
หรูเยว่ทะลุมิติมาเป็นภรรยานายทหารและตบแม่สามี 1980
บทย่อ
คุณนายซูเจินทนฟังความจริงอันน่ารังเกียจของตนเองไม่ได้ นางเงื้อมือขึ้นสูงหมายจะตบหน้าสะใภ้เพื่อสั่งสอนให้หลาบจำ เพียะ! เสียงฝ่ามือกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหว ทว่าผู้ที่ถูกตบกลับไม่ใช่หรูเยว่ แต่เป็นคุณนายซูเจินเองต่างหาก หรูเยว่ใช้ความไวกว่าคว้าข้อมือที่เหี่ยวย่นของแม่สามีเอาไว้แน่น แล้วตวัดฝ่ามือของตนเองฟาดลงบนใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางชั้นดีอย่างสุดแรง แรงตบนั้นมหาศาลจนทำให้ร่างของคุณนายซูเจินเซถลาล้มลงไปกองกับพื้นฝุ่น รอยนิ้วมือทั้งห้าปรากฏชัดเจนบนแก้มซ้ายที่บวมแดงขึ้นมาทันตาเห็น ปิ่นปักผมราคาแพงร่วงหล่นลงมาคลุกฝุ่น เหตุการณ์ทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบงัน บ่าวไพร่ทุกคนตกใจจนแทบหยุดหายใจ ซูเจียงและเสี่ยงฉงกรีดร้องออกมาพร้อมกันด้วยความหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าเชื่อสิ่งที่เห็นว่าสะใภ้ที่เคยหัวอ่อนและยอมคนมาตลอด จะกล้าลงมือตบหน้าแม่สามีผู้ทรงอำนาจแห่งคฤหาสน์ตระกูลเซี่ยจนล้มคว่ำไม่เป็นท่า
บทที่ 1 หรูเยว่
หรูเยว่พยายามขยับตัว ทว่ากลับพบว่าทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยความเจ็บปวดร้าวลึก ราวกับกระดูกทุกชิ้นถูกบดขยี้ ร่างกายไร้เรี่ยวแรงจนแทบยกแขนไม่ขึ้น เธอจำได้แม่นยำว่าตนเองคือเชฟสาวผู้กำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารในครัวของภัตตาคารระดับมิชลินสตาร์ กำลังเตรียมเมนูเด็ดเพื่อต้อนรับแขกคนสำคัญ จู่ๆ ถังแก๊สเกิดรั่วไหลและระเบิดขึ้นตูมใหญ่ ความร้อนพวยพุ่งเข้าใส่ตัวอย่างรุนแรง กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างรอบด้าน แล้วเหตุใดเวลานี้ถึงมานอนจมกองฝุ่นอยู่ในห้องแคบมืดมิดและหนาวเย็นเช่นนี้ได้
ความทรงจำมากมายที่ไม่ใช่ของตนเองหลั่งไหลเข้ามาในหัวอย่างบ้าคลั่ง ความเจ็บปวดแปลบปลาบแล่นริ้วไปทั่วสมอง
ร่างที่เธออาศัยอยู่เวลานี้มีชื่อเดียวกับเธอคือ หรูเยว่ เป็นถึงคุณหนูตระกูลพ่อค้าทองคำที่ร่ำรวยมั่งคั่งและมีชื่อเสียงที่สุดแห่งเมืองปักกิ่งในยุค 80 ทว่าเพราะความรักที่มืดบอดและลุ่มหลง เธอจึงดึงดันจะแต่งงานกับ เซี่ยอวี่ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งเมืองปักกิ่ง ชายหนุ่มผู้มีอนาคตไกล เธอรักเขาจนยอมแม้กระทั่งแตกหักตัดขาดจากครอบครัวเดิมของตนเอง เพียงเพราะคุณนายซูเจิน แม่สามีใจยักษ์ตั้งเงื่อนไขบีบคั้นสารพัด เพื่อหวังจะปอกลอกและฮุบสินเดิมของเธอมาเป็นของตนเองทั้งหมด
ชีวิตหลังแต่งงานของหรูเยว่คนเดิมกลับกลายเป็นขุมนรกบนดินอย่างแท้จริง เซี่ยอวี่มักจะต้องไปประจำการที่ค่ายทหารและออกทำภารกิจลับอยู่เสมอในต่างมณฑล
เขาแทบไม่ได้กลับมาเหยียบเรือน ปล่อยให้ภรรยาผู้อ่อนแอและหัวอ่อนต้องเผชิญชะตากรรมเลวร้ายเพียงลำพัง หรูเยว่ถูกคุณนายซูเจินโขกสับ ใช้งานหนักเยี่ยงทาส บังคับให้ซักผ้าท่ามกลางน้ำเย็นจัดในฤดูหนาว ให้กินเพียงเศษอาหารเหลือทิ้ง ทิ้งขว้างราวกับหมูหมา ทั้งยังด่าทอ กดขี่ข่มเหง หนำซ้ำยังปล่อยให้สาวใช้คนสนิทอย่าง เสี่ยงฉง ลงมือทุบตีและรังแกเธอเป็นประจำ ยิ่งไปกว่านั้นยังมี ซูเจียง ญาติผู้น้องหลานสาวของแม่สามีที่แอบหลงรักเซี่ยอวี่มาเนิ่นนาน คอยยุแยงตะแคงรั่ว หาเรื่องใส่ร้ายป้ายสีอยู่ทุกวี่ทุกวัน
ล่าสุดหรูเยว่คนเดิมถูกคุณนายซูเจินใส่ความว่าขโมยของมีค่าในคฤหาสน์
เธอถูกตบตีอย่างหนักและถูกจับขังในห้องเก็บฟืนอันหนาวเหน็บแห่งนี้ โดยถูกสั่งห้ามไม่ให้ใครส่งข้าวน้ำตกถึงท้อง
หรูเยว่ผู้อ่อนแอร่างกายซูบผอมทนรับความหิวโหยและความหนาวเย็นไม่ไหวจนสิ้นใจไปในที่สุด ทิ้งลูกสาวฝาแฝดวัยห้าขวบ เซี่ยเซียงคนพี่ และ เซี่ยเซียวน้องสาว ไว้เบื้องหลังให้เผชิญชะตากรรมอันโหดร้ายตามลำพัง เด็กน้อยทั้งสองถูกกีดกันไม่ให้พบแม่ ต้องร้องไห้จ้าหาแม่ทุกค่ำคืน
หรูเยว่คนใหม่กำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ ความโกรธแค้นปะทุขึ้นในลึกๆ เป็นถึงคุณหนูบ้านรวย มีฝีมือทำอาหาร มีความรู้ แต่กลับยอมให้คนอื่นข่มเหงรังแกจนตาย ช่างโง่เขลาเหลือเกิน ไม่ต้องห่วงนะหรูเยว่
ฉันคนนี้จะทวงความยุติธรรมคืนมาให้เธอเอง นังแม่สามีตัวดี ฉันจะตบให้หน้าหัก นังญาติผู้น้องหน้าไหว้หลังหลอก ฉันจะถีบให้หัวทิ่มดินไปเลยทีเดียว
เสียงปลดล็อกแม่กุญแจเหล็กหน้าประตูดังขึ้น แสงสว่างสาดส่องเข้ามาจ้าจนหรูเยว่ต้องหรี่ตาลงเพื่อปรับแสง สตรีสองคนก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาเยาะเย้ย
"ตายหรือยังเนี่ย สารรูปดูไม่ได้เลยนะพี่สะใภ้" ซูเจียงเอ่ยขึ้นหญิงสาวสวมชุดกระโปรงสีแดงสดดูขัดกับสถานที่อย่างห้องเก็บฟืน ใบหน้าแต้มเครื่องสำอางหนาเตอะยิ้มเยาะอย่างสะใจ
เสี่ยงฉงสาวใช้ร่างใหญ่ก้าวขึ้นมาด้านหน้าพร้อมกับยกเท้าขึ้นหมายจะเตะเข้าที่สีข้างของหรูเยว่ที่นอนนิ่งอยู่บนพื้นไม้กระดาน
"คุณป้าซูเจินสั่งให้มาดูว่าหล่อนตายหรือยัง ถ้ายังไม่ตายก็รีบลุกขึ้นไปซักผ้ากองโตเสียที อย่ามาแกล้งตายสำออยแถวนี้" ซูเจียงเอ่ยขึ้น
หรูเยว่กะจังหวะได้อย่างแม่นยำ เธอพลิกตัวหลบฝ่าเท้าของเสี่ยงฉงได้อย่างหวุดหวิด ร่างใหญ่ของสาวใช้เสียหลักถลำไปข้างหน้าเล็กน้อย หรูเยว่ใช้มือยันพื้นไม้กระดานแล้วลุกขึ้น แม้ร่างกายนี้จะอ่อนเพลียและซูบผอมจนลมพัดแทบปลิว ทว่า ดวงตาหงส์ ของเธอกลับวาวโรจน์ดุจเสือร้ายที่พร้อมขย้ำเหยื่อ จ้องมองสตรีทั้งสองด้วยความดุดันและเย็นชาจนคนมองต้องเสียวสันหลังวาบ
"แกหลบทำไม นังตัวดี" เสี่ยงฉงตวาดเสียงดังลั่นเพื่อกลบเกลื่อนความตกใจ พร้อมกับเงื้อมือขึ้นสูงเตรียมจะฟาดฝ่ามือลงบนแก้มของหรูเยว่เหมือนที่เคยทำมาตลอด ฝ่ามือหนาฟาดลงมาอย่างแรงหมายจะให้หน้าหัน แต่หรูเยว่ซึ่งผ่านการทำงานในครัวที่ต้องใช้ความไวของประสาทสัมผัสกลับเบี่ยงตัวหลบได้อย่างง่ายดาย เธอคว้าข้อมือของเสี่ยงฉงเอาไว้แน่น บีบจุดชีพจรจนอีกฝ่ายร้องโอ๊ยด้วยความเจ็บปวด
หรูเยว่ไม่รอช้า ใช้มืออีกข้างฟาดลงบนแก้มของสาวใช้ร่างใหญ่อย่างเต็มแรง ซ้าย ขวา ซ้าย และขวา เสียงฝ่ามือกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องเก็บฟืน เลือดสีสดไหลซึมออกจากมุมปากและจมูกของเสี่ยงฉงทันที
สาวใช้ร่างใหญ่ล้มก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้นอย่างหมดท่า เอามือกุมหน้าตัวเองด้วยความตกตะลึงสุดขีด ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าคนที่เคยก้มหน้ายอมรับการทุบตีมาตลอดเวลาจะกล้าลุกขึ้นมาตอบโต้ด้วยเรี่ยวแรงมหาศาลเช่นนี้
"แกกล้าตบฉันเชียวรึนังชั้นต่ำ" เสี่ยงฉงแผดเสียงร้องอย่างโกรธแค้น
"ก็ตบแกน่ะสิ นังขี้ข้าชั้นต่ำ" หรูเยว่ก้าวเข้าไปหาแล้วใช้เท้าเตะอัดเข้าที่ยอดอกของเสี่ยงฉงอย่างเต็มแรงจนอีกฝ่ายหงายหลังล้มตึงไปกับพื้น ร้องครางออกมาด้วยความจุกจนพูดไม่ออก
"นี่สำหรับที่แกเคยรังแกฉันมาตลอด และจงจำเอาไว้ใส่กะโหลกหนาๆ ของแกด้วยว่า ฉันคือนายหญิงของคฤหาสน์หลังนี้ เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเซี่ยอวี่ ส่วนแกมันก็แค่ขี้ข้าที่เอาแต่เห่าและกัดคนอื่นตามคำสั่งเจ้านาย หากแกกล้าแตะต้องตัวฉันอีก ฉันจะหักกระดูกแกทีละชิ้น"
จัดการสาวใช้เสร็จ หรูเยว่หันขวับไปมองซูเจียงที่กำลังยืนตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า สายตาของเชฟสาวคมกริบจนแทบจะเชือดเนื้อคนมองให้ขาดเป็นชิ้นๆ "ส่วนเธอ ซูเจียง" หรูเยว่เดินย่างสามขุมเข้าไปหาหญิงสาวในชุดแดง
"อยากได้สามีของคนอื่นจนตัวสั่นเลยใช่ไหม ถึงได้คอยเลียแข้งเลียขาแม่สามีฉันอยู่ตลอดเวลา สรรหาเรื่องโกหกมาใส่ร้ายฉันไม่เว้นแต่ละวัน วันนี้ฉันจะสั่งสอนให้รู้สำนึกว่าของของใคร ใครก็หวง และคนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะชายตามอง"
ซูเจียงก้าวถอยหลังด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ถ้อยคำตะกุกตะกักหลุดออกจากริมฝีปากที่สั่นระริก
"เธอจะทำอะไรฉัน ฉันเป็นหลานสาวของคุณป้าซูเจินนะ ถ้าเธอแตะต้องฉัน ฉันจะไปบอกคุณป้าซูเจินให้มาจัดการไล่เธอออกจากบ้าน"
"เชิญไปฟ้องเลย ร้องไห้ไปฟ้องแม่สามีที่รักของเธอเลย" หรูเยว่พุ่งตัวเข้าไปกระชากเส้นผมที่ดัดลอนมาอย่างดีของซูเจียงอย่างแรงจนหน้าหงายขึ้น "แต่ก่อนจะไป รับรางวัลจากฉันไปก่อนก็แล้วกัน จะได้มีรอยแผลไปฟ้องให้สมจริงหน่อย"
หมัดลุ้นๆ ของเชฟสาวกระแทกเข้าที่จมูกของซูเจียงอย่างจังจนได้ยินเสียงกระดูกลั่น
เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้าและชุดกระโปรงสีแดงสวยงาม ซูเจียงกรีดร้องลั่นคฤหาสน์ ทรุดตัวลงไปกองกับพื้น เอามือกุมจมูกตัวเองพลางร้องไห้โฮออกมาด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มมาอย่างงดงามบัดนี้พังทลายไม่เหลือชิ้นดี
"ฟังและจำเอาไว้ให้ดี" หรูเยว่ประกาศเสียงดังฟังชัดก้องกังวานไปทั่วบริเวณ
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ใครหน้าไหนที่กล้าลองดีกับฉัน ฉันจะเอาคืนเป็นร้อยเท่าพันทวี เตรียมตัวรับกรรมที่พวกแกเคยก่อเอาไว้ได้เลย ฉันจะไม่ทนเป็นเบี้ยล่างให้พวกแกเหยียบย่ำอีกต่อไป"
หรูเยว่สะบัดผมแล้วก้าวเท้าข้ามร่างของสตรีทั้งสองคนที่นอนร้องครวญครางจมกองเลือดอยู่บนพื้น เดินก้าวออกจากห้องเก็บฟืนอันน่ารังเกียจนี้อย่างสง่างาม ทิ้งอดีตอันแสนอ่อนแอไว้เบื้องหลัง เป้าหมายแรกของเธอในตอนนี้คือการตามหาลูกสาวฝาแฝดวัยห้าขวบ เซี่ยเซียงและเซี่ยเซียว ให้พบ เธอต้องปกป้องเด็กๆ ทั้งสองคนให้ปลอดภัยเป็นอันดับแรก จากนั้นค่อยไปจัดการคิดบัญชีแค้นกับคุณนายซูเจิน นังแม่สามีตัวแสบที่กล้าบีบคั้นให้เจ้าของร่างเดิมต้องตายอย่างทรมาน เธอก้าวเดินตามโถงทางเดินของคฤหาสน์ตระกูลเซี่ย มุ่งหน้าไปยังเรือนพักของลูกสาว
แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมากระทบใบหน้าของหรูเยว่ ลมหนาวพัดโชยมาปะทะกาย ทว่าหัวใจของเธอกลับร้อนรุ่มไปด้วยไฟแค้นและความรักที่มีต่อเด็กน้อยทั้งสอง
