ตอนที่ 3 หน้าที่แฟน (กำมะลอ) ดีเด่น

ตอนที่ 3 หน้าที่แฟน (กำมะลอ) ดีเด่น

"พายยยย! เล่ามาเดี๋ยวนี้นะ ยัยตัวดี!"

ทันทีที่อาจารย์ปล่อยคลาส เสียงของ น้ำขิง และ จูนจูน ก็ประสานกันดังลั่นห้องเลคเชอร์ พายถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอนั่งเกร็งมาตลอดสามชั่วโมงเพราะโทรศัพท์สั่นไม่หยุดจากข้อความของเพื่อนๆ ที่อยากรู้อยากเห็นเรื่องเธอกับทาม

"ไม่มีอะไรจะเล่าทั้งนั้นแหละ ก็แค่... เข้าใจผิดกันนิดหน่อย" พายตอบเลี่ยงๆ พลางกวาดของลงกระเป๋าอย่างรวดเร็ว หวังจะรีบชิ่งหนี

"เข้าใจผิดอะไรยะ! รูปจูบเสื้อชัดขนาดนั้น แถมเมื่อเช้าเดือนวิศวะสุดหล่อยังมาส่งถึงหน้าตึก ประกาศตัวแรงเวอร์" จูนจูนแซวพร้อมทำตาวิบวับ "นี่ตกลงคบกันจริงดิ? แกไปสปาร์กกับนายนั่นตอนไหน?"

"ไม่ได้คบ! เอ้ย... ก็... ก็คุยๆ กันอยู่มั้ง" พายอึกอัก จำใจต้องโกหกตามน้ำไปก่อน เพราะไม่อยากโดนเซ้าซี้เรื่องรูปน่าอายนั่น "โอ๊ย เลิกถามเถอะ ฉันหิวข้าวแล้ว ไปหาไรกินกัน"

พายรีบลุกเดินนำเพื่อนออกจากห้อง หวังว่าพอลงไปข้างล่างแล้วจะแยกย้ายกันกลับ แต่ทันทีที่ก้าวพ้นประตูตึกคณะบริหาร...

"พายครับ! ทางนี้!"

เสียงทุ้มคุ้นหูตะโกนเรียกพร้อมรอยยิ้มสว่างไสว ทามยืนพิงรถสปอร์ตคันหรูของเขาอยู่หน้าตึก สวมแว่นกันแดดเหน็บไว้ที่คอเสื้อ ดูหล่อจนสาวๆ แถวนั้นแทบจะละลายลงไปกองกับพื้น ในมือเขาถือแก้วน้ำสองแก้ว

พายชะงักกึก อยากจะมุดดินหนีเดี๋ยวนี้ แต่เพื่อนตัวดีสองคนข้างหลังดันผลักเธอให้เดินหน้า "นั่นไง! พ่อหนุ่มคลั่งรักมารอรับแล้ว!"

ทามเดินตรงเข้ามาหา ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขายัดแก้วน้ำใส่มือพาย "อ่ะ ชาเขียวปั่นวิปครีมเยอะๆ หวาน 50% ร้านโปรดพาย... ทามต่อคิวซื้อตั้งนานนะเนี่ย"

พายรับแก้วมาแบบงงๆ ...ใช่ นี่คือเมนูโปรดของเธอ และร้านนี้คิวยาวมากจริงๆ แต่เดี๋ยวนะ... เขารู้ได้ไงว่าเธอชอบกินอะไร?

"นายรู้..."

"หนักไหมครับ มา เดี๋ยวแฟนถือให้" ทามไม่เปิดโอกาสให้พายถาม เขาฉวยกระเป๋าสะพายใบหนักอึ้งของเธอไปสะพายไว้ที่ไหล่ตัวเองอย่างหน้าตาเฉย ท่าทางที่ขัดกับลุคคุณชายของเขาทำเอาเพื่อนๆ ของพายกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่

"สวัสดีครับ น้ำขิง จูนจูน ใช่ไหมครับ?" ทามหันไปทักทายเพื่อนของพายอย่างเป็นกันเอง "วันนี้ผมขอยืมตัวพายไปกินข้าวก่อนนะ ไว้วันหลังจะเลี้ยงพวกคุณไถ่โทษนะครับ"

"เชิญเลยค่าาา! ตามสบายเลยพ่อเทพบุตร!" เพื่อนทรยศรีบโบกมือไล่พายทันที

ทามถือวิสาสะโอบไหล่พายหลวมๆ พาเดินไปที่รถ ท่ามกลางสายตาอิจฉาของคนทั้งคณะ

...

บนรถ

ทันทีที่ประตูปิดลงและรถเคลื่อนตัวออก พายก็รีบสะบัดไหล่ออกจากการเกาะกุมของทามทันที

"นี่นาย! เล่นใหญ่ไปไหมฮะ? มาถือกระเป๋า ซื้อน้ำมาให้ ทำยังกับเป็นแฟนกันจริงๆ งั้นแหละ" พายบ่นอุบ ดูดชาเขียวแก้เซ็ง... อร่อยชะมัด

ทามหัวเราะเบาๆ ขณะหักพวงมาลัยเลี้ยวรถ "อ้าว ก็พายบอกให้ทำเนียนๆ ทามก็จัดให้เนียนระดับออสการ์เลยไง ไม่ชอบเหรอ?"

"ไม่ชอบ! แล้วก็นะ... นายรู้ได้ไงว่าฉันชอบกินชาเขียวร้านนี้ สั่งแบบนี้เป๊ะๆ?" พายหันมาจ้องหน้าเขาอย่างจับผิด

ทามชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติอย่างรวดเร็ว "ก็... เดาเอา เห็นหน้าพายดูจืดๆ น่าจะชอบกินอะไรเลี่ยนๆ มั้ง"

"ไอ้ทาม!"

"ล้อเล่นครับ ล้อเล่น" ทามยิ้มกวน "ก็ถามเพื่อนพายไง ยากตรงไหน" (โกหก... เขาจำได้ต่างหากว่าเคยเห็นพายถือแก้วร้านนี้บ่อยๆ ตอนที่เขาแอบมองเธอจากตึกคณะตรงข้าม)

"แล้วนี่จะพาไปไหน?"

"ไปกินหมูกระทะ"

"ห๊ะ? หน้าอย่างนายเนี่ยนะกินหมูกระทะ?" พายมองชุดแบรนด์เนมทั้งตัวของทามอย่างไม่อยากเชื่อ

"ทำไมอ่ะ คนหล่อกินหมูสามชั้นไม่ได้เหรอครับ? ร้านนี้เด็ดมากนะ อยู่หลังมอนี่เอง พายต้องชอบแน่ๆ ... อ้อ แต่มีข้อแม้นะ"

ทามหันมาส่งสายตาเจ้าเล่ห์แวบหนึ่งขณะติดไฟแดง

"อะไรของนายอีก"

"ต้องป้อนทามด้วยนะ มือทามขับรถ ขี้เกียจคีบ"

"ฝันไปเถอะย่ะ! มีมือก็กินเอง!"

"ว้า... แย่จัง งั้นคลิปเสียง..."

"เออ! รู้แล้วน่า! จะป้อนให้ยัดทะลุคอหอยไปเลยคอยดู!" พายกระแทกเสียงประชด พลางกระดกชาเขียวเข้าปากด้วยความโมโห

ทามอมยิ้ม มองคนตัวเล็กที่แก้มป่องเพราะเคี้ยวไข่มุกอย่างเอ็นดู

การมีแฟน (กำมะลอ) มันก็สนุกดีเหมือนกันแฮะ... หรือว่าเขาควรจะข้ามขั้นจีบให้ติดจริงๆ สักทีนะ?