เริ่มคุ้นชินกับร่างนี้ 1.2

เมื่อได้ยินพี่ชายบอกแบบนั้น หญิงสาวก็พยักหน้าอย่างดีใจ ด้วยอาชีพที่เป็นนักฆ่า บางครั้งก็ต้องอยู่ในป่า นอนกลางดินกินกลางทราย เธอเลยไม่สามารถเลือกที่จะชอบหรือไม่ชอบอาหารอะไรได้ ทำให้กินได้ทุกอย่าง

“กิน ๆ หวานหว่านกิน หวานหว่านชอบ” เธอตอบกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

พอได้รับคำตอบของน้องสาว ใบหน้าของชายหนุ่มก็ปรากฏรอยยิ้มออกมาอย่างดีใจ นั่นเพราะว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ส่วนมากคนที่ทำอาหารคือซูหวานหว่าน

จากนั้นทั้งสองคนจึงก้มหน้ากินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย และเมื่อกินเสร็จแล้ว คนเป็นพี่ชายก็เดินเข้าครัวอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับถ้วยยาที่ได้ต้มไว้ตอนทำอาหาร

“กินยานี้สักหน่อยนะ ไม่ขมหรอก กินแล้วร่างกายจะได้ฟื้นตัวเร็วขึ้น ส่วนนี่เป็นยาทาแผล มันจะไม่ทำให้น้องเป็นแผลเป็น” ชายหนุ่มบอกอย่างอ่อนโยน

“อืม” หญิงสาวพยักหน้ารัว ๆ และรับยามา แต่เธอไม่คิดจะใช้ยาทาแผลของยุคนี้หรอกนะ นั่นเป็นเพราะในบ้านที่อยู่ในมิติของเธอ มียาคุณภาพชั้นดีอยู่มากมาย แทบจะเป็นร้านยาขนาดย่อมได้อยู่แล้ว

เมื่อเห็นว่าน้องสาวกินยาเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มก็ยกทุกอย่างเข้าไปเก็บ ก่อนจะรีบกลับไปทำงาน แต่ก็ไม่ลืมกำชับซูหวานหว่านเรื่องที่ให้เธอไปนอนพักผ่อน

“พี่จะต้องไปทำงานแล้ว หวานหว่านก็กลับไปทายาแล้วนอนพักผ่อนนะ อย่าดื้อให้พี่เป็นห่วง เข้าใจไหม” ชายหนุ่มบอกอีกครั้ง

“อื่ม” ซูหวานหว่านได้แต่พยักหน้า และมองพี่ชายเดินออกไปจากบ้าน

“เห้อ...ร่างกายดีขึ้นแล้ว อีกอย่างแผลตามร่างกายก็มีไม่เยอะ อยากจะออกไปสำรวจหมู่บ้านนี้ดูจังเลย แต่ก็ไม่อยากให้พี่ชายเป็นห่วง อย่างนั้นก็นั่งเล่น เดินเล่นอยู่หน้าบ้านแทนก็แล้วกัน” หญิงสาวที่ทายาแล้วพูดกับตัวเองเบา ๆ จากนั้นก็เดินไปนั่งเล่นที่หน้าบ้าน

กลุ่มชาวบ้านที่รู้เรื่องการพลัดตกเขาของซูหวานหว่าน พอเห็นว่าซูเปียวเฉินกลับเข้ามาทำงานในช่วงบ่าย แม้ว่าจะเลยเวลาไปแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่มีใครพูดหรือตำหนิอะไรเขาเลย เจ้าหน้าที่ที่บันทึกเวลาทำงานของชาวบ้านและยุวปัญญาชนจากต่างเมือง ก็ลงเวลาให้เขาตามปกติ ชายหนุ่มจึงซึ้งใจอย่างมากที่ไม่ถูกหักคะแนน

“หวานหว่านหายดีแล้วเหรอ เธอเป็นอะไรมากหรือเปล่า” ชาวบ้านที่ทำงานอยู่ไม่ไกลกันนักตะโกนถามออกมา

“อาการไม่ได้ร้ายแรงมากครับ ไม่ได้บาดเจ็บภายในอะไร มีแค่บาดแผลภายนอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น” ชายหนุ่มบอกอย่างไม่ปิดบัง และไม่สนใจด้วยว่าใครจะคิดอย่างไร เพราะคนในหมู่บ้านนี้มีทั้งดี ทั้งไม่ดีกับเขาและน้องสาว

“แบบนั้นก็ดีแล้ว ถือว่าฟาดเคราะห์ไป แม้ว่าหวานหว่านจะเป็นอย่างนั้น แต่เธอก็เป็นคนดีและน่าสงสารคนหนึ่ง”

ชาวบ้านคนเดิมพูดและยิ้มออกมาอย่างยินดี

ที่พูดแบบนั้นก็เพราะว่าซูหวานหว่านไม่เคยมีพิษมีภัยกับใครอย่างไรล่ะ โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่าตอนนี้ซูหวานหว่านได้เปลี่ยนไปแล้ว และพร้อมที่จะสู้กับทุกคนที่มารังแกเธอ!!