Chapter 16 เป็นของพี่ทั้งกายและใจ
Chapter 16
เป็นของพี่ทั้งกายและใจ
“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น นอนนิ่งๆ แล้วทำหน้าที่บนเตียงของเธอก็พอ”
อัศวินเอ่ยเสียงนิ่งไม่ไหวติงกับสิ่งใดๆ
เขากระโดดขึ้นมาคร่อมร่างเล็กเอาไว้แล้วฝังจมูกโด่งเข้าที่ซอกคอขาวเนียน...
จมูกโด่งไล้ไปทั่วซอกคอขาวเนียน มือหนาอยู่ไม่สุกเลื่อนแทรกเข้าใต้เสื้อนักศึกษาแล้วขยำทรวงอกอวบขาวเนียนของหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องสาวตัวเอง
พิมพ์ดาวแอ่นตัวรับสัมผัสนั้นอย่างเสียไม่ได้ ทุกครั้งเวลาที่อัศวินแตะเนื้อต้องตัวเธอเป็นจะต้องระทวยไปทั้งเรือนกายอย่างไม่อาจขัดขืนได้
จะเรียกว่ารู้สึกดีกับสัมผัสที่เขามอบให้ก็คงจะถูก
“อื้อ”
เสียงครางน้อยๆ เปล่งออกมาจากลำคอ เขาจัดการถอดเสื้อนักศึกษาของเธอออกแล้วมองความสวยงามนั้นอย่างเต็มตา
อัศวินไม่อยากจะเชื่อตัวเองว่าตอนนี้เขาขึ้นชื่อว่าเป็นผัวทางพฤตินัยของพิมพ์ดาว น้องสาวที่เขาเกลียดแสนเกลียด
เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง อัศวินนอนแผ่ลงบนเตียงแล้วจับตัวพิมพ์ดาวให้ขึ้นมาคร่อมเขา
“พะ พี่วิน จะทำอะไรคะ”
เสียงหวานถามออกมาอย่างระทวย ตอนนี้ร่างเล็กของเธอนั่งอยู่บนร่างหนาของอัศวิน
“เลื่อนตัวลงไปแล้วก้มมาอมให้หน่อย”
“อะ อม?”
พิมพ์ดาวไม่เข้าใจในสิ่งที่อัศวินกำลังจะสื่อ เธอต้องทำอะไรกันแน่ เกิดมายี่สิบปีชีวิตนี้ยังไม่เคยทำ
“เธอต้องอมมัน อย่าคิดขัดขืน”
พูดจบอัศวินก็ชักแท่งลำร้อนให้พิมพ์ดาวได้เห็นอย่างเต็มตาเธอเลื่อนตัวลงแล้วก้มหน้าเข้าไปชิดกับลำโคนพร้อมมองแท่งลำเอ็นนั้นอย่างตื่นตาตื่นใจขึ้นมา
“มันใหญ่ขนาดนี้... พิมพ์คงอมไม่ได้ค่ะ”
ดวงตากลมโตสั่นระริกเมื่อจ้องเจ้าลำเอ็นนั้น จะให้เธออมเข้าไปได้อย่างไรกัน ลำเอ็นร้อนแข็งปูดเต็มไปด้วยเส้นเลือดดูน่ากลัว
“จะกลัวอะไร ผู้หญิงอย่างเธอคงจะทำจนชินแล้ว”
“พี่วิน...
พิมพ์ดาวรู้สึกเจ็บปวดใจทุกครั้งที่เขาพร่ำพูดดูถูกเธอ
อัศวินก็พอจะรู้ว่าพิมพ์ดาวคงจะมีเขาเพียงคนเดียวเพราะไม่ว่าเอากันกี่ครั้งร่องสวาทสาวก็ยังคงตอดหนึบทำหน้าที่ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ไม่เหมือนกับผู้หญิงที่เขาชอบซื้อมากิน
“อมมันซะ อย่าถามเยอะ”
พิมพ์ดาวมองแท่งเอ็นร้อนก่อนจะลอบกลืนน้ำลายลงคอเหนียวหนืดอย่างยากลำบาก
ใหญ่โตขนาดนี้จะให้เธอกลืนกินมันเข้าไปได้ยังไง
แต่เถียงไปก็เท่านั้น คำตอบที่ได้รับก็คงอยากจะให้เธอกลืนกินมันเข้าไปอยู่ดี ดังนั้นพิมพ์ดาวจึงไม่รอช้าจับแท่งลำใหญ่ยัดเข้าปากน้อยของตัวเอง
“โอ้ว ซี้ดด”
คนโดนกลืนกินทำหน้าฟินเงยหน้าขึ้น ตัดภาพมาที่พิมพ์ดาวที่กำลังอมแท่งลำยักษ์นั้นถึงกับทำตาเหลือกโปนมันใหญ่กว่าที่เธอคิด เกินกว่าที่จินตนาการเอาไว้
แท่งลำใหญ่ของอัศวินแทงเข้าลำคอลึกของหญิงสาวอย่างจังจนพิมพ์ดาวถึงกับสำลักออกมา
“อะ แฮ่กๆ”
อัศวินมองหน้าของพิมพ์ดาวที่สำลักแท่งลำร้อน เธอรีบถอยหน้าออกให้ห่างจากอาวุธยุทโธปกรณ์
“อย่าทำเป็นไม่เคย อมให้มันดีหน่อย”
เขายังคงออกคำสั่งร้ายกับเธอ ไม่นึกเห็นใจหรือสงสารพิมพ์ดาวบ้างเลย
“พิมพ์ทำไม่เป็นจริงๆ นี่คะ”
พิมพ์ดาวเหล่ตามมองแท่งลำนั้นอย่างไม่ไว้วางใจอีกต่อไป ตอนอยู่ข้างในก็เสียวดีแต่ทำไมพอต้องอมมันลำบากหนักนะ
“ก็แค่อมมันเข้าไป อย่าพึ่งลึกมากล่ะ”
เขาเริ่มพูดดีๆ เพราะต้องการให้พิมพ์ดาวทำมันอีกครั้ง ไม่อยากให้ยัยน้องตัวเล็กคนนี้หวาดกลัวกับแท่งลำสวาทของเขา
“แต่มันดูน่ากลัว แถมยังทำพิมพ์สำลักอีกต่างหาก”
เธอมองมันอย่างไม่ไว้วางใจ
“เธอทำผิดวิธี อมไปทั้งแท่งอย่างนั้นมันก็สำลักสิ”
อัศวินชักแท่งลำร้อนส่วนอีกมือก็กดหัวของพิมพ์ดาวให้เข้ามาใกล้ๆ จนริมฝีปากเล็กแตะเข้ากับหัวเห็ดสีแดง
“ค่อยๆ อมมันไปทีละนิด”
“..อึ้ก”
“อื้ออ แบบนั้นแหละพิมพ์ดาว”
ริมฝีปากเล็กอมหัวเห็ดแล้วเลื่อนลงมาทีละนิดอย่างแผ่วเบาไม่เร่งรีบทำเอาอัศวินถึงกับครางออกมา นี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการจากเธอ
ทำอย่างแผ่วเบา นุ่มนวล ริมฝีปากเล็กไร้ลำเอ็นใหญ่ไปทีละนิด
อัศวินเงยหน้าซีดปากด้วยความเสียวเมื่อได้รับสัมผัสจากปากนวลนุ่มนั้น
“อ่า แบบนั้นพิมพ์ดาว”
ศรีษะเล็กขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ ปากเล็กครอบงำแท่งลำเอ็นร้อนนั้นเข้าเต็มลำแล้วดูดโลมเลียอย่างไม่ชำนาญนักแต่ก็สร้างความเสียวซ่านให้กับผู้เป็นพี่ชายได้อยู่ไม่น้อย
“อื้ม อึ้ก”
แม้จะไม่ประสีประสา แต่ริมฝีปากเล็กนุ่มที่ครูดผ่านท่อลำเอ็นก็ทำให้อัศวินรู้สึกดีและเสียวมากๆ
“อ่า”
เขารู้สึกทนไม่ไหวอีกต่อไปเอื้อมมือหนาไปม้วนผมยาวของพิมพ์ดาวไว้แล้วดึงออกเบาๆ เพื่อเป็นสัญญาณให้เธอผละริมฝีปากเล็กออกจากท่อนเนื้อลำเอ็น
“ทนไม่ไหวแล้ว... เรามาเอากันดีกว่า”
มือหนาจับเข้าที่สะโพกของพิมพ์ดาวแล้วเลื่อนให้ใกล้แท่งลำเอ็นร้อนที่ฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำสีใสเหนียวๆ จากอุ้งปากเล็ก
“พะ พี่วินจะให้พิมพ์ทำอะไรเหรอคะ”
มันไม่เหมือนในครั้งที่เราเคยทำกัน อัศวินเลื่อนสะโพกเล็กให้จุดสงวนของเธอชิดอยู่กับเอ็นเขา แท่งลำร้อนโปดปูนไปด้วยเส้นเลือดดูน่ากลัว
“วันนี้เธอต้องขึ้น”
“ขึ้น? พิมพ์ทำไม่เป็นหรอกค่ะพี่วิน”
ร่างเล็กใบหน้าแดงซ่านแล้วตอบออกไปแบบนั้น ทั้งชีวิตเธอไม่เคยทำแบบนี้ให้ใคร มีเพียงอัศวินเท่านั้นที่ได้ครอบครองเรือนกายสวยนี้
“ยกขา นั่งยองยอง”
พิมพ์ดาวรู้สึกอายที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้แต่ก็ทำตามเขาอย่างว่าง่าย เรียวขาเล็กลุกยันขึ้นนั่งยองๆ
แท่งลำร้อนของอัศวินตั้งชูชันขึ้น มือหนาชักมันขึ้นลงสักสองสามทีก่อนจะเสียบหัวเห็ดร้อนสีแดงแจ๋เข้าไปที่ร่องสวาทสีหวานฉ่ำน้ำของพิมพ์ดาว
“นั่งทับลงมา”
“ตะ แต่...อ๊าาา”
ยังไม่ทันที่เธอจะปฏิเสธอัศวินกระทุ้งสะโพกสอบขึ้นทำให้ลำเอ็นร้อนไหลเข้าไปภายในสะโพกฉ่ำแฉะอย่างเต็มรำ
เมื่อโดนกระแทกไปแบบนั้นพิมพ์ดาวก็นั่งทับลงมาและล้มตัวนอนลงทับแผงอกกำยำของอัศวินโดยที่จุดเชื่อมต่อของทั้งคู่ยังเชื่อมต่อกันเอาไว้
“อ๊า พะ พี่วิน”
ร่างเล็กตกใจจนตาเหลือกที่อัศวินกระแทกกระทุ้งเข้ามาอย่างไม่ให้สัญญาณ มันแน่นและรัดไปหมด เหมือนกับร่องสวาทจะฉีกขาดอย่างไรอย่างนั้น
“ดื้อดีนัก บอกให้นั่งไม่นั่งก็ต้องกระแทกแบบนี้แหละ”
เสียงแหบดังขึ้นพร้อมกับมองหน้าคนตัวเล็ก ในเมื่อดื้อไม่ฟังกันดีนักก็ต้องโดนแบบนี้
พิมพ์ดาวยังคงนอนซบฝังหน้าเข้าหาแผงอกกำยำด้วยความเหนื่อยอ่อน
“อื้ออ”
เสียงเล็กครางขึ้นในลำคอ
“อย่านอนนิ่งสิ ขยับได้แล้ว”
มือหนาจับสะโพกนวลเด้งให้ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ
“อ๊าา อ๊าย พี่วิน..”
เสียงเล็กครางกระเส่าอยู่ไม่หยุด เธอยังคงซบแผงอกกำยำอยู่โดยที่จุดสงวนเชื่อมต่อกันและมีอัศวินคอยใช้มือยกสะโพกให้ขยับอยู่
ความรู้สึกของพิมพ์ดาวในตอนนี้มันรู้สึกดีเหลือเกิน เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยได้รับสัมผัสจากใคร อัศวินเป็นคนแรกที่มอบสัมผัสแห่งความเสียวสยิวขนาดนี้ให้กับเธอ
“อ่า บดเลยพิมพ์”
อัศวินจับสะโพกเล็กให้บดไปมากับท่อนเอ็นเนื้อที่แข็งชูชันโชว์
พิมพ์ดาวเริ่มเป็นงาน เธอยันตัวลุกขึ้นใช้มือเล็กยันไว้ที่หน้าท้องกำยำที่เต็มไปด้วยไรกล้ามเนื้อของความเป็นชาย สะโพกนวลเด้งบดไปมาเข้ากับท่อนลำเอ็นแข็งขัน
“อ๊า อื้ออ”
“ซี้ด โอว พิมพ์จ๋า”
อัศวินและพิมพ์ดาวร้องครวญครางประสานกันอยู่ไม่หยุดตลอดระยะเวลาการทำกิจกรรม
อัศวินรู้สึกคลั่งรักในจังหวะของพิมพ์ดาวเหลือเกิน เธอทำมันอย่างเงอะงะ แต่เพราะความไม่ประสานั้นทำให้อัศวินรู้สึกยิ่งมีอารมณ์มากยิ่งขึ้นกว่าเดิมซะอีก
มากยิ่งกว่าผู้หญิงที่เคยซื้อกิน พิมพ์ดาวทั้งสด ทั้งใหม่ ทั้งสวยซะขนาดนี้ แน่นอนว่าย่อมกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนของอัศวินได้เป็นอย่างดี
เวลาที่เขาเห็นเธออยู่ในชุดนักศึกษาตัวบางจ้อยนั่นก็ด้วย รู้สึกมีอารมณ์ทุกครั้งที่มอง มันไม่ใช่พึ่งเป็น
แต่เป็นมานาน... อัศวินพยายามสกัดกั้นอารมณ์นั้นมาโดยตลอด แต่ในวันนี้เขาจะไม่ทนอีกต่อไป
ในเมื่อได้เอาแล้ว...ก็คงจะต้องเอาต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง
พิมพ์ดาวยังคงบดสะโพกขึ้นลงอยู่อย่างนั้น เนื้อร่องสวาทถูเสียดสีไปมากับแท่งลำร้อนใหญ่โต
“อ่า ฉันจะเสร็จแล้วนะพิมพ์”
อัศวินทนไม่ไหวเพราะโดนร่องนั้นตอดอย่างรุนแรง เขาเริ่มครางออกมาเสียงดังแล้วยื่นมือมาช่วยจับสะโพกอวบไปมาให้รัวแรงมากขึ้นยิ่งกว่าเดิม
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาา”
และแล้วในที่สุดน้ำใสก็ผลิบานออกมาจากกลีบดอกไม้งามจนเลอะไปทั่วแท่งลำเอ็น พิมพ์ดาวรีบลุกขึ้นจากแท่งลำร้อนนั้นส่งผลให้เห็นน้ำลาวาสีขาวไหลทะลักออกมาจากร่องสวาทฉ่ำเยิ้ม
น้ำของอัศวินถูกฉีดพ่นเข้าอย่างจังในมดลูกของพิมพ์ดาว
พิมพ์ดาวล้มตัวลงนอนแผ่อยู่ข้างอัศวิน
ทั้งคู่นอนหายใจรวยรินหอบแฮ่กอยู่ข้างกัน
หลังจากแช่อยู่ได้ประมาณเกือบชั่วโมงอัศวินก็เริ่มหายเหนื่อย
“กลับห้องเธอไปได้แล้วพิมพ์ดาว”
พิมพ์ดาวที่นอนโรยรินอยู่ใต้ผ้าห่มค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้น ขาเรียวก้าวลงจากที่นอนหนานุ่มแล้วหยิบเศษเสื้อผ้าที่ถูกฉีกกระจุยกระจายอยู่ที่พื้นขึ้นมา
ร่างเล็กสวมใส่มันก่อนจะเดินออกไปอย่างโรยแรง
อัศวินไล่เธอกลับไปก่อนที่จะเช้าเพราะกลัวว่าจะมีแม่บ้านมาเห็นว่าทั้งคู่อยู่ด้วยกันในห้องสองต่อสอง...
