บทที่ 2

"แล้ว...เราจะเจอกันอีกเมื่อไหร่คะคุณภู"

"คงไม่แล้ว"

"..."

"ผมจะโอนค่าใช้จ่ายให้แสนหนึ่ง อย่างอแงผมนะแป้ง"

"ค่ะ ขอบคุณมากๆ นะคะ แต่ถ้าเลือกได้แป้งก็อยากเลือกคุณมากกว่าเงินค่ะ"

ภูริกดวางสายแล้วก็ กดแอพบัญชีโอนเงิน เขาจัดการโอนเงินแล้วเรียบร้อย ก็กดบล็อกหมายเลขของเธอเสีย

เขาถอนหายใจหนักๆ แล้วมองทางกระจกส่องหลัง สภาพของเขาตอนนี้ เข้าบ้านไปเมียของเขาจะว่าอะไรไหมนะ? จะเชื่อไหมถ้าเกิดว่าเขาจะบอกว่าเขาติดเคอร์ฟิว...

สถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้มันก็เอาตรงนี้อ้างได้ ขอบใจพวกม็อบดีไหมนะ?

แน่ล่ะเขาถูกหล่อนจับได้ตอนนั้น ก็สัญญาแล้วว่าจะไม่มีอีก แต่ด้วยสันดาน มันก็ห้ามปรามกันลำบาก เขารักเมียเขา แต่เรื่องเซ็กซ์บางทีกินข้าวจานเดิมๆ ก็ต้องออกมาหารสชาติใหม่ๆ กันบ้าง

ทำไมวันขวัญไม่เข้าใจบ้างนะ

ว่าเขาก็แค่ไปกินอาหารนอกบ้าน...แล้วสุดท้ายก็กลับมาตายรัง

การที่เธอจับเรื่องที่เขาซ่อนเด็กไว้ได้ล่าสุด มันทำให้เธอโกรธเขามา ตีโพยตีพายร้องไห้เสียใจ การทะเลาะกันบานปลายจน...เกิดเหตุนั้น เหตุที่เขาไม่ได้ตั้งใจเลยสักนิด

เธอแท้งลูก

วันขวัญโทษว่าเป็นเพราะเขา

ภูริถึงกับคุกเข่าขอร้องเธอเพื่อไม่ให้หย่า พ่อแม่ของเขาไม่ยอมแน่ๆ ถ้าเขาจะหย่าจากเธอ มีหวังโดนตัดออกจากกองมรดก วันขวัญคือยอดสะใภ้ของพวกท่าน หล่อนทั้งเก่ง ฉลาดเฉลียว และต่อยอดธุรกิจได้เก่ง จริงอยู่เขาเองก็เป็นเจ้าของธุรกิจ แต่นั่นก็มีแบ็กคือพวกท่าน ลำพังเขาเองไม่ได้เก่งอะไรมาก อาศัยทีมบริหารและบิดาก็ว่าได้ เขาด้อยกว่าวันขวัญในเรื่องเกมการบริหาร ได้หล่อนช่วยในบางครั้งทั้งเรื่องเงิน และเรื่องแผนงาน

ถอนใจน้อยๆ ขณะที่มองดูตัวเองในกระจกอีกหน หวังว่าหล่อนคงจะเชื่อ ว่าเขาไม่ได้ไปเหลวไหลอะไร เขาเข็ดแล้วกับเรื่องหนนั้น เป็นเสือ...ที่ลบลายทิ้งเพื่อเมีย

เขามีโปรเจกต์จะมีทายาทกับเธออีกหน เพราะไว้ผูกมัดเธอซ้ำอีกเงื่อน ต่อจากทะเบียนสมรสนั่นแหละ

ภูริเดินออกจากรถยนต์คันหรู ทำเป็นเดินเซนิดๆ เข้าบ้าน เด็กรับใช้หลีกทางให้เขา เมื่อเกือบจะชนเขาเข้า เรือนหอแห่งนี้พ่อกับแม่เขาให้เป็นของขวัญสำหรับลูกสะใภ้คนเก่ง และขู่บุตรชายไว้ว่า ถ้าเกิดเขาทำให้ วันขวัญเลิกรา ที่นี่ก็จะตกเป็นของหล่อน...ไม่ใช่ของเขา

รักกันนักรักกันหนา จนเขานึกว่าเขาไม่ใช่ลูก หล่อนเป็นลูกแทนไปแล้ว

คิดขำๆ แล้วก้เดินขึ้นบ้านไปยังชั้นสองของบ้านที่เป็นห้องนอนของเขาและหล่อน เขาลงทุนเอาเหล้าในรถมาเทใส่มือแล้วสะบัดมันใส่เสื้อผ้าเพื่อให้มีกลิ่นกรุ่นๆ เขาจะอ้างว่าฉลองจนเมาหลับ นัดกับเพื่อนไว้แล้วว่าจะบอกแบบนั้น เบอร์ของเด็กนั่นเขาก็ลบออกไปแล้ว...ทุกสิ่งเกี่ยวกับหล่อน หายไปจากโทรศัพท์มือถือของเขาแล้ว

เขาเปิดประตูเข้าไปในห้อง เสียงน้ำไหลในห้องน้ำทำให้เขาใจชื้นที่มีเวลาเตรียมตัว เขาจะอ้อนหล่อนเสียหน่อย เหินห่างจากเรื่องบนเตียงไปพักใหญ่กับหล่อน เพราะเรื่องสุขภาพของหล่อนหลังแท้ง เขาจะทำให้หล่อนครางไม่หยุด และลืมโกรธเขา เขารู้จักเมียตัวเองดี และมั่นใจในลีลารักของตัวเอง ว่าจะทำให้เธอยอมสยบกับเขา มันอาจจะต้องเหนื่อยหน่อยกับวันขวัญ แต่เขาก็มั่นใจว่าจะทำให้เธอยอมเขาได้...

ไม่ใช่แต่วันขวัญหรอก ถ้าเจอเขาเข้าไป เรื่องนี้ ภูริมั่นใจ ว่าไม่ว่าคนไหนก็ติดใจลีลาเด็ดดวงของเขาแน่นอน

เขายืนรอหล่อนอยู่หน้าประตุห้องน้ำกะจะทำให้หล่อนตกใจ

ประตูห้องน้ำเปิดออกมา ภูริตวัดร่างที่ก้าวออกมาเข้าไปในอ้อมแขนแล้วก้มลงบรรจงจูบหล่อนอย่างดื่มด่ำ คนในอ้อมแขนเขาดิ้นรนเล็กน้อย กลิ่นของหล่อนแปลกไป เรือนร่างของหล่อน...ไม่เหมือน...

"อื้อ อื้ม"

กำปั้นของหล่อนทุบตีเขา ภูริเบิกตาโตขึ้น ก่อนจะปล่อยคนในวงแขน หล่อนเองก็รีบผละออกจากเขา แล้วยกมือปิดริมฝีปากตัวเองที่ถูกเขาจูบรุกเร้าเอาเมื่อครู่

"คะ คุณเป็นใคร"

เสียงของหล่อนตะกุกตะกักหน้าแดงก่ำ มองหน้าเขาด้วยนัยน์ตาคมวับโตสวยเหมือนตาแมว

"คุณนั่นแหละ เป็นใคร มาทำอะไรในบ้านของผม"

เขาตวาดหล่อน นัยน์ตาของเขามองไล้ไปตามเครื่องหน้าสวย...เซ็กซี่นั่น

มองไล้ลงมาอย่างลืมตัว

หล่อนอยู่ในชุดผ้าขนหนูผืนเดียว หยดน้ำยังเกาะพราวตามตัว หล่อนหุ่นดีมาก ผิวของหล่อนสีน้ำผึ้งนวลเนียนไปทั้งตัว

กลิ่นของหล่อนหอม...

เย้ายวนใจ

แม้หล่อนจะใช้สบู่กลิ่นเดียวกับเมียเขา แต่กลิ่นเฉพาะตัวของหล่อนกระมัง มันผสานเข้ากับกลิ่นสบู่ทำให้เกิดกลิ่นใหม่ที่เย้ายวนเหลือเกิน

ตาต่อตาสบตากัน แล้วต่างนิ่งกันอยู่แบบนั้น

คันธมาศหรี่ตาลงเล็กน้อย มองกวาดผู้ชายตรงหน้าทั้งตัว เขาหล่อ...มีเสน่ห์ อย่างที่เพื่อนรักบอกจริงๆ

เธอสูดลมหายใจเข้าระงับอาการตื่นเต้นตกใจที่ถูกจู่โจมเมื่อครู่

ก่อนจะแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงหวานปนแหบเล็กน้อย

"ฉันชื่อแคทเป็นเพื่อนของขวัญค่ะ เอ่อ...คุณภูหรือเปล่าคะ"

เธอเอ่ยแนะนำตัว แล้วก็ยิ้มให้กับภูริ พร้อมกับยื่นมือให้เขาจับ ท่าทางของสาวมั่นใจที่แสดงออก ในสถานการณ์แสนประหลาดนี่ทำให้ภูริยิ่ง 'ประทับใจ' หล่อนมากยิ่งขึ้น

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"

"ครับ"

เขายื่นมือให้หล่อนจับ คันธมาศปล่อยมือเขาหลังจากกระชับมันชั่วครู่ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องของเขาและภรรยา

มือเขายกขึ้นแตะปากตัวเองที่สัมผัสกับหญิงที่คิดว่าเป็นภรรยาเมื่อครู่

เพื่อนเมีย...

เขาหวังว่าหล่อนจะไม่อยู่ที่นี่นานนัก

ถ้าไม่อย่างนั้น....