Chapter 5 : งานแรกของประธานโรคจิต

Chapter 5 : งานแรกของประธานโรคจิต

"สวัสดีค่ะพี่พิชชา"

ใบหน้าสวยก้มรับด้วยรอยยิ้ม เหล่าพนักงานทักทายเหมือนทุกวัน แต่วันนี้จิตใจเธอกลับไม่ปลอดโปร่งเหมือนอย่างเคย เพราะเมื่อคืนเอาแต่คิดมากเกี่ยวกับเรื่องที่อีธานบอกเอาไว้

"ฉันจะให้เวลาทดลองงานสักเดือน เธอต้องทำทุกอย่างที่ฉันสั่ง ถ้าทำได้ เธอก็กอดขาเก้าอี้เลขาบอร์ดบริหารนั่นไว้ได้ แต่ถ้าไม่......"

"ก็ใสหัวออกไปจากบริษัทของฉัน"

ประโยคเหล่านั้นมันฝังอยู่ในหัวเธอ จนหัวเธอจะระเบิดออกมาซะให้ได้

"อ้าวพี่พิชชา สวัสดีค่ะ"

อัญญาที่เดินถือแก้วกาแฟทักทายยิ้ม ๆ

"สวัสดีจ้ะ"

อัญญาที่เหมือนพึ่งนึกอะไรออกก็รีบวิ่งเหยาะ ๆ ไปที่โต๊ะ วางแก้วกาแฟลงและหยิบแฟ้มบางอย่างยื่นให้กับเธอ

"นี่เป็นงานแรกที่ท่านประธานมอบหมายให้ค่ะ รบกวนพี่พิชชาส่งก่อนเย็นนี้ ห้าโมงนะคะ ท่านประธานเร่งมาค่ะ"

พิชชารีบเดินกลับห้องทำงานทันที เปิดเอกสารที่อีธานเตรียมไว้ให้ ยัยน์ตากลมโตกวาดมองเนื้อหาบนเอกสารอย่างละเอียด ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

"เตรียมสถานที่งานเลี้ยงต้อนรับประธานบริษัทคนใหม่ จากเครือ SKCOMPANY!"

เธอหลับตาและสูดหายใจลึก กำหนดการงานเลี้ยงสามทุ่มคืนนี้ แต่เขาให้เธอส่งตอนห้าโมงเย็น จะแกล้งกันเกินไปแล้ว

"คิดว่าจะบีบฉันลาออกได้ง่าย ๆ สินะ"

นัยน์ตาคมของประธานหนุ่ม กำลังจดจ้องเอกสารการค้าในรอบห้าปีย้อนหลังของบริษัทที่ตนพึ่งทำการซื้อมา

"นายครับ"

คิมโค้งตัวเล็กน้อย ก่อนจะรายงานสถานการณ์ที่เจ้านายสั่ง

"ตอนนี้คุณพิชชากำลังเริ่มทำงานแล้วครับ"

เมื่อเจ้านายหนุ่มไม่ได้พูดอะไร คิมจึงหันหลังเตรียมเดินออกจากห้อง

"เดี๋ยว"

อีธานเงยหน้า เขาพึ่งคิดอะไรสนุก ๆ ได้เพิ่ม

"ถ้าเสร็จทันเวลา ให้เป็นพิธีกร แล้วก็ดูแลแขกห้องพิเศษ"

คิมนิ่งอยู่พักเดียว ก่อนจะโค้งหัวและเดินออกไป แม้ในฝจจะรู้สึกไม่เห็นด้วย แต่ในเมื่อเป็นคำสั่ง หน้าที่ของเขาคือต้องทำ

อีธานปิดเอกสารลง เอนตัวพิงเก้าอี้หรูพร้อมกับเบี่ยงตัวออกไปทางด้านนอกตัวตึกที่เป็นกระจกใส มองเห็นวิวตึกด้านล่างและรถเล็กใหญ่

ติ้ด! ๆ

มือหนากดรับโทรศัพท์ ก่อนเสียงที่คุ้นเคยจากปลายสายจะดังขึ้น

'ท่านประธาน เย็นนี้รับเด็ก ๆ ไหมครับ'

เสียงทะเล้นจากปลายสายทำให้อีธานยกยิ้ม

"มึงว่างขนาดนั้นเลยรึไง"

ประธานหนุ่มถามอย่างเป็นกันเองด้วยความสนิทสนม

'เออ เดี๋ยวกูพาสาวสวย ๆ ไปดูแล ถือว่าเป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ จากเพื่อนสนิทอย่างกู'

"ไม่ต้องหรอก กูมีไว้แล้วคนนึง ไม่รู้จะถูกใจมึงไหมไหม"

'ว้าว ร้อยวันพันปีมึงสนใจเรื่องแบบนี้ซะที่ไหน แสดงว่าคนนี้คงต้องมีอะไรเตะตามึงแน่ ๆ'

น้ำเสียงตื่นเต้นจากปลายสาย พาให้อีธานขำเบา ๆ

"เตะตาน่ะใช่ แต่เป็นทางไม่ดีสะมากกว่าว่ะ"

'หืม ใครวะกล้ามาขัดอารมณ์คุณอีธาน ชะตาขาดซะละมั้ง'

"เออ แค่นี้แหละ เย็นนี้เจอกัน"

'โอเคครับท่านนนน'

16:00 น. @ห้องประชุมSK

หญิงสาวปาดเหงื่อที่ผุดอยู่บนใบหน้า ตาก็มองสำรวจพนักงานแต่ละฝ่ายที่กำลังจัดเตรียมงานเลี้ยงอย่างเร่งรีบ ในเวลาอีกเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงงานก็จะเริ่ม ดีที่ทุกอย่างใกล้เสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"คุณพิชชา"

เธอหันไปมองชายแปลกหน้าในชุดสูทเรียบร้อย ใบหน้าของเขาเรียบนิ่ง ไร้อารมณ์

พิชขาจำเขาได้ เขาคือลูกน้องข้างกายของอีธานนั่นเอง

"ค่ะ"

"ผมคิมนะครับ ผู้ช่วยท่านประธาน งานเรียบน้อยดีไหมครับ"

เขาสังเกตใบหน้าสวยได้รูปของเธอที่มีเหงื่อผุดตามใบหน้า และเสื้อผ้าที่ดูยับยู่ยี่เล็กน้อย ต่างจากช่วงบ่าย

"อีกประมาณครึ่งชั่วโมงทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้วค่ะ"

"ท่านประธานอยากให้คุณเป็นพิธีกรในงาน และดูแลแขกวีวีไอพีในช่วงหลังงานจบในห้องอาหาร มีค่าล่วงเวลาให้ครับ"

ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันเบา ๆ เขาไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ จริง ๆ ด้วย แม้ว่างานส่วนที่เขาสั่งจะทำเธอหัวหมุนจนสภาพดูไม่ได้ก็ตาม แต่สิ่งที่เธอต้องทำก็คงมีแค่ต้องอดทนเท่านั้น

"ได้ค่ะ"

"นี่เป็นชุด และเครื่องสำอางค์ครับ ส่วนสคริปต์พิธีกร คุณพิชชาต้องจัดการเองนะครับ"

"ไม่มีปัญหาค่ะ"

คิมพยักหน้ารับ ส่งชุดและกล่องต่าง ๆ ให้เธอถือจนล้นมือ

"คุณพิชชาจะกลับไปแต่งตัวที่บ้านหรือจะขึ้นไปที่ห้องก็ตามสะดวกนะครับ"

"ขอบคุณค่ะคุณคิม"

พิชชาลากสังขารที่ปวดร้าวไปทั้งตัวขึ้นลิฟต์มาบนห้องของบริษัทที่เงียบสงัด ร่างเล็กวางของลงก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาภายในห้องอย่างหมดแรง

นัยน์ตาสวยเปิดขึ้นช้า ๆ เธอเหม่อมองเพดานด้านบนอย่างเหม่อลอย อีธานเปลี่ยนไปเป็นคนละคนจนเธอรู้สึกหวาดกลัว แต่หากเทียบกับเรื่องในอดีตที่เกิดขึ้น เขาจะเป็นแบบนี้ก็ไม่แปลก

"เห้อ ทำไมต้องมาเจอกันอีกนะ"

พิชชาบ่นเบา ๆ มือก็คว้าชุดที่ถูกเตรียมไว้ให้เปิดออกช้า ๆ ก่อนนัยน์ตาสวยจะเบิกกว้าง

"อะไรกันเนี่ย"

23:00 น. @SKPARTY

"เชิญครับนาย"

นัยน์ตาคมกวาดมองรอบ ๆ งาน ที่หรูหรา และเป็นระเบียบเรียบร้อยอย่างไร้ที่ติ เขาหย่อนตัวลงนั่งบนโต๊ะหรูที่ถูกจัดเอาไว้สำหรับแขกราว ๆ 50 คน ซึ่งเป็นระดับ CEO และคนใหญ่คนโตเท่านั้น

"ผู้หญิงคนนั้นล่ะ"

"ใกล้เปิดงานแล้วครับ เดี๋ยวคงมา"

แขกทุกคนต่างดื่มด่ำอาหารรสชาตดีและงานที่ถูกออกแบบมาได้อย่างน่าพอใจ

"ดีครับท่านประธานอีธาน"

'ไมค์' หนุ่มรูปหล่อ ขี้เล่น เพื่อนสนิทของอีธานเดินเข้ามานั่งลงข้าง ๆ อย่างอารมณ์ดี

"มาเร็วเชียวนะมึง"

"ก็วันนี้มึงบอกมีคนน่าสนใจ กูเลยรีบมาดูไง"

เขากำลังพูดถึงผู้หญิงที่อีธานกำลังเพ่งความสนใจไปให้ ไม่ว่าจะดีหรือตรงกันข้าม การจะทำให้ผู้ชายอย่างอีธานคนนี้สนใจได้ ต้องมีอะไรพิเศษอย่างแน่นอน

ไมค์กวาดสายตาไปรอบงานด้วยรอยยิ้ม เขาเอ่ยชมออกมาอย่างยอมรัม

"งานสวยดี ต้องตบรางวัลให้หน่อยแล้วมั้ง"

อีธานยกไวน์กลิ่นหอมเตะจมูกขึ้นจิบ ก่อนเสียงฮือฮาจากประตูทางเข้าจะดังขึ้นเรียกความสนใจ

"อะไรวะ"

ไมค์เองก็เลิกคิ้ว พยายามเพ่งมองผ่านแขกเหรื่อที่ยืนบดบังอยู่

ร่างสมส่วนของใครบางคนก้าวผ่านผู้คนออกมาช้า ๆ

ผมยาวถูกดัดเป็นลอนได้รูป ชุดสีขาวรัดรูปผืนบาง โชว์ผิวขาวกระทบแสงไฟ ส่งให้เธอดูโดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมาย ยิ่งใบหน้าเล็กได้รูปที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์พอเหมาะ ยิ่งส่งให้เธอดูสวยจนแทบละสายตาไม่ได้

"เชี่ย สวยชิบหาย"

ไมค์มองหญิงสาวที่เดินเข้ามาใกล้หัวจรดเท้าพลางกลืนน้ำลายลงคอ ผิดกับอีธานที่มองเธอนิ่ง ๆ พร้อมกับยกไวน์ขึ้นกระดก

พิชชาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าอีธานและชายข้างกายเขา เธอปั้นยิ้มบาง ๆ โค้งตัวทักทายเขาเล็กน้อย ก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้ไมค์พร้อมกับเดินขึ้นเวทีไป

"สวยชะมัด หามาจากไหนวะเนี่ย"

ไมค์ชมอีกครั้ง ยิ่งสัดส่วนที่ดูจะซ่อนรูปโผล่พ้นเกาะอกนั่นออกมา ยิ่งเรียกสายตาเหล่าตาเฒ่าหัวงูเงินหนาพวกนี้ได้ถนัด

"สวัสดีค่ะทุกท่าน ดิฉันพิชชา เป็นพิธีกรดำเนินงานในค่ำคืนนี้ค่ะ"

น้ำเสียงหวานชวนฟังและรอยยิ้มชวนมองพาให้แขกเหรื่ออิ่มเอมหันถ้วนหน้า เธอมำหน้าที่พิธีกรได้อย่างดีและคล่องแคล่วในเวลาสั้น ๆ จนคิมประหลาดใจ

"ขอเชิญท่านประธานแห่ง SK คนใหม่ ผู้เปี่ยมไปด้วยวิสัยทัศน์ที่ก้าวไกล ผู้มุ่งมั่นพัฒนาบริษัทให้ก้าวเข้าสู่อุตสาหกรรมอันรุ่งเรืองและยั่งยืน คุณอีธาน อุดมรวิชกานต์ค่ะ"

เสียงปรบมือเกรียวกราวต้อนรับประธานหนุ่มดังไปทั่วห้องงานเลี้ยง เวลาดำเนินไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดงานเลี้ยงขนาดย่อมก็จบลงด้วยดี แขกเหรื่อต่างพากันชื่นชมการออกแบบงาน เมนูอาหาร และพิธีกรสาวที่ทั้งสวยและมากความสามารถอย่างพิชชา

แขกวีวีไอพีทั้งหกคนก็เดินตรงเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงพิเศษที่จัดไว้ โดยมีคิมที่เดินจรฃเข้ามาหาเธอ

"เชิญครับ"

"ค่ะ"

เธอตอบรับ ก่อนจะเดินตามคิมไปเงียบ ๆ มือเล็กชื้นเหงื่อไปหมดเพราะความกังวล ในสถานการณ์ที่มีแต่ผู้ชายที่มีทั้งอำนาจ และเงิน ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ก้าวเข้าไปในห้องแบบนั้นจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แค่คิดเธอก็สั่นไปทั้งตัวด้วยความกังวลแล้ว

ประตูห้องสไตล์ญี่ปุ่นถูกเปิดออก ชายหกคนที่รวมทั้งอีธานและเพื่อนของเขาหันมามองที่เธอเป็นตาเดียว ทุกคนในห้องยิ้มอย่างมีเลศนัยจนพิชชาต้องกลืนน้ำลาย

"เข้ามาสิจ้ะหนู มารินเหล้าให้ป๋าทีมา เดี๋ยวป๋าจะทิปหนัก ๆ เลย ฮ่า!ๆๆ"