แฟนฉลาม

[ รอแม่นะฉลาม ตอนนี้แม่อยู่ที่กรุงเทพ ตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์ลูก จะมากอดให้หายคิดถึง แต่ฉลามเซอร์ไพรส์แม่ได้สุดๆ ไปเลย ]

พูดแค่นั้น ก่อนที่แม่ปายจะวางสายไป ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาอย่างหนัก ที่ผ่านมา ย่าพยายามบอก พยายามสอนให้ผมเป็นคนดีของแม่ รักแม่ให้มากๆ อย่าทำให้แม่ผิดหวัง เพราะผมเป็นกำลังใจเพียงหนึ่งเดียวที่ดีที่สุดของแม่ แล้วดูสิ่งที่ผมทำสิ ผมทำสิ่งที่ผิด ผมทำให้แม่ผิดหวังจนได้

" หลามนะหลาม มึงนะมึง!" ผมกร่นด่าตัวเองอย่างรู้สึกผิด จากนั้นก็เลือกที่จะต่อสายหาคนเป็นพ่อทันที

[ ฉลาม ว่าไงลูก ] คำทักทายของพ่อ ก็ไม่ได้ต่างไปจากแม่ คือดีใจทุกครั้งที่เราได้คุยกัน แต่ไม่นานจากนี้ พ่อคงจะผิดหวังกับการกระทำของผมในแบบเดิม

[ ฉลาม ทำไมถึงเงียบล่ะลูก มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ]

"ตอนนี้พ่อทำอะไรอยู่เหรอครับ"

[ พ่ออยู่ร้าน กำลังลงของเพิ่ม แต่คุยได้ ] พ่อผมไม่ได้สายราชการเหมือนแม่หรอกครับ พ่อผมพอมีฐานะมากกว่าทางครอบครัวของแม่ รู้มาว่า หลังจากที่พ่อเรียนจบได้ไม่นาน พ่อก็ไปทำงานกับพี่สาวของพ่อ นั่นคือป้าโฉม ที่ตอนนี้ทั้งรักและหลงในตัวหลานแบบผมมาก ป้าแต่งงานแล้วครับ แต่ไม่มีลูก ก็ตามที่บอก ผมยังเป็นลูกและหลานเพียงคนเดียวของทั้งสองบ้าน

"ผมสร้างปัญหาให้แม่ครับพ่อ เหมือนแม่จะโกรธมาก"

[ เรื่องอะไรอะ บอกพ่อได้ไหม ] ผมสุดลมหายใจเข้าปอดหนักๆ เอาวะหลาม ถึงยังไงพ่อก็คือพ่อ ดีซะอีก ปรึกษาพ่อ เผื่อพ่อมีวิธีช่วยแก้ปัญหา

"เมื่อคืนผมเมาครับ ดื่มเยอะจนเกินควบคุม แล้วผมพลาดครับพ่อ ทัั้งที่ผมหวังดี แค่จะพาผู้หญิงไปส่งที่ห้อง เพราะเห็นเธอเสียใจที่ถูกแฟนหักหลัง แต่ผมกลับไปดื่มกับเธอต่อที่ห้อง แล้วผลสุดท้าย เราก็พลาดมีอะไรกัน" ผมหนักใจมาก ที่จะต้องเอ่ยในเรื่องที่ตัวเองทำผิดพลาดลงไป ผมพยายามเดินผละห่างออกมาตรงริมระเบียง ลึกๆ ก็ไม่อยากให้คนที่อยู่ภายในห้องนอนได้ยิน

[ ฉลามเอ้ย ทั้งที่แม่เขาก็เตือนมาโดยตลอด ว่าดื่มได้ สังสรรค์ได้ แต่อย่าปล่อยให้เหล้ากินเรา ]

"ผมรู้ครับพ่อ แต่ครั้งนี่ผมผิดไปแล้ว ผมพลาดไปแล้วจริงๆ"

[ เอาล่ะ ใจเย็นๆ นะ ฉลามตอบพ่อก่อน ที่ว่าผู้หญิงเขาทะเลาะกับแฟน ฉลามไปยุ่งกับแฟนคนอื่นเหรอลูก ]

"ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับพ่อ เขาทะเลาะกัน เหมือนจะเลิกกัน ผมก็แค่หวังดี ไม่อยากเห็นผู้หญิงถูกทำร้ายเท่านั้นเอง"

[ จำคำพูดของพ่อเอาไว้นะฉลาม อย่าไปยุ่งกับคนที่มีเจ้าของ อย่าเด็ดขาด นี่คือความหวังดีจากพ่อ ]

"ครับพ่อ ผมไม่ทำแบบนั้นแน่ๆ แล้วกับผู้หญิงคนนี้ เธอก็บอกว่าเธอจะเลิกกับแฟนครับ ประเด็นสำคัญ ตอนนี้แม่ก็กำลังมาหาผม ผมก็ไม่รู้จะพูดยังไงกับแม่เหมือนกัน"

[ อย่าพูดคำว่าพลาดกับแม่เด็ดขาดนะฉลาม กับแม่ ไม่ว่าจะเรื่องไหน โดยเฉพาะเรื่องนี้ ฉลามห้ามพูดคำว่าพลาด พูดว่าไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษ ฉลามบอกกับแม่ไป แล้วบอกกับแม่ให้ชัดเจน ว่าฉลามต้องการรับผิดชอบการกระทำของฉลามแบบไหนเท่านั้นเอง ]

รับผิดชอบ ใช่ เรื่องนี้ผมถูกสอนมาโดยตลอด ว่าเป็นลูกผู้ชายต้องหัดมีความรับผิดชอบ แล้วอีกอย่างที่พ่อพึ่งจะพูดออกมา ว่าไม่ควรยุ่งกับคนที่มีเจ้าของ ผมก็ควรที่จะเลิกรู้สึกกับหมวยลี่ หากจะชอบ หรือหากความรู้สึกชอบของผม มันไม่สามารถลบล้างไปได้ ผมก็ควรรู็สึกอยู่ห่างๆ จากนั้นก็หันมารับผิดชอบในสิ่งที่ผมเป็นคนทำ

"ขอบคุณครับพ่อ ผมจะทำตามที่พ่อแนะนำ ขอโทษพ่อด้วยนะครับ ที่ผมทำเรื่องแบบนี้ลงไป"

[ พ่อเข้าใจลูก คนเรามีโอกาสผิดพลาดกันได้ แต่ผิดแล้ว พลาดแล้วต้องรู้จักแก้ไข พ่อเป็นกำลังใจให้ฉลามอยู่แล้ว มีปัญหาเรื่องอะไร ฉลามโทรหาพ่อนะ ]

"ครับ" ผมคุยกับพ่อแค่นั้นก่อนจะวางสาย จากนั้นก็ตวัดสายตา มองกลับเข้าไปในห้องนอนใหม่ ผู้หญิงคนนั้น คนที่อยู่กับผมตลอดค่ำคืนที่ผ่านมา คนนั้นต่างหาก ที่ผมควรกลับไปรับผิดชอบในสิ่งที่ผมเป็นคนทำ

แกร๊ก~ ผมผลักประตููห้องนอนเข้าไปใหม่ พบว่า อีกคนกำลังพยายามจะขยับตัวลงจากเตียง แต่สิ่งหนึ่งที่ผมเห็นอยู่บนใบหน้า คือหยดน้ำตา แต่พอเธอเห็นว่าผมเดินเข้าไป มือเรียวก็เช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าของตัวเองทันที

"ไหวหรือเปล่า" ผมร้องถาม ดวงตากวาดมองร่องรอยแดงๆ ที่ผมเป็นคนทำ

ผมดุขนาดนั้นเลยเหรอวะ

"ไหว พี่จะกลับตอนไหน"

"ทำไมอะ" จริงๆ ผมเข้าใจว่า เธอจะโวยวาย เธอจะใช้อารมณ์มากกว่าที่ผมเห็นนะ แต่ดูสิ ไม่โวยวาย ไม่ฟูมฟาย ไม่ต่อว่าผมเลยสักคำ

"มะ เมื่อคืน ฉันไม่แน่ใจในเรื่องที่เรา..." เธอเงยหน้ามองสบตากับผมเพียงนิด แว๊บหนึ่งก็ก้มหน้า จากนั้นก็มองสบตากับผมแบบเดิม

"พี่ ปล่อยในหรือเปล่า ฉันกลัว ฉันไม่อยากท้อง พี่ไปซื้อยาคุมฉุกเฉินให้หน่อยสิ" ผมพ่นลมหายใจถี่ๆ ไม่คิดเลยว่า จะได้มาคุยเรื่องนี้กับคนที่ไม่เคยคบกันมาก่อน

"เดี๋ยวจะไปซื้อให้ แต่อยากคุยกับเธอก่อน ว่าสรุปเรื่องของเรา เธอจะเอาแบบไหน"

"เรื่องของเรา หมายความว่า พี่จะรับผิดชอบฉันเหรอ" เธอเอ่ยถามเสียงเรียบ เอาจริงๆ ผมไม่สามารถหาอะไรจากน้ำเสียงและคำพูดของเธอได้เลย

"ก็เรามีอะไรกันแล้ว แม้จะไม่ได้ตั้งใจ แต่เธอก็เสียตัวให้ฉัน" แม้คำพูดอาจจะดูตรง ดูห่ามไปบ้าง แต่สุดท้าย ผมก็ต้องพูดกับเธอ

"ตกลงเธอจะเลิกกับแฟนเธอหรือเปล่า ยังรัก และยังอยากกลับไปคบกันอีกไหม"

"ไม่หรอก ฉันถูกนอกใจ ไหนจะโดนสาดคำพูดร้าย แรงๆ ใส่ ฉันไม่กลับไปคบกับคนแบบนั้นให้เสียเวลาอีกแล้ว"

"แน่ใจ?" ผมถามย้ำ ก็ตามที่บอก ผมไม่เคยมีแฟนก็จริง แต่ก็อย่างว่า คนเรา เมื่อคบกัน อย่างน้อยๆ ตัวนำมันก็คือความรักไหมล่ะ ไม่ใช่แบบผม ที่กำลังคิดว่า จะคบเพราะความรับผิดชอบ

"แน่ใจ ฉันกลับไปคบกับหมอนั่นไม่ลงอีกแล้ว"

"ถ้าอย่างนั้น เราคบกันไหม"

"..."

"มองแบบนี้หมายความว่าไง ก็ในเมื่อเรามีอะไรกัน สิ่งที่ฉันควรทำ มันก็คือความรับผิดชอบไม่ใช่หรือไง"

"แต่พี่มีคนที่ชอบแล้วไม่ใช่เหรอ"

"ก็ตามที่เธอรู้ คนที่ฉันชอบ เขามีแฟนแล้ว ฉันโอเค หากจะคบกับเธอ รับผิดชอบในสิ่งที่ฉันทำลงไป หรือถ้าสิ่งที่ฉันพูด เธอไม่โอเค เธอค้านได้นะ"

"คบกัน ทั้งที่ไม่ได้รักกัน มันจะเป็นแบบไหนอะ"

"ยังไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะเป็นแบบไหน ที่ฉันพูดแบบนี้ ฉันแค่อยากรับผิดชอบในสิ่งที่ฉันทำ"

ผู้หญิงคนนั้นนิ่งไป เหมือนเธอกำลังคิดบางอย่างในหัว ซึึ่งสำหรับผมแล้ว จริงๆ ผมอยากมองว่า มันเป็นความผิดของเราทั้งคู่นะ แต่อย่างน้อย ผมเป็นผู้ชาย แล้วเมื่อคืนผมก็ พรากครั้งแรกของเขามา หลักฐาน มันชัดเจน ว่าตรงโซฟามีคราบเลือด ที่สำคัญ ตอนที่ผมเข้าไปจัดการตัวเอง แต่งตัวก่อนจะเดินเข้ามาห้องนี้ แก่นกายผม มีคราบเลือดติดอยู่ทั้งลำ ผมทำให้เขาเสียหาย แม้จะยังไม่รู้ว่าชีวิตในวันข้างหน้าจะเดินต่อไปในรูปแบบไหน ผมควรเคลียร์ตรงนี้ก่อน ทำในสิ่งที่มันโอเคกับผู้หญิงที่สุุด ส่วนเรื่องอื่นจะเป็นแบบไหน ก็ค่อยคุยกัน

บางที การตัดสินใจของผม มันอาจจะทำให้แม่ผิดหวังน้อยลง

"อื้อ ถ้าอย่างนั้นเราคบกันนะ"

สุดท้ายเธอก็ตอบตกลงออกมาอย่างง่ายดาย มือเรียวยกเช็ดน้ำตาออกจากพวงแก้มลวกๆ ก่อนที่เธอจะก้าวขาลงพื้น ทันทีที่เท้าแตะพื้น เธอก็ขยับเท้าอีกข้าง แต่พอจะขยับตัวลุกขึ้นยืน คนตัวเล็ก ถึงกับล้มพับลงกับพื้นทันที

"เธอ" ซึ่งตัวของผมเอง ก็เข้าถึงตัวเธอทันทีเช่นกัน

"มะ ไม่ต้อง" เธอทำท่าจะปัดมือผมออกห่าง โดยที่มือเรียว กำผ้าห่มคลุมร่างเอาไว้แน่น

"เธอโป๊?" ผมถามตรงๆ ส่วนอีกคน หลบสายตาทันที

"บอกดีๆ ก็ได้ไหมล่ะ" ผมช่วยดึงผ้าห่มมากระชับร่างบางเอาไว้ ก่อนจะใช้แขนสอดเข้าไปใต้เรียวขาที่ถูกคลุมทับด้วยผ้าห่ม จากนั้นก็อุ้มในท่าเจ้าสาว แล้ววางเธอลงบนที่นอนตามเดิม

"เดี๋ยวไปเอาผ้าเช็ดตัวมาให้ รอนี่แหละ" เธอไม่ตอบอะไร เพียงแต่พยักหน้าออกมาเท่านั้นเอง

.

.

.

หลังจากที่ยัยนั่นจัดการตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมก็บอกกับเธอตรงๆ ว่าแม่ผมกำลังจะมาหา ยอมรับตรงๆ ว่า ความคิดที่ทำให้ผมโทรหาแม่ ผมกังวลเรื่องที่เธอบอกว่ากลัวท้องมากกว่า ไม่อยากปิดบัง อยากบอกตรงๆ อย่างน้อย คนที่อาบน้ำร้อนมาก่อน ก็จะได้ช่วยแก้ปัญหาอย่างถูกวิธี เพื่อที่จะได้ไม่มีปัญหาอะไรตามหลังมา

"ตกลง หลังมีเพศสัมพันธ์ ต้องกินยาคุมฉุกเฉินใช่ไหม" ผมถามอีกครั้ง ระหว่างที่พาเธอออกมาจากห้อง เป้าหมายคือจะพาไปที่คอนโดมิเนียมของผมเพื่อรอแม่

"อื้อ พี่แวะซื้อเลย ฉันอยากกินเลย ไม่อยากปล่อยไว้นาน" ผมทำตามที่เธอขขออย่างว่าง่าย โดยการแวะจอดรถที่หน้าร้านขายยา

"รอที่นี่ละกัน เดี๋ยวฉันลงไปซื้อเอง" คนข้างๆ ไม่ได้ตอบอะไร จากนั้นผมก็เลือกที่จะเป็นฝ่ายลงจากรถไปเอง

@ภายในร้านขายยา

"เป็นอะไรมาคะ ต้องการยาชนิดไหน" ผมพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ จากนั้นก็เอ่ยออกไป

"อยากได้ ยาคุมฉุกเฉินครับ"

"อ๋อได้ค่ะ" คนขายหยิบแผงยาใส่ถุงและยื่นให้ ผมวางธนบัตรลงไป และไม่ลืมที่จะเอ่ยถาม

"ยาตัวนี้ ช่วยไม่ทำให้ท้องได้ร้อยเปอร์เซ็นไหมครับ"

"ไม่มียาตัวไหน ป้องกันการตั้งครรภ์ได้ร้อยเปอร์เซ็นค่ะ การป้องที่ดีที่สุด คือการสวมใส่ถุงยางอนามัยขณะมีเพศสัมพันธ์นะคะ" คนขายยิ้มให้ ผมยิ้มจางๆ กลับไป จากนั้นก็เดินออกมาจากร้านทันที

@คอนโดมิเนียมของฉลาม

"พี่บอกแม่พี่เรื่องของเราเลยเหรอ"

"อื้อ ฉันไม่เคยปิดบังแม่อยู่แล้ว" ผมว่า ก่อนจะดับความร้อนที่มาจากความกังวลด้วยการเปิดเครื่องปรับอากาศ

"จริงๆ พี่ไม่ควรทำให้เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้น" ผมเพียงแต่มองหน้า ไม่ได้ตอบอะไรออกมา

จนกระทั่ง เสียงสัญญาณหน้าห้องดังขึ้น บ่งบอกว่าแม่ของผม มาถึงที่นี่แล้ว

"พะ พี่" ยัยนั่นหยัดกายลุก มองผมแบบเกร็งๆ กลัวๆ

"ไม่เป็นไรหรอก อยู่เฉยๆ เดี๋ยวฉันจัดการทุกอย่างเอง"

ผมบอก ก่อนจะตรงไปยังประตู พอผมเปิดประตูเท่านั้นแหละ แม่ทำหน้าดุรอเลย

"แม่ปาย" ผมเรียกโดยการเอ่ยชื่อแม่ ก่อนจะอาศัยความตัวโตกว่า กอดแม่เอาไว้ทันที

"คิดถึงแม่จังเลยครับ"

"ฉลาม ไม่ต้องมาอ้อนแม่เลยนะ ทำอะไรไว้ เคลียร์กับแม่เลย" แม่แกะมือผม แล้วเดินเข้าห้อง โดยมีผมที่เดินตาม

แม่ชะงักเมื่อเห็นยัยนั่น ยัยนั่นรีบยกมือไหว้ แล้วสายตาดุก็มาหยุดมองที่ผมตามเดิม

"ขอโทษครับแม่ ที่หลามทำให้แม่ผิดหวัง เรา โสดด้วยกันทั้งคู่ ผมพร้อมที่จะรับผิดชอบในสิ่งที่ผมทำ"

"..."

"เราจะคบกันครับแม่ ผมกับยัยคนนั้น..."

"หื้ม ว่าไงนะ?" แม่ปายหรี่ตามอง แสดงออกชัดเจน ว่าไม่โอเคกับคำพูดของผม

"คือผมกับเธอคนนั้น..."

"ฉลาม!"

"ผมกับ ...น้องคนนั้น เราจะคบกันครับ" ผมรีบอธิบาย ปรับเปลี่ยนคำพูดตัวเองเป็นพัลวัน ต้องแย่เบอร์ไหนกัน เราถึงยังไม่รู้จักชื่อของกันและกันเลย

"หนู..." แล้วแม่ผมก็หันไปหายัยนั่น

"คะ"

"พี่หลามบังคับหนูหรือเปล่าลูก"

"แม่ครับ..."

"หยุดเลยฉลาม แม่ถามน้อง!"

"มะ ไม่ค่ะ พี่ฉลามไม่ได้บังคับหนู เราจะคบกันค่ะ" เธอยืนยันออกมา ก่อนที่แม่ผมจะถอนหายใจแรงๆ

"แม่ไม่โอเคกับเรื่องแบบนี้เลยนะ คบกัน แม่ไม่ว่า แต่เป็นกันแบบนี้ ผิดทั้งสองฝ่ายเลยนะ"

"..."

"ฉลาม ถ้าเมา แล้วดูแลตัวเองไม่ได้ แม่แนะนำว่าจากนี้ต่อไป หลามไม่ควรแตะเหล้า"

"..."

"ส่วนหนู แม่รู้ ว่าเรื่องนี้ลูกแม่มีส่วนผิด แต่เป็นผู้หญิง เราต้องรักตัวเองนะลูก"

"ขอโทษค่ะ" เธอรีบยกมือไหว้ และผมก็รู้ ว่าแม่ผมชอบคนที่อ่อนน้อม ยอมรับผิด ไม่แข็งข้อ

"เอาล่ะ ผิดกันแล้ว ก็ต้องแก้ไข แน่ใจใช่ไหม ว่าจะคบหาดูใจกัน"

"แน่ใจครับ" ผมตอบก่อน จากนั้นยัยนั่นก็ตอบตาม

"แน่ใจค่ะ"

"แม่ไม่ชอบการรักสนุกนะ คบกัน แม้จะไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นแบบไหน ก็คบ เพื่อเป็นกำลังใจในเรื่องเรียนให้กันและกัน ฉลาม เป็นผู้ชายต้องดูแลน้อง แม่หวังว่าฉลามจะไม่ทำให้แม่ผิดหวังรอบที่สอง"

"ครับแม่" ผมตอบรับทันที เอาเถอะ ลูกผู้ชายนี่หว่า กล้าทำ ต้องกล้ารับ ทำตัวให้สมกับที่พ่อแม่สอนมาดี ส่วนจะไปกันได้สักกี่น้ำ นั่นขอให้เป็นเรื่องของอนาคตก็แล้วกัน

สปอยตอนต่อไป..

"มีอะไร?"

"ฉันจะย้ายออกจากคอนโดเก่า เพราะแฟนเก่าเคยไปที่นั่น ไม่อยากเจอหน้าอีกแล้ว"

"..."

"ได้ข่าวว่าห้องข้างๆ พี่มันว่าง ติดต่อเรื่องเช่าให้หน่อยสิ"