1 หมั้นหมาย (5)

ดาวิกาพยักหน้ารับน้อย ๆ แล้วปิดปากไปอึดใจเพื่อคิดหาหนทางแก้ไขปัญหาใหญ่ที่เพิ่งเกิดขึ้น

“เอาอย่างนี้ก็แล้วกันคุณลีโอ เราพักเรื่องถอนหมั้นเอาไว้ก่อน ปล่อยให้คุณปู่ของเราสนุกสนานกับเรื่องนี้ไป และเมื่อไหร่ที่คุณต้องการแต่งงานกับใครสักคนในช่วงระยะเวลาที่เรายังหมั้นหมายกันอยู่ ฉันจะเจรจาเรื่องถอนหมั้นกับคุณปู่ให้เอง”

“ฟังแล้วดูไม่ดีเลย” ดาวิกาชะงักไปพลางช้อนสายตามมองอีกฝ่าย

ลีโอจึงอธิบายเพิ่มเติม

“ผมหมายถึง นั่นอาจทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองตระกูลแย่ลงกว่าเดิม”

“ไม่เป็นอย่างที่คุณคิดแน่นอน ฉันจะหาหนุ่มหล่อสักคนมาเป็นข้ออ้างในการถอนหมั้นเพื่อความสมเหตุสมผล และลดเรื่องผิดใจกัน”

“มันทำให้คุณยุ่งยากนะดาวิกา”

“ไม่เลยค่ะ เพราะถ้าฉันเจอใครสักคนระหว่างนี้ ฉันก็จะขอให้คุณทำแบบนั้นเช่นกัน” ดาวิกาบอกอย่างทีเล่นทีจริง ซึ่งความต้องการของเธอก็ทำให้ลีโอหัวเราะออกมาได้

“คุณหลักแหลมมาก”

“ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ” หญิงสาวยิ้มบาง

ส่วนลีโอเอามือล้วงในกระเป๋ากางเกงแล้วทอดสายตาออกไปนอกกรอบหน้าต่างอย่างใช้ความคิด ก่อนหันมามองคู่สนทนาที่เอาแต่ปิดปากเงียบอีกครั้ง

“ยังมีอีกหนึ่งเรื่องสำคัญที่ผมต้องเตือนคุณ”

“ว่ามาได้เลยค่ะ”

“ตอนนี้พวกรอซซี่ได้กลายเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งของตระกูลโนเชริโน่ ผมเชื่อว่าจากวันนี้ไปข่าวที่เราหมั้นหมายกันนั้นต้องกระจายออกไปตามหน้าหนังสือพิมพ์ รอซซี่อาจย้ายเป้าหมายมาที่คุณด้วยดาวิกา ผมจึงอยากให้คุณเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น”

“ทุกฝีก้าว?”

“ใช่ ทุกฝีก้าว” ลีโอย้ำด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“จัดทีมบอดี้การ์ดมาคุ้มครองฉันเพิ่มซะเลยเป็นไง” หญิงสาวบอกยิ้ม ๆ มากกว่าจริงจัง

“อย่าห่วงไปเลยคุณลีโอ ถึงนาซิโอจะไม่ยิ่งใหญ่เทียบเท่าโนเชริโน่ แต่ฉันมั่นใจได้ในระดับหนึ่งว่าคุณปู่สเตฟาโนไม่มีทางให้พวกรอซซี่มารังแกฉันได้แน่นอนตราบใดที่ฉันยังเป็นคนของนาซิโอ”

“รู้ว่าคุณปกป้องตัวเองได้ก็หายห่วง”

“ขอบคุณค่ะ”

ลีโอยิ้มละมุนรู้สึกโล่งใจมากกว่าเดิมเมื่อปัญหาใหญ่ที่ทำให้เขาปวดหัวมาหลายวันผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

“เอาล่ะในเมื่อหมดเรื่องรบกวนใจแล้ว ผมขอเชิญคุณชมของสะสมของคุณปู่ม็อตต้าดีกว่า”

“นำทางเลยค่ะ” ดาวิกาผายมือเชิญ ก่อนเดินตามชายหนุ่มไป...

##### 2

ดวงดาวในหัวใจ

เหยียบถึงคฤหาสน์เก่าแก่ของตระกูลนาซิโออีกครั้งเมื่อนาฬิกาโบราณอันเป็นของเก่าสะสมหายากได้ตีบอกเวลาเที่ยงคืนพอดี แต่ดาวิกาที่เพิ่งกลับเข้ามาในห้องของตัวเองไม่สามารถพักผ่อนได้ทันที เมื่อเธอถูกเด็กสาวรับใช้มาตามตัวให้ไปพบคุณปู่สเตฟาโนเป็นการส่วนตัวซะก่อน

“ไปเรียนท่านว่าฉันกำลังพักผ่อน”

ดาวิกาบอกเด็กในบ้านก่อนหันมาจัดการลบเครื่องสำอางซึ่งติดอยู่บนใบหน้าของเธอออก

ก็อยากจะดื้อและเข้าพบเจ้าของคฤหาสน์ในเช้าวันพรุ่งนี้ เพราะเธออ่อนล้ากับการเดินทางเหลือเกิน แต่เธอก็ทำเช่นนั้นไม่ได้เมื่อคุณปู่ที่แสนจะเอาแต่ใจตัวเองได้ส่งมาริโอ ซึ่งเป็นบอดี้การ์ดที่ดูแลความปลอดภัยให้เธอมานานมาเรียกตัวเธอซ้ำเป็นครั้งที่สอง

“ฉันเหนื่อยล้ากับการเดินทางมาทั้งวัน และฉันเชื่อว่าคุณปู่ต้องรู้สึกแบบนั้นเช่นกัน”

“ครับ แต่นายท่านต้องการเช่นนั้นจริง ๆ ผมจึงอยากแนะนำให้คุณหนูปฏิบัติตามคำสั่งของนายท่านเร่งด่วนที่สุด”

“เรื่องด่วนเหรอ?”

“ครับ” มาริโอรับเสียงเรียบ

“คนแก่มักเอาแต่ใจตัวเองเสมอ”

ดาวิการะบายความอัดอัดที่อยู่ในใจออกมา แล้วเดินเอื่อย ๆ ออกจากห้องพักของตนเองอย่างหมดอาลัยตายอยากกับการใช้ชีวิตที่ต้องตกอยู่ภายใต้กรอบและกฎระเบียบของคนอื่น ก่อนจะเลี้ยวไปตามทางเดินเพื่อตรงไปยังห้องทำงานของคุณปู่ของเธอ

หญิงสาวปรายตามองเหล่าบอดี้การ์ดหน้าหุ่นยนต์ทั้งสองนายที่ยืนรักษาความปลอดภัยอยู่หน้าห้อง คนพวกนั้นค้อมศีรษะให้เธออย่างนอบน้อมก่อนเปิดประตูให้เธออย่างรู้หน้าที่

เมื่อก้าวเข้ามาในห้องทำงานโอ่โถงได้ ดาวิกาจึงพบว่าคุณปู่สเตฟาโนไม่ได้อยู่ในห้องเพียงลำพัง แต่ยังมี ‘คุณนายแม่มด’ ซึ่งแต่งกายด้วยชุดนอนแสนเซ็กซี่และสวมเสื้อคลุมขนสัตว์เพื่อให้เข้ากับอุณหภูมิภายนอกคฤหาสน์ซึ่งกำลังลดต่ำลงและก้าวเข้าสู่ฤดูหนาวที่กำลังมาเยี่ยมเยือน