1.4 | เข้ากันได้ดี - NC

“ผมขอโทษ” พระเอกหนุ่มกัดกรามแน่นด้วยความเจ็บและรู้สึกผิด เขายอมรับว่าเมื่อครู่นี้เขาขาดสติยับยั้งชั่งใจตัวเองจริงๆ “แต่มันก็เป็นความผิดของคุณด้วย”

“ฉันทำอะไรผิด” เธอกะพริบตาถี่ๆ เพื่อห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล ทั้งอายทั้งโกรธที่อยู่ดีๆ ก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนผิด

“คุณสวย เซ็กซี่ แถมยังแต่งตัวแบบนี้อีก ใครจะอดใจไหว” เขากวาดตามองเรือนร่างเซ็กซี่ที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นตั้งแต่หัวจรดเท้า เสื้อยืดสีขาวของเธอบางเสียจนมองเห็นทรวงอกเปลือยที่ยอดดอกดันเนื้อผ้าขึ้นมาจนเห็นเป็นตุ่มไตชัดเจน ส่วนกางเกงขาสั้นก็สั้นจนแทบจะปิดแก้มก้นขาวนวลไม่มิด

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าอยู่ๆ คุณจะโผล่มาที่นี่” ณิชาว่าพลางยกมือขึ้นกอดอกเพื่อปกปิดทรวงอกขนาด 36B ของตัวเอง “คุณโคตรจะไม่ใช่ลูกผู้ชายเลยที่มาโยนความผิดให้ฉันแบบนี้ คนที่ผิดก็คือคุณเองนั่นแหละที่ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจตัวเอง ฉันจะแต่งตัวยังไงมันก็เป็นสิทธิ์ของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้”

“ถึงยังไงคุณก็ควรระวังตัว” ชายหนุ่มถอนหายใจพรืดก่อนจะสั่งสอนราวกับเธอเป็นน้องสาวตัวแสบที่น่าจับตีก้นให้เข็ด “ถ้าคุณคิดว่ามีคนร้ายบุกรุกเข้ามาในบ้าน คุณก็ไม่ควรออกมาจากห้องนอนด้วยชุดที่ล่อแหลมแบบนี้ ถ้าผมเป็นคนร้ายจริงๆ คุณอาจจะโดนข่มขืนไปแล้วก็ได้”

“คุณก็เกือบข่มขืนฉันเหมือนกัน” ณิชาแหวใส่

“คุณสมยอมต่างหาก” เขายิ้มยั่วนัยน์ตาแพรวพราว “คุณมีอารมณ์กับผม คุณตอบสนองผม คุณชอบสิ่งที่ผมทำ”

“ฉันเปล่า” หญิงสาวปฏิเสธได้ไม่เต็มปากเต็มคำนัก เพราะเธอก็เผลอมีอารมณ์กับเขาจริงๆ

“ผมว่าเราเข้ากันได้ดีนะ เรามาลองคบกันมั้ย?” ภควัตรถามหน้าตาเฉย

“ง่ายๆ แบบนี้ก็ได้เหรอ!?”

“ได้สิ ผมอายุยี่สิบเจ็ด คุณก็น่าจะยี่สิบสี่เท่าสายไหม เราอยู่ในวัยเจริญพันธุ์ทั้งคู่ ผมชอบเซ็กซ์และคุณก็จุดติดง่ายและดูเหมือนว่าคุณก็ชอบสิ่งที่ผมทำด้วย ผมว่าเราเหมาะที่จะคบกันที่สุดแล้ว” เขาพูดพลางมองสบตาเธอด้วยแววตาเป็นประกายเร่าร้อนราวกับจะจับเธอแก้ผ้าตรงนี้

“ลามก!” เธอเสียงดังใส่ “ฉันไม่เสี่ยงอยู่ที่นี่กับคุณแล้ว ฉันจะกลับกรุงเทพฯ คืนนี้”

ณิชาวิ่งหนีเข้าห้องนอน หยิบกระเป๋าเดินทางออกมาเปิดกางบนเตียงแล้วจับรวบเสื้อผ้าจากในตู้มายัดใส่แบบลวกๆ

ภควัตรวิ่งตามเข้ามาในห้อง “ดึกป่านนี้จะไปยังไง”

“ฉันมีรถ” หญิงสาวหันไปหยิบกุญแจรถมาชูให้เขาดู

“ผมไม่ให้ไป” เขาคว้ากุญแจรถจากมือเธอมาถือไว้

“เอากุญแจรถฉันคืนมา”

ณิชาพุ่งตัวเข้ามาแย่งกุญแจรถคืน ภควัตรเบี่ยงตัวหลบไปได้อย่างรวดเร็วแล้วจับกุญแจรถยัดใส่เข้าไปในกางเกงชั้นในของตัวเอง

“อยากได้ก็มาล้วงเอาเอง” เขากางแขนทั้งสองข้างออกพร้อมกับแอ่นเป้าให้เธออย่างท้าทาย

“อร้าย! คุณนี่มันโรคจิตชัดๆ” ณิชาแทบจะร้องกรี๊ด ขืนล้วงเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้าแล้วจับโดนปิกาจูของเขาขึ้นมาจะทำยังไง

“อยากได้กุญแจรถคืนก็มาล้วงเอาสิคุณ” ภควัตรท้าทายสีหน้ายิ้มๆ การได้แกล้งผู้หญิงคนนี้คือความสุขของเขาอย่างแท้จริง

“จะบ้าเหรอ ใครจะกล้าล้วง”

“ถ้างั้นผมจะยึดกุญแจรถของคุณไว้ก่อน แล้วคุณต้องอยู่เคาน์ดาวน์กับผมพรุ่งนี้อีกคืนนึงแล้วค่อยกลับกรุงเทพพร้อมกัน ตกลงตามนี้นะ” ชายหนุ่มพูดเองเออเองแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างอารมณ์ดี

“ซวยจริงๆ ทำไมฉันต้องมาเจอคุณที่นี่ด้วย” ณิชาตะโกนไล่หลังซุปเปอร์สตาร์หนุ่มที่ทั้งหื่นและกวนประสาทขั้นสุด

“ณิชา!”

หญิงสาวสะดุ้งโหยงเมื่อเขาเรียกชื่อเธอเสียงดังแล้วโผล่หน้าเข้ามาในกรอบประตูอีกครั้ง “อะไรของคุณอี๊กกก”

“เรื่องคบกันผมพูดจริงนะ ผมให้เวลาคุณคิดคืนนึง พรุ่งนี้เช้าผมจะมาฟังคำตอบ หวังว่าคุณจะเซย์เยสนะ”

“ฉันไม่เซย์เยส เซย์โนอะไรกับคุณทั้งนั้น รีบออกไปเลยก่อนที่ฉันจะฆ่าคุณ” ณิชาขู่ฟ่อแล้วรีบเดินมาปิดประตูแต่ก็ไม่อาจกั้นเสียงของเขาไม่ให้ เล็ดลอดเข้ามาได้

“กู๊ดไนท์คร้าบ คืนนี้ผมจะฝันถึงคุณ”

“ไม่ต้องมาฝันถึงฉัน ฉันไม่อยากอยู่ในความฝันของผู้ชายหื่นๆ แบบคุณ” ณิชากัดปาก จิกปลายเท้าเพื่อไม่ให้สติแตกแล้ววิ่งออกไปบีบคอคนที่อยู่ๆ ก็โผล่มาทำลายความสงบของเธอกลางดึก