ตอนที่ 5 คืนอันตรายในถ้ำเสือ

ตอนที่ 5 คืนอันตรายในถ้ำเสือ

รถสปอร์ตคันหรูของทามจอดสนิทที่หน้าหอพักหญิง พายปลดเข็มขัดนิรภัยเตรียมจะลงจากรถ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองคนขับที่นั่งยิ้มกริ่มอยู่

"ขอบใจนะ... ที่มาส่ง แล้วก็เรื่องที่ร้านหมูกระทะด้วย" พายพูดเสียงเบาอ้อมแอ้ม ไม่กล้าสบตาตรงๆ

"เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็น... หอมแก้มสักทีได้ไหมครับ?" ทามเอียงแก้มให้ทันที

"ฝันไปเถอะ!" พายผลักหน้าเขาเบาๆ ก่อนจะรีบเปิดประตูลงจากรถ ทามหัวเราะไล่หลังแต่ก็ยังไม่ยอมขับออกไป เขาลดกระจกลงมองดูจนกว่าพายจะเข้าหอพักอย่างปลอดภัย... ตามประสาคน (แอบ) หวง

พายเดินล้วงหากุญแจในกระเป๋าสะพายที่หน้าประตูกระจก... ล้วงซ้าย... ล้วงขวา... เทกระเป๋าออกมาดู...

"หายไปไหนเนี่ย!" พายเริ่มหน้าซีด เหงื่อตกซิก กุญแจห้องหายไปไหน? หรือว่าทำตกตอนที่รีบวิ่งหนีทามเมื่อเช้า? หรือหล่นบนรถ?

เธอรีบหยิบมือถือโทรหา น้ำขิง รูมเมททันที "ฮัลโหลแก! ฉันถึงเชียงใหม่แล้วนะ ลืมบอกไปเลยว่ากลับบ้านด่วน ยุ้ยมันอกหัก..."

เสียงเจื้อยแจ้วจากปลายสายทำเอาพายเข่าอ่อน "แก... แกเอากุญแจห้องไปทั้งสองดอกเลยเหรอ?"

"เฮ้ย! เออว่ะ ฉันเผลอหยิบของแกติดกระเป๋ามาด้วยตอนเมื่อเช้าที่แกรีบออกไปอ่ะ! ซวยแล้วพาย ทำไงดี!"

พายยืนนิ่งเป็นหิน แบตมือถือเหลือ 5% รูมเมทไม่อยู่ กุญแจไม่มี หอพักป้าดูแลกลับบ้านไปนอนแล้ว นี่มันวันซวยอะไรของเธอ!

ปิ๊นๆ!

เสียงแตรคุ้นหูเรียกสติพายกลับมา ทามยังไม่ไปไหน เขาถอยรถกลับมาเทียบท่าที่เธอยืนอยู่ กระจกฝั่งคนขับเลื่อนลงเผยให้เห็นใบหน้าหล่อที่เลิกคิ้วสงสัย

"เข้าห้องไม่ได้เหรอครับ... คุณแฟน?"

...

30 นาทีต่อมา ณ คอนโดหรูใจกลางเมือง

พายยืนตัวลีบอยู่กลางห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ที่ตกแต่งด้วยโทนสีเทา-ดำ ดูหรูหราและมีความเป็นผู้ชายสูงมาก กลิ่นห้องหอมสะอาดเหมือนกลิ่นตัวของทามเปี๊ยบ... นี่มัน "ถ้ำเสือ" ชัดๆ!

สุดท้ายเธอก็ต้องจำยอมติดรถเขามา เพราะทามขู่ว่า "ถ้านอนล็อบบี้หอ ยุงกัดขาลายหมดสวย ทามรับไม่ได้นะ ไปนอนคอนโดทามดีกว่า มีห้องนอนแขก รับรองปลอดภัย... ถ้าพายไม่ปล้ำทามก่อนนะ"

"ทำตัวตามสบายนะ เดี๋ยวทามไปเอาชุดมาให้เปลี่ยน ชุดนักศึกษามันอึดอัด" ทามเดินหายเข้าไปในห้องนอนใหญ่ ทิ้งให้พายยืนเกร็งอยู่คนเดียว

สักพักเขาก็เดินออกมาพร้อมเสื้อยืดสีดำตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้น (ที่น่าจะเป็นกางเกงบอล)

"อ่ะ... ใส่ของทามไปก่อนนะ อาจจะหลวมหน่อย แต่รับรองว่าซักแล้ว หอมมาก... ลองดมดูสิ" ทามยื่นเสื้อให้พร้อมยื่นหน้าเข้ามาใกล้

"ไม่ดมย่ะ!" พายคว้าชุดแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำทันที

ผ่านไปสิบนาที ประตูห้องน้ำค่อยๆ แง้มออก พายเดินออกมาด้วยความไม่มั่นใจสุดขีด เสื้อยืดของทามตัวใหญ่มากจนชายเสื้อยาวลงมาคลุมกางเกงขาสั้นจนมิด ไหล่ข้างหนึ่งตกโชว์ผิวขาวเนียน ผมยาวสลวยถูกมัดรวบขึ้นลวกๆ เผยให้เห็นต้นคอระหง

ทามที่กำลังยืนดื่มน้ำอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัวชะงักกึก เขาไล่สายตามองพายตั้งแต่หัวจรดเท้า... แล้วต้องรีบกระดกน้ำเย็นเข้าปากเพื่อดับความร้อนรุ่มบางอย่าง

ยัยนี่... ใส่เสื้อเชิ้ตเขาน่ารักกว่าตอนใส่ชุดนักศึกษาเป็นร้อยเท่า! เสื้อตัวใหญ่ๆ บนตัวคนตัวเล็กๆ ... มันดูน่ารังแกชะมัด!

"มองอะไร! มันตลกมากเหรอ?" พายถามเสียงเขียว ดึงชายเสื้อลงปิดขา

ทามวางแก้วน้ำลง เดินตรงเข้ามาหาพายช้าๆ แววตาที่เคยกวนประสาทเปลี่ยนเป็นเข้มขึ้น ลุ่มลึกขึ้น จนพายเผลอก้าวถอยหลังจนชนโซฟา

ทามก้าวเข้ามาประชิด ใช้แขนทั้งสองข้างกั้นตัวเธอไว้กับพนักโซฟา (ท่าในตำนาน!) ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนพายสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ

"ไม่ตลกครับ..." ทามกระซิบเสียงพร่า "แต่มัน อันตราย"

"อะ... อันตรายยังไง?" พายใจเต้นตึกตั๊กจนแทบจะได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง

"ก็เสื้อตัวนี้ทามหวง..." ทามยื่นมือมาจับปอยผมที่ตกลงมาทัดหูให้พายอย่างเบามือ ปลายนิ้วสัมผัสโดนแก้มใสทำเอาพายสะดุ้ง "แต่พอมาอยู่บนตัวพาย... ทามชักไม่อยากให้พายคืนแล้วสิ"

"..."

"คืนนี้ล็อคประตูห้องนอนดีๆ นะครับ..." ทามถอยหน้าออกมาเล็กน้อย ยิ้มมุมปากแบบที่ทำให้สาวๆ ตายเกลื่อน "เพราะถ้าทามเผลอละเมอเข้าไป... ทามไม่รับประกันความปลอดภัยนะ"

พายหน้าแดงแปร๊ดจนแทบจะระเบิด เธอผลักอกเขาเต็มแรงแล้ววิ่งหนีเข้าห้องนอนแขก ปิดประตูดังปัง! ล็อคกลอนสามชั้นทันที

ทามมองประตูบานนั้นแล้วหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา ยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเบาๆ

"เกือบไปแล้วไอ้ทาม... ขืนแกล้งแรงกว่านี้ ไก่ตื่นหมดพอดี"

แต่คืนนี้ยังอีกยาวไกล... และเสืออย่างเขาก็ชักจะหิวโซขึ้นมาตะหงิดๆ แล้วสิ