บทที่ 8 แมวผู้หิวโซ [NC18+]

“ไม่เป็นไรหรอกครับ คุณช่วยอ่านเอกสารตรงนี้หน่อยสิ ถ้าคุณเห็นด้วยผมจะได้เซ็นเลย”

อันนาแปลกใจไม่น้อยที่เวย์ไว้วางใจเธอ เอกสารตรงหน้าเป็นสัญญาการซื้อขายยางรถยนต์จากต่างประเทศซึ่งมีมูลค่ามหาศาล แต่มันก็มีความเสี่ยงมากเช่นกัน

สำหรับเวย์แล้ว หลังจากที่เห็นการทำงานของอันนา ทำให้เวย์รู้ว่าอันนาเป็นคนฉลาด ละเอียด รอบคอบไม่แพ้ซาร่าเลย หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ และเนื่องจากเอกสารงานต่างๆ ที่มากมายอาจทำให้เขาเบลอและสับเพร่าได้ การหาคนที่ไว้ใจได้มาช่วยคิดคงจะดีไม่น้อย

เวย์และอันนานั่งทำงานจวบจนเลยเวลาเที่ยง ซาร่าซื้ออาหารเข้ามาให้เวย์และอันนา เธอมองอันนาด้วยสายตาไม่พอใจ ที่อันนาได้ทำงานเกินหน้าเกินตาเธอ แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร งานที่อันนาและเวย์ต้องเคลียร์มีเยอะจนกินเวลาไปถึงเย็น

“เอ่อ นี่เป็นเวลาที่คาเซียเลิกเรียนแล้วนี่คะ” อันนาถามเมื่อเห็นว่าเวย์ยังคงนั่งทำงานอยู่

“อ้อ... ผมวานให้ฟาบิโอไปรับแล้วล่ะ สงสัยช่วงนี้ผมคงต้องฝากแกไว้กับฟาบิโอและแม่ของคุณ ฟาบิโอบอกว่าคุณแม่คุณชอบคาเซีย เธออยู่บ้านเฉยๆ แล้วเหงา ฟาบิโอเลยอยากให้คาเซียไปที่บ้านบ่อยๆ”

อันนาพยักหน้าเข้าใจ เธอก็พอรู้เหมือนกันว่ามารดาของเธอนั้นไม่ชอบอยู่บ้านเฉยๆ ฟาบิโอนอกจากจะเป็นหุ้นส่วนสำคัญแล้ว เขายังเป็นนักแต่งเพลงอีกด้วย อายุของฟาบิโอกับเวย์นั้นห่างกันไม่น้อย ฟาบิโออายุ 45 ปี ส่วนเวย์นั้นอายุ 34 ปี นอกจากความสัมพันธ์ฉันเพื่อนร่วมธุรกิจแล้ว เวย์ยังเหมือนเป็นน้องชายแท้ๆ ของฟาบิโอด้วย

“ฟาบิโอเป็นเพื่อนที่ดีมาก เขาเคยช่วยผมเลี้ยงคาเซียช่วงที่ผมยังหาแม่บ้านไม่ได้” อันนายิ้มให่ก่อนจะก้มหน้าทำงานต่อ แต่เวย์ก็อยากผ่อนคลายบ้างจึงชวนอันนาคุย

“คาเซียบอกผมเมื่อเช้านี้ เธอบอกผมว่าเธอมีคุณแม่แล้ว” เวย์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มันทำให้อันนาหน้าแดงก่ำ เวย์ละสายตาออกจากกองเอกสารตรงหน้า สายตาเป็นประกายนั้นทำให้เธอรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ อย่างบอกไม่ถูก

“เอ่อ...”

“ผมยินดีมาก ถ้าคุณจะมาเป็นคุณแม่ให้กับคาเซีย” เหมือนใบหน้าเธอมีความร้อนหลายร้อยองศา เธอคาดว่าหน้าเธอต้องแดงมากแน่ๆ ดูจากเสียงหัวเราะในลำคอเขาแล้วจะมีอะไรที่น่าอายยิ่งกว่านี้อีกไหม

เขาทำงานต่อจนกระทั่งมืดค่ำ ซึ่งอันนาเองก็ทำงานจนหัวยุ่งไปเหมือนกัน เธอกับเขาไม่ได้พูดอะไรกันเลย เมื่อนาฬิกาบอกเวลาหนึ่งทุ่มตรงเวย์ก็ผ่อนคลายโดยการเดินไปเดินมาในห้อง ไม่ต่างอะไรกับเธอที่เดินไปชงโกโก้ทาน เมื่อเธอเดินกลับมาอีกครั้งด้วยโกโก้ร้อนสองแก้ว

หลังจากเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ เธอก็ได้รู้ว่าเวย์ก็สนใจเธอเช่นกัน ไม่ใช่เธอที่สนใจเขาเพียงฝ่ายเดียว ตอนนี้เธอได้อยู่กับเขาสองต่อสอง เธอควรจะทำให้เขาหลงใหลเธออีกสักนิดจะดีหรือเปล่า เธอมองแววตาคมกริบสีน้ำตาลนั้นก็พอจะเดาออกว่าเขาหลงใหลเธอ รูปร่างหน้าตาเธอก็ใช่ว่าจะขี้ริ้วขี้เหร่เสียเมื่อไหร่ความคิดเจ้าเล่ห์นั้นแล่นปราดเข้ามาในสมองทันที

เธอทิ้งสะโพกงามงอนลงบนโต๊ะทำงาน มือบางหยิบแก้วโกโก้ยกดื่ม เวย์ตาวาวเพราะเรียวขาขาวผ่องนั้นอยู่ตรงหน้า ยิ่งยามที่เธอยกขาขึ้นไขว่ห้างยิ่งทำให้เขาร้อนวูบวาบ เขาชักอยากกินโกโก้จากแก้วเธอเสียแล้วสิ

ทางด้านอันนาเธอเห็นสายตาของเวย์แล้วก็ได้ใจ มือบางท้าวแขนไปด้านหลังทำให้หน้าอกอวบนูนเด่นขึ้นมา อีกมือนึงก็ถือแก้วโกโก้ สองขาไขว่ห้าง ท่านี้แหละที่เธอคิดว่าทำแล้วเซ็กซี่ที่สุดในชีวิต ยังไงภารกิจกระชากหัวใจพ่อม่ายหนุ่มสุดหล่อนี้ก็คงจะต้องดำเนินต่อไป เวย์สะท้านวูบวาบ เรียวขาขาวของเธอช่างน่าสัมผัสเหลือเกิน อยากจะรู้นักว่ามันจะเรียบลื่นสักแค่ไหน ยิ่งเห็นก็ยิ่งร้อน เขาเริ่มปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกสองเม็ด เพราะความร้อนที่อยู่ในเรือนกายนั้นทำให้เขาเหงื่อหยด

อันนาเห็นท่าทีของชายหนุ่มก็ได้ใจ เธอลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง แสร้งทำเหมือนบิดขี้เกียจไปมา แต่มันทำให้ชายเสื้อเชิ้ตนั้นลอยขึ้นมาเผยให้เห็นเอวคอดกิ่ว

เวย์มองตามตาละห้อย ยิ่งยามเธอบิดกายไปมานั้นยิ่งเซ็กซี่เหลือร้าย อันนาเอาแขนวางพาดขอบหน้าต่าง เธอก้มหน้ามองดูเบื้องล่างของตึก ท่าที่เธอยืนนั้นช่างทำให้จินตนาการอันแสนล้ำเลิศของเวย์เตลิดไปไกล อืม... ถ้าเขารักเธอในท่านี้ มันจะเร่าร้อนขนาดไหนนะ

เธอชะโงกหน้าลงต่ำอีกนิด สะโพกอวบกลมกลึงก็ลอยสูง กระโปรงตัวเก่งถลกขึ้น เรียวขาขาวๆ นั้นอยู่ใกล้แค่เอื้อม เวย์พยายามตั้งสติ แต่ยิ่งตั้งสติก็เหมือนยิ่งเตลิด สองขายาวๆ ก้าวไปหาอันนาโดยไม่รู้ตัว กว่าจะรู้ตัวอีกทีเขาก็เข้ามาประชิดร่างบางเสียแล้ว

อันนาได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ก็แอบยิ้มกริ่มในใจ เธอจึงหันหลังให้หน้าต่างบานใหญ่ ทำให้ร่างทั้งสองเบียดเสียดกันโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ เวย์กลืนน้ำลายก้อนเบ้อเริ่มลงคอ เมื่อหน้าอกแกร่งได้สัมผัสกับหน้าอกอวบๆ โดยบังเอิญ สติเขากระจัดกระจายไปไกลเกินกู่กลับ

เอาวะ... เป็นไงเป็นกัน ยังไงวันนี้เขาคงกลับบ้านไปนอนไม่หลับแน่ๆ ถ้าไม่ได้สัมผัสกับเรือนร่างอันแสนทรมานใจชายอย่างเธอ!

เขารีบเดินเข้าไปเบียดเสียดอันนา อันนาตาโตไม่คิดว่าเวย์จะทำแบบนี้ เธอจึงพลิกกายหันหลังให้เวย์ แต่นั่นหมายถึงสะโพกเธอเบียดเสียดกับเวย์น้อยเข้าอย่างจัง เวย์พยายามข่มอารมณ์ร้อนระอุในอก แต่เมื่อมันเกินทน เขาก็ต้องยอมให้ฝ่ายเดวิลเป็นผู้ครอบครองสติไปเรียบร้อย เวย์สวมกอดหญิงสาวจากด้านหลัง ใบหน้าหนุ่มซบลงกับบ่าเล็ก ลมหายใจอบอุ่นเป่ารดต้นคอ

“เวย์คะ...”

“ผมอยากพัก”

“คุณก็พักสิคะ ฉันไม่ได้ว่าอะไรคุณซะหน่อย” เสียงเธอเริ่มสั่นนิดๆ เขามองหญิงสาวจากทางด้านหลังเห็นเนิ่นอกอวบอิ่มในเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา เขาค่อยๆ ไล่ริมฝีปากไปที่ลำคอ อันนาขนลุกซู่เมื่อเขาออกแรงขบเม้มไปจนทั่ว

“เวย์คะ”

เสียงลมหายใจเธอหอบกระชั้นเมื่อมือหนาลากผ่านทรวงอกอวบ เขากำลังตื่นเต้นกับเรือนร่างหญิงสาว เขาเปรียบเสมือนแมวที่หิวโซเพราะขาดการร่วมรักจากหญิงสาวมาหลายปี การที่ฟาบิโอฝากอันนาให้มาทำงานกับเขา ก็เหมือนกับฝากปลาย่างหอมกรุ่นน่ากินมาไว้กับแมวที่อดอยาก แล้วแมวที่แสนเจ้าเล่ห์อย่างเวย์มีหรือจะปล่อยให้ปลาย่างที่น่ากินอย่างอันนาไป ไม่มีวันเสียล่ะ กระโปรงสั้นเลยหัวเข่านั้นทำให้เขาอยากจะปลดมันออกไปให้รู้แล้วรู้รอด เขาพลิกร่างเธอให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา

“อันนา คุณสวยมากรู้ตัวไหม” น้ำเสียงอบอุ่นกระซิบบอกข้างหู เขาค่อยๆ พรมจูบตั้งแต่ใบหูเรื่อยลงมายังนวลแก้มและหยุดที่ริมฝีปากรูปกระจับ เขาแช่จูบแน่นิ่งแล้วบดคลึงไปมา อันนาจับชายเสื้อของเวย์เอาไว้แน่นด้วยกลัวว่าเธอจะทรุดตัวลงไปกับพื้น

เวย์ค่อยๆ ไล้ปลายลิ้นไปที่ริมฝีปากบาง เขาค่อยๆ จูบด้วยกลัวว่าเธอจะตกใจเหมือนเมื่อคืนนี้อีก ร่างบางกำลังสั่นสะท้าน เขาผลักร่างเธอให้ไปชนกับโต๊ะทำงาน เขาอุ้มเธอขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงาน เธอไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ เธอกำลังหลงใหลในความอบอุ่นที่เขามอบให้ เมื่อทนกับสัมผัสร้อนไม่ไหว ริมฝีปากบางจึงเผยอออกพร้อมกับส่งเสียงร้องคราง เขาได้โอกาสค่อยๆ ส่งปลายลิ้นเข้าไปด้านในโพรงปาก เธอกำลังจูบตอบเขาอยู่ ลิ้นเล็กกล้าๆ กลัวๆ ที่จะตอบสนองทำให้อารมณ์ของเขาเดือดพล่าน