Chapter 15 มีแค่พี่คนเดียว

Chapter 15

มีแค่พี่คนเดียว

พิมพ์ดาวกำลังจะเดินเข้าไปภายในห้องนอนของตัวเองหลังจากที่เตชินกลับมาส่ง แต่แล้วก็ต้องชะงักไปเมื่อมีแรงหนึ่งกระชากข้อมือเล็ก

“อ๊ะ พะ พี่วิน”

ร่างเล็กตกใจอย่างสุดขีดเมื่อเห็นว่าเขายังไม่นอนทั้งที่ดึกมากแล้ว แถมยังกระชากข้อมือเล็กจนเธอต้องหันม้วนตัวไปจนศีรษะชนเข้ากับแผงอกกำยำ

“ใครมาส่ง”

“คือ...”

“ผู้ชายของเธอแต่ละวันนี่ไม่ซ้ำหน้ากันเลยนะ”

ยังไม่ทันที่พิมพ์ดาวจะได้ตอบอะไรไป อัศวินก็แทรกขึ้นมาในทันที

“มันไม่ใช่แบบนั้นนะคะพี่วิน”

พิมพ์ดาวไม่รู้ว่าจะอธิบายให้เขาเข้าใจได้อย่างไร

“เลิกพูดสักทีว่าไม่ใช่แบบนั้นไม่ใช่แบบนี้ ฉันขี้เกียจจะฟังเธอเต็มทนแล้วพิมพ์ดาว”

เพียงพูดจบประโยคนั้นอัศวิน ก็พักร่างบางของพิมพ์ดาวให้เข้าไปภายในห้องนอน

“อ๊ะ พะ พี่วินจะทำอะไรพิมพ์คะ”

ดวงหน้าสวยเงยหน้ามองผู้เป็นพี่ชายด้วยดวงตาตื่นตระหนก ไม่รู้ว่าอัศวินคิดจะทำอะไรเธออีก

แค่คืนนั้นก็บอบช้ำมากพออยู่แล้ว

“ทำให้เด็กอย่างเธอหายร่านไง”

“พี่วิน!”

พิมพ์ดาวเชิดหน้าขึ้นสบตาเขา เมื่อไหร่อัศวินจะเลิกว่าร้ายเธอแบบนี้สักที เธอไม่ได้มีพฤติกรรมอย่างที่เขาใส่ร้ายสักหน่อย

“เลิกเรียกชื่อฉันห้วนๆ แบบนั้นได้แล้ว ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นเธอนะพิมพ์ดาว”

อัศวินผลักร่างเล็กลงบนเตียง

“อ๊ะ!”

เธอเซล้มลงบนเตียงเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว อัศวินกระโดดขึ้นมาแล้วถอดเสื้อชุดนอนของตัวเองออกพร้อมกับกางเกงแล้วโยนมันลงไปไกล

พิมพ์ดาวในชุดนักศึกษา เรือนร่างอวบอัดซ่อนอยู่ภายใต้ชุดนักศึกษานั้น อัศวินไล่สายตามองตั้งแต่ใบหน้า เนินอก เอวคอด จนมาถึงสะโพกพาย

นิ้วแกร่งเกี่ยวไล้รูดกางเกงชั้นในสีขาวสะอาดตาของพิมพ์ดาวลงมาจากเรียวขาสวย

“พี่วิน... ไม่เอาแล้วนะคะ”

พิมพ์ดาวเอ่ยเสียงกระเศร้า เธอไม่อยากให้อัศวินทำแบบนั้นกับเธอแล้ว

เราทั้งคู่กำลังจะเกินกว่าคำว่าพี่น้อง มันไม่ควรมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้น ถ้าหากคุณพ่อคุณแม่เห็นว่าลูกทั้งคู่กำลังกระทำแบบนี้กันท่านจะคิดยังไง นี่คือสิ่งที่พิมพ์ดาวคิดอยู่ในใจ

“ทำไม หรือว่าเอากับคนอื่นแล้วมันสนุกกว่าเอากับฉัน?”

น้ำเสียงแหบเอ่ยถามออกมาอย่างไม่พอใจพร้อมกับประชดประชัน แต่เขาก็ไม่อาจรู้ได้จริงๆ ว่าพิมพ์ดาวมีใครบ้างในชีวิต

ไม่รู้ว่าระหว่างไปเรียนไปแรด ไปอ่อยใครไว้บ้าง ยิ่งทำงานในกองถ่ายที่ผู้ชายเยอะเยอะแบบนี้... อัศวินไม่อยากจะนึกเลย

“พิมพ์ไม่เคยเอากับใครทั้งนั้น ทั้งชีวิตพิมพ์ก็มีแค่พี่คนเดียว”

“...”

อัศวินได้ยินแบบนั้นก็เงียบพูดไม่ออก เรียวขาเล็กหุบเข้าหากันไม่ให้เขาได้มองเห็นจุดสงวน

“เมื่อไหร่พี่วินจะเลิกใจร้ายกับพิมพ์สักทีคะ”

เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้งราวกับจะร้องไห้ออกมา

“คนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์พูดอะไรทั้งนั้นพิมพ์ดาว”

อัศวินไม่สนใจ เขาก้มหน้าฝังจมูกโด่งลงเข้าที่ร่องสวาทฉ่ำแฉะของพิมพ์ดาว

“อ๊าส์!”

ร่างเล็กสะดุ้งโหยงเมื่อโดนสัมผัสจากลิ้นร้อน เขาเลียไล้วนตุ่มเม็ดสวาท ลิ้นร้อนของอัศวินสัมผัสไปที่กลีบสวาทของพิมพ์ดาวที่ยังคงสวยสดใสเหมือนกับว่าไม่เคยผ่านมือชาย

“พะ พี่วิน อ๊า อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ”

อัศวินยังคงไม่ฟังในสิ่งที่น้องสาวคนเดียวของตนเองพูด ล้ินร้อนยังคงไล่ลงมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ปุ่มเสียวลงจนมาถึงรอยกีบแยกสวาท

น้ำสีใสยังคงไหลซึมออกมาเป็นจำนวนมาก เขาใช้ลิ้นตวัดกลืนลงลำคอเหนียวหนืดอย่างไม่นึกรังเกียจ

ริมฝีปากสากเปื้อนเต็มไปด้วยน้ำสีใส ดูเลอะเทอะ แต่นั่นกลับไม่เป็นอุปสรรคของอัศวินเลยสักนิด เขายังคงชิมรสชาติหวานแห่งความเป็นหญิงของน้องสาวคนเดียวที่มีได้อย่างชำนาญการ

“อื้ออ”

ร่างเล็กของพิมพ์ดาวยังคงดิ้นไปมาเมื่อถูกกุมพันธนาการจากลิ้นร้อนหนานั้น

“อื้ม อ่า..”

เสียงครางในลำคอของชายที่โตกว่าดังขึ้นไม่หยุด

เมื่อเห็นว่าผู้เป็นน้องสาวเริ่มจะมีอารมณ์ร่วมอย่างได้ที่อัศวินก็ผลักตัวออกแล้วเงยหน้าขึ้นมองพิมพ์ดาวที่นอนแผ่อยู่บนเตียงอย่างโรยแรง

“ทีแบบนี้ทำมาเป็นเหนื่อย ทีตอนออกจากบ้านไปแรดกับผู้ชายคนอื่นระริกระรี้นักนะ”

แม้จะมีสัมพันธ์สวาทกันไปหลายครั้ง แต่อัศวินก็ไม่เคยคิดใจดีกับพิมพ์ดาวเลยสักครั้ง

“สิ่งที่พี่พูดมันไม่จริงซักอย่าง... ไม่คิดจะฟังพิมพ์บ้างเลย”

“ฉันไม่จำเป็นต้องฟังจากปากของเธอพิมพ์ดาว”

“....”

“แค่มองหน้าเธอฉันก็รู้แล้วว่าคิดอะไรอยู่”

“ฮึกๆ พี่วินใจร้ายที่สุด!”

พิมพ์ดาวน้อยใจที่อัศวินคิดกับเธอแบบนั้น ทั้งๆ ที่ใจเธอก็เคารพและภักดีต่อพี่ชายแค่เพียงคนเดียว

แม้ว่าความสัมพันธ์นั้นจะเกิดขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ แต่เมื่อตกเป็นของเขาแล้วพิมพ์ดาวก็ไม่คิดอยากจะเป็นของคนอื่นอีก

ตลอดชีวิตนี้เธอไม่เคยคิดเรื่องการมีแฟนหรือคู่ชีวิตเลย อัศวินเป็นผู้ชายคนแรกที่เข้ามามีสัมพันธ์ทางกายกับเธอและทำให้จิตใจของหญิงสาวเริ่มไหวหวั่น

แต่ด้วยสถานะที่เป็นพี่น้องกัน พิมพ์ดาวไม่อาจมองหาจุดจบความสัมพันธ์นี้เจอ เธอไม่มีทางได้อยู่ในสถานะอื่นนอกจากน้องสาวบุญธรรม

สักวันอัศวินก็ต้องมีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของตัวเอง

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น นอนนิ่งๆ แล้วทำหน้าที่บนเตียงของเธอก็พอ”

อัศวินเอ่ยเสียงนิ่งไม่ไหวติงกับสิ่งใดๆ

เขากระโดดขึ้นมาคร่อมร่างเล็กเอาไว้แล้วฝังจมูกโด่งเข้าที่ซอกคอขาวเนียน...