บทที่ 4

"ขอบคุณนะคะ ที่ต้อนรับเพื่อนของขวัญเป็นอย่างดี"

เสียงหวานเอ่ยขึ้น เมื่อเขาขึ้นมานั่งบนเตียงเคียงข้างหล่อน ภูริหันมากอดเธอ ซึ่งแทบจะนับเป็นหนแรกที่เธอไม่ขืนตัวใส่เขา ตั้งแต่ที่เธอแท้งลูก...เขาไม่อยากจะคิดแบบนั้น แต่ว่าลูก...ที่เสียไป มันทำให้เขาและเธอมีความสัมพันธ์ที่แย่มากจริงๆ

แย่จนแทบจะขาด แต่ยังดีที่มีใย...รั้งไว้ ใยที่ว่าคือบิดามารดาของเขาที่สั่งห้ามไม่ให้เขาหย่าจากเมียคนนี้ ไม่อย่างนั้น...เขาโดนขู่ว่าจะทำให้ดีดออกจากตำแหน่ง จนไปถึงไม่ยกทรัพย์สมบัติให้ ไม่รู้ว่าจะรักจะหลงอะไรหล่อนนักหนา รักยิ่งกว่าเขาที่เป็นลูกแท้เสียอีก เขาคิดอย่างประชดประชัน

ระหว่างนี้เขาต้องประคองความสัมพันธ์นี้ให้ดีที่สุด เขาหวังว่าถ้ามีลูกด้วยกันอีกสักคน ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอ ระหว่างเขากับพ่อแม่ มันจะต้องดีขึ้นแน่นอน ตอนแรกที่เธอคุยเรื่องของคันธมาศ เขาไม่นึกสนับสนุนและชอบสักเท่าไหร่ ที่จะมีคนมาเพิ่มในบ้าน เขาไม่ชอบความวุ่นวาย และเขาคิดว่าหล่อนอาจจะมาเป็นปัญหาระหว่างเขากับวันขวัญให้มากยิ่งขึ้นไปอีก ก็เพื่อนรักกัน ตอนที่เขาถูกจับได้เรื่องเด็กที่ผูกปิ่นโตไว้ ก็เพราะคันธมาศ นั่นแหละ ยุยงส่งเสริมกัน บอกข้อพิรุธข้อจับผิดให้กัน จนส่งผลมาตรงที่เขาโดนวันขวัญจับได้คาหลักฐาน

เขาโทษแต่ภรรยาลืมโทษไปว่าทำไมตัวเองไม่ซื่อสัตย์ต่อคู่ของตน

เขาโทษแต่เธอแต่ไม่ได้หันมองตัวเองว่าควรทำอย่างไรในการประคับประคองหัวใจของคนเป็นเมีย คนที่ตัวเองรัก และหวังจะร่วมชีวิต

เขาเห็นแก่ตัว...ที่ยังไม่หยุด

ตอนแรกภูริไม่นึกชอบคันธมาศเลยอาจจะเพราะเรื่องนี้ แต่เมื่อเธอมาบอกว่าเพื่อนรักของเธอจะมาอยู่ด้วยระยะหนึ่ง เขาก็อยากจะบอกค้านปฏิเสธไป แต่น่ะ...คิดว่ายังไงจะต้องเอาใจเธอไว้บ้างเพราะรอยหมางยังไม่จาง ก็จำต้องตอบรับ เขายังไม่มีโอกาสได้เจอเพื่อนรักของ วันขวัญคนนี้เลยสักหน เขาเคยเห็นหล่อนแต่ในรูปถ่าย เห็นผาดๆ ไม่ได้จับจ้องเป็นพิเศษอะไร ก็พอจะมองว่าหล่อนก็สวยดี แต่พอมาเห็นตัวจริงแบบนี้...เขาก็รู้เลยว่าหล่อนน่าจะถ่ายรูปไม่ขึ้น รูปถ่ายไม่อาจจะถ่ายทอดเสน่ห์ของหล่อนได้หมด...

หล่อนมีเสน่ห์มาก

เยิ้มหยาดไปทั้งตัว

คิดแล้วก็ต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ท่องบอกตัวเองว่าเขาจะไม่พลาดอีก ในระยะนี้ ในระยะยังผสานรอยร้าวไม่หมด เขาก้มลงจูบแก้มเธอเบาๆ กลิ่นของเธอยังหอมอ่อนๆ เหมือนเดิม

"อะไรที่เป็นความสุขของขวัญผมต้องทำให้อยู่แล้วสิครับ เรื่องแค่นี้เอง เขาเป็นเพื่อนขวัญก็เหมือนเป็นเพื่อนของผมด้วย"

จมูกของเขาเริ่มไล้จากแก้ม ลงต่ำไปยังลำคอ มือค่อยๆ ลูบเลื่อนขึ้นไปตามสีข้างของวันขวัญ มันกำลังจะถึงจุดมุ่งหมายอวบนุ่ม แต่เสียงหวานสั่นๆ เล็กน้อย ดังขัดขึ้นเสียก่อน

"อย่าค่ะภู"

"ทำไม..."

เขายังคงเคลียจมูกเกลี่ยไปตามผิวขาวผ่องหอมกรุ่นของภรรยา ห่างเหินกันมานาน เมื่อได้กอดเธอแบบนี้ ความรู้สึกเดิมเหมือนแรกเริ่มรักก็ผลิพุ่ง

"ขวัญยังไม่พร้อม ขวัญ...ขวัญไม่ได้รู้สึกดีกับการทำอะไรแบบนี้ ในตอนนี้"

เธอเม้มปาก ตัวเกร็งแข็ง ภูริเองหยุดชะงัก เกือบจะตวาดเธอว่าเขาน่ารังเกียจตรงไหนเธอถึงไม่ยอมมีเซ็กซ์ด้วย

สาเหตุเพราะการแท้ง...

ที่หล่อนกล่าวหาเขานั่นแหละ

เมื่อนึกมาได้ถึงตอนนี้ เขาก็ประคองหน้าเธอ แล้วมองสบตาเธอด้วยนัยน์ตาฉายปรารถนา พร้อมกับเอ่ยเสียงพร่า

"โธ่ขวัญ เราเป็นผัวเมียกัน ผม...อยาก"

"วันอื่นได้ไหมคะภู คืนนี้ภูจะไปเที่ยวก็ได้นะคะ"

เธอเม้มปากแน่น น้ำตาของเธอเอ่อคลอ ภูริถอนใจออกมาเฮือกใหญ่ เขาสั่นหน้า

"ผมอยากนอนกับขวัญไม่ใช่คนอื่น นอนกับเมีย เมียที่ผมรัก"

ประโยคนั้นเกือบทำให้วันขวัญรู้สึกดี...แต่ก็แค่เกือบ เธอกอดเขา มือของเธอสั่นเล็กน้อย บางทีเธออาจจะทำ...บางสิ่งให้เขา แทนการให้เขาทำรักกับเธอ

"ขวัญยังไม่พร้อมจริงๆ นะคะ ให้ขวัญทำให้ภูได้ไหม..."

เธอเอื้อมมือไปกอบกุมส่วนชายที่แข็งร้อน แล้วมองหน้าเขาด้วยสายตาอ้อนวอน ภูริหรี่ตาลงเล็กน้อย มือของเธอทำให้เขากระตุกเบาๆ ภรรยาของเขาไม่เคยเป็นฝ่ายรุก วันขวัญเป็นคนเรียบร้อยและไม่ได้ผาดโผนในเรื่องเซ็กซ์ เธอเกือบจะเหมือนตุ๊กตายางบนเตียงสำหรับเขาในบางหนก็ว่าได้...นี่เป็นอีกเหตุที่ทำให้ภูริที่ชื่นชอบในเรื่องเซ็กซ์ หาเหตุไปกินเล็กกินน้อย จนถึงขั้นผูกปิ่นโตกับหญิงสาวที่พึงใจในเรื่องบนเตียงว่าผาดโผนร้อนแรงถึงใจเขานัก

"ขวัญจะทำอะไร"

เขาลองหยั่งเชิงเธอดู อยู่ด้วยกันมาเกือบสามปีแล้ว เธอไม่เคยเสนออะไรแบบนี้เลย บางคนเขาสอนให้เธอทำให้เขามีความสุขบ้าง เธอก็เอียงอายและไม่กล้าทำ จนภูริบางทีก็หงุดหงิดอารมณ์เสียกับเธอ แต่ก็ยอม...เพราะรัก

แรกๆ ก็รัก

แต่หลังๆ พอมีเรื่องขัดกันในไลฟ์สไตล์เรื่องเซ็กซ์บ้าง เรื่องนอกใจของเขา รักมันก็จาง จนต้องหาน้ำตาลมาเติม ไม่อย่างนั้น ชีวิตคู่ของเขากับหล่อนคงได้พังแน่ๆ

"ขวัญจะ..."

วันขวัญหน้าแดงก่ำ เพื่อนสนิทผู้มากประสบการณ์ของเธอ สั่งสอนมาว่า เธอจะทำอย่างไรได้บ้าง ในการเอาตัวรอดจากการมีเซ็กซ์กับสามีในเวลาที่หล่อนไม่พร้อม และขณะเดียวกันก็ทำให้เขาพอใจได้ด้วย

แล้วแทนคำตอบ เธอก็ก้มหน้าลงต่ำ แนบหน้ากับหน้าขาเขา พร้อมกับปลดกางเกงนอนของเขาลง ภูริไม่ได้สวมกางเกงในนอน ส่วนนั้นมันดีดผงาด ท้าทายสายตาของเธอทันที

วันขวัญกลืนน้ำลาย ก่อนจะตัดสินใจ...

ภูริถึงกับเกร็งไปทั้งร่าง เมื่อภรรยาทำในสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเธอจะกล้าทำ เธออ้าปากออกกว้างแล้วครอบลงมากับส่วนชายที่กระตุกรับ

"อืม ขวัญ โอ..."

เธอทำแบบนี้คันธมาศสอน ค่อยๆ เลียลิ้ม แม้รสชาติและกลิ่นของมันจะแปลกมากในความรู้สึก แต่เธอก็ทำ...เสียงซี้ดซ้าดของภูริทำให้เธอรู้สึกว่า เธอมีอำนาจเหนือเขา เมื่อส่วนนั้นของเขาอยู่ในปากเธอแบบนี้

เธอค่อยๆ ดูดปลาย เลียส่วนนั้น ราวกับว่ามันเป็นของอร่อยสักชิ้นในจินตนาการของเธอ วันขวัญหลับตาแน่น แล้วทำ...ตามที่เพื่อนสนิทสอน

"อืม ขวัญ ดีจ้ะ ดีมาก ค่อยๆ รูดมันแบบนั้น ระวังฟันนิดหนึ่งครับ โอ ขวัญ อา"

เขาครางกระหึ่ม เมื่อใกล้ถึงจุดปลดปล่อย ภูริที่ปรกติทนทานเรื่องเซ็กซ์ แต่นี่เป็นเรี่องที่เหนือคาด มันทำให้เขาตื่นเต้น และระเบิดออกมาอย่างรวดเร็ว

เขาจับที่ต้นคอเธอ บังคับจังหวะให้เธอกลายๆ วันขวัญโอนอ่อนตามจังหวะมือนั้น บางทีเขาก็เสยมาเข้าลึกเกือบถึงคอของเธอ แต่เธอก็ไม่ได้ขืนตัวอะไร ยอมให้เขาคุมจังหวะแห่งความสุข

"อื้ม อื้อ"

"อา...ขวัญ โอ..."

น้ำรักของเขาพุ่งออกมาจนล้นออกปากเธอ วันขวัญอมไว้แล้ววิ่งไปคายในห้องน้ำ ภูริที่ปลดปล่อยออกมาแล้วก็นอนแผ่หายใจหอบน้อยๆ ตาปรือมองภรรยาที่ค่อยๆ เดินออกมา เธอหน้าแดงก่ำ เขายิ้มให้เธออย่างเอ็นดู...

"เป็นยังไงบ้าง"

เขาถาม วันขวัญขึ้นมานั่งบนเตียง แล้วตีขาเขาเบาๆ แล้วพึมพำเสียงอ่อน

"ขวัญสำลัก...เอ่อ..."

หน้าของเธอแดงยิ่งกว่าเดิม โอ...เธอกล้าทำมัน เธอทำมันได้...และทำให้เขาพอใจด้วยสิ แบบนี้เธอก็เลี่ยงการมีเซ็กซ์กับเขาได้...จนกว่าจะพร้อม

พร้อม...

นั่นสิเธอจะพร้อมเมื่อไหร่

เขาหัวเราะเสียงทุ้ม แล้วดึงเธอมากอดไว้ ก่อนจะกระซิบบอกว่ารักเธอ เธอน่ารักมาก...เขาชอบที่เธอทำแบบนี้ เขาชอบที่เธอเป็นแบบนี้

วันขวัญกอดเขาก่อนจะหลับตาลง เสียงหายใจของภูริดังสม่ำเสมอ เป็นจังหวะบอกว่าเขาหลับไปแล้ว...