Chapter 17 จีบเด็ก

Chapter 17

จีบเด็ก

วันต่อมา

วันนี้พิมพ์ดาวมาเรียนตามปกติ เธอมีเรียนทั้งวันจนถึงเย็นและเลิกเรียนในเวลาสี่โมงเย็น ซึ่งเป็นเวลาที่เตชินบอกว่าจะมารับในวันนี้

“กลับบ้านเลยรึเปล่าพิมพ์”

และก็เป็นเหมือนดังทุกวัน รินดาเอ่ยถามเพื่อนรักว่าจะกลับบ้านเลยมั้ย ถ้าหากต้องการให้เธอไปส่งเธอก็พร้อมจะไปเสมอ

“เดี๋ยวก็กลับแล้วล่ะริน วันนี้จะมีคนมารับจ้ะ”

พิมพ์ดาวจะตอบยิ้มๆ คนที่มารับจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเตชิน

เขาบอกว่าจะมารับเธอหลังเลิกเรียนในวันนี้และเมื่อสักครู่นี้เขาก็ส่งข้อความทิ้งเอาไว้

ใจพิมพ์ดาวก็ไม่ได้อยากจะให้เตชินมาเพราะกลัวว่าจะมีปัญหากับอัศวินอีก แต่เขาเป็นคนที่ป้ามลแนะนำมาจะปฏิเสธได้อย่างไร

“ใครมารับอีกล่ะวันนี้”

รินดาเอ่ยแซว ปกติพิมพ์ดาวมักจะกลับเอง พี่ชายคนเดียวของเธออย่างอัศวินไม่ค่อยจะสนใจเธอนักหรอก

“เป็นคนรู้จักป้ามลน่ะ”

“อ๋อ โอเคแกงั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”

“จ้ะ เดี๋ยวฉันก็จะไปยืนรออยู่หน้าตึกนี่แหละ”

หลังจากคุยกันอีกนิดหน่อยสองสาวก็แยกย้ายกันกลับบ้านโดยที่รินดากลับไปก่อน

พิมพ์ดาวยืนรอที่หน้าตึกอยู่สักพักในที่สุดรถยนต์ยุโรปคันหรูก็แล่นเข้ามา

“รอนานมั้ย พอดีพี่เพิ่งเลิกงาน”

เตชินลงมาเปิดประตูให้พิมพ์ดาวได้เข้าไปนั่งข้างเบาะคนขับ พิมพ์ดาวส่ายหน้าและยิ้มน้อยๆ

“ไม่ค่ะ รอไม่นานหรอกค่ะ”

เธอตอบไปแบบนั้นทั้งที่รอมาเกือบร่วมชั่วโมง

“พี่ขอโทษจริงๆ ไม่คิดว่าประชุมมันจะลากยาวมาจนห้าโมงได้”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

“งั้นรีบไปกันเถอะนะคงหิวน่าดู”

พูดจบเตชินก็ขึ้นมานั่งเบาะคนขับแล้วรีบออกรถไปยังร้านอาหารสุดหรูที่เขาได้จองไว้ในทันที

ระหว่างขับรถเตชินก็ลอบมองพิมพ์ดาว เธอดูไม่มีท่าทีสนใจเขาเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ป้ามารศรีหามาให้ นั่นทำให้เตชินรู้สึกติดใจอะไรในตัวเธออย่างบอกไม่ถูก

ขับรถมาสักพักก็ถึงร้านอาหารสุดหรูซึ่งเป็นร้านอาหารในโรงแรมห้าดาวใจกลางกรุงเทพมหานคร

พิมพ์ดาวเมื่อเห็นว่าเป็นร้านอาหารในโรงแรมเธอก็ไม่อยากจะเข้าไปนักเพราะกลัวจะดูไม่ดี

“เราเปลี่ยนร้านไม่ดีกว่าเหรอคะ”

“ทำไม? เห็นว่าเป็นโรงแรมรึไง”

เตชินถามออกมาตรงๆ อย่างหยอกๆ เกิดมาพึ่งจะเคยเจอผู้หญิงน่ารักขนาดนี้

“มะ ไม่ใช่นะคะ!”

พิมพ์ดาวรีบตอบกลับเสียงดังพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นเป็นรอยริ้วแดงด้วยความเขินอาย เขาล่วงรู้ความคิดของเธอซะแล้วว่ากำลังคิดอะไรอยู่

“ไม่ต้องกลัวหรอกนะ พี่ไม่ทำอะไรหรอก”

“ก็บอกแล้วไงคะว่าพิมพ์ไม่ได้กลัวแบบนั้น”

พิมพ์ดาวยืนยันเสียงแข็งแม้ว่าจะคิดไปแล้วก็ตาม

“โอเค ไม่คิดก็ไม่คิดสิ พี่ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อยนี่”

เตชินขำกับท่าทางของพิมพ์ดาว เธอคงจะกลัวมากจริงๆ

ทั้งคู่พากันเดินเข้าไปภายในห้องอาหารสุดหรู อัศวินสั่งอาหารมากมายพร้อมกับไวน์ด้วยเช่นกัน

“เคยดื่มมั้ย? ลองดื่มสิ”

เตชินยื่นแก้วไวน์สุดหรูให้กับพิมพ์ดาวได้ลิ้มชิมรส เป็นไวน์ราคาแพงที่เขาได้สั่งพนักงานเอาไว้

“ไม่ดื่มหรอกค่ะ”

พิมพ์ดาวปฏิเสธอย่างแข็งขัน เรียกได้ว่าเธอหลาบจำแล้วกับการเมาไม่ได้สติ รอบที่แล้วก็เมาจนเรื้อน ตื่นมาอีกทีก็จำไม่ได้แล้วว่าอยู่บนเตียงกับอัศวินได้ยังไง

“หึๆ โอเค ไม่ดื่มก็ไม่ดื่ม”

เตชินแค่นขำออกมา เมื่อเห็นสาวน้อยรุ่นน้องยืนยันอย่างแข็งขันว่าจะไม่ดื่มไวน์ที่เขาสั่งมา คงจะกลัวว่าเขาจะมอมแล้วทำอะไรเธอล่ะสิ

คนอย่างเตชินไม่เคยทำอะไรแบบนั้นแน่นอน เขามีผู้หญิงมากมายเข้ามาให้เลือก ไม่จำเป็นจะต้องมอมเหล้าหรือทำร้ายใครให้ได้มาซึ่งร่างกายอันแสนจะยั่วเย้า

เพียงแค่เขาชี้นิ้วหรือออกคำสั่งผู้หญิงมากมายก็พร้อมจะสยบแทบเท้าของเขา... เพียงแต่พิมพ์ดาวไม่ใช่ผู้หญิงพวกนั้นน่ะสิ นี่จึงเป็นจุดที่ท้าทายเตชินเอามาก

เขาอยากจะจีบเธอให้ติด พูดง่ายๆ อีกอย่างก็คืออยากจะเอาชนะใจของพิมพ์ดาว ไม่รู้ว่าพิมพ์ดาวจะมีใจให้คนอย่างเขาบ้างไหม เธอดูอ่อนหวานและอ่อนโยนเอาซะมาก

“ลองทานอันนี้สิ อร่อยนะ”

เตชินตักอาหารที่อยู่ในจานกลางให้เธอได้ลองลิ้มรส พิมพ์ดาวพยักหน้านิดๆ เพื่อเป็นสัญญาณว่าขอบคุณ

“อื้ม อร่อยดีนะคะ”

พิมพ์ดาวเคี้ยวตุ้ยๆ แล้วยิ้มให้กับเตชิน รสชาติอาหารในวันนี้ค่อนข้างถูกใจเธอแม้ว่าจะเป็นอาหารในโรงแรมก็ตาม

“อร่อยก็ทานเยอะๆ จะได้โตไวๆ”

เตชินยิ้มแล้วยื่นมือเป็นลูบหัวของพิมพ์ดาวเบาๆ พิมพ์ดาวถึงกับชะงักเมื่อโดนกระทำแบบนั้นแต่ก็ไม่อาจพูดอะไรออกมาได้เพราะเขาเป็นถึงคนที่ป้ามลแนะนำให้ได้รู้จัก

ดูทรงผู้ใหญ่ก็คงอยากจะให้เธอกับเตชินคบกัน... แต่ใครเล่่าจะรู้ว่าเธอนั้นมีความสัมพันธ์ลับกับอัศวินผู้เป็นพี่ชายไปแล้ว

เธอไม่ใช่ผู้หญิงบริสุทธิ์ผุดผ่องอย่างที่เคยคิดอีกต่อไป เธอเป็นของอัศวินทั้งกาย... และใจไปแล้ว

“พิมพ์ดาว เห็นป้ามลว่าเธอมีพี่ชายคนหนึ่งใช่ไหม”

เตชินเอ่ยถามขึ้นมา บางทีการจะจีบสาวอาจจะต้องเข้าหาพี่ชายเธอหรือเปล่า เห็นว่าพ่อแม่เธอเสียหมดแล้วและพิมพ์ดาวก็อยู่ในการดูแลของพี่ชาย

ได้ยินคำว่าพี่ชายพิมพ์ดาวก็ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย ในตอนนี้จะบอกว่าอัศวินเป็นพี่ชายนั้นก็ไม่เชิง... อาจจะเป็นมากกว่านั้นไปแล้วก็ได้

“ค่ะ ชื่อพี่วินค่ะ อัศวิน อัครวิน”

เตชินพยักหน้าน้อยๆ เห็นทีคงต้องไปทำความรู้จักกับคนนั้นบ้างแล้ว เขาพอเคยจะได้ยินชื่อในแวดวงธุรกิจอยู่

แต่เตชินไม่รู้เลยว่าอัศวินที่พิมพ์ดาวหมายถึงเป็นเพียงพี่ชายในนามที่ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องทางสายเลือดเลยสักนิด เป็นเพียงพี่ชายบุญธรรมในเวลากลางวัน... และเป็นสามีบนเตียงในเวลากลางคืน

เขาคนนั้นเป็นคนที่ทำให้พิมพ์ดาวเจ็บช้ำน้ำใจได้มากที่สุด เป็นคนที่เธอเสียน้ำตาให้มากที่สุด

“งั้นว่างๆ พี่จะเข้าไปทำความรู้จักกับพี่ชายเธอนะ”

“ขะ เข้าไปทำไมเหรอคะ”

พิมพ์ดาวถึงกับพูดน้ำเสียงตะกุกตะกัก ทำตัวไม่ถูกเมื่อเตชินบอกว่าจะเข้าไปหาอัศวิน เธอไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง กลัวว่าอัศวินจะมาระเบิดลงใส่เธอหากว่าเธอไปอ่อยไปแรดใส่พวกผู้ชายอีก

“เข้าไปขออนุญาตจีบพิมพ์ดาวไงครับ:) ”