Chapter 6

ห้องครัว

หญิงสาวชุดยูนิฟอร์มของสาวใช้ที่กำลังจัดเตรียมของทานเล่นให้กับเจ้านายและเพื่อน ๆ อ๊ะ!! ร่างอันบอบบางของเธอถูกแขนแกร่งของผู้ชายโอบรัดที่เอวคอด ฝ่ามือนุ่มแตะที่ผิวเนื้อ สัมผัสถึงกล้ามอกที่เป็นมัด ๆ ไฟที่ดับก็เกิดสว่างขึ้นมาอย่างรู้เวลา ใบหน้าของคนสองคนที่ห่างกันไม่ถึงคืบ ดวงตาคมที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ ดวงตาคู่สวยสั่นไหวไปมา ใบหน้าจิ้มลิ้มของไอรินรู้สึกหวั่นไหวเมื่อเห็นความหล่อของภาคินเจ้านายที่เธอดูแลมาตลอด

ทำไม...สวยขนาดนี้วะ!! คนตัวสูงจ้องมองหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมแขนเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นอย่างไม่ปิดบัง

"ขอโทษนะคะ คุณคินอยากได้อะไรหรือเปล่า เดี๋ยวดิฉันเอาไปให้" เสียงใสเอ่ยถามด้วยท่าทีตื่นตระหนกเล็กน้อย ชายหนุ่มมองไอรินโดยไม่ละสายตา เขาเจอผู้หญิงมาก็มากจะว่าสวยก็สวย แต่พอได้เห็นผู้หญิงตัวเล็กใบหน้าสวยหวานดูละมุนตาต่อให้ดูทั้งวันก็ไม่เบื่อ หน้าอกสองข้างที่เขาสัมผัสได้เมื่อมันชนเข้ากับแผงอกในตอนนี้ ทำเอาภาคินถึงกับหิวกลืนน้ำลายลงคออย่างเลี่ยงไม่ได้ อยากได้เธอ  เขาตอบเพียงในใจสายตาคมตะลึงไปกับความสวยของไอริน ทำไมต้องเป็นแม่บ้านด้วยวะ  ภาคินขมวดคิ้ว มองปากบางกระจับสีชมพูระเรื่ออย่างธรรมชาติ อุ๊บ! คนตัวเล็กเบิกตากว้างเมื่อชายร่างหนาประกบลงมาจูบที่ปากของเธอ ไม่เพียงเท่านั้นเขายังคงต้องการแทรกเรียวลิ้นเข้ามาด้านในอีกด้วย แต่ยากหน่อยเพราะนี่คือครั้งแรกของเธอ หญิงสาวไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อจากนี้ ชายหนุ่มถอนจูบมองหญิงสาวเผยรอยยิ้มขึ้นที่มุมปาก ไอรินมึนงงไม่เข้าใจกับสิ่งที่เขาทำเมื่อครู่ อุ๊!จู่ ๆ ฝ่ามือหนาได้ยกขึ้นมาบีบที่แก้มนวลของเธอ ไอรินปากจู๋ด้วยความตกใจ อุ๊บ!เขายื่นหน้าลงมาจูบเธออีกครั้งพร้อมพยายามแทรกเรียวลิ้นเข้ามาด้านในและครั้งนี้ก็ง่ายขึ้น หญิงสาวนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะยกมือสองข้างขึ้นมาดันที่แผงอกของคนตัวสูง อือ! เธอพยายามดิ้นหนีแต่ยิ่งดิ้นมันก็ยิ่งแน่น ความรู้สึกวูบวาบนี้ทำให้หญิงสาวอ่อนระทวย เมื่อฝ่ามือของภาคินข้างหนึ่งกำลังบีบคลึงหน้าอกที่ขนาดพอดีมือ แม้จะมีเสื้อผ้ากั้นกลางอยู่  ชายหนุ่มบรรจงจูบอย่างดูดดื่มลมหายใจสอดประสานเป็นหนึ่งเดียว ยัยนี่แม่งซ่อนรูปชะมัด เขาถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่งสายตาหวานเชื่อมส่งให้กับหญิงสาวที่ตอนนี้เธอได้แต่อึ้งกับสิ่งที่เขาทำ แขนแกร่งสองข้างสอดใต้วงแขนเรียวยกเธอขึ้นไปนั่งบนโต๊ะ ดวงตาคู่สวยจ้องมองชายหนุ่มด้วยท่าทางมึนงง ภาคินยกยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์มือล้วงใต้เสื้อยูนิฟอร์มปลดตะขอบราลายลูกไม้อย่างชำนาญ ร่างบางสะดุ้งเฮือกรู้สึกวูบวาบที่ท้องน้อยเมื่อปลายนิ้วเรียวเขี่ยระรัวที่ติ่งเกสร  ชายหนุ่มเม้มปากรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก จิตใต้สำนึกของไอรินก็เตือนดังขึ้น ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด เขาเป็นเจ้านายเป็นลูกเจ้านาย เธอคิดได้เช่นนั้นก็ต้องรีบดันแผงอกของชายหนุ่มออกในทันที "คุณภาคินอย่าทำแบบนี้เลยนะคะ" เสียงสั่นเอ่ยขึ้น เธอเขินหน้าแดงและคอยหลบสายตาเขาอยู่ตลอด ท่าทางเขินอายแบบนี้ทำให้ภาคินรู้สึกแปลก ๆ เผลอชมไปว่า น่ารักฉิบหาย

"คุณคิน อยู่ไหนคะ?" เสียงของหญิงเซ็กซี่ที่ร้องตะโกนเรียกหาชายหนุ่มอยู่ที่ด้านนอก ใบหน้าหล่อถึงกับหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างไม่พอใจ น่ารำคาญชะมัด เขาพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดและเดินออกไปด้านนอกเพราะไม่อยากให้เกวลินเข้ามาเห็นไอรินในสภาพนี้ 

จูบแรกของฉัน กับ...ลูกชายเจ้านายงั้นเหรอ โอ๊ย! มือนุ่มสองข้างยกขึ้นมาปิดใบหน้าขาวเนียนเพื่อปิดบังความแดงที่ปรากฏอยู่ในตอนนี้

นับแต่นั้นมา ไอรินมักจะหลีกเลี่ยงการเจอภาคินอย่างซึ่ง ๆ หน้าและถึงเวลาทานอาหารหญิงสาวจะนำเข้าไปวางไว้ที่โต๊ะและจะรีบกลับออกมาในทันที เธอมักจะขึ้นไปตอนที่เขาไม่อยู่ ตั้งแต่ภาคินเอาการเอางานคุณนายพรพิมลก็ไม่ค่อยอยู่บ้านเพราะไปสมาคมไฮโซ

บนโต๊ะทำงานที่มีชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลานั่งมองอาหารที่อยู่บนโต๊ะ หลายวันมานี่เขาเองก็ไม่ได้เจอสาวใช้คนใหม่เลย เมื่อมาห้องทำงานก็มักจะมีอาหารที่ถูกคลุมไว้อย่างมิดชิดกันอากาศไม่ให้เข้าอยู่บนโต๊ะแล้ว ปลายนิ้วเคาะที่โต๊ะเป็นจังหวะ ใบหน้าเงยมองเพดานพลางคิดถึงรสจูบที่ไม่เป็นงานของไอรินเขาจำมันได้อย่างแม่นยำ เสียงครางกระเส่าใบหน้าจิ้มลิ้มแววตายั่วยวนนั้นยิ่งทำให้ภาคินรู้สึกสนใจเธอมากขึ้น  อยากจะจับเข้ามากระแทกแรง ๆ จริง ๆ   เขาซี๊ดปากเมื่อนึกถึงตอนที่ปลายนิ้วสะกิดที่ติ่งเกสรใต้ชุดชั้นใน มันจะเป็นสีอะไรนะ ?

ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังพร่ำเพ้อถึงสาวใช้ เสียงทุ้มที่ทำให้เขาหลุดออกจากความคิด "ไอคิน!!" ธาราปรี่ตรงวิ่งเข้ามาในห้องทำงานด้วยใบหน้าตื่นตระหนก "ไอคินมึงแอบซุกใครไว้? มึงซุกสาวที่ไหนบอกกูมาเดี๋ยวนี้"

"อะไร...พูดอะไรของมึง?"

"มึง...ไปซุกผู้หญิงไว้ที่ไหน ทำไมถึงได้หายไปจากวงโคจรพวกกูเลยห๊ะ?" เขาดูกระวนกระวายจนทำให้ภาคินพ่นลมหายใจออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"ธารา...กูเหนื่อยมากนะ"

"เหนื่อยกับงาน?"

"เหนื่อยกับมึงเนี่ย! อะไร…มึงว่างมากหรือไง" เสียงหงุดหงิดเอ่ยถามเพื่อน แต่ตายังคงจ้องมองเอกสารตรงหน้า ธาราที่เห็นท่าทีของเพื่อนก็ได้แต่ถอนหายใจเพราะรู้ดีว่าเวลาที่ภาคินจริงจังกับอะไรมันมักจะโฟกัสแค่จุดนั้นจุดเดียว

"ไอธามึงมีอะไรพูดมาเลย" ภาคินเอ่ยกับเพื่อนโดยที่ไม่แม้จะเลื่อนสายตาขึ้นมามอง

"คืนนี้กูจะจัดงานเลี้ยง"

"เนื่องในวัน?" เขาเลิกคิ้วถามเพื่อน รู้ใจมันดีว่าธารากำลังจะทำอะไร ชายหนุ่มเม้มปากเหมือนถูกจับได้เขาดูเลิ่กลั่กก่อนจะตอบ "เนื่องในวันที่กูอยากกินไง มึงไปให้ได้นะ" เอ่ยจบคนตัวสูงก็ได้เดินออกไป 'เฮ้อ' ปลายนิ้วเคาะลงที่โต๊ะทำงานมองบางอย่าง อย่างใช้ความคิดตอนนี้เขาต้องการสาวใช้คนนั้น 'ไอริน'

ทางด้านหญิงสาวที่ยืนเหม่อพร้อมถอนหายใจออกมาอย่างต่อเนื่อง "ริน!" อ๊ะ! หญิงสาวหันขวับ หน้าเสียเล็กน้อย

"คะ" เมื่อหันหน้ามาตรง ๆ ก็ได้พบเข้ากับป้าจันทร์

"เป็นอะไรหรือเปล่าป้าเห็นเราทำตัวแปลก ๆ "