ตอนที่ 4 บริการ (รัก) ประทับใจ

ตอนที่ 4 บริการ (รัก) ประทับใจ

กลิ่นควันย่างเนยหอมฉุยคละคลุ้งไปทั่วร้านหมูกระทะเจ้าดังหลังมอ บรรยากาศจอแจเต็มไปด้วยนักศึกษาที่มาสังสรรค์ แต่จุดที่ดึงดูดสายตาที่สุดคงหนีไม่พ้นโต๊ะมุมในสุด

ทาม ถอดเสื้อแจ็กเก็ตแบรนด์หรูพาดไว้กับพนักเก้าอี้ ปลดกระดุมแขนเสื้อเชิ้ตพับขึ้นจนถึงศอก เผยให้เห็นท่อนแขนขาวผ่องที่มีเส้นเลือดปูนนิดๆ ดูเซ็กซี่อย่างประหลาด... ถ้าไม่ติดว่าเขากำลังนั่งกอดอกทำหน้าตายียวนรอการปรนนิบัติอยู่

"หมูสุกแล้วนะพาย คีบสิครับ รออะไร" ทามพยักพเยิดหน้าไปที่เตา

"มือก็ว่าง คีบเองไม่เป็นหรือไง!" พายบ่นกระปอดกระแปด แต่มือก็ยังคีบหมูสามชั้นเกรียมๆ ขึ้นมาจากเตา

"อ้าว ก็กฎกติกาไงครับ หรืออยากให้ทามใช้มือจับไมค์ประกาศให้คนทั้งร้านรู้เรื่องคืนนั้น?"

"เออ! รู้แล้ว!" พายกระแทกเสียง เธอมองหมูร้อนๆ ในตะเกียบแล้วเกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมา เธอยิ้มเหี้ยมเกรียมก่อนจะจุ่มหมูลงในน้ำจิ้มสุกี้จนชุ่มโชก แล้วยื่นไปจ่อปากทามทันทีโดยไม่เป่า

"อะ... อ้าปากสิคุณแฟน กินให้อร่อยนะ!"

ทามรู้ทันแววตาเจ้าเล่ห์นั้น แต่เขากลับไม่ถอย หนำซ้ำยังยิ้มมุมปากแล้วอ้าปากรับหมูชิ้นนั้นเข้าไปหน้าตาเฉย

"อื้ม..." ทามเคี้ยวตุ้ยๆ ทำตาโต "ร้อนไปนิด แต่หวานดีนะ... สงสัยคนป้อนใส่ความรักลงไปเยอะ"

พายอ้าปากค้าง ผิดแผน! นายนี่มันลิ้นจระเข้หรือไง!

"เอาอีกไหมครับ? คราวนี้ขอตับนะ ทามชอบกินตับ" สายตาแพรวพราวที่สื่อความหมายสองแง่สองง่ามทำเอาพายหน้าร้อนวูบ หยิบผักบุ้งปาใส่จานเขาแก้เขิน

"กินผักไปเลยไป! จะได้เลิกพูดมาก!"

ในขณะที่ทั้งคู่กำลังเถียงกันงุงงิง (ในสายตาคนอื่นเหมือนกำลังหยอกล้อกัน) จู่ๆ ก็มีเงาคนกลุ่มหนึ่งมายืนบังแสงไฟที่โต๊ะ

"พี่ทามคะ?"

เสียงหวานหยดย้อยดังขึ้น พายและทามเงยหน้าขึ้นมอง ผู้หญิงหน้าตาสวยจัด แต่งตัวจัดเต็มยืนอยู่พร้อมกลุ่มเพื่อน เธอมองทามด้วยสายตาเป็นประกาย ก่อนจะปรายตามองพายด้วยหางตาแบบเหยียดๆ

"อ้าว ลิลลี่" ทามทักทายเสียงเรียบ รอยยิ้มขี้เล่นเมื่อกี้จางลงเล็กน้อย

"ลิลลี่เห็นพี่ทามเดินเข้ามา นึกว่าตาฝาดซะอีก ปกติพี่ทามไม่กินของแบบนี้นี่คะ" สาวสวยที่ชื่อลิลลี่เบียดตัวเข้ามาใกล้อีกนิด "แล้วนี่... มากับใครเหรอคะ? เด็กในสาขาเหรอ? หน้าตาดู... บ้านๆ จัง"

พายกำตะเกียบแน่น หนอย... ยัยนี่! ด่าว่าบ้านๆ ต่อหน้าเลยเรอะ!

ทามวางแก้วน้ำลงช้าๆ เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ยกแขนข้างหนึ่งขึ้นพาดไปบนพนักเก้าอี้ของพายอย่างถือสิทธิ์ บรรยากาศรอบตัวเขาเปลี่ยนจากหนุ่มขี้เล่นเป็นผู้ชายมาดนิ่งที่ดูอันตรายขึ้นมาทันที

"ไม่ใช่เด็กในสาขาครับ" ทามตอบเสียงชัดถ้อยชัดคำ "นี่ พาย... แฟนพี่เอง"

กลุ่มเพื่อนของลิลลี่ฮือฮากันทันที ลิลลี่หน้าเสียไปวูบหนึ่ง แต่ยังฝืนยิ้ม "อ๋อ... คนที่เป็นข่าวเหรอคะ ลิลลี่นึกว่าพี่ทามแค่เล่นๆ ซะอีก ก็แหม... รสนิยมพี่ทามปกติสูงจะตายไป"

คำพูดเหน็บแนมนั้นทำให้พายรู้สึกชาหนึบที่หน้าอก เธอรู้ตัวดีว่าเธอไม่ใช่คนสวยจัดหรือไฮโซเหมือนผู้หญิงที่ทามเคยควง แต่โดนพูดใส่หน้าแบบนี้มันก็จุกเหมือนกัน พายขยับตัวจะลุกขึ้นหนี แต่ทามกลับรั้งไหล่เธอไว้แน่น

"รสนิยมพี่ก็สูงเหมือนเดิมครับ" ทามพูดสวนกลับทันที น้ำเสียงเย็นเยียบ "แต่พี่เปลี่ยนสเปก... พี่เบื่อพวกสวยแต่เปลือก พี่ชอบคนน่ารัก อยู่ด้วยแล้วสบายใจ ไม่ต้องคอยปั้นหน้า... แบบพายนี่แหละ สเปกเลย"

พูดจบ ทามก็หันมาหาพาย ใช้ทิชชูเช็ดมุมปากที่เลอะคราบซอสให้อย่างเบามือ สายตาที่มองพายหวานเชื่อมจนน้ำตาลเรียกพี่

"เลอะหมดแล้วยัยบื้อ... กินดีๆ สิครับ เดี๋ยวพี่เช็ดให้"

พายตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก วินาทีนั้นเธอแยกไม่ออกเลยว่าทามกำลังแสดงละคร หรือเขากำลังปกป้องเธอจริงๆ

ลิลลี่หน้าแตกยับเยินจนทนดูต่อไม่ได้ รีบขอตัวลาแล้วลากเพื่อนหนีไปทันที

เมื่อลับหลังพวกนั้น ทามก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วหันกลับมายิ้มกวนประสาทเหมือนเดิม

"เป็นไง... ฝีมือการแสดงของทาม รางวัลตุ๊กตาทองต้องเข้าแล้วป่ะ?"

พายก้มหน้ามองจานข้าว พยายามซ่อนแก้มที่แดงจัดของตัวเอง "กะ... ก็งั้นๆ แหละ ใครใช้ให้นายพูดจาเลี่ยนๆ แบบนั้นกัน"

"อ้าว ไม่ชอบเหรอ? ทามพูดจริงนะเนี่ย"

"พูดจริงอะไร!"

"ก็ที่บอกว่า... อยู่ด้วยแล้วสบายใจน่ะ" ทามพูดเสียงเบาลง คีบหมูชิ้นสวยที่ย่างสุกพอดีมาวางในจานพาย "อ่ะ ป้อนคืน... กินเยอะๆ นะครับ จะได้โตไวๆ"

พายมองหมูชิ้นนั้น แล้วเผลอยิ้มออกมาบางๆ โดยไม่รู้ตัว ถึงหมอนี่จะขี้แกล้ง ปากเสีย และขี้ตู่... แต่อย่างน้อยตอนนี้ เขาก็ทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นคนสำคัญขึ้นมาจริงๆ

...แม้จะเป็นแค่ "แฟนกำมะลอ" ก็เถอะ