บท
ตั้งค่า

บทที่ 10 ไม่ขัดขืน

เนออนนั่งคุกเข่าลงตรงหน้า ค่อยๆ คลานเข้าไปหยุดกลางหว่างขาของเพื่อนชาย

สองมือเล็กวางลงบนท่อนขาแกร่ง ดวงตากลมโตเงยขึ้นมองคนตัวสูงกว่าด้วยแววตาซุกซน ก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปรูดซิปกางเกงออกอย่างเก้ๆ กังๆ

ถึงแม้ปากจะบอกว่าอยากลอง แต่พอได้เห็นความเป็นชายขนาดใหญ่เท่าข้อมือ หัวใจดวงน้อยก็เริ่มสั่นไหวแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“อมเลยสิ”

“…..” ราวกับตอบรับคำท้ายทาย คนตัวเล็กค่อยๆ เอื้อมสองมือไปโอบอุ้มชักรูดแก่นกายใหญ่ขึ้นลงอย่างอ้อยอิ่งจนน้ำหล่อลื่นสีใสไหลซึมออกจากส่วนหัว

ริมฝีปากบางบรรจงจูบแท่งเอ็นที่แข็งสู้มือ จับมันถูไถไปตามใบหน้าจิ้มลิ้มจนเปียกมันวาว

ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปคลอเคลียใช้เรียวลิ้นตวัดโลมเลียตั้งแต่โคนจรดปลาย

หัวใจแกร่งเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง มือไม้เริ่มสั่น ปลายเท้าจิกเกร็ง เขาสูดลมหายใจหนัก กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ลำคอแห้งผากเมื่อเห็นภาพวาบหวิวตรงหน้า

ทันทีที่ปลายลิ้นอุ่นแตะลงบนส่วนโคนจรดปลาย ทำเอาสติของเฉินเฉินเตลิดไปไกล ริมฝีปากนุ่มนิ่มที่หลงใหลกำลังทำให้เขาเสียผู้เสียคน

“เธออมโคตรเสียวเลย” ชายหนุ่มเชิดหน้าขึ้นหลับตาส่งเสียงครางอย่างสุดกลั้น สอดฝ่ามือหนาเข้าไปขยุ้มเส้นผมยาวสลวยของเธออย่างแรงเพื่อระบายความเสียวซ่าน

ความเงอะงะไม่ประสาของเนออนยิ่งเป็นตัวกระตุ้นให้อารมณ์พลุ่งพล่านได้เป็นอย่างดี

“ออน...ดีมากเลย...” ความรู้สึกนี้ไม่เคยสัมผัสได้จากที่ไหน แค่คุณหนูนินทร์วรายอมลดตัวมาทำเรื่องแบบนี้ เขาก็พร้อมจะถวายหัวให้หมดทั้งชีวิต

“เค้าทำเสียวมั้ย” คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นสบตากับเพื่อนชายด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้ม ก่อนจะถอนริมฝีปากออกจากแก่นกายใหญ่อย่างอ้อยอิ่ง

“อืม~เธออมโคตรเสียวเลย” ใบหน้าขาวตี๋ตอบอย่างเขินอาย ยกมือประคองใบหน้าแสนหวานขึ้นมาจูบซับที่ปลายจมูกเชิดรั้นย้ำๆ อย่างหวงแหน

“อื้อ น้ำเฉินออกมาเยอะ เค้าจะกินให้หมด”

“งั้นก็ดูดตรงหัวแรงๆ”

“ของอ้วนใหญ่มาก แน่นปากเค้าไปหมด”

“อมให้สุดเลยเนออน”

เฉินเฉินล้วงหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดถ่ายวิดีโอของหญิงสาว หันกล้องหลังกดปุ่มซูมโฟกัสเข้าที่ใบหน้าของเธอชัดเจน

“ขอถ่ายคลิปหน่อยได้มั้ย มุมนี้เธอโคตรสวยเลย”

“อ้วนอย่าถ่าย” ร่างบางส่งเสียงกระซิบแหบพร่า รีบยกมือขึ้นปิดใบหน้า เมื่อถูกแสงเฟลชสาดส่องกระทบเข้าที่ดวงตาจนพร่ามัว

“นะออน เราหวงเธอมากไม่ให้ใครเห็นหรอก”

“ก็ได้ แต่อ้วนห้ามให้ใครเห็นนะ”

“เราจะเก็บไว้ดูคนเดียว”

“อื้ม~”

เล็บสวยจิกลงบนต้นแขนแกร่งเมื่อถูกกดศีรษะให้อมแก่นกายใหญ่จนมิดลำ ก่อนเอวสอบจะอัดกระแทกสวนขึ้นมาด้วยจังหวะถี่ยิบ ทำเอาร่างบางสำลักน้ำลายหายใจไม่ทันหน้าดำหน้าแดง

ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นสัมผัสได้ถึงน้ำขาวขุ่นที่พวยพุ่งเข้ามาในโพรงปากเล็กจนไหลทะลักหยดย้อยเลอะปลายคาง “อ่า…เธอทำเค้าแตกแล้ว”

“น้ำอ้วนหวานมาก เค้าขอกลืนหมดเลยนะ”

“เด็กดี~”

ร้านอาหาร

บรรยากาศร้านอาหารบนดาดฟ้าตึกสูงใจกลางเมืองใหญ่ในยามค่ำคืนช่างสมบูรณ์แบบ สายลมพัดผ่านให้ความรู้สึกเย็นสบาย อีกทั้งยังมีแสงไฟของเมืองหลวงและถนนเบื้องล่างคอยส่งแสงระยิบระยับ

ใบหน้าสวยหวานถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง ผิวกายขาวเนียนกระจ่างใสตามประสาคนที่ดูแลตัวเองอย่างดี เนออนกลายเป็นจุดเด่นดึงดูดสายตาทันทีที่ก้าวพ้นประตูลิฟต์

“ไปไหนมาไหนต้องพกลูกน้องตลอดเลยเหรอ”

คนตัวเล็กหันหลังกลับไปมองชายฉกรรจ์ท่าทางน่าเกรงขามหลายคนที่เดินตามหลัง เผลอๆ ในกระเป๋าหลังของพวกเขาอาจจะมีปืนหลายกระบอก

“คนของเตี่ยน่ะ”

“แต่เค้ารู้สึกแปลกๆ อ้วนช่วยบอกให้พวกเขาออกไปก่อนได้มั้ย”

“นึกว่าเธอชินแล้วเสียอีก” ไปไหนมาไหนเตี่ยมักจะส่งลูกน้องคอยคุ้มกันอยู่เสมอ มันคือสิ่งที่เคยชินมาแล้วตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก

“ไม่ชินเลยต่างหาก เค้าอยากอยู่กับอ้วนแค่สองคน” คนตัวเล็กเดินเข้าไปกอดแขนเพื่อนชายไว้แน่น ทำไมลูกน้องของเตี่ยถึงชอบมองเธอด้วยสายตาประหลาด “นะๆ ให้คนของเตี่ยออกไปก่อน

“พวกมึงออกไปก่อน รอให้คุณออนกินข้าวเสร็จค่อยเข้ามา”

“ครับนายน้อย” ลูกน้องคนสนิทน้อมรับคำสั่ง ก่อนจะพากันเดินออกจากร้านไป หลงเหลือแค่เพียงคนทั้งสองที่ยืนสบตากัน

“วันนี้ออนสวยมาก ถ่ายรูปกันมั้ย เดี๋ยวเราถ่ายให้”

“ดีเหมือนกัน เค้าขอแบบสวยๆ เลยนะ”

“เธอสวยมากอยู่แล้ว เราถ่ายให้แบบไหนก็สวย”

“อ้วนถ่ายกับเค้าหน่อยสิ เรายังไม่เคยมีรูปคู่กันเลย”

“…..” เฉินเฉินปรายสายตามองอย่างลังเลหลังจากได้ยินประโยค ก่อนจะโน้มใบหน้าลงต่ำเข้าหาหญิงสาว

“มาเถอะน่า ถ่ายรูปคู่กันนะ”

“…..” หัวใจของเขาเต้นแรงจนรู้สึกได้ สัมผัสได้ถึงกลิ่นกายหอมหวานของเนออนที่ฝังติดปลายจมูก

“มองกล้องหน่อยสิ มัวแต่มองหน้าเค้าอยู่ได้”

“ขอหอมแก้มด้วยได้มั้ย”

“หอมเลย จุ๊บปากเค้าด้วย” เนออนยิ้มกว้างพลางขยับเอียงแก้มให้หอม ทำเอาคนตัวโตถึงกลับเขินอายไปต่อไม่เป็น

“เราขอตั้งเป็นภาพหน้าจอได้มั้ย”

“ไม่ได้ เค้าไม่อนุญาต ถ้าคนอื่นรู้จะทำยังไง”

“อืม…ไม่ทำหรอก”

“รีบสั่งอาหารมากินกันเถอะ เค้าหิวจนปวดท้องไปหมดแล้ว”

“อยากกินอะไรสั่งเลย เราตามใจออน”

“เอาไวน์ด้วยนะสองขวด วันนี้เค้าอยากเมา”

“…..” เฉินเฉินเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวที่เอื้อมมือมาจับต้นแขนของเขาไว้แน่น ก่อนเธอจะเผยรอยยิ้มหยาดเยิ้มทำเอาหัวใจสั่นไหว “ถ้าเค้าเมา อ้วนเอาเค้าแรงๆ ได้เลยนะ”

“งั้นก็รีบกินไวน์ให้หมดสิ เราอยากเอาออนแรงๆ เหมือนกัน”

“…..”

หลายชั่วโมงต่อมา

แกร๊ก!

บานประตูห้องของคอนโดถูกเปิดออกในเวลาต่อมา เฉินเฉินแบกร่างบางพาดบ่าเดินตัวปลิวเข้ามาวางลงบนเตียงอย่างเบามือ

“ปวดหัวอ่ะอ้วน” ตอนกินก็ว่าไม่เมา พอรู้อีกทีก็ตอนภาพตัดเกือบร่วงหล่นจากเก้าอี้

“บอกแล้วไงว่าไวน์ยี่ห้อนี้มันแรง เราห้ามแล้วแต่เธอไม่ฟัง” ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมออกจากใบหน้า โน้มริมฝีปากเข้าไปจูบซับที่แก้มนวลเบาๆ

“ไอ้หมูตอนขี้บ่น”

“เช็ดตัวหน่อยจะได้นอนสบาย”

“เขาอึดอัดอ่ะ อ้วนถอดเสื้อในให้หน่อย”

“…..” เฉินเฉินทำตามคำสั่ง ถกเสื้อเกาะอกตัวจิ๋วที่เธอสวมใส่ให้ลงมากองอยู่ใต้ราวนม ก่อนจะเอื้อมมือไปทางด้านหลังแล้วปลดตะขอบราเซียออกอย่างง่ายดาย

คนตัวสูงกลืนน้ำลายลงคอดังอึก! เผลอมองเต้าอวบอมชมพูเปลือยเปล่าขาวเนียน อดใจไม่ไหวเลื่อนฝ่ามือเข้าไปบีบคลึงจนร่างเล็กส่งเสียงร้องคราง “ให้เราถอดกางเกงในออกด้วยมั้ย”

“ถอดของเค้าให้หมดเลย”

“ถอดหมดแล้ว”

เนออนพยักหน้าโดยที่ไม่มีสติมากนัก ค่อยๆ ปรือตามองใบหน้าอ้วนกลมที่อยู่ห่างเพียงไม่กี่เซนติเมตร “นิ้วเย็นๆ ของอ้วนกำลังใส่เข้ามาในตัวเค้า”

“แล้วรู้สึกยังไง” ไม่ถามเปล่าแต่ยังขยับหมุนควงข้อมือกระแทกกับบั้นท้ายขาวเนียนจนเกิดเป็นเสียงเฉอะแฉะดังลั่น

“เหมือนฉี่มันจะแตกเลยเฉิน”

“เราขอเอาเธออีกได้ไหม”

“พอแล้วอ้วน จิ๋มเค้าบวมหมดแล้วนะ” คนตัวเล็กบ่นพึมพำแต่ไม่มีแรงมากพอที่จะขัดขืน ยอมให้ชายหนุ่มได้สอดนิ้วเข้าออกในช่องทางรักบวมช้ำอย่างเอาแต่ใจ

“ไหนบอกอยากให้เรากระแทกแรงๆ ออนลืมแล้วเหรอ”

“เค้าเปลี่ยนใจแล้ว เจ็บจิ๋มจะตาย”

“อดทนหน่อยนะ เราอยากเอาเธอจริงๆ”

“ให้รอบเดียวพอนะ ตอนนี้เค้าเมามากไม่มีแรงขัดขืนหรอก”

หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่น ใช้เล็บจิกผ้าปูที่นอนไว้แน่น เมื่อถูกเพื่อนชายจับอ้าขาแล้วสอดท่อนเอ็นเข้ามาในขณะที่เธอยังเมาไม่มีสติ “ขอสองรอบได้ไหม อยากเอาเธอแรงๆ จะปล่อยในด้วย”

“ยอมให้ปล่อยในก็ได้ แต่พรุ่งนี้อ้วนต้องพาเค้าไปฉีดยาคุมด้วยนะ”

“อืม…เดี๋ยวเราพาไป”

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel