ตอนที่สาม เรื่องเมื่อคืน

ตอนที่สาม

เรื่องเมื่อคืน

คุณหนูห้าแห่งจวนสกุลถังย่อมไม่รู้ว่าเมื่อคืนในจวนเกิดเรื่องใดขึ้นบ้าง ด้วยตัวนางเองถูกขย่มจนจมเตียงอยู่เกือบทั้งคืน

กระทั่ง ‘อาชุน’ สาวใช้ของนางผลักประตูเข้ามาด้วยสีหน้าแตกตื่นโดยไม่ลืมยกชามโจ๊กมาวางตรงหน้าเพื่อให้นายสาวได้กินสักนิด

“คุณหนู! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ”

“เรื่องใหญ่! เรื่องใดหรือ?” ใจของหญิงสาวหล่นวูบตกไปที่ปลายเท้า มือที่กำลังตักโจ๊กชะงักค้างเพียงคิดว่าอาจมีผู้ใดรู้เห็นเรื่องที่เมื่อคืนนางเกลือกกลิ้งพัวพันอยู่บนเตียงเดียวกับโจวเจี้ยนหยูแทบทั้งคืน

เป็นไปไม่ได้ ห้องนั้นอยู่ไกลผู้คนแม้จะติดกับกำแพงจวนแต่ก็ไม่ใคร่มีผู้ใดผ่านไปมา

ถังอวี้ถิงคิดพลางส่ายหัวกระทั่งเห็นว่าสายตาของสาวใช้ไม่ได้มองมาที่นาง แต่กลับมองออกไปทางหน้าต่างมุ่งข้ามไปทางเรือนของพี่สาวคนที่สองจึงรีบเอ่ยถาม

“ตกลงว่าเป็นเรื่องใด? เล่ามาเร็วเข้า”

“เมื่อคืน คุณหนูรองถูกพบอยู่ในห้องเดียวกับท่านอ๋องเก้าเจ้าค่ะ” อาชุนทำท่าราวกระซิบกระซาบด้วยเสียงที่ไม่ได้เบานัก แต่นั่นไม่ได้ทำให้ถังอวี้ถิงดุว่าด้วยมัวแต่ครุ่นคิดถึงสถานการณ์

อ๋องเก้า! ใช่สิ...เมื่อคืนเขาก็มาร่วมงานฉลองวันเกิดของท่านพ่อด้วย

ความจริงเชื้อพระวงศ์สูงศักดิ์เช่นเขาไม่ควรมาปรากฎกายอยู่ในงานเลี้ยงวันเกิดของขุนนางธรรมดาคนหนึ่ง หากมิใช่ว่าเขาอาศัยข้ออ้างเรื่องเป็นผู้แทนของฮ่องเต้และสนมถังนำของขวัญมามอบให้

‘สนมถัง’ พี่สาวคนโตของนาง พี่สาวซึ่งเกิดจากฮูหยินเอก พี่สาวซึ่งได้ดีเป็นถึงสนมในวังหลวงจนบิดามารดาได้เชิดหน้ายืดคออยู่ในสังคมชั้นสูง

นั่นย่อมเป็นที่อิจฉาแก่พี่สาวน้องสาวคนอื่น โดยเฉพาะพี่หญิงรอง ‘ถังอวี้เหม่ย’ พี่สาวคนที่สองของนางซึ่งเกิดจากฮูหยินรอง

ด้วยถือตัวว่ามีความงามโดดเด่น มีความสามารถมากมาย ถังอวี้เหม่ยจึงหมายมั่นปั้นมืออยากแต่งกับอ๋องเก้าผู้เป็นอนุชาคนโปรด

เหตุที่นางไม่อยากเป็นสนมก็ด้วยไม่อยากเป็นตัวเลือก ถึงอย่างไรอ๋องเก้าก็ยังไม่มีชายาสักคนไม่ว่าเอกหรือรอง หากนางได้แต่งกับเขาย่อมมีโอกาสเชิดหน้าชูตามากกว่า

เช่นนั้นเรื่องเมื่อคืน?

คิดมาถึงตรงนี้ ถังอวี้ถิง ซึ่งคราแรกยังไม่เข้าใจว่าผู้ใดกันที่คิดวางยาปลุกกำหนัดหยูเกอเกอของนางจึงเริ่มพอเห็นเค้าเลือนรางขึ้นมาบ้าง

“พวกเขาถูกพบในสภาพใด?” คุณหนูห้ารีบซักไซ้

“หลังจากการแสดงจบลง ฮูหยินรองผิดสังเกตว่าบุตรสาวหายไป จึงเดินออกตามหากระทั่งได้ยินเสียงชายหญิงพูดคุยกันในห้องมิดชิด

เมื่อเปิดประตูเข้าไปจึงพบคุณหนูรองกับท่านอ๋องเก้า แต่พวกเขาเพียงคุยกันเท่านั้นไม่ได้ทำสิ่งใดเกินเลยเจ้าค่ะ เพียงแต่...”

อาชุนเล่าตามที่ได้ยินมาขณะที่ถังอวี้ถิงเริ่มขบเขี้ยวเคี้ยวฟันออกอาการไม่พอใจ

ใช่สิ...คนที่โดนกระทำเรื่องเกินเลยคือนางต่างหาก เกินจนเจ็บระบมไปหมดทั้งตัว

หรือว่า...เมื่อคืน พี่หญิงรองคิดจะวางยาอ๋องเก้าเพื่อรวบหัวรวบหางเขา แต่ผิดพลาดกลายเป็นหยูเกอเกอที่กินยานั้นเข้าไปแทน

อืม...เป็นไปได้ทีเดียว มิเช่นนั้นจะเป็นผู้ใดกันที่ใจกล้าเพียงนั้น

คิดมาถึงตรงนี้ ปริศนาที่ขบคิดมาทั้งคืนก็ค่อยๆ คลี่คลายออก คุณหนูห้าจึงเริ่มหันมาใส่ใจเรื่องของผู้อื่น

“เมื่อครู่เจ้าบอกว่าแต่...แต่อันใด?”