Chapter 3 ขัดคำสั่ง

Chapter 3

ขัดคำสั่ง!

“ไปไหนมา?”

“เฮือกกก”

พิมพ์ดาวถึงกับสะดุ้งตัวโยนเมื่อคนที่ยืนอยู่ข้างป้อมยามคืออัศวิน พี่ชายของเธอซึ่งตอนนี้เป็นประมุขใหญ่ขิงตระกูลอัครวิน

“ฉันถามว่าเธอไปไหนมา?”

ใบหน้าคมคร้ามขมวดคิ้วมุ่น น้ำเสียงเข้มกดต่ำด้วยความไม่พอใจเมื่อเห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของพิมพ์ดาว

อาการแบบนี้มันเหมือนกับคนที่ทำอะไรผิดมา

“คะ คือ พิมพ์ พิมพ์กลับมืดเลยค่ะ พอดีทำงานกับเพื่อน..”

พิมพ์ดาวพูดเสียงเบาราวกับจะขาดหายไปพร้อมกับอากาศ

เธอกลัวว่าอัศวินจะดุ ไม่อยากทำให้พี่ชายคนนี้ผิดหวังในตัวเธอ แต่เส้นทางการเป็นนักแสดงมันสำคัญสำหรับพิมพ์ดาวมากจริงๆ

“เพื่อนผู้ชาย?”

“เอ่อ ค่ะ”

จำใจรับคำอย่างปฏิเสธไม่ได้เพราะหลักฐานมันคาตา

“ทำอะไรอย่าให้มันประเจิดประเจ้อนักล่ะพิมพ์ดาว เธอหัดคิดถึงหน้าพ่อหน้าแม่บ้างนะ”

คนตัวสูงกว่าซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นพี่ชายกำลังบ่นดุน้องสาว พิมพ์ดาวทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับไม่อาจเถียงอะไรได้

“ค่ะพี่วิน พิมพ์จะตระหนักไว้เสมอ”

“คิดให้ได้อย่างที่พูดล่ะ อย่าสักแต่ว่ารับคำ”

พูดจบร่างสูงก็เดินนำเข้าไปภายในคฤหาสน์ พิมพ์ดาวได้แต่ลอบถอนหายใจอยู่กับตัวเอง โชคดีที่ไม่โดนจับผิดไปมากกว่านี้

แต่ยังไงสักวันพี่อัศวินของเธอก็ต้องรู้อยู่ดีว่าพิมพ์ดาวเล่นซีรี่ส์

เมื่อเข้ามาภายในบ้านพิมพ์ดาวก็แยกตัวเข้าห้องนอนของตัวเองไป ส่วนอัศวินกลับเข้าห้องทำงาน

ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของหนุ่มหน้าลูกเสี้ยวตวัดไปมองที่จอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่แล้วเปิดดูกล้องวงจรผิดย้อนหลัง

กล้องวงจรปิดราคาแพงภาพละเอียดยิบที่แม้จะดูย้อนหลังแต่ก็ชัดเจนจนเห็นหน้าคนภายในรถได้

“นี่มันผู้ชาย..”

ร่างสูงพึมพำกับตัวเอง ไม่รอช้ากดแคปหน้าจอแล้วส่งไลน์ให้กับรูปน้อง

[Auswin : ส่งรูปภาพ]

[Auswin : ผู้ชายคนนี้เป็นใคร? หาข้อมูลให้ทีส่งพรุ่งนี้ไม่เกินเที่ยง]

[aa : ครับคุณวิน]

เขาต้องการรู้โดยเร็วที่สุดว่าผู้ชายคนนี้คือใคร

พิมพ์ดาวจะคบกับใครนั้นมันสำคัญมาก เพราะหากได้คนไม่ดีก็จะเป็นจุดด่างพร้อยของตระกูล

ถึงจะบอกว่าเธอเป็นเพียงลูกสาวบุญธรรม แต่ยังไงก็ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกสาว พ่อแม่ของเขาเองในพินัยกรรมที่จริงก็มีส่วนสมบัติที่แบ่งเอาไว้ให้พิมพ์ดาวด้วย แต่เขาเป็นคนจัดการทั้งหมดเอง

วันต่อมา

ณ บริษัทอัครวิน

“เหอะ อุตส่าห์บอกแล้วแท้ๆ ว่าไม่ให้ทำ”

อัศวินมองข้อมูลของชายคนที่ชื่อว่าคริสต์ที่ลูกน้องส่งมาให้ แถมยังแนบข้อมูลมาอีกว่าตอนนี้พิมพ์ดาวกำลังไปเป็นนักแสดงของซีรี่ส์เรื่องนึง

เขาค่อนข้างโกรธมากตอนนี้ ไม่ใช่โกรธที่พิมพ์ดาวไปเป็นนักแสดง แต่โกรธที่เธอขัดคำสั่ง!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

โมโหอยู่ได้ไม่นาน ก็มีคนมาเคาะประตูหน้าห้อง ดวงตาคมเหลือบมองจอมอนิเตอร์กล้องวงจรปิดบริเวณหน้าห้องก็พบว่าเป็นลูกน้องคนสนิทอย่างณภัท

“เข้ามาได้”

แอดด

ณภัทเปิดประตูแล้วเดินมายืนหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของอัศวิน

ปกติทำงานเสร็จณภัทจะกลับไปนอนคอนโดของตัวเองที่ซื้อไว้ แต่เพราะเมื่อวานมีงานพิเศษจึงต้องไปค้างที่คฤหาสน์อัครวินหลังโต

“เย็นนี้เรามีนัดคุยกับท่านนะครับคุณวิน เรื่องสินค้าตัวล่าสุด”

“งั้นเหรอ...อืม”

สงสัยว่าจะต้องเก็บเรื่องของยัยน้องสาวตัวดีไว้จัดการทีหลัง ตอนนี้คงต้องคิดเรื่องงานก่อน

“นานๆ ทีจะได้ไปเปิดหูเปิดตา ช่วงนี้คุณวินเครียดมากเลยนะครับ”

ณภัทเอ่ยอย่างเป็นห่วง ดูเหมือนว่าจะมีแต่เรื่องงานมารุมเร้าผู้เป็นเจ้านาย

“อย่าเรียกเปิดหูเปิเตาเลยณภัท เรียกว่าไปทำงานนอกสถานที่ดีกว่า “

เสียงทุ้มเอ่ยตอบไปแบบนั้น มันเป็นการทำงานจริงๆ เพราะเขาคงไม่รู้สึกสนุกหรอกในตอนนี้น ห่วงเรื่องธุรกิจที่ต้องคุยกันซะมากกว่า

“งั้นหลังปิดจ็อบ เอาสาวสักคนมั้ยครัยคุณวิน ไม่ได้ไปผ่อนคลายนานแล้วนะ”

ได้ยินแบบนั้นอัศวินก็ถึงกับเลิกคิ้วแสยะยิ้ม

“ทำไม? อยากรึไงณภัท”

“ปละ เปล่าครับ เห็นนานๆ ทีคุณวิน..”

“เออๆ หลังปิดจ็อบจัดสาวมาสองคน เอาคนละคนเลยละกัน ชอบแบบไหนก็จัดมา”

“ผมไม่ได้อยากสักหน่อย เอาคนเดียวก็พอให้คุณวินผ่อนคลาย”

ณภัทว่าแล้วยิ้มอายๆ เจ้านายพาไปเปิดประสบการณ์ครั้งนึง หนุ่มหน้านิ่งไร้รักอย่างเขาถึงกับเขินทำอะไรไม่ถูก

เลยตั้งปณิธานไว้ว่าจะไม่เอาอีกแล้ว ขอแค่ดูเจ้านายอยู่ห่างๆ ดีกว่า