1.3 | มีอารมณ์กับผม - NC

“ถ้าคุณไม่พูด ผมก็ไม่ปล่อย”

“จะมาบังคับให้ฉันพูดทำไมเนี่ย” ณิชายกมือทั้งสองข้างขึ้นดันแผงอกของเขาเอาไว้ไม่ให้ทรวงอกเบียดกับเขามากนัก

“ถ้าไม่พูดก็แสดงว่าไม่รู้ว่าเมื่อกี้ผมทำอะไร งั้นผมจะทำอีกรอบ” พูดจบก็โน้มใบหน้าเข้าหาคนในอ้อมกอดหมายจะจูบ

“อย่า...” ใบหน้ายาวรีได้รูปเบี่ยงหลบ ทำให้ริมฝีปากร้อนผ่าวแนบลงบนแก้มนวลแทน

“แค่จูบ” เขาพึมพำอย่างเผลอไผลพลางลากริมฝีปากจากแก้มไปยังซอกคอแล้วแตะปลายลิ้นอุ่นชื้นลงบนผิวเนื้อก่อนดูดดึงอย่างแรง

ณิชาขยุ้มอกเสื้อเขาไว้แน่นด้วยมือทั้งสองข้าง แรงดูดทำให้เธอเสียวแปล๊บไปถึงปลายถันที่ตอนนี้หดเกร็งจนเจ็บร้าวและตรงหว่างขาเธอก็ร้อนวาบขึ้นมาอีกครั้ง

“คุณมีอารมณ์กับผมแล้วใช่มั้ย” ภควัตรกระซิบถามก่อนจะไล้ปลายลิ้นไปตามสันใบหูขาวสะอาด

“ฉันไม่...” เธอปฏิเสธเสียงแผ่วหวิว ลมหายใจหอบสะท้าน ทรวงอกซึ่งปราศจากบราเซียกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจเข้าออก

“คุณโกหกผมไม่ได้หรอก” เขาสอดมือเข้าไปในเสื้อเธอแล้วเลื่อนขึ้นไปสะกิดปลายถัน “ตรงนี้คุณแข็ง คุณกำลังอยาก...”

“ฉันไม่...อื้อ...” คำพูดที่ต้องการพูดถูกแทนที่ด้วยเสียงครางสะท้านเมื่อยอดดอกถูกปลายนิ้วแกร่งบดขยี้ จากนั้นแผ่นหลังก็ถูกดันไปชิดกับผนังห้องแล้วริมฝีปากของเขาก็ประกบแนบลงบนเรียวปากนุ่ม

ณิชาได้ยินเสียงครางต่ำพร่าของเขาขณะที่จูบอย่างดูดดื่มล้ำลึก หน้าท้องถูกสะโพกหนากดทับทำให้ขยับตัวหนีไปไหนไม่ได้ จูบของเขาทั้งเร่าร้อนและหิวกระหาย แต่ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกว่าถูกคุกคามเลยสักนิด ตรงกันข้าม มันกลับทำให้เธอเคลิบเคลิ้มและเผลอจูบตอบเขาอย่างเงอะงะแบบคนที่ไม่เคยจูบกับใครมาก่อน

ภควัตรละมือจากทรวงอกอวบอิ่มแล้วเลื่อนลงเบื้องล่าง สอดเข้าไปใต้ขอบเอวกางเกงขาสั้น ฉับพลันหัวใจของเขาก็เต้นระรัว เขาคิดว่าเธอจะแค่โนบรา แต่นี่กางเกงชั้นในเธอก็ไม่ได้ใส่

ผู้หญิงคนนี้โคตรเซ็กซี่

“คุณนี่จุดติดเร็วเหมือนกันนะ” เขาพูดพลางกรีดปลายนิ้วไปตามรอยแยกของกลีบเนื้อเปียกลื่น

“คุณแฉะเพราะผม” เขายิ้มใส่นัยน์ตาเธออย่างพึงพอใจก่อนจะกดปลายนิ้วแกร่งแทรกเข้าไปในโพรงเนื้ออ่อนนุ่ม

ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมที่ไม่คุ้นเคยเสียดลึกเข้ามาในร่างกาย ณิชากัดริมฝีปากล่างไว้แน่นด้วยความเสียวสยิว ใบหน้าสวยหวานแดงซ่านแหงนเงยไปด้านหลัง กล้ามเนื้อภายในเต้นเร่าบีบรัดเขาเป็นจังหวะตุบตับ

“มีใครเคยทำกับคุณแบบนี้มาก่อนหรือเปล่า” ภควัตรถามพลางหมุนวนปลายนิ้วเป็นวงเชื่องช้าก่อนจะถอนออกแล้วผลักดันกลับเข้าไปใหม่อย่างใจเย็น

“ไม่...” ณิชาส่ายหน้าลมหายใจหอบสะท้าน ร่างกายร้อนรุ่มราวยืนอยู่บนเปลวไฟ

“แปลว่าผมคือคนแรกที่ทำแบบนี้กับคุณ” ชายหนุ่มยิ้มร้ายอย่างพอใจแล้วกดคลึงปุ่มเนื้ออ่อนไหวด้วยนิ้วโป้ง ถ้าแม้แต่ปลายนิ้วก็ยังไม่เคยมีใครรุกล้ำเข้าไปอย่างอื่นก็ไม่ต้องพูดถึง

เขามั่นใจว่าเธอยังเวอร์จิ้นอยู่ล้านเปอร์เซ็นต์

“อื้อ...”

“อื้อ...นี่คือจะตอบว่า ‘ใช่’ หรือเสียงคราง” เขาถามพลางขยับนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะหนักแน่นและสม่ำเสมอ

“คุณคือ คนแรก” หญิงสาวกัดฟันตอบด้วยความกระดากอาย เขาเป็นผู้ชายที่กวนประสาทที่สุดเท่าที่เธอเคยรู้จัก

“ถึงว่า คุณโคตรแน่น” น้ำเสียงของเขาสั่นพร่าอย่างตื่นเต้นเมื่อคิดว่าหากสิ่งที่สอดแทรกอยู่ในร่างกายเธอตอนนี้คือความเป็นชายของเขาจะรู้สึกดีขนาดไหน

“เอามือคุณ...ออกไป...จากตัวฉัน” ปากสั่งให้เขาถอนออก หากแต่สะโพกเธอกลับหมุนวนและแอ่นเข้าหาอย่างไม่ไว้หน้าตัวเอง

“คุณไม่อยากให้ผมเอาออกหรอก” ภควัตรบอกอย่างรู้ทัน “คุณต้องการผม”

“ฉันไม่...ต้องการ” ณิชาปฏิเสธเสียงแผ่วหวิว ขัดกับปฏิกิริยาทางร่างกายที่กำลังวอนขอเขาอย่างกระตือรือร้น

“ยอมรับความจริงเถอะ ว่าคุณต้องการผม” เขาพูดพลางหมุนวนเป็นวงเชื่องช้าชวนบ้าคลั่งก่อนจะขยับลึกเข้าไปสะกิดปุ่มเนื้อลึกลับที่ยังไม่เคยมีใครแตะต้องมาก่อน

“อื้อ...” หญิงสาวครางสะท้าน ร่างกายรวดร้าวแทบแตกสลาย แข้งขาอ่อนเปลี้ยแทบยืนไม่อยู่จึงต้องเกาะไหล่หนาของเขาเอาไว้เป็นหลักยึด เขาจูบเธออย่างล้ำลึกอีกครั้งพร้อมกับขยับนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะถี่รัว ส่งผลให้ร่างบางกระตุกเกร็งพร้อมกับส่งเสียงหวีดร้องแผ่วหวาน

“นี่เป็นจุดสุดยอดครั้งแรกของคุณหรือเปล่า” ภควัตรถามพลางแนบแก้มลงบนเรือนผมหอมกรุ่นของคนที่ปักหน้าผากลงกลางอกกว้างของเขาอย่างอ่อนแรง ลมหายใจของเธอยังหอบลึก ร่างกายยังสั่นเทิ้ม “ผมดีใจนะที่เจอคุณที่นี่”

ณิชาดันตัวเองออกจากอกเขา พยายามยืนให้มั่นคงที่สุดบนขาที่อ่อนเปลี้ยของตัวเองแล้วตวัดมือตบหน้าเขาอย่างสุดแรง

“คุณดีใจ แต่มันเป็นความซวยที่สุดของฉันที่เจอคุณที่นี่ คุณทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไง คนทุเรศ! โรคจิต! บ้ากาม!”