ตอนที่สาม เรื่องเมื่อคืน2

ตอนที่สาม

เรื่องเมื่อคืน

คิดมาถึงตรงนี้ ปริศนาที่ขบคิดมาทั้งคืนก็ค่อยๆ คลี่คลายออก คุณหนูห้าจึงเริ่มหันมาใส่ใจเรื่องของผู้อื่น

“เมื่อครู่เจ้าบอกว่าแต่...แต่อันใด?”

“นายท่านตามมาพบเข้าเจ้าค่ะ แม้ภาพที่เห็นจะเป็นแค่การโอบประคองทั้งเสื้อผ้ายังอยู่ครบถ้วน แต่นายท่านก็เอะอะว่าชายหญิงไม่ควรอยู่ตามลำพังสองต่อสอง

เรื่องเช่นนี้หากแพร่งพรายออกไปคุณหนูรองย่อมเสื่อมเสียชื่อเสียงเจ้าค่ะ

อ๋องเก้าจึงรับปากว่าจะนำเรื่องนี้ไปปรึกษาหารือกับฮ่องเต้และสนมถังเพื่อหาทางออกเจ้าค่ะ”

อืม...นับว่าแผนนี้ใช้ได้ดีทีเดียว คงมีใครสักคนไปตามท่านพ่อให้มาเป็นพยานแน่

หากจะจับชายสูงศักดิ์สักคน แผนเช่นนี้ก็นับว่าไม่แย่

แม้พี่หญิงรองจะเป็นเพียงบุตรสาวของฮูหยินรอง แต่ตระกูลของมารดานางก็ไม่ด้อย ทั้งพวกเขาย่อมต้องเกรงใจท่านพ่อ

เรื่องนี้คงบีบคั้นให้ทางวังหลวงต้องทำอะไรสักอย่าง

ในเมื่อเรื่องใหญ่ซึ่งสาวใช้แตกตื่นไม่ใช่เรื่องของตนเอง แต่กลับคลี่คลายปริศนาที่ขบคิดมาทั้งคืน

ถังอวี้ถิงจึงกินโจ๊กจนหมดชามอย่างเบาใจลง

เฮ้อ!...โชคดีจริงที่พวกเขาไม่ได้มาเห็นนางกับหยูเกอเกอทำอะไรด้วยกัน

ไม่ใช่สิ...น่าจะเป็นโชคร้ายมากกว่า มิเช่นนั้นนางอาจได้แต่งกับหยูเกอเกออย่างง่ายดายไปแล้ว

เพียงนึกไปถึงเมื่อตอนใกล้เช้าที่นางโซซัดโซเซเก็บเสื้อผ้ากับแถบรัดกระโปรงซึ่งถูกโยนไปกองยับย่นอยู่ที่ข้างเตียงขึ้นมาสวมอย่างไม่เรียบร้อยกับหอบรองเท้าซึ่งถูกเตะกระเด็นไปคนละทิศละทางวิ่งกลับมาจนถึงห้องนอนโดยไม่มีผู้ใดพบเห็น

ถังอวี้ถิงซึ่งวิ่งไล่ตามโจวเจี้ยนหยูมาตั้งแต่อายุเพิ่งไม่กี่ขวบจึงเริ่มคิดเสียดาย

รู้เช่นนี้ นางน่าจะให้สาวใช้หรือบ่าวชายสักคนได้เห็นภาพที่นางออกมาจากห้องของโจวเจี้ยนหยู

เฮ้อ!...ถิงถิงเอ๊ย เหตุใดจึงคิดอย่างเช่นพี่หญิงรองไม่ได้นะ

ในเมื่อเรื่องผ่านเลยไปแล้ว ทั้งนางเองก็ไม่ได้เจ้าเล่ห์มากแผนการเท่าคุณหนูรอง คุณหนูห้าจึงได้แต่เฝ้ารอให้โจวเจี้ยนหยูมาเจรจาหรือเอ่ยอะไรสักอย่าง

เช่นเดียวกับคุณหนูรองถังอวี้เหม่ยซึ่งเฝ้านับวันรอว่าเมื่อใดพี่สาวหรือคนในวังจะมาส่งข่าวเรื่องการพระราชทานสมรสหรือข่าวดีระหว่างนางกับอ๋องเก้าตามที่คาดหมาย