ตอนที่ 2 ความรู้สึกที่เริ่มก่อตัว - 1
คืนนั้นบ้านเงียบสงัด ต้นหลับสนิทตั้งแต่หัวค่ำเพราะต้องเตรียมตัวเดินทาง พิมพ์ตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะกระหายน้ำ เธอสวมเสื้อกล้ามตัวบางไม่ใส่ชั้นใน กับกางเกงขาสั้นเดินลงมาชั้นล่าง แสงไฟจากห้องนั่งเล่นยังสว่างอยู่ เธอแปลกใจที่เห็นธนัทนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน หน้าจอแล็ปท็อปสว่างจ้า เขาสวมเสื้อยืดสีเทาเข้มกับกางเกงวอร์ม ผมยุ่งเล็กน้อยจากการเอามือสางบ่อย ๆ
“พี่นัทยังไม่นอนอีกเหรอคะ” พิมพ์ถามเบา ๆ
“อืม...งานยังไม่เสร็จ พิมพ์ล่ะ ตื่นมาทำอะไร”
“อ๋อ พิมพ์หิวน้ำค่ะ”
พิมพ์เปิดตู้เย็น เทน้ำใส่แก้วแล้วหันกลับมาเห็นธนัทมองเธออยู่ สายตาเขาดูผิดปกติทั้งคู่เงียบกันครู่หนึ่ง เสียงเครื่องปรับอากาศดังเบา ๆ พิมพ์รู้สึกถึงความร้อนที่พุ่งขึ้นมาบนใบหน้า เธอไม่รู้ว่าทำไม แต่บรรยากาศในตอนนี้มันต่างออกไป เงียบเกินไป จนได้ยินเสียงหายใจของกันและกัน
“พี่นัท...ทำงานดึกบ่อยมั้ยคะ” พิมพ์ถามเพื่อทำลายความเงียบ
“บ่อยสิ โดยเฉพาะช่วงนี้” เขาตอบ พิมพ์เดินเข้าไปใกล้ขึ้นนิดหนึ่ง
“เหนื่อยไหมคะ”
“ไม่เท่าไร...แค่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย” เขาพูดพลางมองหน้าเธอ ดวงตาทั้งคู่สบกันอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่มีใครหลบสายตา
พิมพ์รู้สึกถึงความร้อนที่แผ่ซ่านจากอกลงไปยังท้องน้อย จนเธอเผลอกลืนน้ำลาย
“เอ่อ พิมพ์ขอตัวก่อนนะคะ”
พิมพ์พูดแล้วรีบเดินขึ้นบันไดกลับเข้าห้อง ธนัทมองตามหลังเธอไป จนร่างเล็ก ๆ หายลับตา เขาถอนหายใจยาว แล้วก้มหน้าลงกับงานต่อ แต่ใจของเขาไม่อยู่กับเอกสารอีกต่อไปแล้ว
เช้าวันรุ่งขึ้น พิมพ์ตื่นแต่เช้าเพื่อทำอาหารเช้าให้ทุกคน เธอพยายามทำตัวปกติ แต่ภาพเมื่อคืนยังติดอยู่ในหัว เธอสวมเสื้อยืดตัวหลวมอีกตัว กำลังยกกระถางต้นไม้ใหญ่ที่วางไว้หน้าบ้านเพื่อเปลี่ยนที่ เพราะมันบังแสงแดด เธอพยายามยกแต่กระถางหนักเกินไป ขณะที่กำลังจะล้ม ธนัทที่เพิ่งลงมาจากชั้นบนเห็นเข้า เขารีบวิ่งมาช่วย
“เดี๋ยวพี่ช่วย”
ธนัทพูดแล้วยื่นมือไปจับกระถางจากด้านหลัง มือใหญ่ของเขาประกบกับมือเล็ก ๆ ของพิมพ์โดยตรง ธนัทก้มตัวลงต่ำ ร่างกายแนบชิดกับแผ่นหลังเธอมากเกินกว่าที่ควรจะเป็น พิมพ์รู้สึกถึงความร้อนจากอกกว้างของเขา กลิ่นสบู่ผสมกลิ่นตัวผู้ชายที่หอมสะอาดลอยมาแตะจมูกจนพิมพ์รู้สึกวาบหวามในใจ
ทั้งคู่ยกกระถางลงที่ใหม่ได้สำเร็จ แต่เมื่อธนัทถอยออกมือเขาลูบผ่านเอวเธอโดยไม่ตั้งใจ นิ้วเรียวยาวแตะผิวบริเวณเหนือขอบกางเกงขาสั้นเพียงเสี้ยววินาที พิมพ์สะดุ้งเล็กน้อย หน้าแดงก่ำจนเห็นชัด
“ข...ขอบคุณค่ะพี่”
เธอพูดตะกุกตะกักแล้วรีบเดินเข้าบ้าน ธนัทยืนนิ่งมองตามหลังเธอ มือที่เพิ่งสัมผัสยังรู้สึกถึงความนุ่มของเอวเธออยู่
คืนนั้น พิมพ์นอนไม่หลับ เธอพลิกตัวไปมา ความรู้สึกแปลก ๆ ในอกทำให้เธอร้อนรุ่ม เธอหลับตาลง แล้วภาพธนัทก็ผุดขึ้นมาในหัว ร่างสูงใหญ่ มือใหญ่ที่โอบเอวเธอ สายตาที่มองเธอด้วยความรู้สึกที่บ่งบอกบางอย่าง
พิมพ์คิดมากจนเก็บไปฝันว่าเขาก้มลงมาจูบที่ซอกคอ ริมฝีปากร้อนผ่าวลูบไล้ผิวเธอ จนต้องเผลอครางเบา ๆ ในลำคอ มือของเธอเลื่อนลงไปสัมผัสตัวเองโดยไม่รู้ตัว ร่องเสียวเริ่มชุ่มชื้นด้วยน้ำที่ขับออกมาจากร่องรู แล้วพิมพ์ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก หัวใจเต้นแรง เธอรู้แล้วว่าความใกล้ชิดแรกเริ่มนี้ มันกำลังจะนำพาเธอไปสู่ที่ที่เธอไม่ควรไป
เช้าวันต่อมาพิมพ์สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวบางตัวใหญ่ที่เคยเป็นของต้น ปลดกระดุมสองเม็ดบนสุดโดยไม่รู้ตัว ทำให้เห็นร่องอกตื้น ๆ ที่ขาวเนียน กับกางเกงขาสั้นผ้าฝ้ายสีเทาอ่อน ผมยุ่งเล็กน้อยเพราะเพิ่งตื่น เธอเดินไปที่ห้องนั่งเล่น หยิบแล็ปท็อปขึ้นมาแล้วถอนหายใจยาว คอมพิวเตอร์เครื่องนี้เพิ่งเสียเมื่อวานจนไม่สามารถทำงานต่อได้
ธนัทลงมาจากชั้นบนพอดี เขาสวมเสื้อยืดสีกรมท่าตัวหลวมกับกางเกงวอร์มสีเทา ผมยังเปียกชื้นจากการอาบน้ำ
“ต้นไปแล้วเหรอ” เขาถามเสียงทุ้ม
“ค่ะ เพิ่งออกไปเมื่อกี้” เธอตอบแล้วยกแล็ปท็อปให้เขาดู
“พี่นัท ช่วยดูหน่อยได้มั้ยคะ คอมพิมพ์มันเพี้ยนไปหมดเลย พิมพ์มีงานต้องส่งบ่ายนี้” เธอพูดเสียงออดอ้อนโดยไม่ตั้งใจ
