Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
บทที่ 8 สิ่งที่อ้วนยอม
หลายเดือนต่อมา
“ตั้งใจเรียนหน่อยเนออน อย่ามัวแต่ดูโทรศัพท์”
คนตัวเล็กหยุดการกระทำชักสีหน้าบึงตึงหลังจากถูกดุ สมาร์ตโฟนที่ถืออยู่ในมือก็ถูกเขาแย่งไปยังถือวิสาสะ “เอาโทรศัพท์เค้าคืนมา”
“แก้รายงานให้เสร็จก่อนแล้วจะคืน”
“เรียนแล้วปวดหัว น่าเบื่อจะตายไป”
“อีกไม่เท่าไหร่ก็สอบแล้ว มันคืออนาคตของเธอทั้งนั้น” เรื่องการเรียนมักจะเป็นเขาที่คอยช่วยให้คำปรึกษา ปฏิเสธไม่ได้ว่าเฉินเฉินมีส่วนทำให้การเรียนของเนออนดีขึ้นในทุกเทอม
“อ้วนทำการบ้านให้เค้าเสร็จหรือยัง”
“ใกล้เสร็จแล้ว”
“เดี๋ยววันนี้เลี้ยงข้าวมันไก่เป็นการตอบแทนนะ”
“ขอพิเศษสองจานนะ จานเดียวเรากินไม่อิ่ม”
“ไอ้หมูตอน” ไม่พูดเปล่าแต่ยังกัดแก้มอ้วนกลมอย่างแรงด้วยความมันเขี้ยว ไม่ว่าจับตรงไหนก็เต็มไม้เต็มมือนุ่มนิ่มไปหมด จะมีก็แค่ตรงเป้ากางเกงที่แข็งสู้มือ
“อย่ากัดแรงดิ มันเจ็บ” ผลักใบหน้าจิ้มลิ้มให้ถอยห่าง ก้มลงมองแขนเสื้อนักศึกษาที่เปียกแฉะเต็มไปด้วยน้ำลายใสเป็นวงกว้าง
“มันเขี้ยว แง่มๆ”
“…..” เฉินเฉินยอมนั่งนิ่งให้เธอแกล้งจนพอใจ กว่าจะรู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อริมฝีปากสีหวานขบเม้มไปตามลำคอ
“ตัวอ้วนหอมมาก ก้มหน้าลงมา เค้าจะจูบ”
“ไม่ได้”
“เดี๋ยวนี้หวงตัวเหรอ หรือแอบไปมีแฟนแล้วไม่บอกเค้า” นินทร์วราหรี่สายตามองอย่างจับผิด พักนี้ไอ้อ้วนมันชอบทำตัวห่างเหินแปลกๆ แถมยังหวงเนื้อหวงตัวไม่ยอมให้ล้วงให้จับเหมือนแต่ก่อน
“เปล่า ไม่ได้มีใคร…ที่ผ่านมาก็มีแค่ออนคนเดียว”
“งั้นก็ก้มหน้ามา เค้าจะลงโทษอ้วน จะจูบให้ปากเปื่อยเลย”
“…..”
“ก้มลงมาสิ…” เฉินเฉินหลับตานิ่งโน้มใบหน้าขาวตี๋เข้าไปประกบริมฝีปากแนบชิดกับเพื่อนสาวตามคำสั่ง
หัวใจแกร่งเต้นแรงสั่นไหวเมื่อถูกหญิงสาวจูบแบบเอาเป็นเอาตายจนน้ำลายใสไหลย้อยเปียกไปทั่วปลายคาง
“ไปเอากันไหมอ้วน”
“พูดอะไรน่ะ!” ดวงตาเรียวเล็กกลอกกลิ้งไปมา ชายหนุ่มหันซ้ายมองขวาหลังจากได้ยินประโยคหยาบโลนที่คนตัวเล็กเอ่ยถาม กลัวว่าคนที่เดินผ่านไปมาจะได้ยิน
“เค้าถามว่าไปเอากันไหม”
“…..”
“ไปเอากันที่เดิม ไม่มีใครเห็นหรอก”
“ไม่ได้หรอก เรายังทำการบ้านให้ออนไม่เสร็จเลย”
“เอากันเสร็จแล้วค่อยทำก็ได้”
“…..”
“นาฬิกาคอลเลคชั่นใหม่ที่อ้วนอยากได้ เดี๋ยวเค้าซื้อให้เอง”
“…..” คิ้วหนาเข้มขมวดเข้าหากันราวกับครุ่นคิดอย่างหนัก “ไม่เอาหรอก มันเปลืองตังค์ออน…เดี๋ยวเราบอกเตี่ยซื้อให้ก็ได้”
“งั้นเลี้ยงหมูปิ้งห้าสิบไม้แบบติดมันเยอะๆ”
“…..”
“จะเอาหรือไม่เอา แต่ถ้าอ้วนยอมให้เอา เดี๋ยวเค้าแถมชานมไข่มุกแบบหวานร้อยให้อีกสองแก้ว”
“ห้องน้ำหลังตึกเหรอหรือว่าห้องสมุด”
“แล้วตัวอยากโดนเค้าเอาที่ไหนล่ะ” หญิงสาวยกแขนท้าวคางลงบนโต๊ะ จ้องมองใบหน้าอ้วนกลมที่ขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย “ห้องน้ำหลังตึกดีมั้ย เค้าจะได้ร้องเสียงดังๆ ตอนใกล้จะแตก”
“…..”
เวลาต่อมา
“อืม~เนออน อย่าทำแรง” ชายหนุ่มเปล่งเสียงครางในลำคอเบาๆ อย่างสุดกลั้น เมื่อถูกคนตัวเล็กที่อยู่บนตัก กดสะโพกลงต่ำทาบทับท่อนเอ็นลำใหญ่จนสุดความยาว
กระโปรงนักศึกษาทรงเอตัวจิ๋วที่สวมใส่ถูกถกให้ขึ้นมากองอยู่บนเอวคอดกิ่ว เผยให้เห็นถึงเพนตี้สีแดงสุดร้อนแรงที่สวมใส่
เธอแหวกกางเกงชั้นในออกข้างแล้วร่อนเอวบางจนเกิดเป็นเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นไปทั่วบริเวณ
“อ้วนยั่วเค้าก่อน”
“ท่านี่มันจุกนะ ออนเข้ามาลึกเกินไปแล้ว” แขนแกร่งโอบรั้งหญิงสาวเข้ามากอดไว้แนบชิด ฝังปลายจมูกสูดดอมดมกลิ่นหอมอย่างโหยหา
ฟาดฝ่ามือหนาลงบนบั้นท้ายขาวเนียนจนเกิดเป็นรอยนิ้วแดงเถือก ยอมนั่งนิ่งให้เพื่อนสาวได้กระแทกกระทั้นขึ้นลงจนสมใจ
“ดูดนมเค้าหน่อย ดูดแรงๆ เลยนะ”
“ขอทำรอยที่นมเธอด้วยได้มั้ย~”
“อื้อ~ เหมือนจะแตกเลยเฉิน” ของไอ้ตี๋จีนเทามันอมพูทั้งใหญ่ทั้งยาว กระแทกขึ้นลงแต่ละทีรู้สึกจุกไปถึงลิ้นปี่
“เรียกผัวก่อนสิ เดี๋ยวทำให้แตกตอนนี้เลย”
“ไม่ใช่ผัวสักหน่อย อืม~”
“แล้วที่เอากันแบบนี้ควรเรียกว่าอะไร”
“…..” ริมฝีปากเล็กซีดสั่นกลั้นเสียงร้องครางไม่ยอมพูดมันออกมา นับวันไอ้ตี๋โรคจิตยิ่งจะซาดิสม์ไปกันใหญ่
“ตอบมา!”
“เฉินอย่าบีบคอ” มือเล็กปัดป่ายไปทั่วบริเวณหาที่ยึดเหนี่ยว เมื่อถูกคนตัวโตด้านล่างบีบคออย่างแรงจนเริ่มหายใจลำบาก
“…..”
ปัก! ปัก! ต้นขาแกร่งอัดกระแทกเอวสอบสวนขึ้นกระทบกับบั้นท้ายขาวเนียนจนแดงเถือกเกิดเป็นเสียงลามกดังลั่น
น้ำหล่อลื่นสีใสของหญิงสาวค่อยๆ ไหลเยิ้มเคลือบท่อนเอ็นจนเกิดเป็นเสียงเฉอะแฉะเล็ดลอดออกจากจุดเชื่อมสัมพันธ์เบาๆ
“เหมือนจะแตกเลยออน ร่องเธอมันดูดของเราไม่หยุดเลย”
“ตัวห้ามปล่อยในนะ”
เฉินเฉินทำตามคำสั่งจับแก่นกายถอนออกจากช่องทางรักก่อนจะกดตัวหญิงสาวให้นั่งคุกเข่าลง
“หลับตาดิ เราจะแตกใส่หน้าออน”
มือสากชักรูดแก่นกายตามจังหวะที่ตัวเองปรารถนา เชิดใบหน้าหลับตานิ่งเปล่งเสียงร้องครางนึกเห็นแต่เรือนร่างของหญิงสาวยามที่ได้ร่วมรักกัน
“อื้อ~แตกใส่หน้าเค้าเลย”
ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามกรอบหน้าแสนหวาน ใช้นิ้วหัวแม่มือบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างหลงใหล
เขาก้มลงมองเพื่อนสาวคนสนิทที่หลับตาพริ้มกัดริมฝีปากยั่วยวน จนอดใจไม่ไหวขยับข้อมือชักรูดแก่นกายปลดปล่อยสายธารน้ำรักพวยพุ่งใส่ใบหน้าจิ้มลิ้มทุกหยาดหยด
“…..” เนออนหัวเราะชอบใจแลบลิ้นตวัดโลมเลียน้ำหวานขาวขุ่นกลืนกินอย่างไม่รังเกียจ
“ไม่ได้เอาเธอนานแล้ว ขออีกรอบได้มั้ย”
“…..”
เวลาต่อมา
ตึกตัก… เสียงฝีเท้าดังประสานกันอย่างรีบร้อนจนมาหยุดอยู่ที่หน้าตึกคณะของหญิงสาว
“เพราะอ้วนนั่นแหละ เค้าเกือบมาเข้าเรียนไม่ทันแล้วรู้มั้ย”
“แต่ก็มาทันไม่ใช่เหรอ”
“เค้าไปเรียนก่อนนะ” เนออนก้มลงมองสำรวจการแต่งกายก่อนจะจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“แกสองคนหายไปไหนกันมาย่ะ พวกฉันตามหาตั้งนาน” มะปรางกระโดดเข้ามาขวางหน้าเพื่อนสนิทสองคนที่กำลังทำท่าทางลับๆ ล่อๆ
“ปะ…ไปทำรายงานมา”
“พากันไปทำรายงานแน่นะ ทำรายงานท่าไหนมิทราบยะ” แทบไม่อยากเชื่อสายตา สภาพผมเพ้าของเนออยรุงรังแถมใบหน้าอ้วนกลมของเฉินเฉินยังมีรอยคราบลิปสติกบางๆ ติดอยู่
ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามเช็ดมันออกแต่ก็ยังพอหลงเหลือให้เห็นร่องรอยอยู่บ้าง แต่นั่นคงไม่น่าแปลกใจถ้ามันไม่ใช่ลิปสติกสีเดียวกับเพื่อนเธอ
“ยัยบ้านี่!”
“แล้วคอไอ้เฉินไปทำอะไรมา ทำไมมีรอยเหมือนถูกจุ๊บๆ”
“พูดมากน่า รีบเข้าเรียนกันเถอะ” ไม่รอให้เพื่อนสาวพูดจบรีบคว้าข้อมือของมะปรางให้เดินตามออกมา ขืนอยู่ต่อมีหวังได้ความแตก
“เนออน” เฉินเฉินร้องเรียกในคณะที่คนตัวเล็กกำลังจะเดินหนีจากไป
“อะไรอีก…”
“เลิกเรียนเดี๋ยวมารับนะ”
“อาฮะ” คนตัวเล็กตอบกลับส่งๆ โบกไม้โบกมือไล่แบบขอไปที
“ห้ามหายไปกับใครนะ ต้องรอเราคนเดียว”
“วันนี้อ้วนจะชวนเค้าไปไหน”
“พาไปหาเตี่ยกับม้า”
“ทำไมไม่บอกล่วงหน้า เค้าจะได้ไปทำเล็บกับต่อขนตาให้จึ้งๆ”
“แค่นี้ก็สวยมากแล้ว”
“โอเค ไว้เลิกเรียนเจอกันนะ”
“…..” แค่เธอยอมตกลงก็ถือว่าดีมากแล้ว สายตาที่เคยว่างเปล่ามาตอนนี้ถูกทดแทนด้วยความดีใจ
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
