ตอนที่สอง เหตุใดไม่เชื่อนาง (NC)

ตอนที่สอง

เหตุใดไม่เชื่อนาง

ยามเมื่อลมหายใจอุ่นร้อนรินรดมาตามซอกคอขาวพร้อมขบเม้มไปทั่วความเนียนนุ่มก่อนจะลากเลื่อนไปถึงติ่งหูเล็กพลางกระซิบแผ่ว

“อย่าเกร็ง เด้งสะโพกของเจ้าให้สอดคล้องกับการเคลื่อนไหวของพี่ เร็วเข้า อ้า...”

ด้วยคุ้นเคยกับการทำตามคำพูดของชายหนุ่มผู้เป็นที่นับถือดุจพี่ชายตั้งแต่ยังเล็ก สะโพกบางจึงกระดกขึ้นกระดกลงเพื่อติดตามแท่งกายแข็งให้สอดรับเป็นจังหวะเคลิ้มไหว

ไม่นานส่วนเชื่อมต่อของทั้งสองร่างจึงเคลื่อนไหวสอดคล้องแทบเป็นจังหวะเดียวกัน

ถังอวี้ถิงแทบไม่อยากเชื่อว่าเพียงไม่นานความเจ็บปวดกลางหว่างขากลับค่อยๆ คลายลงกลายเป็นความปรารถนาอันเสียวซ่านยามเมื่อเขาเริ่มอ่อนโยนและไม่เอาแต่ตักตวงอยู่ฝ่ายเดียว

ริมฝีปากอุ่นร้อนประกบจุมพิตแผ่นหลังขาวเป็นระยะ สอดคล้องไปกับการบีบเคล้นเต้าทรวงที่โดนกระแทกจนแทบไม่อาจกระเพื่อมไหวนำพาความรู้สึกแปลกใหม่จนถังอวี้ถิงเริ่มล่องลอย

ยิ่งยามส่วนปลายที่แข็งขืนของเขาเลื่อนผ่านผนังเนื้อชั้นในในร่องบุปผาของนางแล้วกระแทกกระทั้นมุดเข้ามุดออกอย่างต่อเนื่องก่อความรู้สึกอิ่มเอมครั้งแล้วครั้งเล่าจนสมองของนางเริ่มขาวโพลนหลงลืมความเจ็บไปชั่วขณะ

กระทั่งจังหวะขยับเข้าถอนออกรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จากการสอดใส่มุดแทรกอีกครั้งและอีกครั้ง

ถังอวี้ถิงจึงได้รู้จักความสุขสุดยอดซึ่งจู่โจมเข้าใส่อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวจนหลุดเสียงกรีดร้องก่อนจะกลายเป็นเสียงอืออาเมื่อใบหน้าที่ถูกแรงขย่มจากด้านหลังต้องมุดจมลงไปกับเตียง

“อื้อ...อา...”

หญิงสาวหอบหายใจถี่สัมผัสได้ถึงจุดอ่อนไหวของตนเองที่ตอดกระตุกจนร้อนระอุ ทั้งร่างเกร็งแน่นตอดรัดความเป็นชายของคนด้านบนเป็นจังหวะกระชั้น

ขณะดุ้นลำที่อยู่ด้านในยังคงไม่หยุดเคลื่อนไหวเร่งแรงอย่างฮึกเหิมก่อนจะหยุดลงด้วยน้ำข้นเหนียวที่สาดกระจายจนรู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนที่ไหลเข้ามา

ถึงตอนนี้ คุณหนูห้าสกุลถังย่อมรับรู้ถึงความรู้สึกยามปืนป่ายขึ้นถึงสวรรค์ซึ่งเหมือนในฝัน

ความรู้สึกแสนมหัศจรรย์ซึ่งแล่นปราดไปทั่วร่างนำพาความล่องลอยสุขสันต์ยามน้ำสีใสไหลออกมาจนเจิ่งนอง

ร่างเล็กคลายมือที่กำแน่นทิ้งตัวลงนอนอ่อนระทวยก่อนจะหงายหน้าหอบหายใจกระชั้นถี่หลับตาซึมซาบไปกับความหฤหรรษ์ซึ่งเพิ่งได้รับเป็นครั้งแรก

อื้อ...ความรู้สึกนี้ ดีเช่นนี้นี่เอง

แต่...เพียงแค่สองคราย่อมยังไม่เพียงพอสำหรับแท่งกายซึ่งแข็งแรงคึกคัก

ทั้งร่องฉ่ำเยิ้มยังแบะอ้าอวดสีแดงสดเป็นรูโบ๋จากการโดนทะลวงของดุ้นลำใหญ่ปล่อยน้ำที่ไหลรินออกมาไม่ขาดสาย

ถังอวี้ถิงไม่รู้ตัวเลยว่าภาพที่นางนอนอ้าขากว้างด้วยไม่อาจหุบลงกับทรวงอกที่เด้งขึ้นเด้งลงตามการหอบหายใจช่างปลุกเร้าให้ค้นหาความหวามไหวอีกคราและอีกครา