Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
บทที่ 11 ไม่ท้องหรอกป๊า
ห้างสรรพสินค้า
“ชุดไหนดีอ้วน”
เฉินเฉินละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์รีบเงยหน้าขึ้นมองหลังจากได้ยินเสียงหวานเอ่ยถาม
เนออนหอบชุดว่ายน้ำพะรุงพะรังเต็มสองมือมาให้เขาช่วยเลือก
“เอาทั้งหมดนั่นแหละ ไม่ต้องเลือกเดี๋ยวเราจ่ายเอง”
“งั้นเอาทุกชุดเลยนะ”
“ตามใจ”
คนตัวเล็กยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำตอบที่น่าพึงพอใจ เหลือบสายตามองเงินสดปึกหนาที่ไอ้อ้วนยัดใส่จนเต็มกระเป๋าสะพายใบใหญ่
“เค้าขอแวะซื้อกล้องรุ่นใหม่ด้วยได้มั้ย จะเอาไว้ถ่ายตอนลงยูทูป”
“ได้”
“อ้วนซื้อครอสสปาผิวแบบวีไอพีให้ด้วยนะ”
“ได้ทุกอย่างเลย” เฉินเฉินมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี สิ่งที่ทำให้เนออนมีความสุขมากที่สุดคือได้ซื้อของพวกนี้
เธอมีผู้ติดตามในโซเชียลมากถึงหลักแสน ภาพลักษณ์ภายนอกจึงสำคัญจำเป็นอย่างมาก
“วันนี้อ้วนจ่ายค่าช็อปปิ้งให้เค้าหลายแสนแล้ว เดี๋ยวเค้าเลี้ยงราดหน้าหมี่กรอบเป็นการตอบแทนนะ”
“ให้ได้แค่หมี่กรอบเองเหรอ”
“แล้วอ้วนอยากให้เค้าตอบแทนยังไง” เนออนเดินนวยนาดเข้าไปถามเพื่อนชายอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงบนตักแกร่ง โน้มใบหน้ากระซิบถามเบาๆ ข้างใบหู “ให้เค้าอมจนแตกคาปากเลยดีมั้ย”
คนได้ยินถึงกลับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หลบสายตาไม่กล้ามองกลัวจะอดใจไม่ไหวลากเธอเข้าไปจัดการในห้องลองชุดแคบๆ
“…..”
“เฉินเฉิน”
เนออนรีบดีดตัวลุกขึ้น หันมองตามเสียงเรียกปริศนา ก่อนจะเห็นว่าเป็นหญิงสาวแปลกหน้าที่เดินเข้ามาทักทายราวกับคนรู้จักสนิทสนม
“ผิงอัน”
“ไม่คิดว่าจะได้มาเจอลื้อที่นี่ สบายดีไหม”
“อั๊วสบายดี”
“คิดถึงอาเตี่ยมากๆ เลย…” ผิงอันโผกอดชายหนุ่มด้วยความคิดถึง เธอคืออดีตคู่หมั้นคู่หมายของตระกูลโจว “ว่าแต่ลื้อมากับใคร”
“…..” นินทร์วรายืนกอดอกจ้องหน้าคนที่มาใหม่ รูปร่างของเธอผอมเพรียว ผิวขาวสว่างเจิดจ้า เหมือนดังคำที่คนอื่นเรียกกันว่าพี่สาวจีนไม่มีผิด
“แฟนลื้อเหรอ” ผิงอันไล่สายตามองสำรวจเนออนกลับคืน ตั้งแต่หัวจรดเท้าประดับด้วยเสื้อผ้าแบรนด์เนม มองไกลตั้งแต่ร้อยเมตรยังดูออกว่าเป็นพวกตระกูลไฮโซลูกหลานคนมีเงิน
“เพื่อนอั๊วเอง”
คนตัวเล็กหยุดชะงัก เมื่อได้ยินเพื่อนชายตอบกลับแบบนั้น ทั้งๆ ที่มันเป็นความต้องการของเธอแต่กลับรู้สึกเจ็บแปลบอยู่ภายในใจ
“อั๊วฝากความคิดถึงไปให้ตั่วแปะด้วยนะ”
“เดี๋ยวอั๊วบอกเตี่ยให้นะ”
“ว่างๆ ไปกินข้าวเป็นเพื่อนอั๊วหน่อยสิ เราไม่ได้เจอกันนานแล้วนะ”
“เสร็จหรือยัง! เค้ายืนนานมันปวดขา อยากกลับบ้านแล้ว” เสียงหงุดหงิดของเนออนที่ดังแทรกขึ้นมา ทำให้บทสนทนาก่อนหน้านั้นต้องหยุดลงกลางคัน
“งั้นอั๊วขอตัวกลับก่อนนะ แล้วเจอกัน”
“…..”
บนรถ
“ไม่เจอกันนานแล้ว ไปกินข้าวด้วยกันนะ อั๊วอย่างนั้น ลื้ออย่างนี้ แหวะ! จะอ้วก”
“…..” เฉินเฉินเหลือบสายตามองคนตัวเล็กที่ทำเสียงเล็กเสียงน้อยประชดประชัน
“ยืนใกล้กันขนาดนั้น ทำไมไม่จูบปากกันไปเลยล่ะ” เป็นผู้หญิงด้วยกันก็พอมองออกว่ายัยหลินปิงส่งตาเล็กตาน้อยมองไอ้ตี๋อ้วนราวกับจะกลืนกินลงไปทั้งตัว “แล้วเวลาที่ยัยหลินปิงมันมองตัวนะ เห็นแล้วหมั่นไส้ ดัดจริต!”
“พูดแบบนี้ไม่น่ารัก เขาชื่อผิงอันไม่ใช่หลินปิง”
“ก็ไม่ต้องรักสิ ไปรักยัยหน้าวอกเลยไป”
“ออนเป็นอะไร เราทำอะไรให้ไม่พอใจ”
“หุบปากไปเลย รำคาญ!” ยิ่งเห็นว่าไอ้อ้วนเข้าข้างผู้หญิงคนนั้นยิ่งรู้สึกหงุดหงิดกระสับกระส่าย
“หึงเรากับผิงอันเหรอ”
“มะ…ไม่ใช่สักหน่อย ทำไมเค้าต้องหึงตัวกับยัยหน้าวอกด้วย เค้าสวยกว่าตั้งเยอะ”
“ตอนที่เราหึงออนกับผู้ชายคนอื่น เราก็เป็นแบบนี้” เฉินเฉินลอบยิ้มหลังจากเห็นท่าทางของคนตัวเล็ก กอดอก คว่ำปาก ไม่ยอมมองหน้า มันหมายความว่าเธอกำลังไม่พอใจ
“…..”
“หึงก็บอกว่าหึงสิ”
“ไม่ได้หึง”
“หึง…”
“ก็บอกแล้วว่าไม่ได้หึง!” คนตัวเล็กออกอาการโวยวายกลบเกลื่อน ดวงตากลมโตกลอกกลิ้งไปมาราวกับใช้ความคิดอย่างหนัก
“ไม่หึงก็ไม่หึง”
“แล้วตัวชอบมันหรือเปล่าล่ะ? ทั้งขาวทั้งนมใหญ่ ตัวคงจะชอบมันมากเลยล่ะสิ”
“ถ้าเราชอบคนอื่นได้คงไปนานแล้ว” เฉินเฉินลอบดึงมือเล็กมาจับไว้แน่น ทั้งหอมทั้งจูบใช้ริมฝีปากดูดเลียนิ้วเรียวสวยราวกับคลั่งไคล้เธอนักหนา “เรารู้สึกกับออนได้แค่คนเดียว”
“ช่างสิ! ตัวอยากหน้าโง่มารักเค้าเองทำไม”
“ก็รักไปแล้วให้ทำยังไง” เขาไม่ได้ถือสาให้กับคำพูด แต่กลับหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ
เป็นเหมือนที่เนออนพูดทุกอย่าง เขามันหน้าโง่เองที่ดันไปรักเธอมากมายขนาดนี้!
“งั้นก็รักเค้าไปจนตายนั่นแหละ”
“ถ้าออนไม่รัก เดี๋ยวอีกไม่นานเราก็คงตายแล้ว”
“…..”
บ้านเนออน
“ซื้ออะไรมาเยอะแยะเลยน้องออน”
อินวราเอ่ยทักทายลูกสาวคนสวย ก่อนจะมองไปทางเฉินเฉินที่หอบหิวข้าวของพะรุงพะรังเดินตามหลังมาติดๆ
“เฉินเฉินซื้อให้ค่ะ ไม่ได้ใช้เงินป๊านะ”
“วันนี้ซื้อของให้เนออนหมดเท่าไหร่ เดี๋ยวน้าจ่ายคืนให้นะ” คนเป็นแม่พูดด้วยความเกรงใจ เฉินเฉินมักจะตามใจซื้อให้อยู่เป็นประจำ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ลูกสาวใช้ล้วนมีราคาแพงทั้งนั้น
“ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจให้”
“ไม่ได้นะเฉิน แบบนี้มันมากเกินไป คราวหลังอย่าตามใจลูกสาวแม่ขนาดนี้”
“ผมเต็มใจให้ ไม่ได้เดือดร้อนอะไร เนออนบอกอยากได้ก็เลยซื้อให้ครับ”
“ยังไม่หมดนะหม่ามี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ร้านมาส่งอีกตั้งหลายอย่าง”
“น้องออน…”
“เตี่ยกับม้าของไอ้อ้วนมันรวยจะตายไป ซื้อของให้หนูแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก” เงินแค่ไม่กี่แสน ถ้าแลกกับเรื่องบนเตียงที่เธอตอบสนองให้เพื่อนชายจนถึงใจ มันยิ่งกว่าคุ้มเสียอีก “ถ้าซื้อของให้เค้าแค่นี้ไม่ได้ก็เลิกคบกันสิ เค้าจะได้ให้ผู้ชายคนอื่นมาซื้อแทน”
“เราซื้อได้ ให้ออนได้ทุกอย่างเลย”
“…..”
“อยากได้อะไรให้มาบอกเรา แต่ออนห้ามมีคนอื่น เรายอมทุกอย่างเลย” เพียงได้ยินประโยคนั้นหัวใจแกร่งก็สั่นไหว ไม่อยากแม้แต่จะคิดเห็นภาพที่เธออยู่ใกล้ชิดผู้ชายคนอื่น
“อ้วนเป็นเด็กดีของเค้าตลอดเลย”
“…..” คนตัวสูงหยุดชะงักเมื่อนินทร์วราทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด เขย่งปลายเท้าขึ้นมาบรรจงจูบบนริมฝีปาก โดยไม่ทันสังเกตเห็นผู้เป็นพ่อที่เพิ่งมาถึง
“อ่ะแฮ่ม!”
“โอ๊ะโอ…ป๊ามาตั้งแต่เมื่อไหร่”
ชนินทร์ตั้งใจพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน เหลือบสายตามองภรรยาคนสวยกับลูกสาวตัวดีที่ยืนยิ้มแป้นราวกับไม่สะทกสะท้าน “สั่งสอนลูกเธอให้มันดีๆ หน่อยอินวรา ฝากบอกมันด้วย ฉันยังไม่อยากเลี้ยงหลาน”
“ชู่ววว…ป๊ามานี่สิ หนูมีอะไรจะบอก”
“มีอะไรจะบอกป๊า” ผู้เป็นพ่อเดินเข้าไปหา พลางโน้มตัวเอียงหูฟังในสิ่งที่ลูกสาวกำลังจะบอกอย่างใจจดใจจ่อ
“ป๊าไม่ต้องเป็นห่วงนะ ไอ้อ้วนมันเพิ่งพาหนูไปฉีดยาคุมมา ไม่ท้องแน่ๆ”
“ไอ้ลูกคนนี้!”
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
