Chapter 12

"มีใครอยู่ไหมครับ!" เสียงทุ้มตะโกนขึ้นในบ้าน ไอรินที่ได้ยินเสียงเรียกของใครคนหนึ่งดังขี้น เธอเกิดความสงสัยจึงเดินออกไปที่ห้องรับแขก เห็นผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ใบหน้าหล่อเหลา ความหล่อไม่แพ้ภาคินเจ้านายเธอเลย

"สวัสดีค่ะมาหาใครเหรอคะ?"

"อ่าวสาวใช้คนใหม่ ฉันมาหาไอคินอยู่ไหม?"

"คุณภาคินไม่อยู่ค่ะ วันนี้เข้าบริษัท"

"ห๊ะ!! เข้าบริษัทเหรอ?" ชายหนุ่มดูตกใจเกินเหตุ ทำเอาหญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย

"ใช่ค่ะ ถ้าจำไม่ผิดคุณคือคุณธาราเพื่อนคุณภาคินใช่ไหมคะ ดิฉันจำได้"

"อื้ม… ว่าแต่รินอยู่คนเดียวเหรอ?"

"ใช่ค่ะพอดีป้าจันทร์กับหลินออกไปตลาด งั้นคุณธารารอสักครู่นะคะเดี๋ยวดิฉันไปเอาน้ำมาให้"

"ไม่ต้องหรอกพอดีฉันแค่แวะมาแป๊บเดียวซื้อของมาฝากไอคินมันน่ะ งั้นเธอก็เอาให้มันด้วยนะ" เอ่ยจบพร้อมยื่นถุงสีน้ำตาลให้หญิงสาว "บอกมันด้วยนะว่าต้องอ่านด้วย สนุกมากฉันอ่านมาหมดแล้วอยากแบ่งปัน" เสียงทุ้มเอ่ยจบพร้อมเดินออกจากห้องรับแขก ถึงแม้ไอรินจะอยากรู้แต่เธอก็ไม่ใช่คนเสียมารยาทขนาดนั้น

หลังจากที่ป้าจันทร์และหลินกลับมาก็ต้องร้อง โอ้โห้! เมื่อในบ้านไอรินได้ทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมเพียงคนเดียวและใช้เวลาเพียง 3ชั่วโมงเท่านั้น "พี่ริน…พี่ทำเองหมดเลยเหรอ?"

"ใช่จ้ะ" หญิงสาวยกยิ้มและเตรียมวัตถุดิบสำหรับมื้อเย็น

"ไม่ต้อง ๆ หยุดเลยวางลงให้หมด แล้วพี่จะไปไหนก็ไป" หลินเอ่ยปากไล่ทำเอาป้าจันทร์ฟาดไปหนึ่งป๊าบที่หลังของเธอ

"แกไปไล่รินทำไมยัยหลิน!"

"ป้า!ถ้าพี่รินทำได้ขนาดนี้ไม่ต้องมีเราสองคนก็ได้มั้ง เกิดคุณนายไล่เราออกแล้วเก็บพี่รินไว้แค่คนเดียวทำไง ป้าแก่มากแล้วนะไม่มีใครเขารับเข้าทำงานแล้ว"

ป๊าบ!! "ยัยเด็กนี่พูดอะไรฉันยังไม่แก่ขนาดนั้นซะหน่อย" ไอรินยิ้มหัวเราะเธอจึงได้บอกกับทั้งสองว่าแค่นี้ไม่ได้ลำบากอะไรเลย อีกอย่างปกติเธอทำงานที่อื่นลำบากกว่านี้อีกแถมจุกจิกจู้จี้มากด้วย

"งั้นเอาแบบนี้หลังจากนี้ พี่รินมีหน้าที่ดูแลคุณคินทำความสะอาดห้องคุณคินอย่างเดียว ย้ำ!ว่าอย่างเดียวเพราะหลินจะทำที่อื่นเองเข้าใจไหมคะ"

"ก็ได้…เข้าใจแล้วจ้ะ"

กริ๊ง~~~~เสียงโทรศัพท์ในบ้านดังขึ้น หลินอาสาไปรับสายแทน เธอวิ่งไปด้วยความเร็ว "สวัสดีค่ะบ้านกิตติไพศาลไม่ทราบว่า…" หญิงสาวยังพูดไม่ทันจบก็ต้องเบิกตากว้างรีบวิ่งเข้าไปในครัวเพื่อบอกกับป้าจันทร์และไอริน

"คุณคินกำลังจะมา อีก10นาทีถึง" ป้าจันทร์ถึงกับตกใจรีบเตรียมข้าวของ เธอมองไปที่ไอรินเธอกำลังวุ่นวายเพราะต้องการช่วยยกอาหารไปที่โต๊ะ

"รินเธอมายืนอะไรตรงนี้รีบไปเตรียมน้ำให้คุณคินอาบสิเร็วเข้า!"

"อะค่ะ" ร่างเล็กรีบเข้าไปในห้องน้ำเตรียมทุกอย่างอย่างกระตือรือร้นไม่นาน แกร๊ก~~เสียงประตูห้องก็ได้เปิดออก ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่เห็นเป็นปกติ แต่วันนี้กลับปรากฏใบหน้าที่ยุ่งยากใจ ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องน้ำถอดเสื้อผ้าทุกอย่างโยนลงพื้นโดยไม่เขินอาย แต่กลับเป็นเธอเองที่ต้องหันหน้าเข้ากำแพงเพื่อหลบความละอายใจแทน ภาคินนอนแช่ในน้ำที่มีฟองสบู่อยู่ในนั้น ไอรินค่อย ๆ ขยับตัวไปที่ประตูเพื่อให้เขาได้แช่น้ำอย่างเป็นส่วนตัว

"เดี๋ยว!"

"คะ!!" หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ยืนเกร็งอยู่อย่างนั้น "เข้ามานี่" เสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยขึ้นเชิงออกคำสั่ง หญิงสาวถอยหลังช้า ๆ จนขาของเธอสัมผัสถึงอ่าง

"หันมา" เธอหันหน้ามาที่ชายหนุ่มสั่ง แต่ใบหน้ากลับมองไปที่เพดานด้านบน "มองต่ำลงหน่อย" เธอก้มมองที่เท้าตัวเอง "กวนฉันเหรอ!"

"ไม่ใช่นะคะแต่คุณคินอาบน้ำอยู่ จะให้ดิฉันมองอะไรล่ะคะ"

"ทุกอย่างบนร่างกายฉันเธอเห็นมาหมดแล้วแถมยังเคยจับอีก ของเธอฉันก็เห็นมาหมดแล้ว จะอายอะไร"

"คุณคิน! อย่าพูดแบบนี้สิคะ เดี๋ยวใครมาได้ยินเข้าดิฉันจะแย่เอาได้นะ"

"แย่อะไร?"

"คุณคินกำลังจะหมั้นไม่ใช่เหรอคะ เรื่องวันนั้นดิฉันผิดเองที่เข้าไปในห้อง เป็นเพราะดิฉันดื่มหนักไปหน่อย อย่าเอาเรื่องนั้นมาพูดอีกเลยนะคะถ้าใครได้ยิน คุณคินต่างหากที่จะถูกมองไม่ดี" หญิงสาวเอ่ยจบชายหนุ่มก็ลุกขึ้นยืนดึงร่างคนตัวเล็กเข้ามาในอ่าง

ตู๊ม!! ทันทีที่เธอลงไปในอ่างมือของเธอสัมผัสได้ถึงอะไรแข็ง ๆ ที่เป็นแท่ง เฮือก!!ไอรินเบิกตากว้างเมื่อสิ่งนั้นมันสู้มือเธอ

"คุณคิน!!" เสียงใสร้องอุทานด้วยความตกใจ