Chapter 12 ฉันเกลียดเธอ

Chapter 12

ฉันเกลียดเธอ

เช้าวันต่อมา

“สองหนุ่มสาวยังไม่ตื่นกันอีกเหรออ่อน”

พิมลผู้เป็นป้าของอัศวินและพิมพ์ดาวมาเยี่ยมที่บ้านแต่เช้า เห็นว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ตั้งใจจะชวนพิมพ์ดาวไปทำบุญที่วัดด้วยกัน

“ยังนะคะ แปลกจริง ปกติหนูพิมพ์ดาวไม่เคยตื่นสาย”

“ขึ้นไปตามทั้งสองคนมาที ฉันว่าจะชวนไปวัดสักหน่อยช่วงนี้ฝันถึงพี่บ่อยๆ”

พี่ที่พิมลหมายถึงก็คือพี่สาวตัวเอง แม่ของอัศวินและ เป็นแม่บุญธรรมของพิมพ์ดาว

“ค่ะคุณมล”

หัวหน้าแม่บ้านขึ้นไปที่ชั้นสองแล้วเคาะประตูห้องของอัศวิน

“คุณวินคะ วันนี้คุณมลมาพบค่ะ

อัศวินที่หลับลึกอยู่เมื่อได้ยินเสียงหัวหน้าแม่บ้านมาปลุกก็สะลึมสะลือตื่นขึ้น เมื่อคืนเขาใส่แรงมากไปหน่อย ไม่ได้ทำกิจกรรมอย่างว่านานพอได้ทำทีก็รู้สึกหมดแรง

“ครับ”

เขาครางตอบเสียงแผ่วเบาแต่ก็พอที่จะได้ยิน

เมื่อรู้ว่าผู้เป็นประมุขของบ้านตอบรับแล้วป้าอ่อนก็เดินไปที่ห้องถัดไปซึ่งอยู่ใกล้กับห้องของอัศวิน ห้องของพิมพ์ดาวนั่นเอง...

“หนูพิมพ์ ตื่นได้แล้วนะลูกวันนี้ป้ามลมาพบแต่เช้าเลย”

พิมพ์ดาวนั่งกอดเข่าอยู่ข้างเตียง เธอยังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อคืน

เมื่อได้ยินเสียงของป้าอ่อนมาเรียกแบบนั้นเธอก็เหลือบตาไปมองทางประตูก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงแผ่วเบา

“ค่ะป้าอ่อน เดี๋ยวพิมพ์จะรีบอาบน้ำลงไปเดี๋ยวนี้ค่ะ”

พิมพ์ดาวพยุงร่างอ่อนแรงของตัวเองขึ้นหยิบผ้าขนหนูก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ

เวลาต่อมา

อัศวินลงมาจากชั้นสองแล้วนั่งเข้าที่หัวโต๊ะ โดยที่ป้ามลนั่งอยู่ทางด้านขวามือส่วนพิมพ์ดาวก็ลงมานั่งทางด้านซ้ายมือ

ตั้งแต่เดินลงมาพิมพ์ดาวไม่มองหน้าอัศวินเลยสักนิด เธอไม่รู้จะทำหน้าอย่างไร

มันทั้งอาย ทั้งเสียใจ ที่พี่ชายเพียงคนเดียวทำแบบนั้นกับเธอ เขาหลอกเธอ... ยอมให้เธอนอนด้วยเพื่อแลกกับความรู้สึกที่บอกว่าจะปฏิบัติกับเธอเหมือนเป็นน้องสาวจริงๆ

เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ

“เป็นอะไรไปพิมพ์ดาว ทำไมดูโทรมจังลูก”

พิมลเมื่อเห็นสภาพหลานสาวก็ตกใจ

พิมพ์ดาวรีบพยายามปรับสีหน้าให้ดูสดชื่นแล้วยิ้มกว้าง

“พอดีช่วงนี้งานหนักไปหน่อยค่ะป้ามล ไม่มีอะไรค่ะ”

อัศวินนั่งขึม เขาตักข้าวต้มขึ้นมาแล้วกินเข้าไปเงียบๆ ไม่พูดอะไร

“นี่คุยกันบ้างรึเปล่าเนี่ยเราสองคนอยู่ด้วยกัน รักกันไว้มากๆ นะลูก เมื่อคืนป้าก็ฝันถึงพี่พราวกับพี่อมร สงสัยทั้งสองคนเขาห่วงเรามากนะ”

เมื่อได้ยินชื่อของพ่อและแม่บุญธรรมของเธอพิมพ์ดาวก็ถึงกับชะงักไป... เธอคิดถึงพ่อกับแม่เหลือเกิน

หากท่านทั้งสองยังอยู่คงจะรักและปกป้องเธอได้ ไม่ปล่อยให้อัศวินมาย่ำยีใจเธอแบบนี้

อัศวินได้ยินชื่อของพ่อและแม่ตัวเองก็นิ่งไปเช่นกัน เขาทำผิดไปมาก ผิดคำสัญญาที่ให้กับพ่อและแม่ไว้ก่อนเสียชีวิต

ผมจะดูแลพิมพ์ดาวเป็นอย่างดีให้เหมือนน้องสาวแท้ๆ ครับ นี่คือสิ่งที่อัศวินรับปากไว้แต่เขากลับทำมันไม่ได้

ซ้ำร้ายกว่านั้นคนที่ทำร้ายพิมพ์ดาวก็คือเขาเอง ย่ำยีทั้งจิตใจและร่างกาย พิมพ์ดาวเสียความบริสุทธิ์ไปก็เพราะเขา แต่จะให้ยอมรับว่าตัวเองผิดมันก็ยากเหลือเกิน

กำแพงในใจบางอย่างของอัศวินไม่อาจพังทลายลงได้ ยิ่งกับพิมพ์แล้วยิ่งรู้สึกว่ายอมไม่ได้ เขาจะไม่มีทางยอมขอโทษหรืออ่อนข้อให้กับพิมพ์ดาวอย่างแน่นอน

“ก็คุยกันอยู่ตลอดครับป้ามล”

อัศวินโกหกคำโต แต่จะเรียกว่าโกหกก็คงไม่ได้ เพราะก็คุยกันจริงๆ ... คุยบนเตียง

“ก็ดีแล้วลูก เดี๋ยววันนี้ป้าจะชวนไปทำบุญที่วัดสักหน่อย เมื่อคืนฝันถึงพี่ๆ”

“ครับป้ามล ผมเองก็หาจังหวะจะไปวัดกับพิมพ์ดาวอยู่พอดี”

ตั้งใจจะไปวัดจริงๆ แต่ตั้งใจจะไปคนเดียวไม่ได้ชวนพิมพ์ดาวไปด้วยหรอก

พิมพ์ดาวได้แต่ลอบถอนหายใจอยู่ในใจ ไม่รู้ว่าพี่ชายเธอโกหกเก่งขนาดนี้ได้ยังไง

ไม่น่าเชื่อเขาตั้งแต่แรก... เสียใจไม่พอยังต้องเสียตัวอีก

“ค่ะป้ามล พิมพ์เองก็อยากจะไปทำบุญให้พ่อกับแม่ค่ะ”

ได้ยินแบบนั้นอัศวินก็แค่นขำอยู่ในใจ

เธอมันก็เอาหน้าตลอด เพราะอ้อนเก่งแบบนี้พ่อแม่และญาติๆ เขาถึงหลงกันไปหมด ทั้งๆ ที่เขาเป็นลูกแท้ๆ แต่กลับไม่ได้รับความรักความเอ็นดูเท่าพิมพ์ดาว

“งั้นเดี๋ยวกินข้าวเสร็จเราไปวัดกันนะ เอารถไปสองคันก็แล้วกัน เดี๋ยวป้าจะนำไปก่อนพวกเราสองคนขับตามมา”

“ครับป้ามล”

ทั้งสามคนนั่งทานอาหารกันโดยมีพิมลถามเกี่ยวกับเรื่องของทั้งคู่อยู่เป็นระยะ ทั้งเรื่องงานของอัศวินที่กำลังไปได้ดี กับการแสดงซีรี่ส์ของพิมพ์ดาวที่ตอนนี้อัศวินไม่ได้ใส่ใจ

หลังจากทานอาหารกันเสร็จทั้งสามคนก็พากันไปวัดเพื่อทำบุญให้กับพ่อแม่ที่เสียไปแล้วของพิมพ์ดาวและอัศวิน

เมื่อทำบุญเสร็จพิมลก็ขอตัวแยกออกไปก่อน เหลือแค่เพียงพิมพ์ดาวและอัศวินที่ยืนมองหน้ากัน

“ฉันจะไปทำงานต่อ เธอนั่งแท็กซี่กลับบ้านเองก็แล้วกัน”

“... ค่ะพี่วิน”

เธอตอบรับเสียงอ่อน ยังไงก็ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรอยู่แล้วนี่

“แล้วอย่าลืมที่ฉันสั่ง ห้ามบอกใครทั้งนั้นเรื่องของเรา”

“...”

“โดยเฉพาะป้ามลกับคุณย่า ถ้าท่านทั้งสองคนรู้ฉันเอาเธอตายแน่พิมพ์ดาว”

“ทำไมพี่วินต้องใจร้ายกับพิมพ์ขนาดนี้”

เสียงหวานเอ่ยทำออกไปสั่นระริก เธอไม่เคยเข้าใจอัศวินเลยสักนิด ก็คงเหมือนกับอัศวินที่ไม่เข้าใจเธอเลย

“ฉันเกลียดเธอพิมพ์ดาว”

“...”

ได้ยินแบบนั้นดวงตากลมโตก็ถึงกับสั่นคลอน อยากจะร้องไห้ออกมาแต่มันก็ร้องไม่ออก

“กลับบ้านไปซะ ฉันกลับไปเย็นนี้ต้องเจอเธออย่าให้เห็นว่าออกไปเถลไถลที่ไหนอีก”

“ค่ะ..”

พิมพ์ดาวรับคำก่อนจะเดินจากออกไป ส่วนอัศวินก็ได้แต่มองร่างเล็กนั้นก่อนจะเดินขึ้นรถของตัวเองแล้วขับปาดหน้าเธอออกไปอย่างไม่สนใจใยดี

พิมพ์ดาวได้แต่มองตามรถคันนั้นตาละห้อย ตำแหน่งน้องสาวที่ไม่มีทางได้เป็น มีแต่ตำแหน่งเมียบนเตียง เมียบนเตียงที่เรียกร้องอะไรไม่ได้ ทำได้แค่เงียบแล้วก็ก้มหน้ายอมรับมัน....

สถานะไม่ใช่น้องสาว...แต่เป็นเมียของพี่ชายตัวเอง นั่นคือสิ่งที่พิมพ์ดาวได้รับ

ไม่ใช่เมียที่ออกหน้าออกตา แต่เป็นเมียในความลับที่ไม่มีใครได้รู้