Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
บทที่ 6 ตี๋ยอมทุกอย่าง
บ้านเนออน
“กลับมาแล้วเหรอลูก” เสียงหวานของผู้เป็นแม่เอ่ยทักทายลูกสาวพร้อมเพื่อนชายที่เพิ่งกลับมาถึงบ้าน
เฉินเฉินเคยเข้าออกบ้านนี้อยู่บ่อยครั้ง จึงไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ อีกทั้งเนออนมักจะพูดและบอกอยู่เสมอว่าเขาคือเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ
“มันทั้งเหนื่อยทั้งร้อน หนูจะเป็นลมแล้วหม่ามี้”
“สวัสดีครับคุณน้า” ชายหนุ่มยกมือขึ้นไหว้อย่างนอบน้อม ถึงแม้จะมีเชื้อสายจีนแบบร้อยเปอร์เซ็นต์แต่กลับเขาเติบโตและใช้ชีวิตที่ไทยทำให้พูดได้อย่างชัดเจน
“ไม่เจอกันนานเลยนะเฉิน สบายดีไหมคะ” นินทร์วรามองชายหนุ่มด้วยสายตาเอ็นดู
เฉินเฉินผิวขาวราวกับหยวกกล้วยไม่เคยถูกแสงแดด ใบหน้าอ้วนกลมมีตาชั้นเดียวตามประสาคนมีเชื้อสาย
“ผมสบายดีครับ”
“ไหนๆ ก็มาแล้ว วันนี้อยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันก่อนนะ”
“…..” คนตัวโตพยักหน้ารับไม่ปฏิเสธ ขอแค่ได้อยู่ใกล้เธอ ให้ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
“อยากกินอะไรบอกน้ามาได้เลย น้าจะเตรียมไว้ให้”
“ผมทานอะไรก็ได้”
“แต่น้าจำได้ว่าเฉินชอบหมูหวานกับปูผัดผงกระหรี่ เดี๋ยวน้าทำให้นะ”
“ขอบคุณครับ”
“แล้วป๊าไปไหนคะ”
“คุณปู่โทรตามให้ไปตีกอล์ฟเป็นเพื่อนน่ะคะ่ กว่าจะกลับก็ช่วงค่ำๆ”
“งั้นหนูขอตัวพาเฉินไปทำการบ้านก่อนนะคะ”
“ได้ค่ะ เดี๋ยวแม่ทำของว่างไปให้”
“…..” เนออนจับมือเพื่อนชายไว้แน่น ก่อนจะจูงแขนให้เดินตามขึ้นมาบนห้องนอนเหมือนทุกครั้ง
แกร๊ก!
ทันทีที่บานประตูห้องปิดลง หญิงสาวรีบดึงคนตัวสูงเข้ามาประกบจูบแนบชิดราวกับโหยหา เรียวลิ้นอุ่นค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวานก่อนจะดูดกลืนน้ำลายของเขาจนเหือดแห้ง
“ออนสูบบุหรี่มาเหรอ”
“ชู่ววว~ ตัวห้ามบอกใครนะ” คนถูกจับได้ถึงกลับเลิ่กลั่ก ถ้าพ่อกับแม่รู้มีหวังโดนกักบริเวณไปสามเดือน “ห้ามให้ป๊ากับหม่ามี้รู้เรื่องของเราเด็ดขาด อ้วนห้ามทำตัวมีพิรุธนะรู้มั้ย”
“มีแต่เธอนั่นแหละที่ทำตัวมีพิรุธ” เขาบอกผ่านสายตาเรียบนิ่ง หย่อนตัวนั่งลงบนขอบเตียงด้วยสีหน้าผ่อนคลาย มองท่าทางกระวนกระวายของหญิงสาวที่เอาแต่หันซ้ายมองขวา “เอากันมั้ยออน”
“โอ๊ะโอ…วันนี้เจ็บจิ๋มไม่มีอารมณ์”
“แล้วอีกกี่วันถึงจะหาย เราอยากเอาออนทุกวัน”
มือเล็กผลักใบหน้าอ้วนกลมให้ถอยห่างเมื่อเฉินเฉินพยายามจะดึงเธอเข้าไปจูบอีกครั้ง
“พูดมากน่า เอาโทรศัพท์อ้วนมาหน่อย เค้าจะช็อปปิ้ง”
“…..” เขายอมยื่นโทรศัพท์ให้เธอแบบไม่อิดออด พร้อมดึงหญิงสาวให้นั่งลงบนตักแล้วกอดเอวเธอไว้แน่นฝังปลายจมูกไปตามซอกคอขาว สูดดมกลิ่นกายหอม
“เค้าจะสั่งเครื่องสำอางกับรองเท้าสองคู่นะ อ้วนจ่ายให้ด้วย”
“อืม…เอาสิบคู่เลยก็ได้ เดี๋ยวเราจ่ายให้” ใบหน้าขาวตี๋เกยคางลงบนไหล่มน หันไปหอมแก้มเธอซ้ำๆ จนหญิงสาวหดลำคอหนี “อยากได้อะไรก็ซื้อ เดี๋ยวเอาเงินเราจ่ายเอง”
“แค่สองคู่ก็พอ”
“เอาโทรศัพท์ออนมาบ้างสิ”
“ไม่ให้หรอก”
“ทำไมถึงหวง?”
“จะอยากรู้ไปทำไม”
“มีความลับอะไร?”
“ถ้าบอกก็ไม่เป็นความลับสิ” เนออนไหวไหล่ราวกับไม่ได้ใส่ใจว่าคนตัวโตจะคิดหรือมีความรู้สึกยังไง
ต่างจากอีกคนที่เริ่มมีปฏิกิริยาร้อนรนจนเธอเริ่มสังเกตได้
“เธอคุยกับคนอื่นเหรอ”
“…..”
“มันชื่ออะไร”
“ถ้าบอก เดี๋ยวอ้วนก็ส่งลูกน้องเตี่ยตามไปกระทืบเขาอีกน่ะสิ”
“…..” เฉินเฉินเบือนหน้าหันหนีเมื่อถูกสายตาคาดคั้นของหญิงสาวที่กำลังจ้องมองมาทางเขาอย่างจับผิด
“เรื่องพี่บาส เค้ารู้นะว่าเป็นฝีมืออ้วน” พยายามจะคิดเข้าข้างแต่ก็มีเหตุผลหลายอย่างทำให้อดคิดไม่ได้ว่าสิ่งที่มะปรางพูดอาจจะเป็นความจริงว่าเฉินเฉินคือคนที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด
“เปล่า เราไม่ได้ทำ”
“ไม่ต้องมาโกหก อ้วนนั่นแหละทำ” คนตัวเล็กไม่ยอมแพ้ กระชากคอเสื้อของเพื่อนชายให้หันกลับมาสบตา “ถ้าไม่ได้ทำแล้วจะหลบตาเค้าทำไม”
“…..”
“จะยอมรับมั้ยว่าตัวเองเป็นคนทำ เป็นฝีมือของตัวนั่นแหละ”
“…..”
“ถ้าอ้วนจะปฏิเสธไม่ยอมรับก็ได้นะ เขาจะให้ป๊าตามสืบเอง”
“…..”
“จะยอมรับมั้ย รับสารภาพมา!”
“อืม…เราทำเอง”
“ไอ้คนนิสัยไม่ดี!” หัวใจดวงน้อยเต้นแรงหลังจากได้ยินคำรับสารภาพ คำพูดของเขามันไม่ได้แตกต่างจากที่คิดไว้
แววตาใสซื่อที่เคยใช้มองเธอ มาตอนนี้ไม่สามารถไว้ใจอะไรได้อีกแล้ว
“เราเคยตกลงกันไว้ว่ายังไง ถ้าอ้วนยังมาล้ำเส้นเค้าแบบนี้ก็จบกัน”
“แต่เราหวงออน”
“แล้วยังไง ตัวไม่ได้เป็นอะไรกับเค้าสักหน่อยลืมไปแล้วเหรอ”
“จะไม่ทำอีก”
“รู้สถานะตัวเองบ้างสิ”
เฉินเฉินได้แต่นั่งก้มหน้าเมื่อความจริงที่ปิดบังมานานถูกเปิดเผย เขายอมทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้นเพียงเพราะหึงหวงและไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้เธอ
“เรารักออนมาก ออนก็รู้”
“แต่เราไม่ได้รักเฉิน”
“แล้วทำไมถึงไม่รัก เราตามใจเรายอมให้ออนทุกอย่างเลย”
“ถ้าเค้าจะรัก เค้าคงรักไปตั้งนานแล้ว หยุดเพ้อเจ้อสักทีเถอะน่า”
“ถ้าไม่รักแล้วทำไมถึงทำแบบนั้น ทำไมถึงยอมมีอะไรกัน”
“พูดไม่รู้เรื่องหรือไง จะทำตัวน่ารำคาญไปถึงไหน! ก็บอกแล้วไงว่าเอาแค่สนุก เค้าแค่อยากลอง ไม่เข้าใจหรือไง” ทุกคำพูดที่ตอกหน้ากลับมาทำเอาหัวใจแกร่งถูกบดขยี้ครั้งแล้วครั้งเล่า เธอแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ได้รักหรือรู้สึกอะไร มีเพียงแค่ตัวเขาที่คิดเองเออเองมากไปแต่เพียงฝ่ายเดียว “ตอนทำด้วยกันตัวเองก็สนุกไม่ใช่เหรอ”
“…..”
“มีอะไรกัน ไม่ได้แปลว่าต้องรักกันสักหน่อย ถ้ารับไม่ได้ก็เลิกเป็นเพื่อนกันสิ” จากที่เคยคิดว่าเขาจะรับได้มันกลับไม่ใช่แบบนั้น ดูเหมือนนานวันเฉินเฉินยิ่งรักเธอมากจนน่ากลัว
“เนออน” ขอบตาสองข้างร้อนผ่าวคล้ายน้ำตากำลังจะไหล
“ห้ามร้องไห้นะ เค้าไม่ชอบผู้ชายอ่อนแอ”
“…..”
“กลับบ้านไปเลย”
“…..”
“บอกให้ไปไง ยังจะมัวแต่นั่งนิ่งทำไม”
“ไม่ร้องไห้แล้ว เราจะไม่ไปไหน เราจะอยู่กับเธอ” แต่ยิ่งเธอผลักไสเขากลับยิ่งกอดเธอไว้แน่นไม่อยากห่างไปไหน เพราะรู้ดีว่าถ้าจากไปอาจจะไม่ได้กลับมาเจอกันอีก
ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้รักเธอมากมายขนาดนี้
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
