Chapter 2 ทำตามใจตัวเอง

Chapter 2

ทำตามใจตัวเอง

ณ มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง

"พิมพ์! ที่ไปแคสกันไว้สรุปเอายังไง ทีมงานเขารับแกแล้วนะ"

'รินดา'เพื่อนสนิทของพิมพ์ดาวเอ่ยถามเพื่อนสาวอย่างตื่นเต้น เธอเองก็ไปแคสและได้รับบทเพื่อนนายเอก ส่วนพิมพ์ดาวได้บทนางร้าย

"พี่วินไม่ให้ฉันไปอะแก คือฉันก็อยากเล่นนะ.."

พิมพ์ดาวหนักใจ ละครเรื่องนี้ได้พระเอกมีชื่อเสียงมาเล่น ถ้าเกิดเธอได้บทร้ายจริงๆ ยังไงก็คงจะดังขึ้นมาได้

"ถ้าแกเล่นเรื่องนี้คงได้แจ้งเกิดในวงการแน่ๆ พิมพ์เอ๊ย! แกอย่าปฏิเสธเลยนะ ฉันอยากเล่นกับแกนะ"

รินดาดีใจมากที่ได้รับบทในครั้งแรกที่ไปแคส และดีใจมากๆ เช่นกันที่เพื่อนรักได้เล่นละครเรื่องเดียวกับตัวเอง

"ทำยังไงดีล่ะรินดา...ฉันกลัวพี่วินจะโกรธ"

"ก็ถ้าตอนนี้ไม่รู้ก็คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง"

รินดาคะยั้นคะยอเพื่อนสาว

พิมพ์ดาวตัดสินใจที่จะเป็นนักแสดงในซีรี่ส์วัยรุ่นเรื่องใหม่

รินดาและพิมพ์ดาวพากันมาที่กองถ่ายเพื่อเตรียมที่จะถ่ายซีรี่ส์ โชคดีที่เป็นซีรี่ส์ที่ไม่ยาวมากมีเพียงสามตอนเท่านั้น จึงไม่กระทบกับการเรียนมากเท่าไหร่

และซีรี่ส์ที่พิมพ์ดาวได้ไปเล่นเป็นซีรี่ส์วาย มีพระเอก นายเอก ส่วนเธอรับบทเป็นแฟนเก่าพระเอกและเป็นตัวร้าย

“นั่นไงพระเอก”

คริสต์พระเอกของเรื่องเดินเข้าทาทักทายสองสาวแม้จะไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว

“สวัสดี คริสต์นะครับ”

“สวัสดีค่ะเรารินดานะ

ทักทายกันไปตามเรื่องราว ทีมงานพาแนะนำกันให้รู้จักทุกคนและวันนี้ก็เป็นวันเปิดกล้อง

สถานการณ์การทำงานผ่านไปได้ด้วยดี

หลังจากเสร็จงานรินดาอาสาจะไปส่งพิมพ์ดาว แต่ระหว่างยืนคุยกันอยู่หน้าตึก คริสต์พระเอกซีรี่ส์ในวันนี้ก็เดินเข้ามาทักทายสองสาว

“เถียงอะไรกันอยู่ครับ”

คริสต์เดินเข้ามาแล้วยิ้มให้รินดากับพิมพ์ดาว

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ยัยพิมพ์ดาวน่ะสิ บอกจะไปส่งก็ไม่ยอมบอกว่าบ้านคนละทางกัน”

“หืม บ้านพิมพ์ดาวอยู่แถวไหนล่ะ?”

ได้ยินแบบนั้นก็หันไปถามพิมพ์ดาว เธอทำหน้าอ้ำอึ้งแต่ก็ยอมตอบออกไป

“อยู่ไม่ไกลบริษัทนี้ค่ะ เลยแยกหน้าออกไปเข้าตรงถนนเส้นหลักประมาณสิบกิโลก็ถึงแล้ว “

“เอ๊ะ บ้านอยู่ทางเดียวกับเราเลยพิมพ์ดาว ให้เราไปส่งมั้ย?”

คริสต์อาสา เพราะยังไงก็ไปทางเดียวกัน แถมทางนี้รถติดมากอีก ขืนรินดายืนยันจะไปส่งคงจะดึกกว่าเจ้าตัวจะถึงบ้าน

“มะ ไม่เป็นไรเลยคริสต์ เราเกรงใจน่ะ รถเส้นนั้นติดมากด้วย”

พิมพ์ดาวรีบปฏิเสธ กลัวว่าพี่อัศวินของเธอมาเห็นแล้วจะเข้าใจผิด แค่นี้ก็มองเธอในแง่ลบจะแย่อยู่แล้ว

“ไปกับคริสต์เถอะน่า ไหนๆ ก็ทางเดียวกัน”

รินดากระแทกศอกเข้าสีข้างเพื่อนแล้วพูดออกมา ตั้งแต่คบกันมาไม่ยักเคยเห็นพิมพ์ดาวสนใจผู้ชายคนไหน คนมาจีบก็ตั้งมากมาย

คริสต์เองโปรไฟล์ก็ดี แถมยังเป็นพระเอกดังอีก เรียกได้ว่าหากสนิทหรือได้คบกันก็ไม่เสียหายอะไร

ไฟเขียว! ผ่านค่ะคนนี้! รินดาได้แต่คิดแล้วกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ เธอรู้ว่าคริสต์สนใจพิมพ์ดาวแน่ๆ สังเกตุจากสายตาตั้งแต่เมื่อกี่นี้แล้ว

เมื่อเพื่อนพูดแบบนั้น บวกกับคริสต์เองก็เร่งเร้า พิมพ์ดาวจึงจำใจนั่งรถกลับบ้านพร้อมกับคริสต์ในค่ำคืนนี้

ณ คฤหาสน์อัครวิน

“คุณวินครับ คุณพิมพ์ดาวกลับมาแล้วครับ”

ลูกน้องคนสนิทอย่างณภัท เข้ามาแจ้งผู้เป็นเจ้านาย

ใบหน้าคมคร้ามแสดงให้เห็นถึงความเป็นลูกเสี้ยวสวิตเซอร์แลนด์ก้มลงมองนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือข้างซ้ายเข็มสั้นชี้ไปที่หมายเลขเก้า

เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวสบายๆ พร้อมกับกางเกงสแล็คขายาวสีดำ

“อืม”

ร่างกำยำยืนหยัดเต็มความสูง คงต้องออกไปดูกันหน่อยว่าเหตุใดยัยน้องสาวจอมปลอมของเขาถึงกลับบ้านมืดค่ำขนาดนี้ นี่ก็สามทุ่มกว่าแล้ว

“ขอบคุณนะคะคริสต์ที่มาส่ง”

ร่างบางในชุดนักศึกษายิ้มหวานแล้วปิดประตูรถก่อนจะเดินเข้าคฤหาสน์หลังโต

คริสต์ขับรถออกไป ส่วนพิมพ์ดาวก็เดินเข้าคฤหาสน์โดยใช้ประตูรั้วเล็กซึ่งเป็นประตูสำหรับคนเดินเข้าออกและอยู่ติดกับป้อมยาม

“ไปไหนมา?”