ความเมาเป็นเหตุ NC+++

เกร๊งงง~

เสียงแก้วกระทบกันเบาๆ ดังขึ้นมา ก่อนที่ร่างเล็กของเจ้าของห้องจะปรากฏตัวที่ตรงหน้าผมอีกครั้ง

"ฉันจะกลับแล้ว" ผมเอ่ยออกไป มองท่าทีไม่นิ่ง เซไปเซมาของอีกคนแล้วปวดหัวมากอยู่เหมือนกัน ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่ชอบแก้ปัญหาด้วยการดื่มเหล้า เพราะเรื่องนี้ ผมถูกแม่สอนมาโดยตลอด ปัญหามีไว้แก้ ถ้าเราดื่มเหล้า พึ่งพาเหล้า แทนที่จะแก้ปัญหาได้เต็มร้อย ก็อาจจะกลายเป็นการสร้างปัญหามากกว่าเดิม แล้วที่วันนี้ผมดื่มเหล้า ผมไม่ได้จะใช้เหล้าแก้ปัญหา แบบที่ยัยนี่ทำ ผมก็แค่ดื่มบ้าง แต่ก็ตามที่บอก ผมกินเหล้า ไม่ได้ปล่อยให้เหล้ากินผมแบบที่ยัยนี่กำลังทำ

"รีบกลับไปไหนล่ะพี่ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว กินเป็นเพื่อนหน่อยสิ"

"ไม่ล่ะ ฉันแค่มาส่ง แล้วจะกลับเลย" ผมบอกแค่นั้น แล้วเตรียมจะหมุนตัวกลับ

"รังเกียจเหรอ!" คำถามนั้น ทำให้ผมชะงักไปทันที

"อะไรของเธอ"

"ก็ถามว่าพี่รังเกียจเหรอ"

"..."

"ที่ชวนกินด้วย ฉันแค่อยากมีเพื่อนคุยเท่านั้นเอง หรือพี่รังเกียจผู้หญิงดื่มเหล้า เลยจะรีบกลับหรือไง"

"บ้าบอไปกันใหญ่ เธอจะคุยอะไรกับฉัน ในเมื่อสุดท้ายแล้ว เราก็ไม่ได้รู้จักกัน พูดอะไรออกไป มันก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดี"

"นี่แหละเขาเรียกว่ารังเกียจ ฉันแค่อยากคุย ฉันแค่อยากมีเพื่อน แค่อยากระบายความอึดอัดในใจออกไปบ้างก็เท่านั้นเอง พี่รังเกียจเหรอ มันเกินกว่าจะรับฟัง หรือพี่จะมองว่าฉันน่ารำคาญเหมือนไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้นใช่ไหม"

"บ้าบอไปกันใหญ่ เธอเมา ฉันว่าสิ่งที่เธอควรทำ ก็คือการเข้าไปอาบน้ำ เรียกสติของเธอให้กลับคืนมา จากนั้นเธอก็ไปนอนพักซะ"

ผมพยายามเตือนสตินะ ผมไม่รู้หรอก ว่าพิษรัก มันส่งผลร้ายอะไรบ้าง แต่สิ่งที่ยัยนี่เป็น และกำลังเผชิญ มันเป็นเพียงความผิดหวัง แค่ความเสียใจ แต่สุดท้ายแล้ว เธอก็ต้องก้าวข้ามมันไปให้ได้

"ถ้าผู้ชายมันเลว เธอก็ไม่ควรไปรักมัน!"

"แต่นี่รักครั้งแรกของฉันเลยนะ แฟนคนแรก จะไม่ให้เสียใจ จะไม่ให้ร้องไห้ออกมาเลยหรือไง" เธอบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนลง ส่วนผมอ่อนใจ ผู้หญิงพูดยาก คุยยาก เข้าใจอะไรยาก ผมอุตส่าห์คิดว่า การเดินขึ้นมาส่งเธอที่ห้อง จะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมจะได้ทำแล้วนะ แต่นี่อะไรวะ ผมต้องนั่งเป็นเพื่อนเธองี้เหรอ

สรุปผมคิดผิดใช่ไหม ที่เดินเข้ามาช่วยเหลือเธอ

"พี่กินเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ ฉันแค่อยากมีเพื่อน ฉันไม่อยากคิดฟุ้งซ่าน ถ้าเบียร์หมด พี่จะกลับเลยก็ได้"

ผมถอนหายใจออกมาหนักๆ ทำอย่างกับรู้จักกัน ขอร้องอย่างกับคนสนิทกัน ยัยนี่ใช้ไม่ได้เลย ปล่อยปะละเลย แค่ปล่อยให้ผู้ชายขึ้นห้อง ผมว่ามันก็มากพอแล้วนะ นี่ยังจะชวนผู้ชายดื่มเหล้าที่ห้องต่ออีก เอาเถอะ แต่อย่างน้อยๆ ผมก็มั่นใจว่า ผู้ชายแบบผม เป็นสุภาพบุรุษมากพอที่จะไม่ทำร้าย หรือแม้กระทั่งทำให้เธอเสียหาย

แล้วสุดท้าย ผมก็เลือกที่จะนั่งลงบนโซฟาตัวที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด ส่งผลให้ผู้หญิงคนนั้น นั่งลงตรงข้ามผมทันที

"ขอบคุณนะคะพี่ ขอบคุณที่อยู่กับน้องนะคะ" คำพูดที่แปลกหู ส่งผลให้ผมลอบมองใบหน้าของผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าเพียงนิด แต่เมื่อเห็นว่าเธอมองมา ผมก็ละสายตาออกจากใบหน้าหวานทันที

หน้าตาก็ดี บุคลิกภายนอกก็ดูใช้ได้ แต่แปลกนะ ที่ยังถูกนอกใจ!

ผมไม่เข้าใจเลยว่า การคบหา เรื่องราวของคนสองคน มันจะต้องอยู่กันที่ตรงจุดไหน ไม่เข้าใจ ว่าทำไมถึงมีเรื่องราวของการถูกกนอกใจ ในเมื่อรักกัน แล้วทำไมถึงไม่มีแค่กันและกัน จะนอกใจกันให้อีกฝ่ายเสียใจไปทำไม

"นี่ของพี่ค่ะ" แก้วของผมถูกยื่นมา ผมมองหน้าเธอเพียงนิด แต่ก็ยอมรับแก้วเบียร์มาถือเอาไว้แต่โดยดี

"คิดดีแล้วเหรอ ที่เธอจะเลิกกับแฟน"

"ฉันถูกไอ้ผู้ชายเองซวยมันนอกใจ พี่คิดว่า ฉันจะยังอยากกลับไปอยู่หรือไง หากกลับไปก็โง่แล้วไหม"

"การเด็ดขาดมันก็ดี ก็ตามที่บอก ถ้าผู้ชายมันไม่ดีก็ทิ้งมันไป"

"ว่าแต่ ผู้ชายมันไม่ได้เฮงซวยทุกคนใช่ไหม" ดวงตากลมโตมองผมระหว่างตั้งคำถาม เป็นอีกครั้งที่คำว่าเฮงซวยมันเต็มหน้าผมเลย

"ผู้ชายมันก็ไม่ได้มีแค่เฮงซวยเสมอไป ก็ไม่รู้จะอธิบายแบบไหน ฉันก็ได้แต่แนะนำว่า ของแบบนี้มันต้องมองกันไปนานๆ"

"เหอะ จะบอกว่าฉันซวยเองที่เลือกผิดสินะ!" อะไรวะ ตกลงยัยนี่จะให้ผมอยู่ต่อ เพื่อรอทะเลาะกับเธออย่างนั้นหรือไง

ผมยกแก้วเบียร์ที่วางอยู่ตรงหน้า ก่อนจะกระดกมันผ่านลำคอลงมา ความเย็นของเครื่องดื่ม บวกกับความหงิดหงิดในเรื่องที่กำลังเผชิญ ส่งผลให้การดื่มสิ่งของมึนเมา เป็นเรื่องที่โอเคสำหรับผมอยู่เหมือนกัน

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ เหมือนที่ผมและยัยนั่น ดื่มต่อไปเรื่อย ส่วนมาก การนั่งร่วมกัน จะเป็นเธอมากกว่าที่พร่ำนั่นพูดนี่ออกมา ส่วนผมเลือกที่จะนั่งฟัง ตอนแรกคิดที่จะขอกลับ แต่ไปๆ มาๆ นั่งดื่มนานไป ผมเองก็เริ่มจะไหลแล้วเหมืออนกัน

ขวดที่สามผ่านไป

ตามด้วยขวดที่สี่ ขวดที่ห้า

จนสุดท้ายมาเริ่มต้นการเปิดขวดที่หก ทุกอย่างที่อยู่ในรัศมีสายตา ไม่ค่อยจะชัดเจนเท่าไหร่ รู้สึกมึนๆ อาจจะเป็นเพราะการเพิ่มแอลกอฮอล์ในร่างกาย รู้สึกเหมือนจะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

ผมพิงแผ่นหลังลงกับพนักโซฟา แต่ทว่า คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกันเมื่อสักครู่กลับเดินเข้ามาหา

"พี่~"

อาจจะเป็นเพราะดื่มของมึนเมา ที่ทำให้เราทั้งคู่ต่างควบคุมไม่ได้ เหมือนเธอเดินเข้ามาหา เพราะว่าจะคุยอะไรบางอย่าง แต่ด้วยความที่เมาจนยืนไม่ไหว ส่งผลให้ร่างหอมกรุ่น ล้มลงมาบนตัวของผมในวินาทีต่อมา

"อื้ออ~" เสียงร้องต่อต้านดังขึ้น ให้ตายดิ ผมยกสองแขนกอดรับร่างของเธออัตโนมัติ

ทำไมกลิ่นตัวคนที่อยู่ใกล้ๆ ผม ถึงได้หอมขนาดนี้วะ กลิ่นหอมของโลชั่น กลิ่นของน้ำหอม กลิ่นหอมจากแชมพูสระผม มันหอมมาก มากจนผมไม่อยากผละห่างออกไปเลย

ผมพยายามเพ่งมองผู้หญิงที่ทับอยู่บนตัวแบบชัดๆ แต่สิ่งที่มองเห็น คือริมฝีปากอวบอิ่มที่เผยออยู่ตรงหน้า สีแดงทั้งที่เหมือนไม่ได้เติมแต่ง แก้มอย่างขาว ทุกอย่างมันดูเนียนไปหมด และที่ไม่สามารถละสายตาออกไปได้เลย เห็นจะเป็นริมฝีปากของเธอ

"อื้อออออ~"

ผมประทับปากลงที่เรียวปากอิ่ม ความนุ่มนิ่ม กลิ่นลมหายใจอุ่นผสมผสานกับกลิ่นแอลกอฮอล์ ทุกอย่างลงตัวมาก ความหอมหวานท้าทายให้ผมอยากสัมผัส อยากรู้ และอยากลอง

ปลายลิ้นร้อน สอดเข้าไปในโพรงปาก สองปากแนบชิด ปลายลิ้นตวัดพัวพันกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ แขนขาวตวัดโอบรอบคอของผมอัตโนมัติ เหมือนที่ผมเอง ใช้ปากดันริมฝีปากอวบอิ่มจัดแจงอยู่ในท่าที่ต้องการ แล้วปล่อยให้อารมณ์มันนำทางทุกอย่างไป

"อื้อออ~" ลมหายใจอุ่นเป่ารดที่กันและกันถี่ขึ้น ร่างเล็กหอมกรุ่นเบียดบดเข้ามาแนบชิด ผมไม่เคยทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น ผมไม่เคยมีแฟน ไม่เคยมีคนรัก นี่เป็นครั้งแรกของการเข้าใกล้เพศตรงข้าม หากเรื่องแบบนั้นมันจะเกิดขึ้น มันก็เป็นครั้งแรกของผมเช่นกัน

สัมผัสเพียงแผ่วเบา ร้อนแรงขึ้นเป็นลำดับ ริมฝีปากของผมเบียดบด ช่วงชิงลมหายใจของอีกคนอย่างหนัก ผมอยากรู้ ว่าหากปล่อยอารมณ์ให้เดินไปแบบนี้เรื่อยๆ ทุกอย่างมันจะเป็นแบบไหน มันจะดีจริงๆ สมกับที่ใครต่อใครต่างก็ต้องการหรือเปล่า

"พะ พี่..." เสียงแผ่วเหมือนเรียกผม ในจังหวะที่ผมดันร่างเล็กให้ราบลงไปกับโซฟา โดยที่ผมตามไปประกบทาบทับตัวเธอเอาไว้

"เรากำลังจะ..." ดวงตาสวยพยายามเพ่งมองผม ในขณะที่ตัวผม มองเห็นผู้หญิงตรงหน้าสวยมาก

ใจผมเต้นแรง เมื่อเราสบตากัน เธอไม่ยอมปล่อยแขนที่โอบคอผม เหมือนที่ผมเอง ไม่ยอมผละออกไปเช่นกัน

ความผิดชอบชั่วดีตอนนี้อยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าในตอนนี้ อารมณ์ ความอยากรู้ ความอยากลอง มันกำลังนำทางทุกอย่างไป

ผมเลื่อนริมฝีปากซุกไซ้ไปตามลำคอขาว ยิ่งเข้าใกล้ ยิ่งได้แนบชิด ความต้องการมันยุ่งเดินหน้าต่อไป จนกระทั่ง

เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ หลุดออกไปในวินาทีต่อมา

ชุดชั้นในลายลูกไม้สีดำ ห่อหุ้มประทุมถันเต่งตึงทั้งสองข้าง สิ่งที่ผมเห็นชัดเจนมาก คือความขาว ความอวบที่ถูกเก็บเอาไว้ กล้ามเนื้อบริเวณหน้าท้องมันเกร็งไปหมด ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าเผลอใช้มือเกี่ยวกางเกงชั้นในตัวเล็กของอีกคนให้หลุดไปตามขาเรียว จากนั้นผมก็ก้มหน้า ซุกไซ้เนินอกอิ่ม ในเวลาเดียวกับที่เลื่อนมือไปปลดตะขอชุดชั้นใน

ทันทีที่ตะขอหลุด ทุกอย่างก็เข้าทาง

"อื้ออออ อ๊าา..." เสียงครวญครางจากริมฝีปากอิ่มดังขึ้น เป็นเวลาที่ผมดึงบลาให้หลุดตาม ให้ตายเถอะ หน้าอกของผู้หญิงที่ไม่มีสิ่งใดปกปิดทั้งนั้น โคตรสวยเลย

อวบขาว คัดตึง เม็ดทับทิมเล็กทั้งสองข้าง แม่งเอ้ย สีของมันท้าทายปากของผมมาก มือผมสั่นไปหมด อยากรู้ อยากลองไปหมด ลืมสิ่งที่แม่สอน ว่าอย่าเป็นผู้ชายที่เอาเปรียบผู้หญิง อย่าเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัว เพราะคนที่เสียใจ ไม่ใช่แค่ผู้หญิงคนนั้น แต่เป็นแม่ด้วยอีกคน ที่จะเสียใจไม่ต่างกัน

ผมใช้ริมฝีปาก โอบอมยอดอกสีหวาน ตวัดปลายลิ้นโลมเลียอย่าเมามัน เช่นเดียวกับการขยับกาย เพื่อใช้มือปลดเข็มขัดของตัวเอง

"ยะ อย่าทำแบบนั้น อ๊าาา..."

เธอห้าม แต่เสียงบ่งบอกชัดเจนว่าเธอเสียวมาก ผมเองก็อยากรู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน

"อ๊ะ อ๊าาาา..." ผมระรานอกอิ่มทั้งสองข้างสลับกันอย่างออกรสออกชาติ รับรู้ถึงความปวดหนึบของช่วงล่างที่อย่างปลดปล่อยขั้นสุด

ผมผละจากทุกอย่าง หยัดกายลุกเต็มความสูง ก่อนจะถอดกางเกงออกอย่างรวดเร็ว เราสบตากันอีกครั้ง ก่อนที่ผมจะทิ้งตัวลงไปคร่อมร่างเล็กเอาไว้แบบเดิม

"คะ ครั้งแรกของฉัน..." แววตาคู่สวยเผยความกลัวออกมาอย่างชัดเจน

"ครั้งแรกของฉันเหมือนกัน" ผมยืนยันในเรื่องที่เป็นความจริง ใช้มือข้างที่ถนัดแยกเรียวขาขาว โดยที่เราทั้งคู่ มองสบตากันอยู่แบบนั้นเนิ่นนาน

"บะ เบาๆ นะ"

มันคือการอนุญาตให้ผมทำ และเป็นคำขอให้ผมทะนุถนอมเธอหรือเปล่า ผมละสายตาออกจากดวงตาสวยคู่นั้น ก่อนจะลดสายตามองต่ำ มองใจกลางความเป็นสาว ที่แสงไฟภายในห้อง ส่องสว่างให้ผมมองเห็นอย่างชัดเจน

แก่นกายใหญ่ ที่ตอนนี้ขยายเพราะความต้องการอย่างเต็มที่ ถูกดันไปถูไถที่ช่องทางรัก

"อ๊าาา~" เสียวว่ะ มันเสียวมาก ขนาดแค่พึ่งเริ่มนะ ยังรู้สึกดีขนาดนี้ หากถึงฝั่งฝันล่ะ มันจะขนาดไหน

ผมโน้มตัวเข้าไปใกล้ ทาบริมฝีปากทาบทับปากอิ่มอีกครั้ง ป้อนจูบ แลกลิ้นกันอีกครั้ง เช่นเดียวกับช่วงล่าง ที่บดเบียด ขยับแนบชิดเข้าไป

"อื้ออออ จะ เจ็บ!" ความคับแน่นที่โอบรัดแก่นกายของผมจนปวดหนึบ สร้างความพอใจให้ผมเป็นอย่างมาก ผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างน้ำตาซึมออกมาจนได้ ผมจูบซับน้ำตาแบบที่ไม่เคยทำกับใคร พร้อมๆ กับการขยับเอวสอบ กระแทกเข้าใส่จนสุดความยาวของมันในครั้งเดียว

ปึกกกก!

"อื้ออออออออ" มือเรียวบาง จิกเกร็งที่ท่อนแขนของผมอย่างแรง

นอกจากความเจ็บบริเวณต้นแขน ที่ถูกเล็บของผู้หญิงจิกลงอย่างแรกจนเลือดซึม ความรู้สึก เหมือนผมได้ทำลายเยื้อพรหมจรรย์จนขาดสะบั้น

ผมเป็นครั้งแรกของเธอ เหมือนที่เธอก็เป็นคนแรกของผมเช่นกัน

การสัมผัสผู้หญิงเป็นครั้งแรก ผมถนอมเธอที่สุด เสมือนกับเธอเป็นคนรัก เราจูบกันซ้ำๆ พยายามปรนเปรอโคตรนาน เพื่อให้เธอพร้อม เต็มใจ คล้อยตาม แล้วคลายความเจ็บปวดลงไป พอทุกอย่างได้ที่ ทุกอย่างก็ดำเนินการต่อไปในรูปแบบของผม

เอวสอบ ขยับเข้าออกภายในช่องรักคับแคบต่อเนื่อง เสียงครวญคราง ผสมผสานกับเสียงเนื้อกระทบกัน ดังก้องไปทั่วทั้งห้อง จนสุดท้ายของสุดท้าย ทั้งผมและเธอก็สุขสมไปพร้อมกัน ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าเราเข้าห้องนอนกันด้วยวิธีไหน หรือจริงๆ แล้ว เมื่อคืนเราร่วมกันที่เตียงหรือโซฟาอันนั้นผมก็็จำไม่ได้ เมื่อคืนผมหลับไปอย่างง่ายดาย ไม่ได้คิดมากอะไรด้วยซ้ำ จนกระทั่งช่วงสายของวัน ที่ผมรู้ตัวว่า

หายนะกำลังมาเยือน!

ผมลูบหน้าตัวเองไปมา พลางเพ่งมองใบหน้าของผู้หยิงที่นอนอยู่ข้างกัน เธอนอนคว่ำหน้า อวดแผ่นหลังขาวเนียนน่าสัมผัส ใจสั่น เมื่อเห็นลำคอระหง มีรอยแดงจากการถูกดูด ในเมื่อเราอยู่กันตามลำพัง แล้วใครวะ จะเป็นคนทำ ถ้าไม่ใช่ผมที่เป็นคนทำ

"ไอ้หลามเอ้ย!"

ผมกุุมขมับตตัวเองทันที เสื้อผ้าก็ไม่รู้หายไปอยู่ที่ไหน ผมไม่ได้ใส่อะไรเลยสักอย่าง ผมลอบมองแผ่นหลังขาวเนียนนั่นอีกครั้ง ครั้นพอจะขยับตัว ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ เธอก็ขยับตัวเช่นกัน

"อื้ออออ" เสียงร้องเบาๆ ดังขึ้น ส่งผลให้ผมชะงักอยู่กับที่ คิดไปต่างๆ นาๆ ว่าถ้าผู้หญิงเขาตื่นขึ้นมา เขาจะโวยวาย เขาจะทำอะไรกับผมบ้าง จนกระทั่ง ดวงตาคู่นั้นค่อยๆ เปิดขึ้น เนิ่นนานที่เธอแน่นิ่ง เหมือนกำลังคิดบางอย่าง จากนั้นก็ค่อยๆ พลิกตัว ส่งผลให้เรามองสบตากัน

"ฉันขอโทษ คือฉัน..." เอาจริงๆ นะ ผมไม่แน่ใจเลยว่ะ ว่าควรพูดประโยคไหนออกไปดี ผมมีส่วนผิดในเรื่องนี้ ผิดเต็มๆ

"คือฉัน ...เมา"

"อื้อ ฉันก็เมาเหมือนกัน"

ผมมองหน้าเธออีกครั้ง ใบหน้าหวานซีดเผือด เหมือนเธอไม่ได้โอเคกับเรื่องที่เกิดขึ้นเลย

ก็แน่ไหมล่ะ เสียตัวเลยนะ ใครจะไม่คิดมากวะ!

ซ้ำก่อนหน้านี้ เธอคิดมากเรื่องแฟน แฟนนอกใจ แฟนขอมีอะไรด้วยแต่เธอไม่ให้ แล้วผมเป็นใครวะ ที่ไปเสนอหน้าทำแบบนั้นกับเขา ไอ้หลามเอ้ย มึงนะมึง!

"..."

"แล้วเราจะเอาไงต่ออะ" ผมทำตัวไม่ถูกเลยอ่ะ ผมควรพูดแบบไหนดี ผมต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ผมทำ ต้องรับแน่ๆ แต่ควรเริ่มแบบไหน เริ่มจากตรงไหน

"..." ไม่มีคำตอบที่อีกฝ่ายมอบให้ มีเพียงน้ำตาเม็ดโตที่ซึมออกมา

"เธอ"

"จะท้องไหมเนี่ย"

ทะ ท้องงั้นเหรอ คนถึงกับสตั้นไปชั่วขณะ แต่พอสามารถดึงสติของตัวเองกลับคืนได้ ผมก็รีบก้าวขาลงจากเตียง เดินออกไปหาเสื้อผ้า แม้สภาพผมในตอนนี้ จะเปลือยเปล่าแก่สายตาของใครก็ตาม

ผมถือวิสาสะ ใช้ผ้าขนหนูของอีกคนพันรอบเอวโดยไม่ขออนุญาตเจ้าของ ล้วงหาโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะกดเบอร์โทรแม่

ใจจริง พ่อเป็นผู้ชาย พ่ออาจจะเข้าใจผมนะ ผมอาจจะไม่โดนด่า หรือโดนอะไรมาก

แต่ผมเลือกที่จะโทรหาแม่ อย่างน้อยๆ ปัญหาที่อาจจะเกิดกับผู้หญิงมันก็สำคัญกว่า

"มะ แม่ครับ ผมมีเรื่องจะปรึกษา"

[ ฉลาม ว่าไงลูก ] เสียงของแม่ ทำให้ผมรู้สึกผิดมาก รู้สึกผิดสุดๆ ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย

"คะ คือว่า ถ้าเมามาก จนพลาด ...มีอะไรกับผู้หญิงขึ้นมา ผมควรทำยังไงดีครับ"

[ ฉลาม ว่าไงนะ! ]

"แม่ครับ ขอโทษครับ ครั้งนี้ผมดื่มเกินตัว ผมผิดไปแล้วจริงๆ"

[ แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร คนที่ทำเราอกหักหรือเปล่า เราไปบังคับเขาไหม ]

คำถามของแม่ ทำให้ผมคิดตาม บังคับหรือเปล่าไม่รู้ แต่เท่าที่รู้ ตื่นมาเขาก็ไม่ได้โวยวายอะไร

[ ฉลาม แม่ถาม! ]

"คะ คือว่า..."

ไม่เลย ผมไม่สามารถตอบคำถามของแม่ได้ ไม่รู้ว่าควรตอบแบบไหน และยังกลัวว่า คำตอบของผม มันจะเป็นคำตอบที่ไม่โอเค

[ รอเจอแม่นะฉลาม เรามีเรื่องต้องคุยกัน! ]

สปอยตอนต่อไป..

"เราจะคบกันครับแม่ ผมกับยัยคนนั้น..."

"หื้ม ว่าไงนะ?" แม่ปายหรี่ตามอง แสดงออกชัดเจน ว่าไม่โอเคกับคำพูดของผม

"คือผมกับเธอคนนั้น..."

"ฉลาม!"

"ผมกับ ...น้องคนนั้น เราจะคบกันครับ"