดใจได้

เวย์ดึงบราเซียลงมาเผยให้เห็นความงามอย่างเต็มตา ทรวงอกอวบทั้งสองข้างกำลังกระเพื่อมไหวตามแรงหายใจ เขานั่งลงบนเก้าอี้แล้วไล่สายตามองเธอด้วยความปรารถนา อันนาใช้มือทั้งสองปิดความงามเอาไว้ เธออายเขาเหลือเกิน

“อันนา ขอให้ผมได้ชื่นชมคุณเถอะนะ”

น้ำเสียงอ้อนวอนพร้อมกับมือหนาที่ดึงมือบางทั้งสองข้างออก เธออ่อนยวบเพราะคำพูดที่แสนอ่อนหวาน ริมฝีปากเขาครอบครองยอดอกข้างขวาแล้วออกแรงดูดดึง ร่างเธอส่ายไหวเพราะความเสียวซ่าน เขาย้ายริมฝีปากไปมาทั้งสองข้าง มือหนาก็ไม่หยุดกลับถลกกระโปรงเธอขึ้นมาถึงเอว สองมือลากไล้วกวนไปตามเรียวขาสวย เธอกำลังถูกแผดเผาด้วยไฟปรารถนา ยิ่งยามที่เธอกดใบหน้าเขาเข้าไปหาทรวงอกเขายิ่งชอบ เธอตอบสนองเขาเป็นอย่างดี มือหนาเกี่ยวขอบชั้นในตัวจิ๋วออก เขาผละสายตาลงมาชื่นชมความงามด้านล่าง

“เวย์... อย่ามองนะ” เธอรู้สึกตัวพลางหนีบขาเข้าหากัน มือบางปกปิดความสาวไว้ด้วยความเอียงอาย

“ที่รัก คุณสวยมาก ผมอยากทำความรู้จักกับคุณให้มากกว่านี้”

น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบบอก เขาก้มหน้าลงไปเพื่อลากจูบที่เรียวขาสวยงาม เธอผ่อนคลายตัวเองได้มากเพราะความอ่อนโยนที่เขามีให้ สองมือแยกเรียวขาออกพร้อมกับลากลิ้นไปถึงความสาวกลางร่าง อันนาร้องเสียงดัง ใบหน้าเธอบิดเบี้ยวเพราะความเสียวซ่านที่เกินทน ลิ้นร้อนลากไล้ไปมาไม่หยุดหย่อน สองมือคลึงเคล้นอกอวบจนเธอวาบไหว ร่างบางแอ่นหยัดขึ้นมา สะโพกสวยส่ายไปมาไม่หยุดยั้ง

เมื่อความร้อนมารวมกันจนแทบจะระเบิด เธอก็ยิ่งส่ายสะโพกไปมา เขาเร่งเรียวลิ้นให้มากยิ่งขึ้น สองมือคลึงเคล้นหนักหน่วง แล้วร่างบางก็สะท้านวูบเมื่อความร้อนได้แตกกระจายไปทั่วร่าง เธอหอบสะท้านแน่นิ่งไปหลายวินาที ก่อนจะอ่อนยวบลงมาบนตักชายหนุ่ม

“อันนา คุณน่ารักมาก”

มือหนาไม่หยุดที่จะลูบไล้ เขาอุ้มเธอไปวางที่โซฟาตัวสวย ร่างบางยังคงหมดแรง ดวงตาสีเขียวมรกตของเธอนั้นยังคงฉ่ำปรือไปด้วยไฟพิศวาส เขาลากลิ้นไปมาทั่งเรือนร่างหญิงสาว อยากจะทำให้เธอมีความสุขอีกครั้ง อันนาแทบจะคลั่งกับความร้อนที่เขามอบให้ ร่างบางเกร็งกระตุกอีกคราพร้อมๆ กันกับเสียงหวีดร้องอันแสนหวาน

เธอเหนื่อยอ่อนจนเผลอหลับไปแล้ว เขายังอดชื่นชมความงามไม่ได้ มือหนาหยิบเสื้อเชิ้ตของเธอขึ้นมาสวมใส่ให้ เธอกลับมาอยู่ในชุดเดิมอีกครั้งทั้งที่จริงแล้วเขาอยากจะไม่ให้เธอใส่อะไรเลยมากกว่า ถ้าเขาอยู่ใกล้เธอมากกว่านี้ไม่แน่อาจจะเป็นเขาเองที่ทนไม่ไหว เผลอทำอะไรที่มันยิ่งกว่านี้ก็เป็นได้

เวลาผ่านไปไม่นานอันนาก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา เธอลุกขึ้นนั่ง ผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด เวย์ละจากเอกสารตรงหน้าที่ทำการตรวจสอบเรียบร้อย เขาปิดแฟ้มลงและเดินเข้าไปหาอันนา อันนานั่งก้มหน้าด้วยความเขินอาย มือหนาเลื่อนมาจับใบหน้าเธอไว้

“อันนา หิวหรือเปล่า” อันนาส่ายหน้า นิ้วมือไล้ไปตามพวงแก้มนุ่มนิ่ม

“แต่ผมหิว อยากกินคุณอีก” เวย์หัวเราะ อันนาหน้าแดงก่ำ เธออับอายตัวเองยิ่งนัก ไม่คิดเลยว่าเธอจะหวั่นไหวไปกับเขาถึงขนาดนี้

“เอ่อ ฉันว่าเราควรจะกลับกันได้แล้ว”

“อืม นั่นน่ะสิ แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงยังอยากอยู่กับคุณต่อ” อันนาจ้องหน้าชายหนุ่ม เธออยากรู้นักว่าเขาจะพูดเล่นกับเธอ หรือว่าเขาจริงจังกับเธอกันแน่

“ผมคิดว่าผมชอบคุณนะ” เหมือนคำพูดที่หลุดออกมาโดยไม่รู้ตัว เวย์ตกใจกับตัวเองอยู่ไม่น้อย แต่คงตกใจไม่เท่าหญิงสาวตรงหน้าที่นั่งตาโตเท่าไข่ห่าน

“เวย์...”

“เอ่อ บางทีผมก็ควรพาคุณไปส่งบ้านได้แล้ว” เวย์รีบลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากห้อง เขารู้สึกสับสนกับตัวเองยิ่งนัก นับวันยิ่งไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเอง ความรู้สึกนี้มันรุนแรงเหลือเกิน เธอจะรู้ตัวไหมนะว่ากำลังทำให้ผู้ชายคนนี้เร่าร้อนจวนจะขาดใจ

เมื่อกลับถึงบ้านเวย์ก็มารับคาเซียกลับ คาเซียยังไม่หลับเพราะตอนนี้เพิ่งสองทุ่ม แล้วสองพ่อลูกก็ต้องฝากท้องที่บ้านของฟาบิโออีกครั้ง

“งานเยอะเหรอ” ฟาบิโอเอ่ยถามเวย์ขณะที่เขากำลังทานอาหารพร้อมกับอันนาแค่สองคน เพราะคนในบ้านทานกันหมดแล้ว

“ครับ”

“แต่ดูคุณไม่เครียดเลยนะ” ฟาบิโอเอ่ยถาม เวย์ยักไหล่เล็กน้อย

“ผมคงจะมีกำลังใจดีน่ะครับ” เวย์เหลือบสายตามามองอันนาเล็กน้อย และแน่นอนว่าฟาบิโอสามารถสังเกตมันได้ทันท่วงที

“อะแฮ่ม” ฟาบิโอกระแอมเรียกสติให้เวย์ต้องหันกลับไปนั่งทานอาหารตามเดิม ตอนนี้ฟาบิโอได้ทำหน้าที่พ่อหวงลูกสาวและพร้อมจะหยิบปืนขึ้นส่องชายหนุ่มที่มาขายขนมจีบให้ลูกสาวเขาทุกคน แต่สำหรับเวย์แล้ว เขาอาจจะยกเว้นให้ก็ได้ สายตาของทั้งคู่แอบสบประสานกันเป็นระยะ อันนาใบหน้าขึ้นสี ระเรื่อ เมื่อเวย์ทานอาหารเสร็จก็ขอตัวกลับบ้านพร้อมกับคาเซีย เขายังบอกทิ้งท้ายอีกว่าไม่แน่พรุ่งนี้เขาอาจจะฝากคาเซียอีกวัน

เมื่อเวย์กลับไปแล้วอันนาก็ขอตัวขึ้นไปทำธุระส่วนตัว คืนนี้เธอนอนไม่หลับเพราะเอาแต่คิดถึงเวย์ ความอ่อนโยน อบอุ่น อ่อนหวานที่เขามอบให้กำลังจะทำให้เธอขาดใจ เธอไม่รู้เลยว่าหัวใจเธอนั้นมันยกให้เขาไปตั้งแต่แรกเห็นแล้ว ยิ่งเขาทำแบบนี้มันยิ่งทำให้เธอหวั่นไหว เธอเอามือลูบที่ริมฝีปากตัวเอง เขาจูบเธอด้วยความอ่อนโยน ผู้หญิงอย่างเธอจะมีโอกาสสักครั้งไหมที่จะเป็นแม่ของคาเซีย เธออยากดูแลเขา อยากดูแลคาเซียให้มากกว่านี้

อันนานอนคิดถึงเวย์ แต่แล้วโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น อันนาเห็นเบอร์ของคนที่โทรมาหัวใจก็สั่นระรัว

“สวัสดีค่ะ”

“คืนนี้ผมคิดถึงคุณจังเลย อันนาคนสวย” อันนาถึงกับพูดไม่ออก เพราะประโยคแรกของเขาก็ทำให้เธออ่อนยวบเสียแล้ว

“คาเซียหลับแล้วเหรอคะ” อันนาแกล้งทำเป็นเปลี่ยนเรื่องคุย ทั้งที่จริงแล้วเธออยากจะบอกเขาเหลือเกินว่าเธอเองก็คิดถึงเขาใจจะขาด

“หลับไปสักพักแล้วล่ะครับ คุณคิดถึงผมบ้างหรือเปล่า”

ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามเปลี่ยนเรื่องคุย แต่เวย์ก็มักจะพาเธอเข้าเรื่องเดิมเสมอ

“ไม่ค่ะ ฉันง่วงนอนแล้ว แค่นี้ก่อนนะคะ”

เพราะรู้ตัวว่าถ้าเธอยังคุยกับเขาอย่างนี้อีก เธอจะต้องละลายเหมือนน้ำแข็งแน่ๆ ไม่คิดเลยว่าผู้ชายอย่างเวย์จะอ่อนหวานกับเธอถึงขนาดนี้