บทที่6วันแต่งงานของพ่อ

หลังจากวันนั้นเขาก็ไม่ได้เจอเรนเดียร์อีกเลย เพราะเขามัวยุ่งๆ อยู่กับธุรกิจที่เขาทำอยู่ จนลืมที่จะติดตามผลงาน จนเขานึกขึ้นได้ขณะที่กำลังนั่งรถกลับไปยังที่พักของเขาโดยมีธีทัชฐ์ลูกน้องคนสนิทเป็นคนขับรถให้

“ไอ้ธี”

“ครับนาย”

“รู้ไหมว่าพ่อกูแต่งงานวันไหน หรือว่างานถูกยกเลิกไปแล้ว” เสือยิ้มที่มุมปากและมั่นใจว่าเรนเดียร์จะต้องทำตามสัญญา เธอต้องยกเลิกงานแต่งงานครั้งนี้แน่นอนเขามั่นใจ

“งานก็จัดวันนี้ไงครับ ผมมีวันที่และก็เวลาชัดเจนในแฟ้มประวัติที่นายให้ผมไปหามา อย่าบอกน่ะครับว่านายยังไม่ได้เปิดอ่าน”

“อืม กูยังไม่ได้เปิดอ่าน แต่กูแค่อยากรู้ว่าหลังจากนั้นมึงได้ข่าวอย่างอื่นไหมเช่นการยกเลิกงานแต่งงาน”

“ไม่นิครับผมเห็นเพื่อนผมที่ทำงานอยู่บ้านนายใหญ่ยังยุ่งวุ่นๆ อยู่กับการจัดงานแต่งอยู่เลย”

“มึงช่วยกูเช็คให้แน่ใจได้ไหม ว่าวันนี้มีงานแต่งงานไหม” เสือเริ่มสีหน้านิ่งตึงเครียดและเริ่มที่จะไม่พอใจขึ้นมาแล้ว

“ได้ครับนาย” ธีทัชฐ์รับรีบกดโทรศัพท์ถามเพื่อนที่สนิทที่ทำงานอยู่บ้านนายใหญ่ทันที"

“สรุปว่าไง” หลังจากที่เสือเห็นลูกน้องคนสนิทวางสายเรียบร้อยแล้วก็รีบถามด้วยความรีบร้อนใจทันที

“ยังมีงานอยู่ครับ”

“มึงว่าอะไรน่ะ” ไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้ยิน เพียงแต่ว่าเสืออยากถามให้ชัดเจนอีกครั้ง

“ยังมีงานแต่งของนายใหญ่เกิดขึ้นในวันนี้อยู่ครับ” เสือกำหมัดแน่นและกัดฟันด้วยความโกรธจัดก่อนจะระบายอารมณ์ด้วยการทุบกำปั้นนั้นลงที่เบาะหรูอย่างแรง

“งานแต่งจัดที่บ้านใช่ไหม”

“ครับนาย”

“ไปบ้านพ่อกูเดียวนี้”

“ครับนาย” เธอกล้าผิดคำพูดกับฉันอย่างนั้นหรือ ได้เดี๋ยวเธอได้เจอดีแน่ เสือคิดอยู่ในใจที่ที่ลุ่มร้อนเหมือนไฟที่มันพร้อมจะเผ่าทุกอย่างได้ในตอนนี้ เป็นเช่นเดียวกับเขาที่พร้อมจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างได้ในตอนนี้

“ไอ้ธีมึงรีบขับให้เร็วกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไงวะ หรือว่าจะให้กูไปขับเอง”

“นี่ก็เร็วสุดแล้วนะครับนาย ถ้าเร็วกว่านี้คงไม่ได้ไปถึงบ้านนายใหญ่หรอกครับคงจะไปทัวร์นรกแทนละครับ” เพราะธีทัชฐ์มองเหลือบมองไปที่เข็มเลขไมล์รถยนต์ก็ปาไปเกือบ140แล้ว แต่เขาต้องเงียบปากทันทีเมื่อแอบมองหน้าตาของเจ้านายของเขาผ่านกระจกมองหลัง "ขอโทษครับนาย”

“ฮื่อ” เสือถอนหายใจเพื่อระบายอารมณ์โมโหพ่อของเขาโมโหเรนเดียร์ และยังมาโมโหลูกน้องของเขาอีกที่ไม่ได้ดังใจแถมยังต่อล้อต่อเถียงเขาอีก แล้วด้วยตอนนี้อารมณ์ของเขากำลังจะระเบิดในหัวของเขาคิดวุ่นวายไปหมด แต่ในใจก็มีแผนที่จะล้มเลิกงานแต่งงานในครั้งนี้เอาไว้อยู่แล้ว ก่อนที่เขาจะจับโทรศัพท์มาหมุนเล่นเพราะคิดว่าเขาแค่มีหลักฐานที่เขาได้นอนกับว่าที่ภรรยาของคุณพ่อ ก็อาจจะเป็นเหตุผลที่จะทำให้พ่อของเขาเลิกยุ่งกับเรนเดียร์และยกเลิกงานแต่งงานในครั้งนี้เสีย

รถหรูสีดำยี่ห้อดังหากเอ่ยชื่อรุ่นแล้วทุกคนต่างรู้ดีว่ามันมีราคาแพงขนาดไหนกำลังขับมาด้วยความเร็วและจอดอยู่หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ เมื่อมาถึงที่บ้านหลังนี้เขายืนมองตัวบ้าน ก่อนจะคิดอยู่ในใจว่าเขาจากบ้านหลังนี้ไปนานมันคงนาน นานมากๆ จริงๆ ตั้งแต่ เขาออกจากบ้านหลังนี้ไปตั้งแต่เขาอายุ16 และเขาก็ไม่คิดที่จะกลับมาเหยียบที่นี่อีกจนตอนนี้เขาอายุ28 เขาไม่รู้ว่าทำไมเมื่อเขาตัดสินใจออกไปจากที่นี่ตั้ง 12 ปีแล้วเขาถึงตัดสินใจกลับมาที่นี่อีกครั้ง เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะความห่วงพ่อของตัวเขาเอง ห่วงสมบัติหรือด้วยความโมโหที่ใครบางคนไม่ทำตามที่รับปากเขาเอาไว้

ดอกไม้สีสดใสหลากหลายต่างสายพันธุ์ถูกสั่งมาทั้งในและนอกประเทศเพื่อนำมาประดับตกแต่งให้งานออกมาดูสวยงาม เริ่มตั้งแต่ทางเดินเพื่อจะน้ำไปสู่งานที่จัดในส่วนหลังบ้านอย่างงดงาม เสือได้เห็นเช่นนั้นยิ่งมีอารมณ์โกรธมากกว่าเดิมจนอยากจะเตะดอกไม้พวกนี้ให้กระจุยกระจายให้มันพังไปเลย แต่ก็กลัวว่าถ้ามัวแต่เตะดอกไม้พวกนี้คู่บ่าวสาวด้านในคงกล่าวคำขอบคุณแขกผู้มีเกียรติ เสร็จเสียก่อน เพราะตอนนี้เขากำลังได้ยินเสียงพ่อของเขากำลังพูด ขอบคุณแขกและกำลังจะพูดให้คำมั่นสัญญากับเจ้าสาว เขารีบเดินไปตามเสียงนั้นทันที

“ผมขอขอบคุณผู้มีเกียรติทุกท่านที่มาร่วงแสดงความยินดีกับผมในวันนี้ ผมขอสัญญาว่าผมจะรักและคอยดูแลคุณอัมราพร จากวันนี้ไปจนถึงยามแก่ยามเฒ่าไปจนกว่าวันที่ผมจะสิ้นลมหายใจ และผู้หญิงคนนี้จะเป็นผู้หญิงคนสุดท้ายในบั้นปลายชีวิตของผม ผมขอสัญญาครับ ขอบคุณครับ

เสือได้ยินคำสัญญาของพ่อของเขาที่มีต่อผู้หญิงคนใหม่มันทำให้เขาเจ็บปวดหัวใจ และเจ็บปวดทุกก้าวที่เดินเข้าใกล้เสียงนั้นเข้าไปทุกที ถึงแม้จะมีดอกไม้สีสันสวยงามตลอดสองข้างที่เขาเดินเข้าไป มันไม่ได้ช่วยให้ลดความโกรธหรือความเจ็บปวดตรงที่หัวใจเขาเบาบางลงได้เลยสักนิด แต่เสือก็ยังเดินตามเสียงนั้นไปเพื่อจะทำให้ผู้ที่เป็นพ่อและผู้หญิงที่จะมาแทนที่แม่ของเขาได้เจ็บปวดมากกว่าเขาเป็นหลายร้อยเท่าพันเท่า เมื่อพ่อของเขาพูดจบลงเขาก็ได้ยินเสียงปรบมือจากแขกผู้มีเกียรติ ที่มาแสดงความยินดีดังกล้องไปทั่วทั้งงาน และเมื่อเสือได้ก้าวเท้าเข้าไปในงานและยืนอยู่ในจุดที่สามารถมองเห็นบนเวทีได้อย่างชัดเจน เขาเห็น

ชายหญิงที่สวมชุดไทยยืนเคียงคู่กันอย่างมีความสุขแน่นอนว่าผู้ชายคนที่ยืนบนเวทีคือพ่อของเขา แต่สิ่งที่เขาแปลกใจก็คือเจ้าสาวคนที่ยืนเคียงข้าง พ่อของเขาในตอนนี้ไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียวกับคนที่เขาคิดเอาไว้ แต่กลับเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกัน เพียงแต่ดูมีอายุมากกว่า เสือกำหมัดแน่นด้วยความโกรธความโมโหความรู้สึกมากมายที่มันกำลังเดือดอยู่ในใจของเขา และแล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นคนที่เขากำลังคิดถึงอยู่พอดี เรนเดียร์เธอก็ใส่ชุดไทยเหมือนกับเจ้าสาวในงาน เพียงแต่มีลวดลายการปักสไบที่น้อยกว่าและดูเรียบกว่ามากแต่สไบสีฟ้าอ่อนก็ช่วยขับผิวพรรณของเธอให้ดูขาวขึ้นจนทำให้เธอที่ที่สะดุดตาของใครๆ หลายคน เรนเดียร์เธอกำลังปรบมือแสดงความยินดีให้คู่บ่าวสาวอย่างมีความสุข แถมเธอยังยืนอยู่ข้างกับคนที่เขาเกลียดที่สุด นั้นก็คือ จักรวาลพี่ชายที่ไม่ได้มีสายเลือดร่วมกัน เขาเป็นลูกที่ติดกับแม่เลี้ยงคนก่อนมา แต่พอแม่เลี้ยงคนก่อนตายก็มีเหตุที่พ่อของเขาต้องรับจักรวาลเป็นลูกบุญธรรม

“ไอ้ธีพ่อกูไม่ได้แต่งงานกับผู้หญิงรุ่นลูกหรือวะ” เสือหันไปมองเรนเดียร์ และถามลูกน้องของเขาด้วยความสับสน

“ไม่นะครับ คุณเสือยังไม่อ่านประวัติที่ผมวางไว้ให้บนโต๊ะอีกหรือครับ” ธีทัชฐ์หันมามองเจ้านายของตนด้วยความมึนงง

“ยัง ก็ยังนะสิโว้ย ไม่งั้นจะถามแกทำไม” เสือทำหน้าโกรธและงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขาตรงหน้าตอนนี้เขาไม่รู้จะทำอย่างไรต่อดี สิ่งที่เขาตั้งใจจะนำมันมาพังงานแต่งต้องล้มเลิก เพราะคลิปที่จะนำมาเป็นหลักฐานที่ไม่มีประโยชน์จะมันไม่สามารถพังงานแต่ได้ ทำไมเขาถึงโง่แบบนี้ ทำไมเขาถึงไม่ยอมอ่านแฟ้มประวัติที่ลูกน้องเขาหามาให้เลยสักนิด แต่เลือกที่จะเก็บมันไว้ในลิ้นชักใต้โต๊ะทำงานแทน ในเมื่อเขาไม่สามารถทำอะไรได้ก็ขอเอาเรื่องกับแม่ตัวดีที่ลอยหน้าลอยตาคุณกับผู้ชายตอนนี้ก็แล้วกัน

“แล้วผู้หญิงคนนั่นเป็นใครคนที่ยืนข้างไอ้จักรวาล” เสือมองไปที่ผู้หญิงสาวสวยที่ยืนยิ้มหัวเราะอย่างสบายใจ

“อ๋อ คุณเรนเดียร์เป็นลูกของคุณอัมราพรภรรยาใหม่ของนายใหญ่ครับ เท่ากับตอนนี้เธอมีสักเป็นน้องของนาย นายมีน้องเพิ่มอีกหนึ่งคนแล้วน่ะครับ”

“กูไม่รับเป็นน้องเว้ย” เสือจะเดินตรงไปหมายจะเอาเรื่องแม่ตัวดีที่โกหกเขาว่าเธอเป็นผู้หญิงของพ่อเขา "ทำไมวันนั้นเธอถึงพูดแบบนั้นออกมา เสือสงสัยอยู่ในใจ

“ไอ้เสือมาได้ไง”