Ep.5 ความรีบเป็นเหตุ สังเกตได้

Ep.5 ความรีบเป็นเหตุ สังเกตได้

“โอ้ยยย นี่คุณ!!!!!”

ทานตะวันตกใจเป็นอย่างมาก จนต้องเบิกตาโตจนตาแทบถลักออกมาด้านนอก เธอจับปากสวยสีอมชมพูอ่อนของตัวเองเอาไว้อย่างแน่นด้วยความรู้สึกช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ไม่กี่วินาทีที่ผ่านมา จนไม่รู้จะเอาคำไหนมาบรรยาย

เพราะตอนที่เธอรีบวิ่งนั้น เธอดันไปชนกับชายร่างสูงคนหนึ่งเข้าออย่างจัง โดยไม่ทีนตั้งตัว ซึ่งก็คือ มาเฟียหนุ่มอย่างสก๊อตนั้นเอง

จึงทำให้เธอและเขาล้มลงไปกองที่พื้น และสิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากก็คือ เธอล้มลงไปทับเขา แล้วปากของเธอกับเขาก็เลยปะกัน กลายเป็นว่าเธอกับเขาจูบกันงั้นหรอ? 'ไม่นะจูบแรกของฉัน!!'

“…..”

“ไอ้บ้า! ฉันจะฆ่าแก!”

ร่างบางร้องโวยวาย รู้สึกโกรธเป็นอย่างมากที่เสียจูบแรกให้กับใครก็ไม่รู้ แต่เขาผู้นี้กลับดูไม่สะทกสะท้านอะไรเลย แล้วยังจะทำหน้าตาเรียบนิ่งใส่เธออีก

‘นี่เขาเป็นคนหรือหุ่นยนต์กันเนี้ย เธอได้แต่คิดในใจ’

“…..”

“ไม่ดูหรอว่ามีคนมาทางนี้ แล้วยังบังอาจมาจูบปากฉันอีก งั้นต้องเจอนี่!”

ในขณะที่ร่างบางกำลังจะปล่อยหมัดหนักๆนั้น ร่างสูงก็ใช้มือจับแขนของเธอไว้แน่น ไม่ให้เธอทำร้ายเขาได้ แล้วก็พูดประโยคสั้นๆ ออกมาว่า

“ใครกันแน่ที่วิ่งไม่ดูทาง เธอคิดว่าตัวเองเป็นเด็กเล็ก? ”

ถึงเวลามาที่เฟียหนุ่มได้พูดสักที น้ำเสียงอันน่าเกรงขามเอ่ยขึ้น เขาเลิกคิ้วถาม ทว่าสายตาดูเรียบนิ่ง และเย็นชา

“ฉันอายุ 22 แล้ว และวันนี้แหละฉันจะเอาเลือดออกจากปากนาย!”

ร่างบางที่กำลังใช้แรงอย่างมหาศาลดึงมือร่างสูงออก เพื่อที่จะปล่อยหมัดใส่เขา ทว่าดึงยังไงก็ดึงไม่ออก

ทันใดนั้นเอง ร่างสูงสะบัดมือเธอทิ้งอย่างเเรง จนเเขนเเทบหลุดจากร่าง อย่างไม่ใยดีว่านี่คือผู้หญิงน่ะ

แล้วก็เดินออกไปจากตรงนั้นอย่างหน้าตาเฉย โดยที่ไม่สนใจและไม่หันกลับมามองเธอเลยสักนิด สักนิดก็ไม่มี

“คอยดูน่ะ ถ้าฉันเห็นหน้านายอีก ฉันจะต่อยให้หน้าแหกจนไม่มีใครคบเลย!!!”

ร่างบางตะโกนอย่างดังเพื่อให้ร่างสูงได้ยิน แต่เขาก็ไม่สนใจเสียงนกเสียงกาอย่างเธอยู่ดี ไม่ชักปืนออกมาเเล้วพ่นลูกตะกั่วใส่รัวๆ ก็บุญหัวของยัยเด็กนี่มากเเล้ว

เธอได้แต่คิดอยู่ในหัวว่า ไอ้บ้าหนิ เป็นหุ่นยนต์หรือไงเนี้ย คำพูดฉันไม่เข้าสมองบ้างหรือไง

ร่างบางรู้สึกโมโหมาก แต่ทำได้แค่เพียงพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ

ณ ไร่แสงตะวัน

ในขณะที่นั่งหวีผมอยู่หน้ากระจกขนาดกลางในห้องนอน ก่อนหน้านั้นที่มาถึงบ้าน ก็ถูกตากับยายซักถามจนปากเปื้อยปากแฉะ กว่าจะยอมปล่อยตัวให้เธอเข้าห้องนอน

แต่คงไม่ใช่เพราะจูบนั้นแน่นอนที่ทำให้ปากเธอเปื้อยแฉะ คิดแล้วก็เจ็บใจยิ่งหนัก

“บ้าชะมัดเลย!! วันนี้อุส่าห์ไปทำบุญช่วยเด็กแท้ๆ ทำไมฉันกลับต้องมาเจอไอ้บ้านั้นด้วย เห้ยยยยยย!!”

ร่างบางจับปากตัวเองและก็พูดระบายกับกระจกอย่างอารมณ์หงุดหงิด

อีกมุมหนึ่ง

ร่างสูงที่กำลังอาบน้ำอยู่ ก็นึกไปถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานมานี้

“ยัยเงอะงะ!”

จากนั้นร่างสูงก็ส่ายหัวไปมาให้กับความเงอะงะของยัยเด็กตัวแสบคนที่กล้ามาลองดีกับเขา เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครหน้าไหนมาพูดและมีกริยาท่าทางกับเขาแบบนี้มาก่อน เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นมันคงได้ไปเกิดใหม่นานเเล้ว

ครืดๆๆ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ร่างสูงที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จตวัดขาเรียวยาวเดินออกมา ก็ต้องพ่นลมหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

“ว่าไงครับ? ”

(เรื่องที่ให้จัดการ ไปถึงไหนแล้ว?)

“ผมจะไปจัดการให้เสร็จเร็วๆนี้ครับ”

(ฉันเชื่อใจแก อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ)

“ครับ” จากนั้นสายก็ตัดทิ้งไป

มือหนาจับโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหามือขวาของตัวเอง

(มีอะไรครับนาย?)

“เตรียมเอกสารต่างๆให้ครบ กูจะไปพรุ่งนี้ตอนเช้า”

ร่างสูงบอกให้ลูกน้องเตรียมเอกสารการกู้เงิน เพราะเขาจะไปจัดการกับลูกหนี้พรุ่งนี้เช้า ทุกอย่างจะต้องไม่ผิดพลาด เพราะเขาเกลียดความผิดพลาดที่สุด

(ได้ครับนาย)

หลังจากนั้น มาเฟียหนุ่มก็เดินไปในห้องแต่งตัว พอจัดการแต่งตัวเสร็จก็เดินออกมา

แต่ทว่ามีเพียงท่อนล่างที่มีเสื้อผ้าอาภรณ์ใส่อยู่ ส่วนท่อนบนเปลือยเปล่าไร้ซึ่งสิ่งปกปิดร่างกายกำยำใดๆ

มาเฟียหนุ่มเดินไปที่เตียงนอนแล้วทิ้งตัวลงนอนอย่างรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับสิ่งที่ต้องไปจัดการแทนผู้เป็นบิดาให้เสร็จ

เช้าวันต่อมา

"นายครับ รถพร้อมเเล้วครับ" มือขวาเตรียมรถสัญชาติยุโรปคันหรูสีดำขลับไว้รอผู้เป็นนาย เเละอีกสองคันจะเป็นของลูกน้องที่ติดตามดูเเลความปลอดภัย

"อือ" มาเฟียหนุ่มขานรับเพียงคำเดียว

"เเล้วนี่ก็เอกสารเกี่ยวกับหนี้ทั้งหมดครับ"

มาเฟียหนุ่มก้มลงไปมองเอกสารที่มือขวาของเขาเตรียมไว้ให้

มือขวาเตรียมเอกสารทุกอย่างอย่างพร้อมเพรียง เเต่พอเหลือบสายตาขึ้นมองดวงตาสีฟ้าครามคู่สวย มือขวาคนนี้รับรู้ได้เลยว่านายของเขารู้สึกรำคาญเป็นอย่างมากที่ต้องมาจัดการเรื่องนี้

"เออ นา" ยังไม่ทันไอ้มือขวาคนนี้จะพูดจบประโยค น้ำเสียงที่หงุดหงิดได้ดังสนั่นขึ้น

"ออกรถซะ!"

"ครับ"

ไม่พูดรำทำเพลงต่อ มือขวารีบกระโดดอย่างกับจิ้งโจ้ขึ้นไปนั่งตรงเบาะคนขับทันที เพราะรู้สึกสยิวกิ้วสันหลังเเปลกๆ เมื่อได้ยินเสียงของผู้เป็นนายคำรามบอกให้ออกรถ