ตอนที่ 3 จูบแรกและจุดที่ไม่มีวันหวนคืน - 1

วันรุ่งขึ้นพิมพ์ตื่นแต่เช้าเหมือนเคย เธอสวมเสื้อยืดตัวบางสีขาวแบบที่ตัวเองชอบใส่ มันหลวมจนคอเสื้อหล่นลงมาที่ไหล่ข้างหนึ่ง เผยให้เห็นผิวขาวเนียนที่ไหล่และร่องอก พิมพ์เดินลงมาที่ครัว เปิดตู้เย็น หยิบไข่ ผักสด และเนื้อหมูมาวางบนเขียงไม้

กลิ่นกาแฟที่ชงเองลอยฟุ้งไปทั่ว พิมพ์เริ่มหั่นกระเทียม พริก และใบกะเพรา มือเรียวเล็กเคลื่อนไหวอย่างชำนาญ แต่ใจของเธอไม่ได้อยู่กับผักตรงหน้า เธอยังนึกถึงข้อความเมื่อคืนที่ส่งไปหาธนัท และคำตอบสั้น ๆ ที่เขาตอบกลับมา

“พี่ก็รู้สึกดีเหมือนกัน...ฝันดีนะพิมพ์”

ข้อความนั้นทำให้เธอนอนไม่หลับเกือบทั้งคืน ร่างกายร้อนผ่าวจนต้องพลิกตัวไปมาจนกระทั่งหลับไปตอนใกล้รุ่ง

ธนัทลงมาจากชั้นบนตอนที่พิมพ์กำลังตีไข่ เขาสวมเสื้อยืดสีเทาเข้มรัดรูปจนเห็นกล้ามอกและแขนชัดเจน กางเกงวอร์มสีดำ ผมยังยุ่งเล็กน้อยเพราะเพิ่งลุกจากเตียงนอน

“อรุณสวัสดิ์พิมพ์ กลิ่นหอมอีกแล้ว”

“ค่ะพี่นัท วันนี้พิมพ์ทำไข่เจียวกับกะเพราหมูสับนะคะ พี่ช่วยหั่นผักหน่อยได้ไหมคะ” เธอถามเสียงอ้อน

ธนัทเดินมาข้าง ๆ เธอ หยิบมีดขึ้นมา หั่นหอมและพริกสด มือใหญ่ของเขาอยู่ใกล้กับมือเล็กของพิมพ์ ขณะที่ทั้งคู่หั่นผักพร้อมกันนิ้วของธนัทปะทะกับหลังมือพิมพ์เบา ๆ ครั้งแรกพิมพ์สะดุ้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้ดึงมือออก ธนัทก็ไม่ได้ถอยเขาแกล้งทำเป็นไม่รู้ตัว หั่นผักต่อไปช้า ๆ จนนิ้วโป้งของเขาลูบผ่านข้อมือเธอโดยไม่ตั้งใจ พิมพ์รู้สึกเหมือนไฟฟ้าช็อตเบา ๆ วิ่งจากปลายนิ้วขึ้นมาถึงหน้าอก

“พี่นัท...หั่นละเอียดกว่านี้ได้ไหมคะ” พิมพ์พูดแก้เก้อ

ธนัทหันมามองหน้าเธอใกล้ ๆ

“ได้สิพิมพ์ เดี๋ยวจัดให้เลย”

เขาตอบเสียงนุ่ม มือของเขายังคงสัมผัสกับมือพิมพ์เป็นระยะ บางครั้งนิ้วก้อยเกี่ยวกันโดยไม่ตั้งใจ พิมพ์หน้าแดงก่ำ เธอรู้สึกถึงความร้อนที่แผ่จากท้องน้อยขึ้นมา ร่องเสียวเริ่มชุ่มชื้นโดยไม่รู้ตัว เธอรีบหันไปคนกระทะเพื่อกลบเกลื่อน แต่ธนัทยังยืนใกล้ ๆ มองแผ่นหลังเธอด้วยสายตาที่เริ่มเปลี่ยนไป

หลังอาหารเช้า พิมพ์ต้องไปซื้อของที่ตลาดใกล้ ๆ เพราะตู้เย็นเริ่มโล่ง

“พิมพ์จะไปตลาด พี่นัทจะไปด้วยกันมั้ยคะ จะได้ออกนอกบ้านบ้าง” เธอถามเสียงใส

“ไปสิ เดี๋ยวพี่ขับรถให้เอง” เขาตอบแล้วหยิบกุญแจรถขึ้นมา

ทั้งคู่ออกจากบ้านด้วยรถกระบะคันเก่าของต้น พิมพ์นั่งข้างคนขับ สวมเสื้อยืดตัวหลวมกับกางเกงยีนส์ขาสั้น ผมมัดหางม้า ธนัทสวมเสื้อยืดรัดรูปกับกางเกงยีนส์ ระหว่างทาง ทั้งคู่คุยกันเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่บรรยากาศในรถมันต่างออกไป บางจังหวะทั้งคู่ไม่ได้พูดคุยกันแต่ความเงียบกลับทำให้รู้สึกถึงความใกล้ชิดที่เพิ่มขึ้น

...ที่ตลาดพิมพ์เดินเลือกผักและเนื้อสด ธนัทช่วยถือตะกร้า เดินตามหลังเธอใกล้ ๆ ขณะที่เดินผ่านทางแคบ ๆ รถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งแล่นเร็วเข้ามา ธนัทรีบยื่นแขนโอบเอวพิมพ์ดึงเธอเข้ามาใกล้ตัว ร่างกายของเธอแนบชิดกับอกกว้างของเขาเต็ม ๆ พิมพ์สะดุ้ง หัวใจเต้นแรง กลิ่นตัวผู้ชายจากธนัทลอยมาแตะจมูก เธอรู้สึกถึงความร้อนจากฝ่ามือใหญ่ที่โอบเอวคอดของเธอแน่น

“ระวังสิพิมพ์” เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ มือยังไม่ปล่อยทันที

“ข...ขอบคุณค่ะพี่นัท” พิมพ์พูดเสียงสั่น

ธนัทค่อย ๆ ปล่อยมือ แต่ปลายนิ้วยังลูบผ่านเอวเธอเบา ๆ ก่อนจะถอยออก ความใกล้ชิดครั้งนี้ทำให้ทั้งคู่รู้สึกถึงไฟที่กำลังลุกไหม้ในอก พิมพ์เดินนำหน้า สะโพกผายของเธอขยับไปมาตามจังหวะก้าว ธนัทเดินตามมาติด ๆ สายตาของเขาเริ่มมองน้องสะใภ้คนนี้ต่างออกไปจากเดิม

ระหว่างทางกลับบ้านพิมพ์นั่งชิดประตูมากขึ้น แต่ธนัทยังเอื้อมมือมาปรับวิทยุ ทำให้แขนเขาแตะตัวเธอเบา ๆ พิมพ์ไม่ได้ขยับหนี เธอแอบมองหน้าเขาที่กำลังตั้งใจขับรถ ใบหน้าคมสัน คิ้วหนา และริมฝีปากบางที่เคยยิ้มมุมปากให้เธอเมื่อคืน ความคิดของพิมพ์ฟุ้งซ่านจนเธอต้องกัดริมฝีปากเพื่อระบายมันออกไปบ้าง