บทที่ 3

"เป็นไรวะมึงดูหงุดหงิดชิบหาย"​ไอ้ธันยื่นแก้วเหล้ามาให้พวกเราอยู่ในผับเสียงบีทหนักๆที่กระแทกจนหัวใจเต้นตามจังหวะกับแสงไฟวูบวาบไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกรู้สาผมทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างๆตัวมัน

"เปล่า"ผมตอบสั้นๆมันยักไหล่แล้วก็หันไปนัวเนียเด็กมันโดยทิ้งผมให้บ้าบอไปตามเรื่องผมยกแก้มขึ้นดื่มรวดเดียวไอ้วินเดินเกี่ยวเอวสาวหุ่นบึ้มเดินเข้ามานั่งใกล้ๆ

"เป็นเหี้ยไรมึง"มันถามแม่งจะให้กูเป็นอะไรวะไอ้พวกนี้

"ไม่เป็น"ผมตอบเสียงห้วน

"ไม่เป็นมากเลยนะมึงอะ"มันว่าแล้วก็หันไปเอาหน้าซุกอกขาวอวบผมวางแก้วลงดังกึกึจนเพื่อนสองคนมันหยุดทำอะไรๆแล้วเงยหน้าขึ้นมอง

"ไปเต้นก่อนไปเดี๋ยวตามไปคุยธุระกับเพื่อนแปป"ไอ้ธงมันบอกน้องที่นั่งระทวยอยู่ตรงเก้าอี้ไอ้วินเองก็ไม่ต่างผลักน้องมันออกจากอกตัวเองน้องมันเงยหน้าจากตุ่มสีคล้ำมองแบบขัดใจแต่ก็ไม่ว่าอะไรลุกออกไป

"ว่ามา"ไอ้วินขยับตัวนั่งดีๆยกแก้วเหล้าเข้ามาอีกครั้งไอ้ธันเอาสองแขนพาดเก้าอี้แล้วมองหน้าผม

"อะไร"คราวนี้ผมมองตาพวกมัน

"มึงรู้ตัวเองไอ้เพลิง"ไอ้ธันบอก

"เออๆกูหงุดหงิด"

"เรื่อง?"ไอ้วินวางแก้วลงเพราะปรกติแล้วผมเป็นคนเฉยๆติดจะเย็นชาซะด้วยซ้ำมองเรื่องตรงหน้าด้วยความนิ่งอย่างเดียวถ้าไม่ใช่เรื่องอะไรตรงๆเกี่ยวกับผมๆก็ไม่แยแส

"ไอ้นองนอยไม่รับโทรสับ"ผมบอกสั้นๆ

"เชี่ยยยยยยย"สองเสียงประสานกันพร้อมเลย

"มึงมันบ้าแล้วไอ้เพลิง"ไอ้วินส่ายหน้า

"มึงติดใจอะไรน้องมันนักหนาวะถ้าเป็นผู้หญิงกูนี่คิดว่ามึงตกหลุมรักแล้วนะเนี่ย"ไอ้ธันยังปากหมาตามเคย

"ตกลงพ่องดิ"ผมตาขวาง

"เอ๊าจริงง่ะมีอย่างที่ไหนแค่ไอ้หมาปั๊กมันไม่รับโทรสับมึงยังออกอาการขนาดนี้"ไอ้ธันหัวเราะ

"เออกูเห็นด้วย"ไอ้วินพยักหน้า

"กูแค่โมโหแม่งมันอวดเก่ง"ผมทำหน้าเหม็นเบื่อพวกมัน

"หึหึระวังนะมึงแหย่ไปแหย่มาตกหลุมรักหมาเข้าล่ะ"ไอ้วินแซวผมถีบขามันไปแรงๆทีนึง

"เหอะถ้ากูเอามันเอาสาวๆแถวนี้ไม่ดีกว่าเหรอไง"

"เออปากดีไปเถอะมึงแล้วนี่น้องมันรับโทรสับมึงยัง"ไอ้ธันว่าให้

"ไม่รู้กูอารมณ์เสียเลยเอาทิ้งไปบนห้อง"

"ถึงว่าวันนี้พวกไอ้สนโคตรซวยอะมาแข่งกับมึงตอนอารมณ์เสีย"ไอ้ธันส่ายหัวไปมา

"เอาจริงนะเว้ยน้องมันก็น่ารักนะตาโตๆปากแดงๆหน้าขาวๆ"ไอ้วินยกแก้วดื่มแล้วพูด

"ตรงไหนวะ"ไอ้ธันมันหันมาถามเพื่อนมันผมทำหน้านิ่งยกแก้วดื่มไม่ออกความเห็นทั้งที่ในใจผมก็คิดเหมือนมัน

"เอ้ามึงดูๆ"มันเอาโทรศัพท์ขึ้นมาโชว์ผมเหลือบตาไปมองนี่มันไปแอบถ่ายน้องเอาไว้ตอนไหนวะเนี่ย

"เออจริงหว่ะเหมือนทอมชิบหายนี่ถ้าไม่รู้ว่ามันเป็นนายนะกูก็นึกว่านางสาวละ"ไอ้ธันพยักหน้าหงึกๆผมยังนิ่งฟังมันวิจารณ์ไอ้หมาปั๊กของผมอย่างเมามัน

"มึงดูดิแม้งผูกจุกยิ่งน่ารักกูว่านะพวกไอ้กันต์เล่นมันแน่ยิ่งน่ารักน่ามันเขี้ยวขนาดนี้"ไอ้วินยังสนุกปากผมวางแก้วเหล้าลงแล้วคว้าเอาโทรศัพท์มาดู

"ไปถ่ายมันตอนไหนวะ"ผมมองภาพตรงหน้าจอตัวเล็กๆขาวๆนั่งหน้ามุ่ยสองแก้มถูกแป้งสีขีดเป็นรูปหนวดแมวสามเส้นจมูกโดนแต้มเป็นสามเหลี่ยมผมถูกผูกจุกเป็นน้ำพุโชว์หน้าผากเหม่งใสเชี่ยน่ารักชิบหาย ผมนึกในใจ

"จะเอามะกูจะส่งให้"ไอ้วินถามเสียงซื่อ

"เอามาทำไม"ผมทำหน้าเฉยวางโทรศัพท์ไอ้วินลง

"เออมึงไม่อยากได้แต่กูอยากให้"มันพูดจบก็เอาโทรศัพท์มาส่งเข้าไลน์ให้ผมเหลือบตามองโทรศัพท์มันแล้วก็เงียบเหมือนเดิมไอ้วินกับไอ้ธันหันไปชนแก้วกันสองคนผมตวัดสายตาไปฟาดฟันมัน

"หึหึไอ้เพลิงเอ้ยอย่าปากแข็งมากนะมึงเดี๋ยวคนอื่นคาบไปแดกยิ่งน่ารักๆอยู่ด้วย"คราวนี้ผมหน้าบึ้งจริงๆแล้วครับไอ้ปั๊กนั่นมันของผมจะให้คนอื่นเอาไปฝันไปเหอะมองมองหน้าไอ้ธันนิ่งมันยักคิ้วให้ผมทีนึง

"ของๆกูทำไมจะต้องให้คนอื่น"ผมตอบเสียงเรียบ

"เชี่ยยยยยยยยยยยเพื่อนกู"ไอ้วินแหกปากลั่นนี่เท่ากับผมสารภาพแล้วสิว่าสนใจน้องมัน

"อะไรยังไงไหนเล่ามาดิ๊"ไอ้เผือกธันขยับตัวเองมานั่งตรงๆวางแก้วเหล้าลงเหมือนไอ้วินสองคนจ้องหน้าผมคาดคั้น

"อยากรู้เหี้ยไร"

"พวกกูไม่ได้อยากรู้เรื่องเหี้ยอยากรู้เรื่องมึง"ไอ้วินเถียงผมหัวเราะหึหึ

"ก็มันน่ารักเหมือนไอ้นองนอย"

"แค่เนี่ย"ไอ้ธันทำเสียงผิดหวัง

"จะเอาแค่ไหนกูไม่ใช่เกย์นะไอ้สัด"ผมด่ามัน

"เกี่ยวตรงไหนวะความรักมันจำกัดเรื่องเพศด้วยหรือไงเป็นกูนะถ้ากูคลิกใครกูก็คว้าเลยเรื่องแบบนี้เดี๋ยวนี้มันเสรีแล้วโว๊ย"ไอ้วินเถียง

"อย่ามาประสาทพวกมึงดูมันให้กูด้วย"ผมด่าแล้วก็สั่งพวกมันก็หัวเราะแล้วทำท่าไม่สนใจอะไรอีกสาวๆที่เดินหายไปกลับมาแล้วครับคราวนี้เอาเพื่อนมาด้วยสวยหยุดเลยอกเอวน่าเอามาฟัดโคตรๆอะน้องมันมานั่งข้างผมท่าทางเขินๆผมหันไปมองแล้วยิ้มให้

"พี่เพลิงนกค่ะ"น้องมันแนะนำตัวเองเออหว่ะเสียงก็ใสตอนครางนี้คงได้อารมณ์ชะมัดผมนึกในใจมือยาวคว้าเอาเอวน้องดึงมาชิดข้างตัวแค่มองตาก็รู้แล้วครับ

"เดี๋ยวกูมา"ผมบอกมันสองตัวพยุกน้องมันลุกขึ้นเดินไปที่ห้องน้ำพอเข้าไปข้างในได้ผมก็ลากเข้าไปในห้องในสุดเสียงครางปนกับเสียงหยาบโลนดังขึ้นภายในไม่กี่นาทีพอเรียบร้อยผมก็ขยับกางเกงให้ดีๆปล่อยให้น้องมันเดินแข้งขาอ่อนออกไปก่อน

"เสียงดังชิบหายกูนึกว่าน้องมันจะเอวหักไปแล้วนะนั่น"ไอ้ธันออกมาจากห้องถัดไปผมหัวเราะเบาๆแล้วเดินไปล้างมือเสยผมให้เข้าที่มันเองก้ไม่ต่างกันหรอกครับ

"ไอ้วินล่ะ"

"ข้างบันไดมันบอกว่ารำคานเราสองคนเสือกเอาห้องที่มันจองเอาไว้แล้ว"คราวนี้ผมหัวเราะจริงๆไม่ใช่ว่าพวกเราไม่มีปัญญาเอาไปโรงแรมนะครับแต่แค่อยากสนองตันหาแบบง่ายๆอย่างวันไนท์สแตนท์เท่านั้น จบก็ทางใครทางมัน ไอ้วินมันเดินหน้าตาอิ่มเอบมาเข้าห้องน้ำพวกเราคว้าบุหรี่มาดูดคนละตัว

"แล้วมึงจะเอาไงกับน้องวะ"ไอ้ธันหันมาถามผมปล่อยควันออกจากจมูกจากปากให้มันลอยขึ้นไปในอากาศช้าๆ

"เอาไง?"

"ก็มึงจะเอาตัวมาเลยประกาศให้รู้ว่าของมึงหรือจะหมาหยอกไก่ไปเรื่อยๆ"ไอ้ธันขยายความ

"แบบนี้แหละดีแล้วสั่งเด็กเราไว้ด้วยให้ดูๆมันหน่อย"ผมบอกง่ายๆพวกมันก้พยักหน้า

"กลับเหอะกูง่วงแล้ว"ไอ้วินบอกพวกเราเลยดับบุหรี่แล้วเดินออกไปเคลียร์ค่าใช้จ่ายแล้วกลับบ้านใครบ้านมันผมอาบน้ำแล้วล้มตัวลงนอนทั้งแบบนั้นไม่ได้เอาผ้าคลุมเตียงออกอะไรแข็งๆดันหลังผมจนต้องเอี้ยวตัวลุกขึ้นมองโทรศัพท์นี่เองผมพลิกตัวเองนอนหงายผมมันพวกชีเปลือยครับนอนไม่ชอบให้อะไรมารัดเนื้อตัวเสื้อคลุมสีดำเงาๆแยกออกจากกันตอนที่ผมขยับตัวเชคหน้าจอเห็นข้อความไอ้วินส่งรูปมาและมีหนึ่งสายไมไ่ด้รับจากไอ้นองนอยผมยกยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นผมกดเข้าไปดูภาพที่ไอ้วินมันส่งให้แล้วอดยิ้มไม่ได้มันสิงมาสามภาพน่ารักทุกภาพเลยแฮะผมขยายภาพออกให้เห็นรอยยิ้มมันชัดๆมือหนาควานลงไปตรงกลางของตัวเองลูบช้าๆจนมันตื่นตัว สายตายังไม่ละจากภาพตรงหน้าท่อนแขนแข็งแรงกับมือหนากำรอบลำที่แข็งขึ้นสาวขึ้นลงช้าๆสายตาจ้องอยู่ที่ปากแดงๆของมันเสียงฉึบๆๆกับเสียงครางปนกันผมช่วยตัวเองด้วยการเอารูปมันขึ้นมาดูกระทั่งเกร็งตัวเองแน่นน้ำขาวขุ่นอุ่นๆพุ่งแรงจนเกือบจะโดนหน้าผมที่นอนหงายมองรูปมันอยู่กลิ่นคาวกระจายไปทั่งห้องแต่ไอ้ลูกรักผมยังไม่อ่อนแรงอีกผมทำจนเมื่อยมือโดยที่นึกถึงมันครวญครางอยู่ใต้ร่างอาการหน่วงกลับมาทุกครั้งที่นึกถึงปากแดงๆอ้าอมรอบแท่งร้อนของผม

"เชี่ยเอ้ย"ผมหอบฮักด้วยความเหนื่อยสามรอบครับผมทำกับมโนที่มีมันทำสารพัดท่ากับผม ผมขยับตัวเองลุกขึ้นไปทำความสะอาดเนื้อตัวแล้วกลับมาคว้าบุหรี่ไปที่ระเบียงเสื้อคลุดยังไม่เรียบร้อยเหมือนเดิมผมก็ไม่สนใจออกไปสูบบุหรี่ทั้งแบบนั้นไล่เรียงความนึกคิดของตัวเองได้สักพักก็ตัดสินใจว่าผมจะต้องทำยังไงผมก้าวเท้าเข้าห้องไปคว้าโทรศัพท์โดยที่ไม่สว่ามันจะกี่โมงกี่ยาม

"ไอะไรของมึง"ไอ้ธันหงุดหงิด

"กูตัดสินใจแล้ว"

"หือ?เดี๋ยวๆรอแปปกูชุมสาย"ไอ้ธันมันปล่อยให้ผมรอสายสักพักก็ได้ยินเสียงไอ้วินงัวเงียรับสาย

"เอาว่ามา"ไอ้ธันหายงัวเงียอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันทีไอ้วินที่ว่าง่วงๆยังหายง่วง

"กูช่วยตัวเอง"ผมครับ

".........."นี่ของมันสองคน

"ไอ้สัดเพลิงมึงโทรมาตอนตีสี่เพื่อจะบอกว่ามึงช่วยตัวเองไอ้สัด"ไอ้วินแหกปากลั่น

"กูเอาน้องมัน"

"ห๊ะ//หือ"สองเสียงอีกครั้ง

"นี่ๆมึง"ไอ้ธันพูดไม่ออก

"เออ"ผมยอมรับสั้นๆ

"ชิบหายแล้วเพื่อนกู"ไอ้วินหัวเราะ

"ไหนอาการเป็นไงวะ"ไอ้วินถามซ้ำ

"กูแค่ดูรูปที่มึงส่งมาให้แล้วพอมองปากกูก็..."ผมหยุดไปดื้อ

"ไอ้เหี้ยเพลิง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ"ไอ้ธันหัวเราะลั่นผ่านหู

"เดี๋ยวๆขอกูตั้งสติแปป"ไอ้วินเบรคพวกมันพยายามจะไม่ขำมีแต่ผมนี่แหละที่ไม่ขำไปกับพวกมัน

"มึงรู้สึกไงวะ"ไอ้ธันอยากรู้

"ดี"

"ไอ้เหี้ยอย่าสั้น"ไอ้วินด่า

"ก็เออแบบยังไงดีกูเสร็จไปสามรอบ"

"เวรแล้วนี่ถ้าได้น้องมันมามึงไม่เอามันจนคางเหลืองเหรอวะ"ไอ้วินด่า

"ก็ทำแล้วอยากทำอีก"ผมไม่เคยมีอะไรปิดพวกมันนี่ครับ

"แล้วจะเอาไง"ไอ้ธันถามเสียงเครียด

"ก็น้องมันเป็นของกูพรุ่งนี้พวกมึงไปลากมันมาเลยนะ"ผมสั่ง

"ไอ้ควายน้องมันไม่ใช่หมานะมึงที่จะเอามาง่ายๆเพื่อนมันพี่มันเต็มคณะ"ไอ้วินโวยวายผมยักไหล่แล้วเงียบพวกมันถอนใจเพราะรู้ว่าขัดผมไม่ได้

"เอางี้พรุ่งนี้ค่อยคิดคุยตอนนี้กูมึนชิบหาย"ไอ้ธันว่า

"ไม่เอากูนอนไม่หลับพวกมึงก็ห้ามหลับ"ผมไม่ยอม

"ไอ้เหี้ยเพลิงมึงนี่มัน โว๊ะจริงๆเล๊ยมึงมาบ้านกูมา"ไอ้วินโมโหแต่ก็นั่นแหละครับไม่มีใครขัดผมได้หรอกถ้าผมบอกผมลุกขึ้นแต่งตัวง่ายๆหยิบเสื้อยืดกางเกงยีนส์สีซีดขึ้นใส่แล้วคว้ากุญแจบิ๊กไบท์คันโปรดบิดออกไปไอ้วินทำหน้ายู่ยี่พอๆกับไอ้ธันที่งัวเงียแต่พวกมันไม่มีสิทธิหือครับเพราะผมบอก

"ดื่มๆยังไงก็ไม่ได้นอนละ"ไอ้วินบอกมันลุกขึ้นมาเปิดเกมส์วินนิ่งผมขยับแก้วเหล้าแกว่งไปมาตามองจอแต่สมองเลยไปถึงหน้าน้อง

"แล้วทำไงต่อ"ไอ้ธันถาม

"พรุ่งนี้มึงก็ไปที่คณะไม่งั้นก็ไปรับมันที่บ้านเลยว่าแต่พรุ่งนี้เรียนกี่โมงวะ"ไอ้วินสรุป

"สิบ"ไอ้ธันขยับจอยไปมาไม่หยุดพอๆกับไอ้วิน

"งั้นไปรับน้องที่บ้านใครมีตารางเรียนน้องมันมั่ง"ไอ้ธันถามผมขยับโ?รศัพท์โทรไปหาเด็กในสังกัด

//ครับพี่//

"หาตารางเรียนคณะสินกำ นิเทศปีหนึ่งให้กูหน่อยเดี๋ยวนี้"ผมสั่งสั้นๆ

//ครับลูกพี่ขอครึ่งชั่วโมงครับ//ผมวางหูแล้วนั่งดูพวกมันสองตัวเถียงกันเรื่องเกมส์ไม่นานก็มีรูปถ่ายส่งมาผมเปิดดูทันที

"น้องมันเรียนตอนเก้าโมง"

"เอองั้นก็ไปรับน้องมันตอนแปดโมงไปหาอะไรแดกแล้วกล่อมมัน"ไอ้วินเสนอ

"กล่อมอะไร"ผมสงสัยจริงๆนะครับ

"อย่าโง่มึงไปสร้างเรื่องให้น้องมันกลัวขนาดนั้นมันคงยอมไปกับมึงดีๆหรอก"ไอ้ธันเสริมผมพยักหน้าหงึกๆจริงๆนะครับตั้งแต่โตมาจนมีสาวๆในสังกัดผมรู้จักเรื่องพวกนี้ตั้งแต่ มอสามแล้วครับยังไม่เคยต้องรุกใครก่อนสักครั้งมาตอนนี้ผมเลยทำตัวไม่ค่อยถูกต้องให้พวกมันเป็นเทรนเนอร์

"แล้วทำไงวะ"ผมนิ่วหน้า

"เออน่ามาเล่นเกมส์มาพรุ่งนี้กูจัดการเอง"ไอ้ธันมองหน้าผมแล้วส่ายหน้า

"เชี่ยกูอยากจะให้กินเนสบุคมาบันทึกชิบหายไอ้เด็กม่อนนั่นมีอะไรดีวะเพื่อนกูถึงกับไปไม่เป็น"

"สัด"ผมเอาเท้าเขี่ยหลังไปจนผาไปข้างหน้า

"กล้าทำเดี๋ยวกูก็ปล่อยมึงลอยแพเลยแม่ง"ไอ้ธันบ่น

"จะว่าไปกูอยากรู้ที่มึงเป็นขนาดนี้มึงแค่อยากได้หรือว่ามึงสนใจน้องเขาจริงๆวะ"คราวนี้ไอ้วินวางจอยแล้วขยับมานั่งมองหน้าผมดีๆ

"ไม่รู้หว่ะ"

"อ้าว"ไอ้วินเกาหัว

"กูไม่รู้จริงๆคือรู้อีกทีมันก็อยู่ในนี้แล้วอะ"ผมเคาะขมับตัวเองเบาๆ

"กูว่ามึงตกหลุมรักมันแหง๋"ไอ้ธันย้ำ

"เออกูก็ว่างั้นดูมันสิไม่เคยทำแบบนี้เลยนะเว้ยตั้งแต่รู้จักมันมา"ไอ้วินพยักหน้าหงึกๆ

"อือๆกูเห็นด้วย"ไอ้ธันซ้ำ

"อาจจะของแปลกกูเลยไขว้เขว"ผมบอกเสียงนิ่ง

"พ่องดิไม่ใช่ละมึงไปทบทวนความรู้สึกดีๆมีเวลาอีกเยอะ แต่มึงอย่าพึ่งบุกน้องนะเว้ยรอให้แน่ใจก่อนอีกอย่างกูว่าน้องมันไม่ได้เป็นเกย์แน่ๆ"ไอ้วินคว้ามันอิงมากอดไว้บนตัก

"เออกูก็คิดแบบนั้น"ไอ้ธันเห็นด้วย

"กูก็ไม่ใช่เกย์ไอ้สัดกูพึ่งจะสนใจแบบนี้ครั้งแรก"ผมโบกหัวพวกมัน

"เห้อ เอาๆแยกย้ายกันไปอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวไปรับน้องกัน"ไอ้ธันสรุปแล้วพวกเราแยกย้ายกันอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะไปรับไอ้หมาปั๊กของผมกันครับ